Is de Schrift onveranderd, de canon goddelijk gegeven? Enige maanden terug startte ik het topic
Wat betekent canoniek en/of geïnspireerd voor je?.
Laat ik nog eens hernieuwd zoiets oppakken en misschien kunnen we proberen tot een uitbreiding te komen en ook tot een beter begrip naar de ander toe die anders denkt. Laten we kijken wat we als vaststaand en waar ervaren en wat we voor grond daarvoor hebben.
Aanleiding voor mij is dat ik de laatste tijd sterk erop stuit dat we in diverse topics langs elkaar heen gaan praten doordat we nogal specifieke uitgangspunt veronderstellen die bij anderen ook zo zouden moeten zijn. In feite is dat vaak niet het geval, echter.
In het oude topic is de mening (het geloof) dat de Bijbel
van kaft tot kaft niet de minste afwijking in juistheid bevat --
kan bevatten -- toch niet echt vertegenwoordigd geweest en onderbouwd. Hopelijk willen forummers die deze mening wel zijn toegedaan nu deelnemen in dit nieuwe topic.
Men kan eventueel in groepen gaan indelen en je kunt wellicht zeggen (en nu leen ik even woorden van
small brother die ergens in het verband van een ander topic van pas kwamen):
Ieder die zich beroept op "Er staat geschreven", die valt onder hetzelfde geloof en dezelfde God. Maar wie spreekt van "Er staat (wel) geschreven, MAAR…." die valt niet onder één oecumenisch christelijke noemer. Wat
small brother er in de context van zijn betoog al dan niet mee bedoelde daar gaat het me nu even niet om, maar het is ook een illustratie bij een denkwijze die ik zelf niet aanhang: de denkwijze die uitsluit dat er Bijbelboeken zijn, of passages erin, die vervalst of vervreemd zouden kunnen zijn of van mindere waarheid dan andere.
Men kan zo inderdaad een tweedeling zien: degenen die Gods feilloze woord zien in de Bijbel (en niets dan dat) en degenen die dat niet doen maar er is weinig interactie tussen de twee opvattingen, zo komt het me voor. Er wordt wel gepraat maar het wordt gauw langs elkaar heen praten.
Wat betreft de canon: ik zou zeggen dat dit een kwestie is die door de Kerk geregeld is voor wat betreft het NT -- niet door God. (De protestanten hebben wat betreft het OT de Joodse canon aanvaard -- de katholieken hebben een uitgebreidere canon met deuterocanonieke boeken.)
Er is een leer ontwikkeld door de vroege Kerk aan de hand van de overleveringen die al dan niet reeds in boeken waren op schrift gesteld -- maar dus niet aan de hand van de canon. Nee, de canon was er nog niet en men heeft gekozen en de boeken die de leer ondersteunen zoals men die juist achtte canonieke status verleend en boeken die afwijkend van deze leer zijn buiten de canon gehouden.
Hoe is de canon er gekomenDe canon was dus niet iets wat vooraf al een gegeven was maar al vroeg was er een brede consensus over welke boeken gezaghebbend waren. De kern vormen bij de hoofdstroom van de vroege Kerk twee onderdelen in de collecties: de vier evangeliën en de brieven van Paulus. Vooral in een reactie op Marcion ging de kerk zich concentreren op het bepalen wat canoniek zou zijn.
De canon kreeg een officieel karakter in de Paasbrief 387 van de Alexandrijnse bisschop Athanasius.
27 boeken waren de gezaghebbende boeken en dat is in latere concilies steeds zo bevestigd.
Er zijn méér evangeliën geschreven dan de vier canonieke. Zijn die onwaar en de vier canonieke waar? Daar doe ik even geen uitspraak over; maar wel kun je denk ik vaststellen dat er een kwestie geweest is van diverse stromingen en dat één stroming de overhand heeft gekregen en die heeft bepaald hoe de canon wezen zal.
Een menselijk bepalen van wat waar zou zijn en goddelijk...(??) Of had Gods geest hier de leiding...(??)
Bij de vier evangeliën kunnen we veronderstellen dat ook het aantal 4 een rol heeft gespeeld bij het canoniek verklaren. Vier een getal van volheid -- de vier windstreken die we kennen, bijvoorbeeld -- wellicht werd
vier evangeliën geacht goed de volheid voor ons hier op aarde te weerspiegelen en ons zo ten volle te kunnen dienen!
Titaan schreef in
Uitleg van gelijkenissen door Jezus elders:
quote:
Titaan. schreef op 16 september 2011 om 23:08:[...]
(...) Want De Heilige Geest heeft door bovennatuurlijke kracht de auteurs zo tot het schrijven gedreven en bewogen, en hem zo bij het schrijven bijgestaan, dat zij al datgene en alleen datgene, wat Hij beval, èn op de juiste wijze in hun geest opnamen, èn getrouw wilde optekenen, èn in geschikte bewoordingen met onfeilbare waarheid neerschreven;
anders zou Hij niet de auteur van de gehele Schrift zijn.
We zullen niet van mening verschillen dat deze boeken van de Heilige Schrift onfeilbaar zijn, en dat God, Die Zelf door de heilige schrijvers gesproken heeft, niets heeft kunnen meedelen wat tegen de waarheid inging.
Hierin ligt ook opgesloten, dat het absoluut onjuist is óf de inspiratie te beperken tot bepaalde gedeelten van de Heilige Schrift, óf aan te nemen dat, dat de heilige schrijver zich heeft vergist. Al de canonieke boeken zijn geheel en in al hun delen, geschreven onder de inspiratie van de Heilige geest, en deze inspiratie sluit alle dwaling buiten.
Dwaling kan in de Schrift niet voorkomen. Dit is even absoluut en noodzakelijk als het noodzakelijk is, dat God Zelf de hoogste Waarheid, geen auteur van enige dwaling is.
Het is ondenkbaar dat de auteur van de Schrift, de goddelijke Werkmeester van dit wonderlijke kunststuk, wanneer Hij het heeft doen vervaardigen, het zou prijsgeven aan de willekeur van mensen, en de trouw aan Zijn eigen werk eist dat Hij over de Schrift de waakt en haar in haar geheel als verzameling van verschillende heilige geschriften zo tot stand doet komen, dat zijn neen niet bevat, maar is het Woord des levende Gods. (...)
Het uitgangspunt kan ik volgen -- dat het in oorsprong is neergeschreven als bedoeld. Ik zet trouwens wel een vraagteken erbij dat de bedoeling steeds juist op schrift kwam; dan wordt er wellicht gedacht aan een soort dicteren(?). Maar goed ik begrijp de bedoeling. Wat ik nogal onbegrijpelijk vind is echter, hoe het mogelijk is dat iemand veronderstelt dat het onmogelijk is dat er wijzigingen zijn ontstaan in de verdere geschiedenis van een manuscript dat dermate lang geleden is geschreven in zijn oervorm. Weliswaar wordt over de mogelijkheid niet helemaal duidelijk gesproken, maar ik denk toch dat waar gesproken wordt in de quote over het niet prijsgeven aan willekeur van mensen, wat
ik bedoel wel mede ingesloten is, al ging het meer om de canonvorming in de context waaruit de quote stamt.
Voorbeeld:
We weten van het Comma Johanneum. Dit is hoogstwaarschijnlijk een toevoeging geweest en in de strikte opvatting zoals die uit o.a. de quote spreekt bij de schrijver, betekent dit dat de Bijbel dus gedurende geruime tijd vervalst is uitgegeven. (Eventueel als je denkt dat het geen vervalsing is wordt hij juist nu vervalst uitgegeven.)
Of is het soms de Heilige geest die stuurt dat er soms wat verandering zou moeten zijn...? (Dit is niet als grap bedoeld -- in één of andere vorm enige sturing in verschillende tijden zou je wellicht zelfs kunnen verdedigen, al klinkt het in dit geval wat vreemd.)
Ik zou denken dat zelf dit ene voorbeeld al genoeg is om in te zien dat een zo strikt standpunt dus geen stand houdt.
Waarom er geen dwaling in de Schrift zou kunnen voorkomen -- erin geslopen zijn of wat dan ook -- en dat dat absoluut noodzakelijk is ontgaat me.
Noodzakelijk waarvoor?? (Het is vervelend, of zou vervelend zijn, dat wel.)
Een toevoeging..., een dwaling (misschien)..., het kan dus wel degelijk voorkomen zoals ik illustreerde.
Met
geheel en al zonder uitzondering en
onmogelijk zijn en
noodzakelijk zijn kan ik in dit soort zaken weinig. Volgens mij is de praktijk gewoon weerbarstiger dan zulke fraaie absolute vaststellingen.
En...
Openbaring 2218 Ik verklaar tegenover eenieder die de profetie van dit boek hoort: als iemand er iets aan toevoegt, zal God hem de plagen toevoegen die in dit boek beschreven zijn; 19 en als iemand iets afneemt van wat in het boek van deze profetie staat, zal God hem zijn deel afnemen van de levensboom en van de heilige stad, zoals die in dit boek beschreven zijn. Dit betekent toch ook dat in de Bijbel zelf al staat dat het wel zou kunnen gedaan worden? En dus kan het gebeurd zijn. Juist als je alles gelooft wat in de Bijbel staat moet je dat erkennen!! Dus laten we nou niet doen alsof het onmogelijk kan gebeuren, noch gebeurd kan zijn!
In
Leringen/spirituele filosofie van Jezus heeft
andries getoond hoe wetenschappelijk onderzoek doet vermoeden dat er een heel "constructiewerk" aan de tekst van sommige boeken ten grondslag ligt (teksten met latere tussenvoegingen, etc.). Een gruwel voor de rechtlijnige aanhanger van Woord van God, wellicht.
Hoe denken jullie wat betreft deze zaken?
