Het gereformeerde eenheidsdenken: gevaar of zegen?

[Roodkapje]

Uit: Levensbeschouwing: Dopen, de discussie voorbij

quote:

Roodkapje schreef op 16 december 2004 om 16:23:
Ik heb inhoudelijk meer overeenkomstig met wat daar beleden wordt dan met de GKV, maar ik zou me in elke kerk waar er ruimte is voor ieders persoonlijke geloofsbeleving, ook al ligt dat wat verder van de 'officiële leer' af wel thuis kunnen voelen. Ik heb het idee dat ik met mijn opvattingen beter af ben momenteel in de Vergadering. Dat komt omdat GKV's plaatselijk heel erg verschillen. In het noorden is men veel conservatiever en minder ruimdenkend (algemeen, dat zitten positieve uitzonderingen tussen) dan in het westen bijvoorbeeld. En aangezien de GKV het systeem hanteert dat je in principe lid moet zijn van een gemeente op wiens grondgebied je woont, kan dat in Noord-Nederland wel problemen opleveren als je eigenlijk meer qua gedachtengoed orthodox evangelisch bent (om maar eens etiketjes te plakken) in plaats van orthodox-gereformeerd.

quote:

Roodkapje schreef op 16 december 2004 om 20:59:
In sommige gemeenten is men in het algemeen nog conservatief en star. Er is niet veel ruimte voor mensen die niet in de vrijgemaakte zuil zijn opgegroeid. Men verwacht dat zulke mensen zich wel assimileren, aanpassen. De denkfout die gemaakt wordt is dat iemand die bewust voor het geloof kiest heel anders in het kerkelijk en geloofsleven  staat dan de mensen die in een bepaald cultuurtje zitten. Kerk zijn is ook een bepaalde cultuur. En als je 'nieuwe' mensen weinig bewegingsruimte geeft, dan mislukt de integratie. Integratie is namelijk twee-richtingsverkeer: je past je aan elkaar aan. Als de integratie het karakter van één-richtingsverkeer heeft: het individu moet zich conformeren aan de groepsnorm en de groep geeft weinig speelruimte om het anders te doen, dan kan er bij zo'n individu het gevoel onstaan dat de kerk een dwangbuis is. Er zijn regels, normen en waarden waaraan je dient te gehoorzamen. Terwijl niet duidelijk is wat het nu en doel van sommige regels is.

In het Veenmoeras lukt het in het algemeen prima om qua cultuur te integreren. Men is daar niet heel 'vrijgemaakt' qua cultuur. Dit komt doordat christenen echt een absolute minderheidsgroepering zijn. 97% van de lokale bevolking gelooft niet. Is atheïst of agnost. Daardoor merk je wel dat zo'n gemeente meer 'open' staat voor andere mensen.
Maar omdat het een plattelandsgemeente is waarin veel mensen zitten die van  jongs af aan daar al wonen, is het lastig wanneer je niet de typisch vrijgemaakte dogma's van uitverkiezing en vooral de kinderdoop onderschrijft. Mensen lijken te denken dat je hen als personen of als broer/zusters ook niet aanneemt, wanneer je het met bepaalde dogma's (of alleen al de stelligheid waarmee ze gepresenteerd worden) niet eens bent. En dat is natuurlijk niet zo, maar blijkbaar voelt het wel zo. Dat levert spanningen en conflicten op. En daarmee is niemand gebaat. Dus dan is het voor mij beter een gemeente te zoeken waarin er meer plaats voor andersdenkenden is.
Soms is de kluwen geloof- cultuur heel moeilijk te ontwarren: sommige denkbeelden zijn cultuurgebonden andere denkbeelden zijn wezenlijk christelijk. Het is heel makkelijk om cultuurgebonden denkbeelden te verwarren met fundamenteel christelijke denkbeelden. Ik denk hierbij bijvoorbeeld aan de discussie over liturgie enzo.

Ik denk wel dat vrijgemaakten serieus over dit probleem moeten nadenken: op de een of andere manier is er een groep mensen die niet om kan gaan met mensen die anders denken dan zij. Als je via GBS, GSG etc. binnen de zuil bent opgegroeid, heb je ook weinig te maken met andersdenkende mensen. Maar altijd met gelijkgestemden samenzijn heeft dus ook negatieve kanten: je kunt als groep hele extreme meningen gaan ontwikkelen en door de sterke groepidentiteit onbewust mensen buitensluiten die een identiteit hebben die wat van de groepsidentiteit afwijkt.

Ik denk dat dit ook een van de angels is in het doopverhaal: doordat de kinderdoop zo sterk verweven is met de groepsidentiteit kan er niet op een niet-emotionele manier over gediscussieerd worden: om de een of andere reden is het iets persoonlijks geworden. Terwijl iedereen ook wel weet dat je behoud niet van de doop afhangt. Wat mij altijd opvalt is dat in gemeenschappen die niet bepaalde dogma's onderdeel gemaakt hebben van hun groepsidentiteit veel milder zijn over dat soort onderwerpen.

Tegelijkertijd besef ik heel goed dat zo'n verandering heel erg moeilijk tot stand is te brengen. Als ik niet alleenstaand was geweest maar als stel of gezin zo'n gemeenschap binnengetreden was, dan was het makkelijker geweest om me staande te houden. Maar momenteel heb ik geen support. Ik trek het niet alleen in zo'n groep. Dus vandaar de switch van gemeenschap. Maar als mijn situatie verandert (burgerlijke staat, woonplaats etc.) sluit ik helemaal niet uit dat ik ooit nog weer GKV'er word.

In het andere topic waren er mensen die dit wel een nieuwe discussie waard vonden. Deze open ik daarom maar hier in Gereformeerd Leven.

Het is duidelijk niet de bedoeling om af te geven op de Gereformeerde Kerk (vrijgemaakt). We willen er graag een opbouwende discussie van maken, waarin angels en voetklemmen gesignaleerd kunnen worden en er eventueel nagedacht kan worden aan oplossingen voor problemen die er nu zijn.

[Hiedeen]

Ik ben het met je eens. Je signaleert terecht dat we als vrijgemaakten culturele en christelijke denkbeelden vaak verwarren. Ook de verschillen in gemeenten vanwege regioverschillen worden steeds groter.

Aanpassing: dat moet inderdaad van beide kanten komen. Zo ook met nieuwkomers in de gemeente. Hoeveel ruimte geef je hen om te integreren? Hoeveel ruimte geef je?

Zou je misschien een goede discussievraag kunnen neerleggen? Dat vergemakkelijkt het reageren.

[Zwever]

Hmm... wat ik merk is dat het gereformeerde eenheidsdenken per individu in de GKV nogal verschilt. Gemeenschappelijke deler is echter dat de "bezwaarden" bij machte zijn heel hard op de rem van verandering en eenwording te trappen zodat er uiteindelijk niets gebeurt.

Ik denk bijvoorbeeld dat zo'n 75% van de vrijgemaakte studenten er helemaal geen problemen mee heeft dat ik het niet eens ben met kinderdoop, en 25% er wel problemen mee heeft. Die 25% kan er echter wel voor zorgen dat er een hoop problemen van gemaakt worden terwijl 75% alleen maar toekijkt, bang voor onvrede.

Hoe ouder de mensen worden, hoe fanatieker, dat wel. Van de generatie van 70+ (die de vrijmaking nog meegemaakt hebben) accepteert waarschijnlijk maar een heel klein percentage standpunten zoals ik die heb. En de rest van de kerk accepteert zo'n houding dan maar weer, want het is ook een 'broeder of zuster'.

Toch verandert het wel, mede door het uitsterven van deze oude generatie. Nu ook nog de bezwaarden vertrokken zijn wordt de kracht op de rem toch minder, denk ik. Zoals al eerder gezegd, op individueel niveau valt tegenwoordig prima te praten met de meeste mensen...

[Roodkapje]

Dan zou een discussievraag zijn:

Hoeveel ruimte willen wij als GKV geven aan nieuwkomers?
Zijn we bereid minder hard vast te houden aan onze tradities als blijkt dat nieuwkomers daarop vastlopen?
Willen we van nieuwkomers "vrijgemaakten" maken, of is het ook voldoende als ze "christen" zijn.

[Hiedeen]

We weten ons als vrijgemaakten vaak geen raad met nieuwkomers. Vaak komen zij uit een andere cultuur, met andere normen en waarden. Toch willen wij graag God beter leren kennen en sluiten ze zich aan bij een gemeente.

Ik denk dat we helemaal niet voorbereid zijn om hen op te vangen en op te nemen. Vaak is er een onbewust onderscheid tussen binnen en buiten, tussen 'bij de gemeente' en 'daarbuiten'. We gaan er stilzwijgend vanuit dat men zich nagenoeg volledig aan ons aanpast. Want wij zitten goed, dus anderen zullen hieraan moeten voldoen.

Er is weinig ruimte voor groei in geloof binnen de gemeente. Laten we letten op de zwakken in het geloof (1 Korinthiers). Ze horen net zo goed bij de gemeente, ze worden geheiligd genoemd, als ze bereid zijn zich te richten op God.

Het gaat veel meer om een christocentrisch blik van gemeenteleden en nieuwkomers. Dan verdwijnt het verschil tussen binnen en buiten en gaat het om het verschil in richting. Dat biedt veel beter mogelijkheden om nieuwkomers te integreren in de gemeente. Een kwestie van geven, nemen en duidelijkheid bieden.

Leestip: 'De werkers van het laatste uur', Stefan Paas, 2003

[Roodkapje]

Dat herken ik. Ik ben 6 jaar GKV geweest, en nog spraken mensen in termijn van 'wij' en 'zij'. Ik was 'niet van de kerk'. Altijd erg leuk om te horen...

Ik denk dat dit onbewust gebeurt. Maar komt wel over alsof mensen die niet binnen de vrijgemaakte zuil zijn opgegroeid ook niet welkom zijn. Ik kan die twintig jaar achterstand op geen enkele manier 'inhalen'. Dus je kunt van nieuwkomers domweg geen onmogelijke dingen eisen.

[Zacharov]

De ruimte die je elkaar geeft wordt uiteindelijk maar door 1 ding bepaalt.

Alles wat tegen de kern van het geloof in gaat valt buiten de ruimte die je elkaar kunt geven.
De kern van het geloof is:
God is mens geworden in Jezus Christus en alleen door het geloof in Hem kunnen onze zonden vergeven worden om zo weer verzoend met God te kunnen leven.

Als alles in het leven en in het geloof van een gemeente en de mensen in de gemeente met deze kern verbonden is dan geef je elkaar zoveel ruimte als nodig is.

Een groot gedeelte van het gereformeerd gedachtegoed is ontstaan uit de basis van het geloof met het doel om deze zo zuiver mogelijk te bewaren (en terecht).
Het probleem is echter dat veel gereformeerden door het gereformeerde gedachtengoed de basis niet meer zien. Men ziet het verband niet altijd even goed meer tussen een bepaald gedeelte uit een belijdenisgeschrift en het vertrouwen in/op God in het dagelijks leven.

Vervolgens onstaan er verschillende groepen in een gemeente die elkaar, hoe ze het ook proberen, niet meer begrijpen. Beide groepen leven heel sterk vanuit de basis van het geloof, maar ze zien het niet meer van elkaar. De ene groep ziet het gereformeerde gedachtengoed als een verrijking en een enorme steun in het vasthouden van de basis van het geloof en de andere groep ziet het gereformeerde gedachtengoed als een belemmering in het oprecht dienen van God. De eerste groep verwijt de tweede groep al snel dat ze de kern van het geloof loslaten en de tweede groep verwijt de eerste groep dat ze zich nu eens met de kern van het geloof moeten gaan bezighouden.
Het is tragisch dat beide groepen echt leven vanuit een oprechte overgave aan God en dat bij elkaar niet kunnen zien.

Daarnaast is er een derde groep die beide kwijt is en alleen nog het gereformeerde gedachtengoed over heeft. Het gereformeerde gedachtengoed is losstaand van de basis van het geloof inderdaad niet veel meer als een cultuur. Als er vervolgens een verandering in die cultuur optreedt dan voelt men zich er zelf niet meer thuis. Verandering is dan per definitie onwenselijk. Deze groep zal zich met name verzetten tegen concrete veranderingen in hun gemeente en niet zozeer tegen aantasting van de belijdenisgeschriften, dat doet de eerste groep. Er is nog een groep die vergelijkbaar is met deze derde groep en dat is de groep die ook het zicht op de basis kwijt is, maar zich vervolgens afzet tegen het gereformeerde gedachtengoed. Deze groep voelt zich meer thuis bij een cultuur die opener, vrolijker en uitbundiger is. Deze groep zal zich verzetten tegen alles dat niet verandert.

Dit is misschien een simplistische weergave van hoe een gemeente in elkaar zit (ik put slechts uit mijn eigen ervaring), maar het is wel belangrijk te contateren dat de GKV een verzameling van groepen danwel individuen is. Een echte GKV-cultuur bestaat echt niet.

Probeer allereerst de ander te zien als iemand die God liefheeft en waar Christus voor gestorven is, dat betekent dat de ander bijzonder kostbaar is in Gods ogen (ook al vind je dat hij/zij er naast zit).
Het zou een mooie start zijn als iedereen elkaar erkent als broer en zus in Christus (ook al vind je dat de ander dwaalt). Jezus bedoelde met elkaar liefhebben niet dat je zoveel mogelijk gelijkgestemden moet opzoeken, maar dat je juist diegenen moet opzoeken die je in je eigen kracht niet kunt liefhebben (maar alleen door de kracht die God je geeft). Dat betekent niet dat je jezelf moet kwellen met het opzoeken van moeilijkheden, maar dat je in alles vertrouwt op God en dat je daarbij niet meer van jezelf vraagt dan nodig/verstandig is.

Als de liefde de basis van elk contact dan kun je het van elkaar ook verdragen als er eens een botte bijl gehanteerd wordt. Elkaar liefhebben betekent namelijk niet dat je altijd lief en aardig tegen elkaar moet doen, maar soms dat je elkaar ook een goed de waarheid zegt.
Het probleem daarbij is dat iedereen ook kritisch naar zichzelf moet kijken. Als ik namelijk iemand eens goed de waarheid zeg dan betrap ik mezelf er wel eens op dat het niet altijd uit zuivere motieven gebeurt.
Als het precies die basishouding is die je mist in je gemeente (of bij jezelf) dan moet je niet wachten om de ander (of jezelf) juist op die houding te bevragen.

Wees niet bang om elkaar (of jezelf) de waarheid te zeggen, maar heb ook geduld met elkaar.

Eigenlijk is de startvraag al verkeerd: Hoeveel ruimte geven wij als GKV aan nieuwkomers?

Alsof we iets moeten opofferen. Als het gaat om nieuwkomers dan moet echt alles uit de kast worden getrokken (wat nou ruimte!?). Hoeveel ruimte geeft een nieuwkomer aan de GKV?

[Mezzamorpheus]

Laatst was ik op het najaarscongres van E&R en toen sprak Peter Wieringa van DTEG hier ook over. Hij is op dit moment bezig met het ontwikkelen van een nieuwe 'kerkvisie' waarin niet meer de regeltjes en grenzen het belangrijkst zijn, maar het Centrum, oftewel Christus en het kruis. Volgens hem leven we in de GKV veel te veel volgens regels, vormen, tradities etc. en zijn hierin haast Farizeïsch.
Kortom: we meten alles af aan de ethiek, de buitenkant. We moeten hierin een omslag maken naar het hart, de binnenkant, je gerichtheid.
Ik ben erg blij hiermee. Zo ben ik ook erg blij dat dit afgelopen zondag één van de speerpunten in de preek over zondag 32 (de dankbaarheid) van onze dominee was. Kortom: er verandert langzaam maar zeker een heleboel op dit gebied in de GKV.

[mirt]

Jaren geleden hadden we in Zwolle een evangelisatieproject in de binnenstad. Er was een groep daklozen die veel interesse voor ons en ook voor onze boodschap had. Ik herinner me nog dat tijdens de laatste avond, waarin we ons serieus af moesten vragen: hoe nu verder met sommigen van hen die in de kerk zullen willen komen, dat enkelen het woord cultuurschok noemden. Ze bedoelden niet: o help, wat zal het voor die mensen een ervaring zijn bij ons... Maar ze bedoelden dat ze zèlf een cultuurschok meemaakten nu ze er wel over na moesten denken wat ze eigenlijk verwachtten van iemand die bij ons komt. Een ander jasje aan.... andere taal.... eerst maar eens eventjes bekend maken met het idee dat er bepaalde belijdenisgeschriften bestaan met artikels erin...
We beseften wel dat het daar niet om ging, maar beseften tegelijkertijd dat we zelf heel onwennig waren om als startpunt te nemen: een mens (wat voor mens dan ook) en het evangelie.
Jammer eigenlijk dat we niet meer een kijkje kunnen nemen in de eerste gemeenten met daarin tollenaars en hoeren en vissers en ....

Dit gaat dan misschien niet eens zozeer meer alleen over eenheidsdenken, maar ook over eenheidsmensen. Waardoor denk ik ook vaak te hoge drempels worden opgeworpen naar nieuwkomers.

[bela]

Zwever schreef op 17 december 2004 om 13:10:
.

Ik denk bijvoorbeeld dat zo'n 75% van de vrijgemaakte studenten er helemaal geen problemen mee heeft dat ik het niet eens ben met kinderdoop, en 25% er wel problemen mee heeft. Die 25% kan er echter wel voor zorgen dat er een hoop problemen van gemaakt worden terwijl 75% alleen maar toekijkt, bang voor onvrede.

Hoe ouder de mensen worden, hoe fanatieker, dat wel. Van de generatie van 70+ (die de vrijmaking nog meegemaakt hebben) accepteert waarschijnlijk maar een heel klein percentage standpunten zoals ik die heb. En de rest van de kerk accepteert zo'n houding dan maar weer, want het is ook een 'broeder of zuster'.

Persoonlijk vind ik het jammer dat je eenbepaalde groep zo beschrijft in de kerk. Wij staan als GKV voor een bepaalde leer zoals je die ook samengevat vindt in de div geloofsbelijdenissen en de dl. We hebben een aantal regels met elkaar afgesproken die we menen te moeten afleiden uit de bijbel.(Trouwens de gemeente wordt in de bijbel gezien als een gezin en in een gezin zijn er ook bepaalde regels in de kerk is dit de kerkorde. )Dus mag je elkaar daar ook op aan spreken en ik denk dat je die verplichting ook hebt. Dit heet zoiets als tucht.

Natuurlijk kan je punten van elkaar verschillen maar dat moet dan niet op essentiele punten zijn.

Ik denk dat het ook weleens moeilijk kan zijn als er zich iemand meldt die Christen is maar een afwijkende mening heeft zich meldt. Het is natuurlijk belangrijk dat je Christus als Zaligmaker beklijdt maar dat houdt ook een invulling van je leven in, hoe moeilijk ook.

[Roodkapje]

De vraag is, bela, hoe we dan omgaan met broers en zussen die een afwijkende mening hebben. Hoeveel ruimte krijgen zij om te vinden wat ze vinden.
Mogen ze dat in het openbaar ook belijden, of is het wenselijker dat ze hun mond houden?

En wat zijn 'essentiële punten'. Ik vind bijv. doop geen essentieel punt, anderen wel...

[Pipo de Clown]

Ik ben op dit moment op zoek naar een andere gemeente. Dit is niet omdat ik iets tegen de GKV heb, maar omdat ik mij niet meer zo thuis voelde in de traditionele kerken. Nu is vanuit de GKV aan mij de vraag gesteld hoe ik ermee om denk te gaan dat ik niet meer naar de GKV ga, tegen mijn broer hebben ze laatst zelfs gezegd dat hij belijdenis heeft gedaan en daarmee trouw belooft heeft aan de GKV en dat het daarom niet goed is dat hij andere kerken bezoekt. Ik word hier een beetje verdrietig van moet ik zeggen. Het lijkt er echt op alsof ze de GKV de enige ware kerk vinden.
Daar heb ik grote moeite mee en daar krjg ik het ook een beetje benauwd van.

[Roodkapje]

Ik heb ook belijdenis gedaan in de GKV, maar in het belijdenisformulier staat nergens dat je trouw belooft aan de GKV. Ik denk wel dat het belangrijk is om te beseffen dat jouw gemeente niet 'de' GKV is... (gelukkig maar)

[Goed opgevoed iemand]

Iedereen moet geaccepteerd worden,elke Geloof,elke Kerk,elk Ras,elk Mens.

Helaas wordt dat niet altijd gedaan(zie elders in het forum)want Gevoelens voor een persoon(in dit geval 2 personen voor elkaar)Want als je echt verliefdt bent maak het niet uit of je wel of niet Gelooft,dan telt alleen de echte liefde(de liefde van Man en Vrouw)en ook de diepe (misschien voor de Heer geen goede Gevoelens) maar voor Mensen wel.
En wij 2en hebben echte liefde voor elkaar en niemand kan die diepe Gevoelens onderdrukken of stoppen,geen Geloof,geen ouders van mijn vriendin,geen begeleiders (ergens in Hoogeveen)

Want ij 2en zijn Mensen met hele diepe Gevoelens voor elkaar.

[mirt]

quote:

Roodkapje schreef op 19 december 2004 om 18:51:
De vraag is, bela, hoe we dan omgaan met broers en zussen die een afwijkende mening hebben. Hoeveel ruimte krijgen zij om te vinden wat ze vinden.
Mogen ze dat in het openbaar ook belijden, of is het wenselijker dat ze hun mond houden?

En wat zijn 'essentiële punten'. Ik vind bijv. doop geen essentieel punt, anderen wel...

Ik wil hier nog even op ingaan. Ik denk dat hier op het moment heel verschillend over gedacht wordt binnen de kerk.

Ik heb ooit eens gelezen dat één van de twee theologen, Calvijn of Schilder (kom ik weer he...) ik weet echt niet meer welke, het volgende vond:

Als iemand in de gemeente niet voor kinderdoop is, moet je wel met zo iemand in gesprek blijven, maar kun je wel samen aan het avondmaal. Ik weet zelf eigenlijk helemaal niet of hierover bijvoorbeeld in de kerken een soort uitspraak/afspraak is gedaan ooit. Lijkt me wel nuttig, gezien vervelende ervaringen van jou Roodkapje.

[jetje]

Ik ben belijdend lid van de GKV en daarnaast ook betrokken bij de Kingsize jeugddienst.

Ik vind dat onze kerk een te hoge 'cultuurdrempel' heeft. Toen ik laatst bij een doopdienst was in een Pinkstergemeente viel me op dat ik daar allerlei lagen van de bevolking tegenkwam. De GKV bestaat voor een groot gedeelte uit hoogopgeleide welgestelde blanke mensen. De kerk zou een afspiegeling moeten zijn van de samenleving, niet een club waar allerlei ingewikkelde kerkordes en moeilijke kerkelijke taal de mensen afschrikken.
Bij de discipelen van Jezus zaten zowel artsen, vissers en etnische minderheden.

Paulus zegt ergens dat je iedereen in de gemeente moet accepteren zoals hij/zij is. Daar hoort ook een andere kijk tegen misschien oer-gereformeerde zaken bij. We moeten de verschillen juist zien als de veelkleurigheid van God. Laat jongeren God dienen op hun manier, al wijkt dat af van wat veel ouderen graag zien. Kraak oudere leden niet af omdat ze 'niet mee willen'.
Jezus legt in bijv. Johannes 17 heel veel nadruk op de eenheid. Hij bidt niet: ik hoop dat ze zich allemaal kunnen vinden in de kerkregels, want dat bestaat niet! De kunst, (en het allermoeilijkste) is juist om ondanks de verschillen elkaar te vinden in die enorm geweldige basis.

Ik vind dat een aantal onderwerpen te veel aandacht krijgen. Daarmee bedoel ik o.a. de belijdenis, de wat-mag-wel-en-niet-vragen, kerkelijke verschillen enz. We moeten terug naar het grote enthousiasme over wat nou echt van levensbelang is: Gods verassende redding en onze grote opdracht op deze aarde!!

[mirt]

quote:

jetje schreef op 28 december 2004 om 15:51: De kunst, (en het allermoeilijkste) is juist om ondanks de verschillen elkaar te vinden in die enorm geweldige basis.

[Roodkapje]

quote:

jetje schreef op 28 december 2004 om 15:51:
Ik vind dat onze kerk een te hoge 'cultuurdrempel' heeft. Toen ik laatst bij een doopdienst was in een Pinkstergemeente viel me op dat ik daar allerlei lagen van de bevolking tegenkwam. De GKV bestaat voor een groot gedeelte uit hoogopgeleide welgestelde blanke mensen. De kerk zou een afspiegeling moeten zijn van de samenleving, niet een club waar allerlei ingewikkelde kerkordes en moeilijke kerkelijke taal de mensen afschrikken.
Bij de discipelen van Jezus zaten zowel artsen, vissers en etnische minderheden.

Heb je ook suggesties om die cultuurdrempel te slechten?

[Zwever]

quote:

Roodkapje schreef op 14 januari 2005 om 12:38:
Heb je ook suggesties om die cultuurdrempel te slechten?

Ik wel: stuur alle dominees en kerkenraden eens op een cursus: NORMAAL NEDERLANDS.

Lees maar eens preken of kerkblaadjes en je ziet de meest obscure woorden erin voorkomen: duidelijk alleen voor HBO+....

Dat was in de hervormde kerk waar ik vandaan kwam wel anders.

[Peter]

quote:

Zwever schreef op 14 januari 2005 om 13:06:
[...]


Ik wel: stuur alle dominees en kerkenraden eens op een cursus: NORMAAL NEDERLANDS.

Lees maar eens preken of kerkblaadjes en je ziet de meest obscure woorden erin voorkomen: duidelijk alleen voor HBO+....

Kun je eens een paar voorbeelden noemen?

[Roodkapje]

dat is niet zo moeilijk: zich veroormoedigen in plaats van 'zich klein maken' bijvoorbeeld. En mensen met 'moeiten', in plaats van 'problemen'. Ik denk dat Zwever dit soort dingen bedoelt.

[CZ]

misschien het dogma van de kinderdoop vermijden, ik bedoel waarom zou je daarover willen praten? Je schopt tegen zere benen aan. Praten over geloofsopbouw, werken aan gemeente-opbouw, en dingen die belangerijk zijn. De waterdoop is niet zonder betekenis maar we moeten ons nog meer inzetten om gedoopt te worden met vuur, gereformeerd en evangelisch samen. Anders blijf je steken in de oude tegenstelling. Wil je een kerk veranderen moet je niet aan dogma's gaan morrelen maar de liefde van Jezus prediken, zelf het voorbeeld zijn, bidden en van hart tot hart met mensen spreken.

[dingo]

Als de kinderdoop het enige probleem was richting evangelische kring had je gelijk. Maar aangezien het daar niet bij blijft zou ik voorstellen om de oude tegenstelling te handhaven. En ik wil de kerk helemaal niet veranderen. Ik kan er prima mee leven als grote groepen mensen wat willen veranderen maar voor mij is het geen moeten maar mogen.

[Roodkapje]

Ik denk dat de discussie meer de kant opgaat van de discussie De gereformeerde leer versus de gereformeerde cultuur. Het ging mij er in deze discussie eigenlijk om de de GKv zelf en niet over de verschillen met bijv. evangelischen. Als mensen nieuw de kerk binnenkomen, lopen ze vaak tegen een muur van cultuur op. Het kan moeilijk zijn om gereformeerd (vrijgemaakt) te worden en toch je eigen persoonlijke band met God te ontwikkelen. Het wordt in ieder geval als moeilijk ervaren. Hoe hiermee om te gaan. Discussies over de vermeende verschillen met evangelischen kunnen wat mij betreft in het andere draadje uitgevochten worden.

[HenkG]

Als je als buitenstaander een kerk binnenkomt, zul je altijd te maken krijgen met mensen die al zo gewend zijn aan bepaalde dingen dat het niet eens meer altijd iets is waar bij stilgestaan wordt. Dit kan afstotend werken als er niet op een juiste wijze geanticipeerd wordt. Want er zit nu juist zoveel winstruimte in deze constatering. Het kan de insiders de ogen weer eens openen. Hierdoor kan weer een scherpere vorm van zelfkritiek ontstaan, waardoor de relatie met God en met elkaar weer opnieuw kan worden bekeken en bevestigd. Kansdenken ipv bedreiging. Want we reageren vaak nog teveel vanuit angsten voor invloeden van buiten. En angsten sluiten af. Ook voor zelfkritiek.