GKV Forum - 40 dagen - Jezus van Nazareth - Christelijk leven

Is dat een kruisvaarder?

Geen idee eigenlijk...
Maar hij heeft wel de juiste, eh, uitstraling.

quote:

Bumblebee schreef op 25 februari 2009 om 11:53:
Kunnen jullie dat gekwek ook even ergens anders doen? [afbeelding]

Zo blijft er van dit kwaliteitstopic niks over. Ga iets nuttigs schrijven over het boek van Benedictus!

Sorry. Ik zal vanmiddag even kijken of ik een begin kan maken. Het kan ook zijn dat ik de inleiding en het voorwoord oversla en gelijk met hoofdstuk 1 begin.

(ps het is een soldaat van de Zwitserse garde volgens mij)

quote:

Pooh schreef op 25 februari 2009 om 11:54:
Is dat een kruisvaarder?

Zwitserse gardist

Zo, ik heb hoofdstuk één ook gelezen
Ik vond 't mooi geschreven en indrukwekkend, alleen wat moeilijk om een mening over te hebben anders dan, goh, ja.

Wat me trof was de beschrijving hoe de doop van Jezus, vooruitloopt op Zijn dood en de stem uit de hemel vooruitloopt op de verrijzenis. Benedictus schrijft dat we in de evangelies (dat zegt hij consequent, ik heb de neiging om evangelieën te zeggen, maar dat terzijde) steeds momenten tegenkomen die als het ware een verdichting zijn, en in zichzelf een afbeelding van Jezus' totale leven en missie. Zo ook hier: doop en stem uit de hemel grijpen vooruit op dood en verrijzenis. Als wij gedoopt worden plaatsen we ons naast Hem.

Als Lucas het gebeuren van de doop beschrijft, noemt hij heel precies de belangrijke figuren van dat moment: Pontius Pilatus, Annas, Kajafas en Herodes. Hiermee kondigt op het moment van de doop, bij het begin van Jezus' openbare leven, het kruis zich al aan. Hoe Benedictus dit beschrijft deed mij ineens heel erg beseffen dat 't het kruis was, waar Jezus voor kwam.

(Hoezo open deur maar goed, altijd zinnig om er bij bepaald te worden)
_{Met 'open deur' bedoel ik dit besef van mijn kant, niet de gedachtengang van Benedictus, voor alle duidelijkheid}

ik heb het boek toch besteld, morgen in huis. Mag ik nog meedoen?

Uiteraard! er hoeft hier niemand toestemming te vragen, hoor!

quote:

Bumblebee schreef op 26 februari 2009 om 11:12:
Uiteraard! er hoeft hier niemand toestemming te vragen, hoor!

Ben erg benieuwd, zo nu eerst twee dagen naar een opgewekte conferentie....

quote:

Bumblebee schreef op 26 februari 2009 om 10:44:
Benedictus schrijft dat we in de evangelies (dat zegt hij consequent, ik heb de neiging om evangelieën te zeggen, maar dat terzijde)

Ik vermoed dat hier de vertaler(/-ster) meer blaam treft dan Benedictus.

quote:

Mezzamorpheus schreef op 26 februari 2009 om 11:48:
[...]


Ik vermoed dat hier de vertaler(/-ster) meer blaam treft dan Benedictus.

off topic:

Ik las op een kerkpagina van opus dei ook evangelies als woord.
Ik zat me te bedenken of dit een heel bewuste toegevoegde reden heeft m.b.t. een onderscheidt tussen deze meervoudvormen namelijk:

evangelies : de samenvattingen van het evangelie naar de waarheid
evangeliën : diverse vormen van evangelie (o.a gnostische werken) welke niet per definitie de waarheid verwoorden

maar dat zal wel ver gezocht zijn?

en nu hup waar blijft dat boek

quote:

Bumblebee schreef op 26 februari 2009 om 10:44:
Wat me trof was de beschrijving hoe de doop van Jezus, vooruitloopt op Zijn dood.

Jezus brengt de kruisiging ook in verband met de doop als hij zegt in Lukas 12:

quote:

50 Ik moet een doop ondergaan, en ik word hevig gekweld zolang die niet volbracht is.

Kunnen jullie dat verband uitleggen?

Prachtig boek om te zien idd en ook om te lezen (in ieder geval t/m hfdst 1).

Benedictus schrijft m.i. als diepgelovig mens voor de gelovigen.

Dat doet hij (voor mij als gelovig mens) overtuigend en inspirerend.
Soms denk ik wel eens dat hij wel heel verliefd/ romantisch schrijft, zodat je denkt
zou het nou echt zo duidelijk zo bedoeld zijn. Maar zeker is dat het zo gezien kan worden (denk aan woordwaarde vh woord David, maar heb ook nog nooit in woordwaardes en getallensymboliek verdiept, misschien mezelf tot nu toe tekort gedaan)

Als hooggeplaatst gelovige moet hij ook inspirerend zijn, bovendien vraagt hij in zijn woord vooraf om een voorschot aan sympathie om het te kunnen verstaan en begrijpen. Dat krijgt hij zeker!

Tot nu toe is hij er al in geslaagd om Jezus gelovig en historisch neer te zetten. Nieuwe inzichten heeft hij ook al gegeven.
Prachtig die plaatsbepaling met Mozes die hij uitdiept.
Erg mooi hoe hij beschrijft dat Jezus alleen te verstaan is in diepgaande relatie met Zijn Vader. En de zinnetjes in de evangelieen die me nooit zo opvielen dat hij zich terugtrok om te bidden en bij Zijn Vader te zijn, worden zo mooi belicht.

Ben benieuwd hoe het in vanaf hfdst 2 verder gaat....

ps Ik ben BBB's echtgenoot, en lees zoals al aangkondigd ook mee

quote:

Spijk schreef op 27 februari 2009 om 10:52:

Ben benieuwd hoe het in vanaf hfdst 2 verder gaat....

ps Ik ben BBB's echtgenoot, en lees zoals al aangkondigd ook mee

Leuk om wat van je te lezen (mr. nail ) en maar steeds opletten of je vrouw nog is ingelogd...

quote:

Spijk schreef op 27 februari 2009 om 10:52:
Erg mooi hoe hij beschrijft dat Jezus alleen te verstaan is in diepgaande relatie met Zijn Vader. En de zinnetjes in de evangelieen die me nooit zo opvielen dat hij zich terugtrok om te bidden en bij Zijn Vader te zijn, worden zo mooi belicht.

Deze aspecten zijn inderdaad van groot belang voor ons geloofsleven. Jezus zegt ook dat Hij en de Vader één zijn. In Joh. 17 bidt hij ook dat diezelfde éénheid er zal zijn onder de discipelen.
Ons terugtrekken om te bidden versterkt ook onze relatie met God.

quote:

God is getrouw, door wie gij zijt geroepen tot gemeenschap met
zijn Zoon Jezus Christus, onze Here. 1 Kor 1:9

Ik heb het boek van m'n vader geleend en ben vanochtend begonnen. Een beetje laat maar toch!

Het ligt hier een beetje op z'n gat

Ik ben nog steeds aan het lezen maar door ziekte, drukte en vakantie liep ik erg achter! Ben aan een flinke inhaalslag begonnen. In het hoofdstuk over de Bergrede werd ik getroffen door het eenvoudige onderscheid tussen apodictische wetgeving in casuïstische wetgeving - principes en regels, de Geest en de letter.

Zo simpel, en iets wat je natuurlijk al wel weet, maar Benedictus zet 't zo mooi neer dat je inderdaad direkt denkt, o ja, duh, natuurlijk!

Momenteel ben ik bezig in hoofdstuk 7 (ja ik loop nogal achter, maar heb goede hoop dat het na deze week weer is ingehaald), over de gelijkenissen. Daar stipt Benedictus aan dat allerlei wijze exegeten de gelijkenissen van Jezus hebben willen indelen in meer of minder categorieën. Het onderwijs van onze Heer blijkt steevast te weerbarstig te zijn voor onze hokjes.

Het hebreeuwse woord dat gebruikt wordt voor Jezus' verhalen en dat wij vertalen met 'gelijkenis' kan volgens hem onder andere ook vergelijking, allegorie, fabel, spreekwoord, apocalyptische openbaringsformule, raadsel, schuilnaam, symbool, fantasiegestalte, voorbeeld, motief, motivering, verontschuldiging, bezwaar en grap betekenen. De meeste gelijkenissen zijn in een heleboel, of in geen van deze categorieën in te delen en we kunnen ze (mijn invulling) daarom net zo goed gewoon gelijkenis blijven noemen.

Eén en ander doet me sterk denken aan de indeling van schouderklachten door de overijverige Cyriax. Deze man maakte een complete studie van de miniemste anatomische structuren in de schouder en de specifieke klachten die irritatie van elk van deze onderdeeltjes zou kunnen geven. Vervolgens maakte hij een totaal onwerkbare indeling van schouderaandoeningen waar iedereen gek van werd.

Een aantal jaren geleden promoveerde een huisarts op de toepasbaarheid van de schouderklachtenindeling van Cyriax in de eerste lijn. Hij kwam er gaandeweg zijn promotie achter dat er niks van klopte, dat de anatomische structuren in de schouder slechts bij uitzondering keurig volgens het anatomieboekje in elkaar zaten en dat hevigheid van de klachten en ernst van de afwijkingen, evenals locatie van de klachten en oorzaak ervan, nauwelijks verband met elkaar hielden en dat de voornaamste behandelingen lood om oud ijzer waren qua effect. Hij raadde aan de behandeling toe te spitsen op de persoon die aan de schouder vastzit.

Niet, dat een precieze indeling niet z'n nut kan hebben op specifieke momenten in een bepaalde context (overigens niet die van Cyriax want die klopt gewoon niet) maar we moeten wel in de gaten houden dat dat een sterke vereenvoudiging van een weerbarstige werkelijkheid is.

Overigens heb ik ook genoten van de verschillende uitleggingen van de gelijkenis van de barmhartige Samaritaan, van de gebroken mens(heid) die langs de kant van de weg ligt, Jezus als de Samaritaan (de vreemdeling) die hulp biedt, olie en wijn die vooruitwijzen naar de sacramenten, de menselijke geschiedenis en religies die voorbijlopen en de mensheid niet blijken te helpen of te kunnen helpen.

Benedictus is de eerste die ik lees die niet direkt beschuldigend richting de eerste twee voorbijgangers wees met de voor de hand liggende interpretatie van religieuze blaatapen met veel wind en weinig wol, maar die aangeeft dat die twee voorbijgangers het slachtoffer misschien wel helemaal niet kónden helpen, dat ze wellicht erg bang waren, of dat het er vanuit algemeen menselijk gezichtspunt misschien wel op leek dat er niks meer te helpen viel. Ik vond 't een verfrissende invalshoek.

PS: leest er verder nog iemand mee?

Hoezo zijn olie en wijn volgens Benedictus verwijzingen naar de sacramenten? Riekt dat niet een beetje naar preken voor eigen parochie?

quote:

mohamed schreef op 31 maart 2009 om 12:17:
Hoezo zijn olie en wijn volgens Benedictus verwijzingen naar de sacramenten? Riekt dat niet een beetje naar preken voor eigen parochie?

Maar wat zou hij dan anders moeten doen?

Ik sluit me aan bij Bumblebee. Ik geniet ook van de invalshoeken van Benedictus. Vaak haalt hij uit iedere element van een gelijkenis betekenis, elementen die in mijn ervaring vaak worden overgeslagen. Zo zijn de drie betreffende gelijkenissen voor mij alleen maar rijker geworden.

Vergelijk het met goede literatuur: in een goed boek is elke zin een afgewerkt element met betekenis; een kunstwerkje op zich. Geen zin is overbodig of betekenisloos.

Al lezende in Jezus van Nazareth, begint het me voor te komen dat er in de gelijkenissen ook geen zin, geen element zonder betekenis zit.

Overigens las ik een korte pauze in, maar dan ga ik weer verder met het boek. Ik was al op blz. 246

quote:

mohamed schreef op 31 maart 2009 om 12:17:
Hoezo zijn olie en wijn volgens Benedictus verwijzingen naar de sacramenten? Riekt dat niet een beetje naar preken voor eigen parochie?

ja natuurlijk wat had jij dan gedacht?

quote:

Bumblebee schreef op 31 maart 2009 om 11:41:
PS: leest er verder nog iemand mee?

Via Mellon ben ik in bezit gekomen van het boek. Ik dacht dat het een "boekje" was, maar het is een dikke pil!

In het eerste hoofdstuk wordt al melding gemaakt van een belofte van de Messiaanse verwachting in

quote:

Deut.18:15 (NBG) Een profeet uit uw midden, uit uw broederen, zoals ik ben, zal de HERE, uw God, u verwekken; naar hem zult gij luisteren.

In dit boek wordt dan ook uitgegaan van bovenstaande tekst. Maar ik wilde de tekst uit het NBV citeren, toen ik zag dat daar wat anders staat:

quote:

Deut. 18:15 (NBV) Hij zal in uw midden profeten laten opstaan, profeten zoals ik. Naar hen moet u luisteren.

Ik heb ISA erbij geraadpleegd en het lijkt me dat de NBV vertaling niet juist is.

In het boek "Jezus" staat onderaan blz. 25 en bovenaan blz. 26:

quote:

"het slot van Deut. komt nog een keer op de belofte terug en geeft er een verrassende wending aan. Die gaat veel verder dan datgene waarvoor het profeetschap werd ingesteld en geeft aan de figuur van de profeet zijn eigenlijke betekenis. Daar staat: 'Er is in Israël nooit meer een profeet opgetreden als Mozes, die de Heer van aangezicht tot aangezicht gekend heeft (...)' (Deut.34:10) Over dit einde van het vijfde boek van Mozes ligt een opvallende melancholie: de belofte van 'een profeet zoals ik' is tot dan toe niet in vervulling gegaan. Hier blijkt nu dat de belofte niet simpelweg sloeg op de instelling van een profetengilde - dat bestond immers al - maar op iets anders, iets veel groters: het was de aankondiging van een nieuwe Mozes."

Verderop blz. 27 bovenaan:
"Israël mag hopen op een nieuwe Mozes, die nog niet gekomen is maar zal opstaan als de tijd daar is. Deze profeet zal te herkennen zijn aan zijn omgang met God: van aangezicht tot aangezicht, zoals een vriend spreekt met een vriend. Zijn kenmerk is de rechtstreekse toegang tot God, zodat hij onvervalst, uit de eerste hand kan overbrengen wat God wil en wat God zegt. Dat is de redding waarop Israël - en de mensheid - wacht."

Dat is inderdaad een mooie beschrijving van een messiaanse profetie in de Tenach. Wij hebben deze profetie in vervulling zien gaan.
Jezus die rechtstreeks met God in contact stond werd voor ons de weg tot de Vader. In éénheid met Hem mogen ook wij die omgang met God beleven.

Benedictus gaat denk ik uit van de Vulgaat, en die heeft enkelvoud (ipsum). Hoe de NBV aan een meervoud komt weet ik dan ook niet, interessant.

quote:

Bumblebee schreef op 31 maart 2009 om 15:18:
Benedictus gaat denk ik uit van de Vulgaat, en die heeft enkelvoud (ipsum). Hoe de NBV aan een meervoud komt weet ik dan ook niet, interessant.

Misschien te simpel gedacht, maar spelfout misschien? De n en m zitten naast elkaar op het toetsenbord. Ook zal de spellingcontrole deze er niet uit pikken, want "hen" is een normaal woord. En ten slotte valt deze ook in de proefleesfase niet erg op als je de brontekst er niet bij hebt.

Ja, maar voor 'profeet' en 'profeten' gaat dat dan weer niet op.