quote:
Thorgrem schreef op 11 december 2009 om 21:37:[...]
Dank voor de info. Een boek ga ik niet kopen, en mails die in besloten kring rondgaan hoef ik ook niet onder ogen te krijgen.
Maar bedankt voor het aanbod.
Het artikel uit het ND vond ik nuttig. Overigens vind ik het spijtig dat het traditionele protestantisme (waaronder de PKN) zich steeds verder laat meeslepen met het evangelische gebeuren uit de VS.
In de katholieke Kerk kennen wij overigens ook het bevrijden van demonen. Dat is bij ons een vrij serieuze gebeurtenis waar grondig onderzoek (ook door artsen enz) voor nodig is alvorens over te gaan op groot exorcisme.
Dat vind ik ook boeiend, vandaar ook dat ik op het Flevo totaalfestival geboeid naar pater Amadeüs luisterde. Wel jammer dat er in Nederland weinig mensen als hem zijn.
Het probleem van het traditionele protestantisme is dat we niet veel ervaring er in hebben geloof ik. Ten minste, dat is de gangbare gedachte onder protestanten dat Gaven als bevrijding van demonen en gebedsgenezing in de rooms-katholieke en evangelische kring wel aanwezig is, maar in de traditioneel protestantse kring in het verleden amper aanwezig was. De reformatie ging gepaard met rationeel verklaren van je geloof en was dan ook erg op de verkondiging gericht. Aandacht voor geestelijke zaken als ziekenzalving en bevrijdingsbedieningen was er wel in uitzonderlijke gevallen. Zo preekte een dominee in onze kerk in een dienst over gebedsgenezing, waarin hij zei dat er voor een paar eeuwen of een eeuw terug (weet ik niet precies) een gereformeerde kerk in Duitsland een dominee kende die de zieken mee naar de diensten nam en daar voor hen bad. Daar vonden ook gebedsgenezingen plaats. De hernieuwde aandacht komt vooral voort vanwege de aantrekkingskracht van evangelische kringen op de traditionele protestanten, omdat daar meer aandacht is voor de Gaven van de Heilige Geest dan we in traditioneel protestantse kringen gewend waren. Het idee leefde sterk dat wonderen vooral vroeger gebeurden en dat we vandaag de dag het vooral moeten hebben van de bijbel en het lijden als een kruis op je schouders nemen om achter Jezus aan te gaan wordt gezien.
Er is te weinig aandacht voor de Geestelijke gaven geweest in de afgelopen eeuwen in het traditionele protestantisme. De ervaringen erin zijn gering. Daarom wordt er sterk gekeken naar de gemeentes die er meer ervaring in hebben.
Wat er in protestants Nederland sterk leeft is een verlangen naar een christendom waarin God sterk aan het werk is en er voldoende ruimte is voor de Gaven van de Geest in combinatie van een sterke theologische overdracht zoals we dat sinds de reformatie wel gewend zijn. Het eerste zie je te weinig bij de traditionele protestantse kerken, het laatste te weinig bij de evangelische bewegingen. Je ziet ook wel dat in protestantse kringen er veel sterker dan voorheen geloofd wordt dat we van elkaar leren kunnen. Maar de kloven die er in de afgelopen eeuwen zijn ontstaan zijn niet gemakkelijk te overbruggen.
Het gevoel leeft dat het geloof van de reformatie vooral een rationeel geloof is. In woorden rijk, maar faal angstig in de praktijk. Want, wat als God je niet geroepen zou hebben? Wat als Hij me te zondig, te klein gelovig of te lauw vindt?
