wel of geen kinderen

[lonneke]

Ik heb een nieuw topic aangemaakt betreffende dit onderwerp.


Vraag ik me trouwens af; sex voor het huwelijk mag niet/ kan niet (wat je wil) maar als mensen nou BINNEN het huwelijk nog geen kids willen; wat dan?  


--------------------------------------------------------------------------------
Godisnowhere (read it again)  
 
 lonneke

   door lonneke op 20 Feb 2004 09:15   quote edit
quote:
--------------------------------------------------------------------------------
op 20 Feb 2004 09:01:56 schreef linnas79:
[...]
Vraag ik me trouwens af; sex voor het huwelijk mag niet/ kan niet (wat je wil) maar als mensen nou BINNEN het huwelijk nog geen kids willen; wat dan?
--------------------------------------------------------------------------------


Je kunt je leven wel onnoemelijk zwaar maken door op alle slakken zout te leggen, ( dit bedoel ik in het algemeen)
Zelf heb ik in de eerste zeven jaar van mijn huwelijk ook geen kinderen gekregen omdat ik dat helemaal niet zag zitten. Ik weet nog wel dat in de kerk toen geruchten de ronde deden dat wij wellicht geen kinderen konden krijgen, wat dus niet waar was. Want je valt op een gegeven moment wel op als je niet meteen kinderen krijgt. Ik weet niet hoe dat nu is, ik spreek over zo'n 15 jaar geleden. Wij zijn toen pas aan kinderen begonnen toen ik dacht dat ik daar met mezelf mee klaar was. Een ander kan dat ook niet voor je bepalen. Begin nooit aan kinderen als je ze eigenlijk niet wilt ( gewild kinderloos binnen de kerk? ben benieuwd of deze mensen bestaan binnen de kerk.)

Volgens mij is het overigens ook niet de bedoeling om dan maar geen anti conceptie meer te gebruiken en maar heel veel kinderen te baren terwijl je daar de geestelijke of lichamelijke draagkracht niet voor hebt. Vrouwen zijn geen baarmachine's
 
 
 linnas79
I'm the boss. That's why...
   door linnas79 op 20 Feb 2004 09:24   quote  
quote:
--------------------------------------------------------------------------------
op 20 Feb 2004 09:15:43 schreef lonneke:
[...]
Volgens mij is het overigens ook niet de bedoeling om dan maar geen anti conceptie meer te gebruiken en maar heel veel kinderen te baren terwijl je daar de geestelijke of lichamelijke draagkracht niet voor hebt. Vrouwen zijn geen baarmachine's
 
--------------------------------------------------------------------------------


En daar twijfel ik in sommige gezinnen weleens aan (8 kinderen in 9 jaar tijd en meer van dat soort verhalen)  


--------------------------------------------------------------------------------
Godisnowhere (read it again)  
 
 Bumblebee

   door Bumblebee op 20 Feb 2004 09:24   quote  
Moeilijke kwestie.
Ik zorg voorlopig ook dat ik ze niet krijg (hoewel dat, in het licht van mijn vorige post, afhangt van je definitie van "kind") maar toch heb ik daar wel eens een ongemakkelijk gevoel bij. Is dat aan mij om te bepalen?

Er staat nergens in de Bijbel dat je niet aan voorbehoedsmiddelen mag doen, maar ja abortus staat ook niet letterlijk genoemd. Wel wordt vruchtbaarheid overal bejubeld.

En dan, als je dan wel/niet mag bepalen of er kinderen komen, wanneer komt dan de eerste en tot hoeveel ga je door? Lastige vragen.
Mijn oma had er elf, zoals ik elders schreef. Sorry, het zal wel een zegen zijn, maar ik moet er niet aan dénken!  


--------------------------------------------------------------------------------
In that day the LORD will whistle for flies from the distant streams of Egypt and for Bumblebees from the land of Assyria.
 
 
 linnas79
I'm the boss. That's why...
   door linnas79 op 20 Feb 2004 10:44   quote  
quote:
--------------------------------------------------------------------------------
op 20 Feb 2004 09:24:51 schreef Bumblebee:
Er staat nergens in de Bijbel dat je niet aan voorbehoedsmiddelen mag doen, maar ja abortus staat ook niet letterlijk genoemd. Wel wordt vruchtbaarheid overal bejubeld.

En dan, als je dan wel/niet mag bepalen of er kinderen komen, wanneer komt dan de eerste en tot hoeveel ga je door? Lastige vragen.
Mijn oma had er elf, zoals ik elders schreef. Sorry, het zal wel een zegen zijn, maar ik moet er niet aan dénken!
--------------------------------------------------------------------------------


Wordt vruchtbaarheid ook in het NT zo geroemd?

Is het uberhaupt aan ons om te bepalen wanneer er leven ontstaat? Wel dus, want we hebben die mogelijkheid. Kun je je afvragen of anticonceptie iets is wat God gewild heeft. Zo nee, waarom is het er dan? Is lastig te beantwoorden zonder dat je weer in dat "is God almachtig" verhaal beland. Wat is jullie visie?

En ik denk dat elf kinderen in de huidige maatschappij ook ietwat aso is, hoor, maar dat is mijn mening... (maar aan de andere kant; vergrijzing...)  


--------------------------------------------------------------------------------
Godisnowhere (read it again)


door izzewizze op 20 Feb 2004 11:19   quote  

De discussie verloopt nu een beetje heb ik het idee naar, 'wel of geen' kinderen danwel uitstellen danwel beperken. Bij ons in de gemeente ken ik wel stellen die bewust kinderloos zijn omdat het risico dat ze een gehandicapt kindje kunnen krijgen te groot is. Daarnaast zijn er wel een aantal die bewust hebben gekozen voor twee kinderen. Wij hebben de eerste twee jaar ook bewust er voor gekozen om nog geen kinderen te krijgen. (Dat was twintig jaar geleden nog heel erg not-done). Tegenwoordig hebben de meeste stellen in onze gemeente de eerste vier tot vijf jaar nog geen kinderen en meestal komt dit omdat men kiest voor voorbehoedsmiddelen. Het is opvallend dat dit nu wel meer bespreekbaar is. Overigens ben ik van mening dat je beter vroeg kunt trouwen, zodat je gemeenschap kunt hebben omdat jejezelf niet meer kunt beheersen. Dan dat je maar niet trouwt en dan wel gemeenschap hebt. Een en ander conform de voorschriften van Paulus.

En tja als mens ben je verplicht je naaste lief te hebben dus ook je kinderen.  


--------------------------------------------------------------------------------
Wie alleen maar rekent
Komt nooit aan liefhebben toe

I'm interested in you

Izzewizze

[linnas79]

Thnx

[Wilhelmina]

Mag God ook inspreken in je leven als het over het krijgen van kinderen gaat? Of bepalen wij zelf het tijdstip en het aantal, en wordt God geacht daar dan zijn zegen over te geven?

En als Hij dan spreekt, hoe doet Hij dat dan?

[linnas79]

Kinderen KRIJG je, die NEEM je niet, dus als je het zo bekijkt zou je zeggen dat God hier wel degelijk inspraak in heeft. Maar ik zou zo denken dat God ook wel naar je hart kijkt, naar wat je wil en wat goed voor jou en je partner zou zijn.

Blijft de vraag over anticonceptie wel staan; is dat iets wat God's instemming heeft en zo niet; waarom is het er dan?

[Ampliatus]

Ergens moet een notie blijven hangen met de opdrachtregel uit Gods Woord: gaat heen en vermenigvuldigd u.  
Kenmerk van Gods kerkvergaderend werk dat uitloopt op de jongste dag is dat de Kerk met levende lidmaten blijft groeien.
Groei van binnenuit (door geboorte) en groei van buitenaf (evangelisatie, zending).

De horizontale wens/gedachte aan het nemen/krijgen van kinderen speelt dus in een christenleven geen enkele rol.  Zicht op Christus kerkvergaderend werk brengt met zich mee, dat de geboorte van kinderen een gebod is. Tevens gunst en gave van God zelf.
We moeten in dit geval vertikaal blijven denken en toekomst (= hirnamaals) gericht.

God geeft en God neemt in dit leven, ook wat betreft kinderen, lopen de wensen van ons niet altijd gelijk met die van God.  Maar vertrouwen, dat God ons leven tot in de finesses kent en bestuurt, houdt ons immer op de been.

God geeft ons ook verantwoordelijkheid.  Zo zijn we zelf wel vurig betrokken bij het verwekken van kinderen.  Het past ons daarbij niet te kiezen voor een cultureel minimum of maximum, maar - geheel in de lijn van onze cultuuropdracht - te kiezen voor een optimum.  Waar dat optimum ligt?  Dat wordt bepaald in de gezinssituatie met man en vrouw en vervolgens in biddend voorleggen aan God zelf.   Zo was in mijn situatie de idee over hoeveel kinderen we vooraf in gedachten hadden niet in overeenstemming met het uiteindelijke optimum. Maar we zijn er ten volle van overtuigd gehandeld te hebben in de geest van de opdracht die de Here ons gaf.

Let wel: horizontale ik-georienteerde antwoorden passen hier mijns inziens niet.
Gods kerkvergaderend werk op weg naar de volheid van het getal dat behouden wordt, staat centraal. Op maar eens een discussieount te geven..  

[Bumblebee]

quote:

op 20 Feb 2004 13:15:51 schreef linnas79:
Blijft de vraag over anticonceptie wel staan; is dat iets wat God's instemming heeft en zo niet; waarom is het er dan?

Heeft oorlog soms Gods instemming?
Er zijn toch de wereld dingen die verkeerd zijn en er toch zijn?
Het feit dat iets er is wil niet zeggen dat het goed is (of slecht).

[Bumblebee]

quote:

op 20 Feb 2004 13:25:41 schreef Ampliatus:
Waar dat optimum ligt? Dat wordt bepaald in de gezinssituatie met man en vrouw en vervolgens in biddend voorleggen aan God zelf.

Ik kan me echtparen voorstellen waarbij het optimum nul is.  

[Macguinness]

Ieder mens is lang geleden door God bedacht en geschapen, geen eenkel mens wordt toevallig geboren.
En als je nooit geboren bent dan ben je ook nooit bedacht en geschapen door God (Klinkt een beetje raar).

In hoeverre hebben wij mensen dan invloed over het bestaan van een mensenleven ?
Als je kiest voor een kinderloos huwelijk, boycot je dan God's plan ?

[Wilhelmina]

quote:

op 20 Feb 2004 13:42:33 schreef macguinness:
Ieder mens is lang geleden door God bedacht en geschapen, geen eenkel mens wordt toevallig geboren.
En als je nooit geboren bent dan ben je ook nooit bedacht en geschapen door God (Klinkt een beetje raar).

In hoeverre hebben wij mensen dan invloed over het bestaan van een mensenleven ?
Als je kiest voor een kinderloos huwelijk, boycot je dan God's plan ?

Misschien wel. Als je een kind aborteert toch ook? God heeft het bedacht en gemaakt, en jij kiest ervoor om het te doden. Dat is dus een duivels plan.

Ik ben er ook niet uit. Toen wij drie kinderen hadden vonden wij het meer dan genoeg. Weloverwogen hebben we besloten te steriliseren. Totdat het verlangen naar een kind dusdanige vormen begon aan te nemen, dat we het God hebben voorgelegd. Menselijk gesproken hadden wij de weg afgesloten, en menselijk bedachten wij de oplossing( en baden dat ook) dat Hij er ook eentje op de stoep mocht leggen. ( wonderlijk detail is dat er inderdaad twee jaar later één op de stoep lag, 4 pond en elke 2 uur een voeding )
Toch was God zo groot dat hij liet zien dat dat verlangen niet van onszelf kwam en daarna zijn onze twee jongsten geboren. Over een wonder gesproken.
Nu heb ik echt het gevoel dat het heel goed is, en we zijn heel tevreden. Ik ben inmiddels 50, en moet er ook eerlijk gezged niet meer aan denken.
Maar soms denk ik wel eens: Hoeveel van die wonderen zou ik hebben als ik elke kind had laten komen vanaf mijn 19de totaan nu?

[Marnix]

Nee, dan heeft God dat in Zijn plan al voorzien

quote:

Kinderen KRIJG je, die NEEM je niet, dus als je het zo bekijkt zou je zeggen dat God hier wel degelijk inspraak in heeft. Maar ik zou zo denken dat God ook wel naar je hart kijkt, naar wat je wil en wat goed voor jou en je partner zou zijn.

Kinderen krijg je ja, maar je kunt er voor kiezen om geen kinderen te krijgen. Ook hierin heeft een mens vrije wil

quote:

Blijft de vraag over anticonceptie wel staan; is dat iets wat God's instemming heeft en zo niet; waarom is het er dan?

Tja God heeft het tijdstip van je overlijden ook al vaststaan. Maakt het dan niet meer uit of je bijvoorbeeld rookt of niet? En of je je laat inenten of behandelen tegen ziekte? Tuurlijk wel. Je hebt met je gedrag invloed op wanneer je sterft, hoeveel kinderen je wil etcetera. God heeft dat gedrag dan echter al gezien. Hij zal niet denken: Wat? Ze willen maar 2 kinderen? Maar dat pastte niet in mijn plan, ik had er 4 ingepland staan voor ze.

[Marloes]

quote:

op 20 Feb 2004 15:01:27 schreef Wilhelmina:
Misschien wel. Als je een kind aborteert toch ook? God heeft het bedacht en gemaakt, en jij kiest ervoor om het te doden. Dat is dus een duivels plan.

Dat kind bestaat en leeft al.
Ik denk niet dat je als mens de macht hebt Gods plan tegen te gaan. Als Hij wil dat je een kind krijgt, komt dat wel (al ben je allang in de overgang).

[Wilhelmina]

quote:

op 20 Feb 2004 15:12:23 schreef Marloes:
[...]


Dat kind bestaat en leeft al.
Ik denk niet dat je als mens de macht hebt Gods plan tegen te gaan. Als Hij wil dat je een kind krijgt, komt dat wel (al ben je allang in de overgang).

OEPS

Toch is het niet zo, denk ik. Er wordt op dit forum veel gesproken over de wil van God doen. Het is ook heel goed mogelijk die wil niet te doen.

[Mientje]

Wilhelmina schreef :
Nu heb ik echt het gevoel dat het heel goed is, en we zijn heel tevreden. Ik ben inmiddels 50, en moet er ook eerlijk gezged niet meer aan denken.


51 !!!!!!!!!!!!!!

[Marloes]

quote:

op 20 Feb 2004 15:20:51 schreef Wilhelmina:
Het is ook heel goed mogelijk die wil niet te doen.

Dus in Gods ogen heb je misschien 3 kinderen teveel? Dat zou dan de andere kant zijn.

[Wilhelmina]

quote:

op 20 Feb 2004 15:42:51 schreef Marloes:
[...]


Dus in Gods ogen heb je misschien 3 kinderen teveel? Dat zou dan de andere kant zijn.

Nee want Hij is de schepper van alle leven.
Ik had het meer over 15 te weinig

[Marloes]

Hoe wil jij die 15 extra kinderen voorkomen als God perse wil dat je die krijgt?

[Wilhelmina]

quote:

op 20 Feb 2004 15:49:56 schreef Marloes:
Hoe wil jij die 15 extra kinderen voorkomen als God perse wil dat je die krijgt?

Algehele onthouding?

[Marloes]

Theoretisch schijnt het dan nog altijd mogelijk te zijn, alleen is de kans niet zo groot.. en worden het dochters.

[Marnix]

Castratie?

Wel toevallig dat God dan wil dat elke gereformeerde zo'n 5 kinderen krijgt en elke niet christen gemiddeld maar 2

Misschien wil God wel dat ik nog 70 jaar leef.... maar als ik straks nou voor de trein spring? Was dat dan toch Gods wil? Is alles wat er gebeurt Gods wil? Zo ja, was de zondeval dat dan ook? Ik denk dat je onderscheid moet maken dus Gods wil en Gods voorzienigheid. Daar zit nogal een verschil in.

[Marloes]

Ehm Marnix, je bedoelt wel 'voorzienigheid' als afgeleid van 'voorzien in/van'?

[Macguinness]

*Zucht*

Dit wordt weer zo'n oeverloze discussie waar wij als eenvoudige schepseltjes niet uitkomen.
 

[Marloes]

Klopt
Laten we het maar gewoon houden bij het onderwerp 'wel of geen kinderen'.
Wie eerst?

[Macguinness]

quote:

op 20 Feb 2004 18:25:27 schreef Marloes:
Klopt
Laten we het maar gewoon houden bij het onderwerp 'wel of geen kinderen'.
Wie eerst?

Ik ben vrijgezel, dus ik wacht wel af.  

[Marloes]

Ik wacht ook.

Volgende?

[Wilhelmina]

Hadden we het allemaal maar gedaan zoals God het bedoeld heeft. Gewoon kinderen krijgen op het moment dat dat het gezondst is voor ons, dus jong. Heel lang borstvoeding, dus minstens 2 jaar tussen de zwangerschappen. Gewoon de natuur zijn gang laten gaan als het eens mis dreigt te gaan.
Alle mannen aan het werk, op jacht.
En alle vrouwen voor elkaars kinderen zorgen bij ziekte en narigheid. Ouders tot op hoge leeftijd in huis, ook lang een hulp in moeilijkheden, en als ze stok zijn, niet naar een bejaardenhuis, maar lekker tot hun dood verzorgd worden.
Kinderen hebben daar dan tijd voor, want die hoeven niet te werken, of aan hun carriere bouwen.
Er is voldoende geld en voedsel, voor een verdiener, want alles wordt verdeeld over alle gezinnen. Dus voor iedereen dezelfde levensstandaard.
Natuurlijk gaat iedereen nu roepen, dat het toen ook niet alles was, maar soms denk ik wel eens dat God het nog niet zo verkeerd had, toen hij mannen en vrouwen schiep met zo ieder hun eigen taken. En dat meen ik.

Was getekend,
Moeder van 5 kinderen, 3 schoonkinderen, drie kleinkinderen en een hele drukke baan, die ze eigenlijk niet zou willen ruilen voor nu nog 5 kinderen in de luiers.

[Marnix]

quote:

Hadden we het allemaal maar gedaan zoals God het bedoeld heeft.

Waarom vind je dit een goed beeld, wat zijn voor jou de voordelen hiervan?

[Wilhelmina]

quote:

op 20 Feb 2004 19:15:24 schreef Marnix:
[...]


Waarom vind je dit een goed beeld, wat zijn voor jou de voordelen hiervan?

De voordelen, zijn wat mij betreft dat je je niet hoeft te verdedigen als nummer 7 of 8 op komst is, en dat je er ook niet veel aan kunt doen als het bij twee blijft. Gewoon Gods water over Gods akker laten vloeien.
Niet mee hoeven doen met een bepaalde levensstandaard, geen dure merkkleding voor je kinderen, en een enorme pot bruine bonen koken waarvan echt iedereen van mee kan eten.
Danbaar zijn naar God over gezondheid, en leren leven met geboorte en sterven in je eigen huis.
Minders snoepen, roken, gebruiken en dus ook betere gebitten, longen etc. Geen AIDS of andere SOA's en het nog durven vertellen dat je dochter als maagd het huwelijk in gaat, zonder voor gek te worden versleten.
Ach noem maar op, God heeft echt wel nagedacht over zijn schepping hoor.

[bela]

Dit is echt een lastige discussie.
Ik ben nog van de generatie dat je in gereformeerde kring niet veel te keizen had als je ging trouwen.
De kinderen hoorden er gewoon bij.
Nu ben ik daat wel blij om want als je het van jezelf laat afhangen wanneer het tijd is om kinderen te gaan krijgen dan zijn veel mensen denk vaak toch wel egoistisch.
Natuurlijk heeft God je een eigen verantwoordelijkheid gegeven en Gods wil geschied toch wel ook als wij het anders bedacht hebben. (zie het voorbeeld van Wilhelmina).
In sommige gevallen vind ik het best te rechtvaardigen tot pas getrouwde stellen nog een poosje geen kinderen krijgen als ze bv heel jong trouwen ( net 20 ofzo), nog studeren maar al een hele poos verkering hebben.
Je moet ook jezelf niet in verleiding brengen door heer lang verkering te hebben maar nog steeds geen sex waar je dan misschien wel aan toe bent. Dan denk ik ga maar lekker trouwen.

[Priscilla en Aquila]

quote:

op 20 Feb 2004 19:36:55 schreef Wilhelmina:
[...]


De voordelen, zijn wat mij betreft dat je je niet hoeft te verdedigen als nummer 7 of 8 op komst is, en dat je er ook niet veel aan kunt doen als het bij twee blijft. Gewoon Gods water over Gods akker laten vloeien.
Niet mee hoeven doen met een bepaalde levensstandaard, geen dure merkkleding voor je kinderen, en een enorme pot bruine bonen koken waarvan echt iedereen van mee kan eten.
Dankbaar zijn naar God over gezondheid, en leren leven met geboorte en sterven in je eigen huis.
Minders snoepen, roken, gebruiken en dus ook betere gebitten, longen etc. Geen AIDS of andere SOA's en het nog durven vertellen dat je dochter als maagd het huwelijk in gaat, zonder voor gek te worden versleten.
Ach noem maar op, God heeft echt wel nagedacht over zijn schepping hoor.

Hier de moeder van zeven kinderen........je hoeft je niet te verdedigen (alhoewel af en toe wel) als nummer zeven komt, maar je hebt wel het gevoel dat je je moet verontschuldigen. Plus de opmerkingen: Je kunt toch niet aan de gang blijven, was het wel de bedoeling enz. enz. Terwijl niemand weet waarom de zevende komt......
Sommige mensen moeten heel veel moeite doen om zwanger te worden. Wij horen bij de categorie die daar niet veel moeite voor hoeft te doen...... Maar dat wil niet zeggen dat je 'Gods water maar over Gods akker moet laten lopen..." Dat moet ieder stel voor zichzelf beslissen.... Dan hadden we er misschien wel tien of elf gehad, Bumblebee....
Ik vind dat je wel je verstand mag, zelfs moet gebruiken. Kinderen zijn een geschenk maar ook een grote verantwoordelijkheid waar je niet lichtvaardig over moet denken.....
Ik denk ook niet dat je van te voren kan inschatten hoeveel kinderen je wil/zou aankunnen.... Je had mij ook niet moeten vertellen dat ik er zeven zou krijgen.....ik had je voor gek verklaart..... Maar als het zo is, en je ziet het zo dat God ze jou heeft toevertrouwd, ga ik er ook vanuit dat je de kracht ontvangt van Hem om het aan te kunnen......want dat is niet vanzelfsprekend. Het klinkt misschien zwaar, maar dit is mijn eerste taak die God mij geeft. Om zeven mensen op te voeden zodat ze de Heer leren kennen..... Je moet er ook niet aan denken dat dat alleen van jou af zou hangen of die missie slaagt.....

Over wanneer kinderen krijgen: Ik heb wel eens gedacht dat mensen moeilijk doen over het 'uitstellen' van het krijgen van kinderen, terwijl het wel geaccepteerd wordt dat als je zeg maar op je 33e er drie of vier hebt, dan anticonceptie toepast.
Principieel zie ik hier geen verschil in. Ik vind het belangrijkste de motieven om nog geen/niet meer kinderen te krijgen.....
Is het motief omdat je nog even flink wat geld wil verdienen, mooi huis etc. en als aan alle materiele voorwaarden voldaan is mag het kind komen. Vaak is het dan ook nog zo dat je zo gewend bent dat je leven te 'plannen' is, dat men opkijkt als het niet meteen lukt om zwanger te raken.
Tegenwoordig is het ook zeer in om, nadat je vindt dat bij twee of drie kinderen je gezin compleet is, zoals veel mensen dat dan zeker schijnen te weten, ze zich laten steleriseren (wat ook geen probleem is om het uitgebreid over te hebben) Als je dat in je omgeving veel meemaakt is het gewoon wel eens leuk om iemand te horen vertellen: We krijgen de 5e.....bijvoorbeeld. Je kunt je dan tenminste nog eens door God laten verrassen.....  

Met al ons 'geplan' is het altijd nog God die ons kinderen schenkt. Dat geldt voor het stel waar het heel moeizaam ging zwanger te raken, maar het geldt ook als je alweer zwanger bent terwijl het 'eigenlijk' niet zou kunnen....
Als je te lang uitstelt kan het ook zijn dat je het hele gebeuren van zwanger zijn en kinderen krijgen zo gaat beredeneren en krampachtig het goede moment uitzoeken, dat de beslissing nemen steeds moeilijker wordt.
Een zus van mij was 32 toen ze haar eerste kind kreeg. Achteraf(zegt ze nu) had ze ze eerder gewild. Op haar werk zag ze ook bij veel collega's die na hun 30e aan kinderen begonnen, veel vruchtbaarheidsproblemen en moeilijke zwangerschappen.
Verder ben je wat lakonieker als je jonger bent en de eerste krijgt (ik was 26) en toen de jongste kwam was ik 40.... Je wordt wel steeds makkelijker maar dat komt door de ervaring die je hebt..... en de kinderen voeden elkaar ook op......soms.

Leuke dingen: Wat geweldig al die kinderen bezig te zien (vooral als een oudere broer met z'n kleine zusje stoeit), het record op de basisschool van de langst meelopende moeder.....mijn oudste dochter vindt het interessantst dat zij volgend jaar studeert en haar jongste zusje nog op de peuterspeelzaal zit.....
Maar vooral ben ik dankbaar dat alle kinderen gezond zijn en een paar al duidelijk voor de Heer hebben gekozen, ook dit is iets wat je niet kunt afdwingen en waar je ieder kind zijn of haar eigen weg in moet laten vinden..... Over verantwoordelijkheid gesproken......

Zijn er mensen die dit lezen die geen kinderen kunnen krijgen: Ik ben me er heel erg van bewust dat ik bevoorrecht ben, ik wil ook absoluut benadrukken dat het iets is wat je krijgt van de Heer. Wij hebben ook vrienden die eerst jaren geen kinderen kregen. Na veel problemen eindelijk zwanger; het kindje wordt doodgeboren met 32 weken...... Dan zie je de andere kant van het verhaal. Ik heb dit heel moeilijk gevonden, ook omdat ik opdat moment een wel heel levende baby had van 5 maanden, de derde.....
De tekst die ik voor hun opschreef weet ik nu nog: "Be still and know that I am God..... I am the Lord that healeth thee".....
Dat geldt eigenlijk voor iedere gelovige: God is erbij, en wij kunnen niet er 'achter' kijken waarom de een wel en de ander niet kinderen krijgt...... We kunnen ook niet beoordelen hoe zwaar mensen het kunnen hebben. Wel dat onze 'wonden' die we in het leven oplopen, door Hem genezen kunnen worden...
Dit stel heeft gelukkig een tijd later nog een zoontje gekregen...

Het is dus niet vanzelfsprekend......

[Mientje]

En als ze dan zeggen : Jacob had toch ook 13 kinderen, dan zeg ik : ho zeg, maar wel bij 4 vrouwen.

[grijs]

quote:

op 20 Feb 2004 18:54:50 schreef Wilhelmina:
 Heel lang borstvoeding, dus minstens 2 jaar tussen de zwangerschappen.

Tijdens de borstvoeding ben je ook vruchtbaar, hoor!
(Helaas, want met condoom vrijen is ook niet alles)

Wij hebben ook een paar jaar gewacht voordat wij aan kinderen wilden beginnen. Maar toen het met mijn studie niet opschoot, kon ik eigenlijk niet echt langer meer wachten, omdat ik dat niet kon verantwoorden t.o. God (zo voelde ik dat).
Mijn studie is trouwens afgerond toen onze oudste 1 jaar was.
Ik weet nog niet hoeveel kinderen wij willen krijgen (de tweede is net geboren, 4 mnd.). Misschien blijft het hierbij, misschien niet.

[Priscilla en Aquila]

quote:

op 21 Feb 2004 00:20:44 schreef grijs:

op 20 Feb 2004 18:54:50 schreef Wilhelmina:
Heel lang borstvoeding, dus minstens 2 jaar tussen de zwangerschappen.


Tijdens de borstvoeding ben je ook vruchtbaar, hoor!
(Helaas, want met condoom vrijen is ook niet alles)

Misschien is dat ook per vrouw verschillend. Bijna bij elk kind werd ik pas na ongeveer een jaar weer ongesteld, het ligt er misschien aan of je volledige borstvoeding geeft....... Alleen weet je natuurlijk niet van te voren wanneer je weer vruchtbaar bent.....

[Wilhelmina]

quote:

op 21 Feb 2004 00:40:39 schreef Priscilla en Aquila:
[...]


Misschien is dat ook per vrouw verschillend. Bijna bij elk kind werd ik pas na ongeveer een jaar weer ongesteld, het ligt er misschien aan of je volledige borstvoeding geeft....... Alleen weet je natuurlijk niet van te voren wanneer je weer vruchtbaar bent.....

Het ligt er inderdaad aan of je volledig borstvoeding geeft. In inderdaad die kans blijft, God is God, maar Hij heeft wel bestemd dat die kansen vele, vele keren kleiner is.

[Wilhelmina]

quote:

op 20 Feb 2004 23:37:35 schreef Priscilla en Aquila:
[...


Hier de moeder van zeven kinderen....

Een heel mooi verhaal, amen en amen.

[Dederike]

Hallo,

leuk onderwerp!
Ik ben voorlopig nog niet aan kinderen toe, maar vind dit wel een lastige discussie. Ik heb het idee dat die voornamelijk gevoerd wordt door vrouwen die al een hele geschiedenis hierin hebben. Ik mis een beetje de jongeren die hierover nog een keuze moeten maken.

Wat ik het lastige hieraan vind, is het gegeven dat je tegenwoordig gewoon gaat studeren als je die gaven hebt gekregen en daardoor tegen een spanningsveld aanloopt. Doordat je studeert ga je meestal pas op latere leeftijd trouwen en zullen de kinderen (indien dit het geval is) ook pas later komen. Daarnaast vind ik het niet egoistisch maar best wel logisch als je je studie met een leuke baan wilt voortzetten. Vroeger was die keuze minder aanwezig, dan werd je gewoon huisvrouw of je was een uitzondering op de regel..
Toch denk ik met een goed gevoel terug aan een thuiszittendemoedermettheeenkoekjes.
Maar de situatie is nu eenmaal anders en de maatschappij is ook behoorlijk veranderd (gelukkig wel in veel opzichten)

Wat is wil zeggen dat ik het lastig en soms niet terecht vind dat er negatief tegen moeders word aangekeken die naar een compromis/situatie zoeken waarin ze aan beide recht doen, te weten en het vormen van een gezin en het benutten van de gaven die je gekregen hebt om te studeren/werken etc.

Ook wil ik nog reageren op de opmerking: 'het water over God akker laten lopen' of iets in die trant.. Hierbij wordt een behoorlijk rooskleurig plaatje geschetst, maar vergeet niet dat sommige vrouwen dit lichamelijk en/of geestelijk helemaal niet aankunnen. Of dat een gezin dit financieel niet aankan en vervolgens niet voor zichzelf kan zorgen en anderen daar mee bezwaard. Dat vind ik een behoorlijk argument tegen het maar laten gebeuren wat zou zijn voorzien. We zijn natuurlijk geen robots en hebben inderdaad een verstand gekregen om hierin beslissingen te nemen waarmee we God kunnen dienen.

Nou tot zover,
Ik ben benieuwd hoe anderen hierover denken.

Hartelijke groeten

[Priscilla en Aquila]

quote:

op 21 Feb 2004 12:21:29 schreef Dederike:
Hallo,

leuk onderwerp!
Ik ben voorlopig nog niet aan kinderen toe, maar vind dit wel een lastige discussie. Ik heb het idee dat die voornamelijk gevoerd wordt door vrouwen die al een hele geschiedenis hierin hebben. Ik mis een beetje de jongeren die hierover nog een keuze moeten maken.

Wat ik het lastige hieraan vind, is het gegeven dat je tegenwoordig gewoon gaat studeren als je die gaven hebt gekregen en daardoor tegen een spanningsveld aanloopt. Doordat je studeert ga je meestal pas op latere leeftijd trouwen en zullen de kinderen (indien dit het geval is) ook pas later komen. Daarnaast vind ik het niet egoistisch maar best wel logisch als je je studie met een leuke baan wilt voortzetten. Vroeger was die keuze minder aanwezig, dan werd je gewoon huisvrouw of je was een uitzondering op de regel..
Toch denk ik met een goed gevoel terug aan een thuiszittendemoedermettheeenkoekjes.
Maar de situatie is nu eenmaal anders en de maatschappij is ook behoorlijk veranderd (gelukkig wel in veel opzichten)

Wat is wil zeggen dat ik het lastig en soms niet terecht vind dat er negatief tegen moeders word aangekeken die naar een compromis/situatie zoeken waarin ze aan beide recht doen, te weten en het vormen van een gezin en het benutten van de gaven die je gekregen hebt om te studeren/werken etc.

Ook wil ik nog reageren op de opmerking: 'het water over God akker laten lopen' of iets in die trant.. Hierbij wordt een behoorlijk rooskleurig plaatje geschetst, maar vergeet niet dat sommige vrouwen dit lichamelijk en/of geestelijk helemaal niet aankunnen. Of dat een gezin dit financieel niet aankan en vervolgens niet voor zichzelf kan zorgen en anderen daar mee bezwaard. Dat vind ik een behoorlijk argument tegen het maar laten gebeuren wat zou zijn voorzien. We zijn natuurlijk geen robots en hebben inderdaad een verstand gekregen om hierin beslissingen te nemen waarmee we God kunnen dienen.

Nou tot zover,
Ik ben benieuwd hoe anderen hierover denken.

Hartelijke groeten

Toen ik trouwde, studeerde mijn man nog en ik werkte...... Een voordeel hierbij voor mij was dat hij kookte, want ik kwam veel later thuis.....deze gewoonte is er bij ons nooit meer uitgegaan. Gelukkig, want ik vind er NIETS aan.... (Natuurlijk kook ik wel als hij laat thuis is of er helemaal niet is... patat smaakt ook prima)
Je kunt best een studentenhuwelijk hebben denk ik; dat lijkt me geen verkeerd motief om kinderen krijgen uit te stellen..... En dat je wilt blijven werken als de mogelijkheid er is... Bij mij was het niet praktisch- ik heb gewerkt totaan de geboorte van de oudste. Ik had twee avonden in de week moeten blijven werken en moest daarbij ook reizen.... Dat zag ik niet zitten, maar ik ben er niet principieel op tegen.
Je weet natuurlijk ook nooit van te voren hoe het gaat met de baby en of je het goed aankan.... Ik heb altijd van die slechte slapers (gehad), dat ik er ook niet aan moet denken om in zo'n periode ook nog naar je werk te moeten.....
Anderen zeggen juist: "als ik die afleiding niet had gehad, had ik het niet vol kunnen houden.."
En als ik een keer geen zin heb kan ik de deur achter me dicht trekken en lekker bij iemand op de koffie gaan......dat moet je ook weer niet te vaak doen want dan kom je thuis wel op de koffie (1 dag niets doen en je vraagt je af waar al die troep vandaan komt....)
Het is het mooiste als je de opvang van de kinderen zelf kan regelen..... Het lijkt me vreselijk als je altijd met ze moet slepen zodat ze uit hun ritme worden gehaald.
Op school bij ons blijven er tegenwoordig zoveel kinderen over dat je tegenwoordig een echte reden moet hebben om je kinderen ook over te laten blijven. Van degene die het coordineerde hoorde ik toen dat vooral bij de hele kleintjes uit groep 1, er zoveel werkende moeders zijn, dat de groep heel groot is. De kinderen zitten tussen de middag al te huilen dat ze na schooltijd weer naar de 'buitenschoolse opvang' moeten...
En de ouders vinden dat het allemaal prima geregeld is......
Dit is geen veroordeling van ouders die noodzakelijkerwijs beiden werken, maar laat wel zien dat het belangrijk is dat de kinderen zich geen 'pakketje' gaan voelen wat de hele tijd heen en weer gestuurd wordt.
En ze zijn zo snel groot dat je later misschien spijt hebt dat je niet zoveel mogelijk hebt meegemaakt....
Ergens in de bijbels staat: Mannen woont verstandig bij uw vrouw..... Dat geldt ook voor de gezinsvorming, als je geestelijk gezien (lichamelijk natuurlijk ook...)aan je tax zit, zou het heel onverstandig zijn om bewust weer zwanger te worden. Je eerste taak is dat je de kinderen die je al hebt normaal kunt opvoeden, zonder de hele dag te lopen stressen....

[Babbo]

Borstvoeden als anticonceptie heeft een pearl index van 5. (aantal vrouwen in een jaar op de honderd die zwanger worden) DAt is hetzelfde als condoomgebruik.  

Het wordt ook met lactatieamennoroe genoemd, dwz niet menstrueren tijdens voedperiode. Zodra de ongesteldheid weer optreedt is een vrouw weer optimaal vruchtbaar.
In het algemeen geldt dat er maximaal 6 uur tussen de voedingen moet zitten om de prolactinespiegel in het bloed zo hoog te houden dat die de vruchtbaarheid remt. Sommige vrouwen voeden dan expres 's nachts om nog niet vruchtbaar te worden.


Trouwens:

http://forum.gkv.nl/showtopic.asp?tID=195

[Bumblebee]

quote:

op 21 Feb 2004 14:11:52 schreef Priscilla en Aquila:
Van degene die het coordineerde hoorde ik toen dat vooral bij de hele kleintjes uit groep 1, er zoveel werkende moeders zijn, dat de groep heel groot is. De kinderen zitten tussen de middag al te huilen dat ze na schooltijd weer naar de 'buitenschoolse opvang' moeten...

Buitenschoolse opvang is te groot want er zijn zoveel werkende moeders?
En de werkende VADERS dan?
Het zijn ook HUN kinderen, hoor. Je hebt die verantwoordelijkheid samen.

[Priscilla en Aquila]

quote:

op 21 Feb 2004 17:46:55 schreef Bumblebee:
[...]


Buitenschoolse opvang is te groot want er zijn zoveel werkende moeders?
En de werkende VADERS dan?
Het zijn ook HUN kinderen, hoor. Je hebt die verantwoordelijkheid samen.

Ik had ook kunnen schrijven: werkende ouders....(laat ik nou terwijl ik dit opschreef hetzelfde gedacht hebben als jij)...in de praktijk is het blijkbaar toch ingewikkeld om de zorg te delen; ongetwijfeld zijn er ook vaders die werken terwijl ze voor hun kinderen zouden kunnen zorgen....
Als de man veel meer verdient dan de vrouw, ligt die keus toch niet altijd voor de hand van: ieder als ouders een paar dagen werk/een paar dagen zorg....

Waar het me met dit stukje eigenlijk om ging, was natuurlijk dit:

quote:

En de ouders vinden dat het allemaal prima geregeld is......

Hier had ik wel 'ouders' staan

Vind je het raar dat ik de vrouw toch een beetje als eerste verantwoordelijk zie om thuis voor het kind te zorgen? De vrouw baart het kind en heeft de hele lichamelijke 'romslomp' die daar bij hoort..... plus eventueel de borstvoeding..... Dat zou ik vreselijk stressen vinden als ik na zes weken (toen nog) weer aan het werk had gemoeten....
Vooral bij een eerste kind bestaat er zoiets als een erg sterk 'moederinstinct'.... hoe moet ik dat omschrijven..... Mijn man had er denk ik niet op zitten wachten om een paar dagen per week de hele dag voor een wurm van zes weken te zorgen... Hij vindt het pas echt leuk worden als ze wat ouder zijn.
Je moet er inderdaad samen uit komen..... ik ben eigenlijk wel benieuwd hoe je er zelf tegenover staat op het moment dat je zelf in die situatie zit. Dit bedoel ik niet als dooddoener. Maar sommige dingen kun je van te voren een mening over hebben, die als het eenmaal zover is, niet houdbaar blijkt te zijn.....
Het is niet altijd van te voren in te schatten hoe je op iets zal reageren.....

[grijs]

quote:

op 21 Feb 2004 14:39:54 schreef Babbo:


Borstvoeden als anticonceptie heeft een pearl index van 5. (aantal vrouwen in een jaar op de honderd die zwanger worden) DAt is hetzelfde als condoomgebruik.  

Het wordt ook met lactatieamennoroe genoemd, dwz niet menstrueren tijdens voedperiode. Zodra de ongesteldheid weer optreedt is een vrouw weer optimaal vruchtbaar.
In het algemeen geldt dat er maximaal 6 uur tussen de voedingen moet zitten om de prolactinespiegel in het bloed zo hoog te houden dat die de vruchtbaarheid remt. Sommige vrouwen voeden dan expres 's nachts om nog niet vruchtbaar te worden.


Trouwens:

http://forum.gkv.nl/showtopic.asp?tID=195

Ja, leuk al die informatie, maar ik wilde alleen maar zeggen dat je tijdens de borstvoeding wel zwanger kunt raken, omdat veel mensen dat niet schijnen te weten.

[Babbo]

quote:

op 22 Feb 2004 00:19:22 schreef grijs:
[...]


Ja, leuk al die informatie, maar ik wilde alleen maar zeggen dat je tijdens de borstvoeding wel zwanger kunt raken, omdat veel mensen dat niet schijnen te weten.

ik wilde alleen maar even zeggen dat die kans toch wel klein is
en dat veel mensen dat niet weten
en dat de meeste mensen heus wel weten dat het geen absolute zekerheid geeft (geen enkele anticonceptie trouwens)

[linnas79]

Ik ben 25 en weet dat ik verminderd vruchtbaar ben. Ik heb, samen met mn ex-man, al diverse vruchtbaarheidsbehandelingen achter de rug, mede waardoor ons huwelijk op de klippen is gelopen.
Achteraf gezien denk ik dat God gewoon niet gewild heeft dat ik bij mn ex kinderen kreeg en vreemd genoeg heb ik bij mn huidige vriend het idee dat het allemaal goed zal komen.
De kinderwens die ik heb is heel erg sterk en gelukkig heeft mn vriend hetzelfde, dus als het ons gegeven is willen we heel graag kinderen.

[Bumblebee]

quote:

op 23 Feb 2004 09:34:40 schreef linnas79:
Ik ben 25...

Wow, je bent net zo oud als ik! Je hebt echt al veel meegemaakt  

Ik hoop dat het snel "lukt" met de kinderen. Het lijkt me vreselijk als je het zo graag wilt en iedereen om je heen heeft ze al behalve jij. Eén van mijn beste vriendinnen is per ongeluk (dwars door de pil heen) zwanger geraakt. Toen ze erachter kwam was ze al vier en een halve maand! Na de eerste schok (en die was groot) dacht ze, ach, we kunnen ze tenminste krijgen.

[linnas79]

Och, veel meegemaakt..? (d'r zit nog een heel verhaal achter maar..) alles is relatief (is relatief...) Het kan altijd erger. Gewoon blijven lachen.

Hoop voor je vriendin dat ze toch erg gelukkig wordt met haar kindje!

[jawiwi]

Ik vind het heel spannend als er gezegd worden: laten we terug gaan zoals God het bedoeld heeft. Jong kinderen krijgen enz  enz.
Maar als we daarnaar terug willen zullen we moeten beseffen dat we niet allemaal uit een 'gezond'gezin komen, dat er mensen zijn die geen liefdevolle opvoeding hebben gehad. Dat er heel veel (jonge) stellen moeite hebben om een goed ouder te zijn omdat ze zelf geen goed voorbeeld hebben gehad. Of heel veel angs hebben om zelf kinderen te krijgen. Het leven is niet meer zoals God het in oorsprong heeft bedoeld.
Wij zitten zelf in de situatie dat we hier veel mee bezig zijn (2 jaar getrouwd no kids) Ik wist dat we de eerste tijd geen kinderen wilden. (aankonden )Voornamelijk omdat mijn man geen gezin heeft gekent.  Voor ons trouwen  is het heel moeilijk geweest om goede keuzes te maken, zelf was ik opgevoed met het idee dat trouwen en kinderen bij elkaar hoorden. (oorzaak en gevolg...) Maar kinderen zijn ook een verantwoordelijkheid, en deze moet je wel kunnen nemen.
Dat wij op dit moment geen kinderen willen, is geen keuze voor het leven, maar voor dit moment. Wij blijven continu in gesprek met God over onze situatie, en ook of Hij ons wil laten zien wat we moeten doen. En daardoor hebben we gezien dat God ons op dit moment op andere plaatsen actief laat zijn! Super. wat een rust!!!!

quote: