GKV Forum - Wet of Genade - Christelijk leven

quote:

Onyx schreef op 27 april 2008 om 21:14:
No even een aanvulling. Galaten 5:4 is daar denk nog duidelijker in. Als u probeert door God als een rechtvaardige te worden aangenomen door de wet na te leven, bent u van Christus losgemaakt en hebt u Gods genade verspeeld.

Vraag: Als in de kerk de wet wordt voorgelezen, betekent dit dan dat de gemeente wordt opgeroepen om 'door God als een rechtvaardige te worden aangenomen door de wet na te leven'? Ik hoop van niet, want dan is er geen hoop.
Wel is het zo dat wij door de Geest(!) innerlijk vol vreugde instemmen met de wet van God (Rom 7:22). Juist daarom kunnen wij Psalm 19 en 119 op de lippen nemen en zingen: Hoe lief heb ik uw wet! (Psalm 119:97).
Als wij de wet horen, laten we dan denken aan Christus. We horen dan namelijk hoe Hij in onze plaats volmaakt leefde. We horen dan ook dat dat de volmaaktheid is die door het geloof ons wordt toegerekend. We beseffen dat de wet ons niet meer veroordeeld, juist door Christus. En we beseffen dat de Geest juist déze eis van de wet in ons aan het vervullen is (Rom 8:4).
De Bijbel roept ons ook op om Jezus te volgen, achter Hem aan te gaan, op Hem te gaan lijken. De Geest werpt dan helder licht op Gods Woord, ook op de OT wetten.

quote:

Maar het gebruik van de wet is, volgens mij, voor de gelovige de verkeerde weg, zelfs het voorlezen er van. Want Paulus zegt in 2Kor3:14 Hun denken verstarde, en dezelfde sluier ligt tot op de dag van vandaag over het oude verbond wanneer het voorgelezen wordt. Hij wordt alleen in Christus weggenomen. 15 Tot op de dag van vandaag ligt er een sluier over hun hart, telkens als de wet van Mozes wordt voorgelezen. 16 Maar telkens als iemand zich tot de Heer wendt, wordt de sluier weggenomen.

Goed lezen: hier staat niet dat de sluier er ligt door het lezen van de wet. Overigens gaat het hier niet om de 10 geboden, maar om de Thora, de boeken van Mozes.

Als ik de voorgaande discussie lees, valt me op dat er veel door elkaar gegooid wordt, naar mijn mening altans.
De basis is dat we met de zondeval geestelijk dood zijn gegaan.
De zonde heerste, maar gerechtigheid uit geloof was al mogelijk (Abraham) vanwege de belofte die God vanaf het begin al gegeven heeft, dat zijn zoon zou komen om om de relatie tussen God en de mensen te herstellen.
Maar het volk Israel dwwalde telkens af en wist absoluut niet meer waar het nu om ging. Zag wel de afgoden dienst om hen heen en wilde ook een dienst. Dat is wat zins de zondeval zo onhandig was. De behoefte om zelf gerechtigheid te bewerken.
God heeft als tussen oplossing, toen de wet gegeven met de daarbij behorende tempeldienst.
De wet leert de zonde kennen en de offers brachten het symbool van de verzoening die uiteindelijk in Christus verkregen zou worden.
De wet leert ons of brengt ons de zonde, zoals Paulus zegt. Maar aan de behoefte om er zelf wat aan te doen werdt vervuld, want er konden offers gebracht worden.
Dat is ingesteld door God uit liefde voor zijn volk, om zijn volk te behouden. Maar de wet brengt geen liefde voort, ondanks dat het uit liefde werdt gegeven. Nee, de wet geeft een hart van steen en God beloofd ook als op diverse plaatsen in het oude testament dat hij het hart van steen zal veranderen in een hart van vlees. Een liefdevol hart, waar zijn liefde een plaats in vind en wat daardoor in staat zal zijn om ook liefde uit te delen.
Door de dood van Christus vind de verzoening plaats, niet alleen voor Israel maar voor de hele schepping.
Dus elke zonde die plaats vind, van elk mens en de hele schepping is verzoend in het offer van Christus.
Maar nieuw leven, verlossing, redding, is alleen mogelijk door de opstanding van Christus. Rom5:10 We zijn verzoend in zijn dood, maar gered door zijn leven. Die redding komt tot stand door geloof in Hem. Wat geloven we dan. We geloven dat de beloften van God waar zijn.
Dat wordt dus ook bedoelt met de vervulling van de wet. De wet is niet meer in staat ons tot zonden te brengen, want die zijn in Christus vervult.
Wie in Christus geloofd is in Hem gestorven en begraven en samen met Hem opgestaan. Ik leef dat niet meer maar Christus leeft in mij. Dat is de enige manier waarop we geestelijk weer tot leven kunnen komen.
Hier komt de Doop om de hoek kijken, want die is daar een teken van.
Dus ieder mens is verzoend en er is leven mogelijk, maar je zult de beslissing moeten nemen Jezus te aanvaarden en met hem tot leven te komen. Openb.3:20 Jezus staat te kloppen aan het hart van ieder mens en wacht tot de deur wordt open gedaan.
Welke rol speelt de wet nu nog? Geen. De zonde zijn verzoend, en de functie van het leren kennen van de zonden is door de Heilige Geest die in ons is komen wonen, over genomen. Dat is de Juichkreet van Paulus in Rom8. nadat hij in Rom7. zijn failliete status heeft vastgesteld.
De wet in het hart van de ongelovigen heeft de funtie om een onrust te bewerken die een voortdurend zoeken naar bevrediging geeft. Een bevrediging die alleen in Christus gevonden kan worden.
Geldt de wet niet meer? nee. Kunnen we dan maar raak zondigen? Ja.
Maar wie dat doet heeft er vervolgen niets van begrepen. Wie gaat er nu als hij aan de rijk gevulde maaltijd van Christus zit, op zoek naar een korst brood in het vuilnisvat?
Dat doet alleen hij die nog niet begrepen heeft wat zijn redding, zijn verlossing, leven uit genade inhoud. Is zoiemand gered als hij christus heeft aangenomen? Ja.
Het enige wat ons van onze redding kan afbrengen, naar mijn mening, is terug gaan naar de wet. Want dat is net doen alsof Christus nog niet is gestorven. Alsof we niet zijn gered door zijn opstanding. Alsof de Heilige Geest ons niet gegeven is. Dit is zonden tegen de Heilige Geest.
Die behoefte om zelf onze redding te bewerken, zit in ons. Wij willen het juk (de wet) weer op ons nemen. Dat is het juk wat ons vemoeid en belast. Waarvan Jesus zegt in Matt11:28-30 kom naar mij en ik zal je rust geven, mijn juk is zacht en mijn last is licht. Dit is het juk wat de farrizeeen de mensen oplegden met de wet en hun extra regels en wetten. Waarvan Petrus zegt in Hand 15:10 Waarom wilt u God trotseren door op deze leerlingen en juk op te leggen wat wij nog onze voorouders konden dragen. Daarom gaat Paulus in Galaten compleet uit zijn dak als hij merkt dat de wet weer wordt verkondigd. Hij zegt: Zelfs als een engel uit de hemel u dit komt vertellen, hij is vervloekt.
Wetten en regels belemeren ons te nemen van de vrijheid die Christus ons wil geven. En de satan weet dat, dit is zijn kans om zoveel mogelijk kinderen van God met zich mee te sleuren.
Dat is mijn moeite die ik heb gekregen met alle menselijk geschreven boeken, veroordeningen en belijdenissen. Waarom moet ik die volgen?
Is Gods woord niet genoeg, in combinatie met Christus die in mij woont?
Of met de worden van 1Joh2:27 Wie zal mijn leraar zijn, wanneer de Heilige Geest in mij woont, zijn geest of zalving leert mij alles naar waarheid zonder bedrog.

quote:

Erudil schreef op 27 april 2008 om 23:49:
Waar in de Bijbel staat dat er deze twee wegen zijn, namelijk een aparte 'Joodse' manier en een 'geestelijke' manier? Ik heb hier nog nooit eerder van gehoord.

Lees Galaten helemaal in eenkeer, desnoots een paar keer. Dan kun je lijnen die Paulus hier uit zet oppakken. Hij heeft het hier over de zoon van de vrije en de zoon van de slavin. De zoon van de slavin, is hij die door de wet rechtvaardiging zoek, en de zoon van de vrije, is hij die door geloof in Christus rechtvaardiging zoekt. Beide wegen staan open om God te vinden. alleen over de mogelijkheden van beide wegen en welke je moet kiezen, gaat de rest van de bijbel.

Onyx. Ik ben onder de indruk van je uitleg. Het is zeker waar. In de brieven van Paulus aan de Romeinen en ook in de Hebreeën staat het er bol van. Ik heb het altijd gezien als het voorbeeld met het roken. Je weet dat het niet gezond is en dat je er dood aan kan gaan. Je wilt het dan ook niet en het wordt je verboden. Juist daarom ga je juist wel roken, want wat niet mag heeft toch wat spannends wat mensen graag op zoeken. Het lokt. Eenmaal aan het roken heb je er weer spijt van en wil je er van af. Daarom moet je het niet tot een verbod maken maar je afvragen wat je nou wilt. Wil je het ongezonde en dat wat dood en verderf brengt? Nee, nou dan doe je dat toch gewoon niet. Dan doe je gewoon wat je graag wilt. Het goede van God wat leven voortbrengt. En dan niet vanuit het streverige om zelf goed te doen, maar vanuit vertrouwen op Jezus dat Hij voor je zonden stierf en je wil helpen een beter mens te worden.

Trouwens ook een woord van Paulus. Iemand die zegt dat hij geloofd maar toch door gaat met zondigen bewijst daarmee dat zijn geloof niet echt is, maar een kind van satan is. Want satan is ook vanaf de dag dat hij begon te zondigen nooit gestopt met zondigen.

Iemand die dus een echt geloof heeft brengt ook goede vruchten voort. Niet uit verplichtingen, niet uit wetten, maar uit liefde. Het is waar dat elke overtreding met Jezus aan het kruis is geslagen, mits zijn geloof ook echt is.

quote:

gaitema schreef op 28 april 2008 om 14:41:
Trouwens ook een woord van Paulus. Iemand die zegt dat hij geloofd maar toch door gaat met zondigen bewijst daarmee dat zijn geloof niet echt is, maar een kind van satan is. Want satan is ook vanaf de dag dat hij begon te zondigen nooit gestopt met zondigen.

Iemand die dus een echt geloof heeft brengt ook goede vruchten voort. Niet uit verplichtingen, niet uit wetten, maar uit liefde. Het is waar dat elke overtreding met Jezus aan het kruis is geslagen, mits zijn geloof ook echt is.

Ik heb persoonlijk wat moeite met de term echt geloof. Wat is nu echt geloof. Wie kan er dan echt geloven. Paulus zegt dat we moeten geloven dat Jezus de zoon van God is en dat hij als mens op aarde gekomen is en gestorven en opgestaan is. Als je dit geloofd ben je gered. Laten we het dan niet moeilijker maken. Wij zijn Gods geliefden, Hij houd van ons. Hij houd zoveel van ons dat hij zijn zoon voor onze zonden heeft laten sterven. Ik denk dat Gods liefde onvoorwaardelijk is. En als Hij in zijn woord zegt dat door zijn sterven de hele schepping verzoent is, is dat niet afhankelijk van ons geloof. Als wij in Jezus geloven zijn we gered. Doen we daarna zonden, dan zijn er niet plotseling kleine lettertjes van kracht die we over het hoofd hebben gezien.
Praten over echt geloof, kan een stuk veroordeling in zich hebben. En dat is onbestaanbaar met de liefdes relatie die God met ons wil. Hij heeft vergeven en wij zijn vergeven.

quote:

Onyx schreef op 28 april 2008 om 19:51:
[...]


Ik heb persoonlijk wat moeite met de term echt geloof. Wat is nu echt geloof. Wie kan er dan echt geloven. Paulus zegt dat we moeten geloven dat Jezus de zoon van God is en dat hij als mens op aarde gekomen is en gestorven en opgestaan is. Als je dit geloofd ben je gered. Laten we het dan niet moeilijker maken. Wij zijn Gods geliefden, Hij houd van ons. Hij houd zoveel van ons dat hij zijn zoon voor onze zonden heeft laten sterven. Ik denk dat Gods liefde onvoorwaardelijk is. En als Hij in zijn woord zegt dat door zijn sterven de hele schepping verzoent is, is dat niet afhankelijk van ons geloof. Als wij in Jezus geloven zijn we gered. Doen we daarna zonden, dan zijn er niet plotseling kleine lettertjes van kracht die we over het hoofd hebben gezien.
Praten over echt geloof, kan een stuk veroordeling in zich hebben. En dat is onbestaanbaar met de liefdes relatie die God met ons wil. Hij heeft vergeven en wij zijn vergeven.

Ik snap wat je bedoelt. Het is net zo iets als zweren. Waarom zou je zwerren bij de naam van iemand dat iets waar is. als dat nodig is komt dat omdat je boodschap wankelbaar zou zijn. Dus hoeven we niet te zweren. Inderdaad is dat ook met geloof. Als je geloofd is het goed. Het gaat er wel om dat het een geloof in vertrouwen is en goede wil in navolging van Jezus. In de bijbel wordt namelijk ook geschreven dat satan ook geloofd, maar op een verkeerde manier. Hij heeft Jezus namelijk helemaal niet lief. zo kan het ook met christenen zijn. Dat ze wel geloven in Jezus maar niet vanuit de liefde. Zoals ik eens zondag in de dienst hoorde dat geloven niet draaid om het aannemen van een aantal feiten. Waar wel om? Dat je echt vertrouwen hebt in Jezus. zoals een man tegen zijn vrouw zegt: "ik geloof in jou en het ook meent wat hij zegt."Das geloof vanuit liefde naar zijn vrouw en vertrouwen in zijn vrouw". Dat geloof wordt er hier bedoeld. Vanuit dat geloof heb je over veel over voor Jezus waarin je geloofd. Kijk maar eens naar de woorden die Jezus spreekt als Hij op de dag van het oordeel zal oordelen wie met Hem in het paradijs zullen zijn en wie niet. Dat oordeel zal Hij dan doen op basis wat je voor Hem over had uit geloof in Hem. Hij zegt dan tegen zijn kinderen: Want toen ik dorst had heb je me te eten gegeven, toen ik honger had heb je me te eten gegeven, toen ik ziek was heb je me opgezocht... toen je dit deed voor een broeder van mij, als is het de minst belangrijke van mijn broeders, toen deed je het voor Mij. En tegen die genen aan wie de tweede dood ten deel valt: "toen ik honger had heb jij mij niet te eten gegeven, toen Ik dorst had heb jij mij niet te drinken gegeven en ik ziek was heb je me niet opgezocht."

Jezus is dus uit op een geloof vanuit liefde voor Hem en vertrouwen op Hem. Een geloof van waaruit je ook iets wilt betekenen voor Hem omdat je Hem oprecht lief hebt. Dat geloof hoeft niet eens groot te zijn. Al is dat geloof zo klein als dat van een mostertzaadje, je zult Hem dan kunnen vragen wat je wilt en Hij zal het doen. Dat gaat natuurlijk om vragen om de juiste dingen en niet om een super de luxe auto of zo. Maar dat snap je wel. Het is geen opgefokt geloof van "oh als ik het maar wel goed geloof!" Nee, dat wekt juist een afstand van Jezus. Gewoon Hem vertrouwen en klaar voor Hem staan. Met vallen en opstaan ontspannen voor Hem willen gaan. Dan komt het wel goed, daar zorgt Hij wel voor.

quote:

cyber schreef op 28 april 2008 om 00:08:
[...]

het staat in Romeinen 6 en Romeinen 7 volgt daarop.
Wij zijn dood voor de zonde maar levend in God, er staat niet dat we dood voor de wet zijn.

Dat ga ik niet volgen.
Rom 7: 1 Weet u dan niet, broeders en zusters – ik spreek immers tot mensen die de wet kennen –, dat de wet alleen gezag over een mens heeft zolang hij leeft? (...) 4 Zo bent ook u, broeders en zusters, dood voor de wet dankzij de dood van Christus en behoort u nu een ander toe: hem die uit de dood is opgewekt. (...) We waren aan de wet geketend, maar nu zijn we bevrijd; we zijn dood voor de wet, zodat we niet meer de oude orde van de wet dienen, maar de nieuwe orde van de Geest.

quote:

Jawel, de wet is die aeerste man. Wij zijn nu dood en eiiegendom van een Ander.
Paulus zegt nergens dat de wet exclusief voor de Joden is, maar dat de wet ook voor de heidenen is en dat wij de wet uit genade mogen ontvangen.
En dat is het thema van de hele brief aan de Romeinen en niet exclusief hoofstuk 7.

Wellicht zou je die uitspraak -dat de wet ook voor heidenen is en dat wij de wet uit genade hebben ontvangen- inzichtelijker willen maken? Ik lees dat niet zo terug in de romeinenbrief. Er staat wel vanalles over dat je de wet niet nodig hebt om verloren te gaan, en dat ieder door geloof (itt de wet) gerechtvaardigd wordt.

Christus beloofd ons een leven in vrijheid. Paulus zegt dat angst onverenigbaar is met het christelijke geloof.
Angst komt voor uit het niet voldoen aan de norm en om dan niet toegelaten te worden omdat je niet geslaagd bent. Die norm is de wet. Christenen die met de wet leven, lopen voortdurend met het gevoel van, ben ik wel wedergeboren, ben ik echt aanvaardbaar voor God?
God is voor hen geen liefhebbende vader, maar een eisende vader die nauwlettend toeziet op het goede gedrag van zijn kinderen.
Die kinderen vechten onderling om de eerste plaats, want als een vrome broeder behouden wordt, dan zit je toch goed als je het net iets beter doet?
Dit is wat de wet oplevert. Dit gebeurde in de tijd van Jezus. Waardoor Jezus boos uitriep, dat de beker alleen van buiten schoon werd gemaakt maar van binnen niet. Maar is dat nu veel anders? Onderzoek je zelf.
Weet je zeker dat je wedergeboren bent? Hou eens een mini onderzoek in je omgeving. Dat doet de wet. En daarom heeft God de wet vervuld. Is hij niet meer van toepassing.
Want als je de wet wilt houden moet je het ook goed doen. En dan niet een van de geboden afschaffen (sabbatrust) en de rest wel houden. Of gradaties aanbrengen is de geboden. B.v. wel roddelen, dat is niet zo erg, maar als er een gevalletje echtbreuk plaats vind, wordt een van deze zondaren de kerk uitgeschopt. Oordelen is makkelijker dan zelf reflextie.
Maar God is een liefhebbende God, die ons een goed leven gunt, ons het goed schenkt uit genade. Die geniet als wij genieten. Aan het verzoenend offer denkt als wij zondigen. Wij zijn Gods geliefden. God die bovenal een relatie met ons wil.

helemaal mee eens.

[quote]elle schreef op 28 april 2008 om 21:58:

quote:

Matt. 5:17. Meent niet, dat Ik gekomen ben om de wet of de profeten te ontbinden; Ik ben niet
gekomen om te ontbinden, maar om te vervullen.

Er zijn mensen die naar aanleiding van deze tekst stellen dat Jezus voor ons de wet zo vervuld heeft dat wij daar helemaal geen aandacht aan hoeven te geven. Als Jezus dit zo bedoeld had zouden wij verwachten dat Hij in de voortgang van deze rede zou laten zien hoe Hij voor ons deze wet vervuld heeft, en hoe Hij de verschillende profetieën over zijn persoon in vervulling brengt. Maar dat is helemaal niet het onderwerp van
de Bergrede. Hij waarschuwt zelfs in het daarop volgend vers:

Want voorwaar, Ik zeg u: Eer de hemel en de aarde vergaat, zal er niet één jota of één tittel vergaan van de wet, eer alles zal zijn geschied. Wie dan één van de kleinste dezer geboden ontbindt en de mensen zo leert, zal zeer klein heten in het Koninkrijk der hemelen.

quote:

7. Christelijke vrijheid
Wat valt er dan te zeggen over de christelijke vrijheid? Bijbelse christelijke vrijheid houdt twee verschillende vormen van vrijheid in. Ten eerste zijn wij pas in Christus en in de kracht van zijn Geest vrij om een werkelijk begin te maken aan het gehoorzamen van Gods wet. In Romeinen 8 zet Paulus de gezindheid van het (zondige) vlees tegenover de gezindheid van de Geest. De gezindheid van het vlees is vijandig tegen God omdat het zich niet aan Gods wet onderwerpt (Rom. 8:7). Daartegenover staat de gezindheid van de Geest die God wel behaagt en zijn wet volgt?een wet die ?van de Geest? is (Rom. 7:12, 14). Vandaar dat de Schrift ook spreekt over Gods wet als ?de wet der vrijheid.? Jakobus zegt het als volgt (1:25):

Wie zich verdiept in de volmaakte wet, die der vrijheid, en daarbij blijft, niet als een vergeetachtige hoorder, doch als een werkelijk dader, die zal zalig zijn in zijn doen

Deze quotes komt uit dit artikel van de hand van Ds Anderson.

http://katwijk.gkv.nl/and...IK%20VAN%20GODS%20WET.pdf

quote:

cyber schreef op 29 april 2008 om 23:56:
[quote]elle schreef op 28 april 2008 om 21:58:

[...]


[...]


Deze quotes komt uit dit artikel van de hand van Ds Anderson.

http://katwijk.gkv.nl/and...IK%20VAN%20GODS%20WET.pdf

Blijft natuurlijk het punt wat versta je onder de vervulling van de Wet. De vervulling van de wet is de wet van Christus.(Gal6:2). Dat is de volmaakte wet die vrijheid brengt.(Jac1:25). Niet onder de wet vallen wil niet zeggen dat er geen normen zijn. Maar er is een veel hogere norm waardoor de wet vervuld of overschreven wordt. Gal5:13 Broeders en zusters, u bent geroepen om vrij te zijn. Misbruik die vrijheid niet om uw eigen verlangens te bevredigen, maar dien elkaar in liefde, 14 want de hele wet is vervuld in één uitspraak: ‘Heb uw naaste lief als uzelf.’
Dit is de norm, een veel hogere norm dan een paar regels na te leven. Zoals samengevat in Rom13:10 De liefde berokkent uw naaste geen kwaad, dus de wet vindt zijn vervulling in de liefde.
Dat was dus wat christus zei: Matt5:17 Denk niet dat ik gekomen ben om de Wet of de Profeten af te schaffen. Ik ben niet gekomen om ze af te schaffen, maar om ze tot vervulling te brengen.
Hij vervulde de wet: niet door wat hij niet deed, maar door wat hij wel deed - Hij leefde een leven in volmaakte liefde.
Jezus zei:Aan jullie liefde voor elkaar zal iedereen zien dat jullie mijn leerlingen zijn.’ Joh13:35.
Dat kan maar op een manier, wij moeten de liefde en genade van God ontvangen. Want Jezus zei zelf hierover:Ik geef jullie een nieuw gebod: heb elkaar lief. Zoals ik jullie heb liefgehad, zo moeten jullie elkaar liefhebben. (Joh 13:34). We moeten afstemmen op Gods liefde en maar niet doen alsof. Dat wordt vaak uitgelegd met het volgende voorbeeld, misschien ken je het wel:
Een man luisterde naar zijn muziek, vol aandacht bewoog hij mee. Tikte met zijn voet op de grond, knipte met zijn vingers en schudde met zijn hoofd. Een dove kwam binnen, keek er naar en probeerde hem na te doen. Oefende net zolang totdat hij de bewegingen natuurgetrouw nadeed. Een derde man kwam binnen en zag de twee en voor hem was er geen verschil. Alleen de eerste werd geinspireerd vanuit de bron en de twee deed alleen maar wat hem werd voor gedaan.
Dat is het verschil tussen leven uit genade en leven door de wet.

ik heb een beetje mee zitten lezen in deze interessante dicussie en heb het eigenlijk te druk voor een reactie, maar post toch maar even wat.

Allereerst de wet onder het oude verbond. Het is goed om te beseffen dat genade niet pas een element is dat zijn intrede doet in het nieuwe testament. Het is niet OT tegenover NT, als wet tegenover genade. Het hele oude testament is doordrongen van genade, en dat geldt dus ook voor de wet. Kijk allereerst maar naar de aanhef van de wet: ‘Ik ben de HEER, uw God, die u uit Egypte, uit de slavernij, heeft bevrijd.' (Ex. 19:2, zie ook Ex. 34:6-7) Genade! Net als wij wist ook het volk Israel dat ze niet behouden konden worden door zich aan de wet te houden. Niet voor niets moest er dagelijks (en jaarlijks op de grote verzoendag) bloed vloeien om de zonden van Israel uit te wissen. Net als ons, wordt Israel gevraagd om zich met hart en ziel aan God over te geven: het gaat God altijd om het hart van zijn volk, niet zozeer om het houden van de wet (zie ook Deut. 10). Al vanaf het allereerste begin van de bijbel zien we dat de intentie van God is om in een intieme relatie met de mens samen te leven. Adam & Eva wandelden samen met God in het paradijs, en ookal maakt de zondeval hier een einde aan, keer op keer zien we God als een liefhebbende God die met zijn volk samen wil wonen. Ik denk dat je in deze context alle verhalen in het OT moet lezen, ook als het om wraak etc. gaat: de liefde van God is gekrenkt en hij straft zijn volk hierom, zodat het weer terugkeert naar hem.
Als dit de context is waarin de wet wordt gegeven (de intentie tot een liefdevolle, intieme relatie tussen God en zijn volk), dan kan het niet anders dan dat er afstand zit tussen ethiek (hoe God zou willen dat we leven) en de wet zelf. De wet geeft aan waar de uiterste grenzen liggen van wat we kunnen doen (niet moorden, niet echtbreken, geen andere goden dienen) en veroordeelt ons als we over die grenzen heengaan. Maar God vrezen, liefhebben en je helemaal aan hem overgeven wordt niet in praktijk gebracht door simpelweg geen andere goden te dienen: Gods intentie met zijn volk was veel dieper en omvattender, namelijk Hem liefhebben en volop genieten van zijn aanwezigheid, of met andere woorden, leven naar het beeld van God, Hem immiteren, zoals hij de mens oorspronkelijk had geschapen.
De engelse theoloog Wenham zegt het als volgt: Je kunt de wet zien als de vloer van een kamer, de grens van waar je mag gaan. Als je onder vloer terechtkomt, buiten de grenzen van de wet gaat, volgt oordeel: je kwetst God, je schepper en degene die je liefheeft, je brengt jezelf en je volk in gevaar. (Noot: de regels van de wet zijn bijna universele ethische regels, bijna iedereen kan ermee instemmen) Wat God echter van je verlangt is dat je leeft naar zijn oorspronkelijke bedoelingen (het plafond) en dus niet op de vloer blijft zitten, minimalistisch de wet volgen, maar de hele kamer vult, je uitstrekt naar het plafond, omdat zo werkelijk Gods bedoelingen tot uitting komen.
Het oude testament schetst zo dus een hoge ideaal voor het volk Israel: geschapen naar het beeld van God, zijn vertegenwoordigers op aarde en daarvoor geroepen om God te imiteren (na te doen) in hun gedrag ten opzichte van elkaar en de schepping. Dat als gevolg van de zondeval Israel met geen mogelijkheid deze verwachtingen kan vervullen mag duidelijk zijn... dat zien we door het hele Oude Testament heen, en maakt de roep om een verlosser, iemand die de schepping weer in z'n oude glorie zal herstellen, alleen maar luider.

De wet in het Nieuwe Testament. Dat die verlosser er kwam in de persoon van Jezus is wel duidelijk. Door Jezus offer aan het kruis zijn de dagelijkse offers niet meer nodig, zijn bloed is voldoende voor de zonden van de hele mensheid. Door zijn opstanding is iedereen die in Hem geloofd een nieuwe schepping, ookal leven we tot de wederkomst nog in de spanning van het 'already/not yet'. Zijn volgelingen zijn burgers van het koninkrijk van God, en dat koninkrijk luidt een nieuwe tijd in waarin God's oorspronkelijke intenties voor zijn schepping weer worden gerealiseerd: leven in een intieme relatie met God, leven als beeld van God door hem na te leven in alles.
Betekent dit het einde van de wet? Geenzins volgens Jezus... de wet zijn Gods basale regels, gegrond in zijn oorspronkelijke bedoeling met zijn schepping, en die zijn nog steeds van kracht. Wat hij echter vraagt en wat nu mogelijk is door Jezus opstanding is om werkelijk te leven in de vrijheid van de wet, te leven naar Gods oorspronkelijke bedoeling in de kracht van de heilige Geest, te streven naar het plafond en niet blijven hangen op het niveau van de vloer.

quote:

Onyx schreef op 27 april 2008 om 21:02:
Maar waarom kiezen voor gerechtigheid door de wet, of "het juk der wet" om in Galatenstijl te blijven , als je in Jezus geloofd?

Gerechtigheid is niet direct een juk te noemen zoals je in je reactie lijkt te veronderstellen. Daarmee doe je de opmerking van Paulus over het juk absoluut tekort naar mijn idee.

quote:

Filippenzen 3 (NBG)
en in Hem moge blijken niet een eigen gerechtigheid, uit de wet, te bezitten, maar de gerechtigheid door het geloof in Christus, welke uit God is op de grond van het geloof.

quote:

Galaten 5 (NBG)
4 Gij zijt los van Christus, als gij door de wet gerechtigheid verwacht; buiten de genade staat gij.
5 Wij immers verwachten door de Geest uit het geloof de gerechtigheid, waarop wij hopen.

Ter verduidelijking even twee teksten van Paulus, waarbij de tekst uit Galaten een uitleg is over het juk dat hij in 5:1 aanhaalt. Om te verstaan wat Paulus in Galaten 5:4 bedoelt met de zinssnede "als gij door de wet gerechtigheid verwacht", is het goed om de tekst uit Filippenzen er als het ware overheen te leggen. Als Paulus daar spreekt over de relatie tussen wet en gerechtigheid heeft hij het nadrukkelijk over de eigen gerechtigheid zoals men die gestalte kan geven uit de wet. Met het juk zoals Paulus dat in Galaten 5 beschrijft verwijst hij naar mijn idee naar de eigen invulling die mensen aan de wet wensen te geven. Dit wordt mijns inziens vooral duidelijk door de duiding in de Statenvertaling:

quote:

Galaten 5 (StV)
1 Staat dan in de vrijheid, met welke ons Christus vrijgemaakt heeft, en wordt niet wederom met het juk der dienstbaarheid bevangen.

De dienstbaarheid waar Paulus het hier over heeft, is duidelijk gelinkt aan de werken der wet, waar hij een aantal hoofdstukken hiervoor al sprak.

quote:

Galaten 2 (NBG)
16 wetende, dat de mens niet gerechtvaardigd wordt uit werken der wet, maar door het geloof in Christus Jezus, zijn ook zelf tot het geloof in Christus Jezus gekomen, om gerechtvaardigd te worden uit het geloof in Christus en niet uit werken der wet. Want uit werken der wet zal geen vlees gerechtvaardigd worden.

Hiermee volgt Paulus Jezus, die veelvuldig de mensen heeft gewezen op het belang van leven vanuit de vrijheid die de wet geeft en niet de regel tot juk te laten zijn. De mooiste en meest sprekende voorbeelden hierin zijn wellicht de volgende:

quote:

Mattheüs 5 (NBG)
20 Want Ik zeg u: Indien uw gerechtigheid niet overvloedig is, meer dan die der schriftgeleerden en Farizeeen, zult gij het Koninkrijk der hemelen voorzeker niet binnengaan.

quote:

Marcus 2 (NBG)
27 En Hij zeide tot hen: De sabbat is gemaakt om de mens, en niet de mens om de sabbat.
28 Alzo is de Zoon des mensen heer ook over de sabbat.

Het juk zit hem dus vooral in de eigen invulling. Of, om het even anders te zeggen, in het verleggen van het middel naar het doel. De wet mag mooit een doel op zich worden, zo willen zowel Jezus als Paulus ons naar mijn idee duidelijk maken.

Deze zienswijze heb ik vooral ontdekt vanuit de vertaling die ik zelf al jarenlang aanhoudt voor de term 'gerechtigheid', namelijk doelgerichtheid! We komen niet tot ons doel door het naleven van de wet. Wel is de wet een middel om ons naar ons doel te geleiden:

quote:

Romeinen 3 (NBG)
20 daarom, dat uit werken der wet geen vlees voor Hem gerechtvaardigd zal worden, want wet doet zonde kennen.
21 Thans is echter buiten de wet om gerechtigheid Gods openbaar geworden, waarvan de wet en de profeten getuigen,
22 en wel gerechtigheid Gods door het geloof in Jezus Christus, voor allen, die geloven; want er is geen onderscheid.
23 Want allen hebben gezondigd en derven de heerlijkheid Gods,
24 en worden om niet gerechtvaardigd uit zijn genade, door de verlossing in Christus Jezus.

Wet doet zonde kennen. En door kennis en besef van zonde leren we de waarde van Jezus en daarmee van Gods genade kennen. We mogen de wet dus dankbaar gebruiken als middel om God te leren verstaan in Jezus. Is het niet daarom dat Jezus ook aangeeft

quote:

Mattheüs 5 (NBG)
17 Meent niet, dat Ik gekomen ben om de wet of de profeten te ontbinden; Ik ben niet gekomen om te ontbinden, maar om te vervullen.

terwijl Hij daarna een geweldige verdiepingsslag van de door God gegeven leefregels weergeeft?
Zo mag dus inderdaad blijken dat wet en genade samenkomen in Jezus en mogen we door het Verzoeningswerk van Jezus delen in Zijn Geest en vruchten voortbrengen die mogen zijn in de lijn van Gods leefregels:

quote:

Galaten 5 (NBG)
22 Maar de vrucht van de Geest is liefde, blijdschap, vrede, lankmoedigheid, vriendelijkheid, goedheid, trouw, zachtmoedigheid, zelfbeheersing.
23 Tegen zodanige mensen is de wet niet.
24 Want wie Christus Jezus toebehoren, hebben het vlees met zijn hartstochten en begeerten gekruisigd.
25 Indien wij door de Geest leven, laten wij ook door de Geest het spoor houden.

[quote]HenkG schreef op 30 april 2008 om 09:30:
[...]

Gerechtigheid is niet direct een juk te noemen zoals je in je reactie lijkt te veronderstellen. Daarmee doe je de opmerking van Paulus over het juk absoluut tekort naar mijn idee.

Gerechtigheid is ook geen juk, Het pogen om "gerechtigheid door de wet" te verkrijgen is een juk. En dat is ook wat er staat.

quote:

Onyx schreef op 30 april 2008 om 10:27:
[quote]HenkG schreef op 30 april 2008 om 09:30:
Gerechtigheid is ook geen juk, Het pogen om "gerechtigheid door de wet" te verkrijgen is een juk. En dat is ook wat er staat.

Toch is het wel wat je in je vraagstelling lijkt te veronderstellen, oa door over het juk der wet te spreken (wat er dus niet staat). Vandaar de door mij gekozen formulering. De verdere uitleg hierboven geeft verder duidelijk antwoord op de vraag in je openingspost naar mijn idee. Want de wet wordt niet gelezen om ons het juk der dienstbaarheid op te leggen, maar om ons te doen beseffen hoe een leven met God eruit kan en moet zien om zo te beseffen hoezeer we God nodig hebben!

quote:

gaitema schreef op 27 april 2008 om 23:11:
Adam en Eva hadden geen geboden. Ze leefden in Vrede en mochten alleen niet van de verboden vruchten eten.

Dat is voor zover het in de bijbel staat. Dat iets er niet staat, sluit niet uit dat er wetten waren. Iets als vanzelfsprekend beschouwen is ook wel eens een reden dat je iets niet opschrijft.

[quote]Priscilla en Aquila schreef op 27 april 2008 om 23:27:
[...]

Wet en genade verenigen zich in Christus maar dan zo dat Christus de wet heeft vervuld: Hij deed 100% de wil van de Vader.
[quote]

De wil van de Vader houdt ook in dat er wordt gestenigd voor overspel. Aan Jezus' missie zaten limieten. Hij mocht niet oordelen (stenigen e.d.). Dus de een moest van God stenigen, en de ander niet. De wil van God is dus iets wat afhankelijk van je bestemming, ook anders kan lijken dan dat iedereen zich hetzelfde gedraagt. De wil van God is ook, in het Oude Testament, dat in geval van afwijking van het rechte pad door het volk Israël, de Assyriërs op een gegeven moment op de stoep staan.

vind ik niet

quote:

Erudil schreef op 27 april 2008 om 23:33:
Waarom doet het OT en de Joodse Wet niet meer terzake? Dat Jezus deze vervuld heeft, betekent niet dat we dit dus maar uit onze bijbels kunnen scheuren!

Dit is omdat ik hier merk dat veel mensen het woord "vervuld" niet snappen. Het is tegenwoordig iets wat een soort afmaken of voleindigen van een taak betekent. Als je ziet hoe Paulus het woord gebruikt dan betekent het t.a.v. wetten gewoon dat je ze uitvoert en naleeft. Zowel in het OT als NT hoor je de Wet na te leven vanuit een innerlijke motivatie (houden van God, liefde) en niet alleen maar omdat je weet wat voor handelingen er bij horen zonder dat je ze begrijpt of wilt.

Heidenen, of Goyim, is voor Joden, alles wat niet van Joodse komaf is. Daarom kunnen er ook gelovige heidenen zijn tijdens de apostelen. En ook heidenen ingaan tot het koninkrijk der hemelen. Ook dit is weer iets wat neerkomt op het begrijpen hoe de betekenis van "heiden" tegenwoordig afwijkt van wat het voor bijbelvertalers ook nog kon betekenen. Gaat eerder om afkomst dan hoe godsdienstig je bent.

Het is nu waarschijnlijk ook makkelijker te begrijpen dat ná de aardse missie van Jezus, er een Paulus is die je als hij maar lang genoeg blijft schrijven, met een groot gedeelte van de Wet des Heren in aanraking brengt. Dat kun je alleen al afleiden uit wat voor gedrag hij afkeurt, en wenselijk acht. Leg dat naast de Wet des Heren en je weet dat er veel meer uiteindelijk gewenst is dan zelfs alleen de 10 geboden (of 9, als je het eerste ziet als een introductie bij een contact met God net als in andere contacten met God).

quote:

Divinespark schreef op 30 april 2008 om 13:02:
[quote]Priscilla en Aquila schreef op 27 april 2008 om 23:27:
[...]

Wet en genade verenigen zich in Christus maar dan zo dat Christus de wet heeft vervuld: Hij deed 100% de wil van de Vader.
[quote]

De wil van de Vader houdt ook in dat er wordt gestenigd voor overspel. Aan Jezus' missie zaten limieten. Hij mocht niet oordelen (stenigen e.d.). Dus de een moest van God stenigen, en de ander niet. De wil van God is dus iets wat afhankelijk van je bestemming, ook anders kan lijken dan dat iedereen zich hetzelfde gedraagt. De wil van God is ook, in het Oude Testament, dat in geval van afwijking van het rechte pad door het volk Israël, de Assyriërs op een gegeven moment op de stoep staan.

Volgens mij is er een wezelijk verschil tussen OT en NT. Het sterven van Jezus en de redding door zijn opstanding is het grote kantelpunt in de geschiedenis. In het OT is de (geestelijke) dood het enige antwoord op de zonde. In het NT is door de verzoening door de dood van Jezus, redding (geestelijk leven) mogelijk voor wie Hem aan neemt als Heer.
OT en NT kun je daarom maar niet zonder meer over elkaar heen leggen.
Gods eis onveranderlijk en zijn norm ook, maar door Jezus ziet hij onze zonden niet meer, maar zijn we schoon gewassen door zijn bloed.

quote:

Onyx schreef op 30 april 2008 om 13:20:
[...]

Volgens mij is er een wezelijk verschil tussen OT en NT. Het sterven van Jezus en de redding door zijn opstanding is het grote kantelpunt in de geschiedenis.

Sterven van Jezus? Morgen is het hemelvaart. En de doeken waren nog bol maar er was geen lichaam. Waarom geloof je dan dat Jezus zou zijn overleden?

quote:

Onyx schreef op 30 april 2008 om 13:20:
In het OT is de (geestelijke) dood het enige antwoord op de zonde. In het NT is door de verzoening door de dood van Jezus, redding (geestelijk leven) mogelijk voor wie Hem aan neemt als Heer.

Wat versta je dan onder een geestelijke dood? Sorry als het misschien wat hoog gegrepen voor mij is hoor. Maar ik wil gewoon graag weten waar we het hier over hebben. Ik ga er van uit dat als het gesneden koek voor je is op een bewuste manier (je redeneert er immers over) dat je dan ook in staat bent het aan een ander uit te leggen.

quote:

Onyx schreef op 30 april 2008 om 13:20:
OT en NT kun je daarom maar niet zonder meer over elkaar heen leggen.
Gods eis onveranderlijk en zijn norm ook, maar door Jezus ziet hij onze zonden niet meer, maar zijn we schoon gewassen door zijn bloed.

Gods eis is onveranderlijk? Dan kun je dus juist wél het OT en het NT als één en hetzelfde zien. Met alleen maar een extra actie van Gods kant daarnaast. Ook in het OT kon je bovendien bij bekering vergeven worden, en God zien (Zie zaligpredikingen voor hetzelfde, maar dan in het NT).

OT en NT: Jezus beriep zich op de wet en de profeten. Lijkt me duidelijk genoeg. Als het iets anders was, dan had Jezus dat vast niet zo gezegd vind je niet? Zolang de Joden bekeerd bleven, zag hij ook in het OT hun zonden niet meer. Maar als ze vervolgens de fout weer in gingen, werden alle "ouwe koeien" sinds desnoods nog voor de Exodus, weer uit de sloot gehaald, ik zeg het even wat cru maar ik hoop dat je begrijpt wat ik bedoel.

Wat ik me nu bedenk, is dat als je die ouwe koeien herinnert als volk, dat je dan in een ontwikkelingsfase en op het moment dat je voor een keuze staat, geleerd wordt (conditionering) de juiste keuze te maken. Dat kon je in het OT ook al. Jezus was er om de verloren schaapjes (afdwalers van een reeds bestaande wet dus) weer bij de kudde te krijgen.