oordelen

[FoDo]

Oordeel niet zodat je niet beoordeeld wordt. En haal de balk uit je eigen oog voordat je over een ander oordeelt.
Deze teksten geven m.i. aan dat je als Christen heel bescheiden moet zijn met je oordeel. (zelfs in je denken)
Een discussieforum als dit telt ook mee als het gaat om oordelen.
En dat ik hierover begin geeft misschien al wel aan dat ik ook de neiging heb te oordelen.
Waar ligt de grens tussen oordelen en bijv. vermanen?

[Riemer Lap]

quote:

FoDo schreef op 05 november 2011 om 12:47:
Oordeel niet zodat je niet beoordeeld wordt. En haal de balk uit je eigen oog voordat je over een ander oordeelt.
Deze teksten geven m.i. aan dat je als Christen heel bescheiden moet zijn met je oordeel. (zelfs in je denken)
Een discussieforum als dit telt ook mee als het gaat om oordelen.
En dat ik hierover begin geeft misschien al wel aan dat ik ook de neiging heb te oordelen.
Waar ligt de grens tussen oordelen en bijv. vermanen?

Je kunt hier alleen maar iemand zijn tekst beoordelen maar dat gaat heel snel over in het veroordelen van iemand. Zelf maak ik dat momenteel regelmatig mee in de draad over de heiligen. Reuze irriterend, anderzijds kun je iemand daar wel op wijzen.
Vermanen is iets wat je in de lijn van Matheus 18 zou moeten zien en derhalve kan dat niet op een forum in mijn overtuiging.

[FoDo]

Wanneer je de tekst van iemand beoordeeld, beoordeel je gedrag. En dat is dus ook beoordelen. En wanneer je iets van een ander irriterend vind, ben je ook aan het oordelen. Vermanen kan niet in een forum zegt Riemer, waar wel?

[elle]

Zeggen wat je van iets vindt is minder stellig dan zeggen dat iets 'is'. Het eerste komt op mij veel minder (ver)oordelend over dan het tweede.

[FoDo]

dat is een goeie (oeps oordeel) het bij je zelf houden, zeggen wat jij er van vindt, los van wat een ander vind of doet

[Riemer Lap]

quote:

FoDo schreef op 05 november 2011 om 13:37:
Wanneer je de tekst van iemand beoordeeld, beoordeel je gedrag. En dat is dus ook beoordelen. En wanneer je iets van een ander irriterend vind, ben je ook aan het oordelen. Vermanen kan niet in een forum zegt Riemer, waar wel?

@ het laatste: in een echt gesprek face to face.
@het eerste: als ik iets irriterend vind dan ligt dat toch echt bij mij, ik irriteer mij dan immers. Ik kan er ook voor kiezen om me niet te laten irriteren bv.
Maar daar gaat het niet om. Het beoordelen van iemands tekst vind ik prima te doen maar wees waakzaam voor véroordelen.

[Piebe]

Ja deze teksten komen regelmatig voorbij, doch helaas in negen van de tien gevallen en ook in het jouwe uit de context gerukt. Lees de hele passaga maar eens:

Mattheus 7
3 Waarom ziet u wel de splinter in het oog van uw broeder, maar merkt u de balk in uw eigen oog niet op?
4 Of, hoe zult u tegen uw broeder zeggen: Laat toe dat ik de splinter uit uw oog haal; en zie, er is een balk in uw eigen oog?
5 Huichelaar, haal eerst de balk uit uw oog en dan zult u goed kunnen zien om de splinter uit het oog van uw broeder te halen.

Nadat iemand de balk uit zijn oog heeft gehaald is hij prima in staat om de splinter uit die van zijn broeder te verwijderen. Dus wat dit betekent is dat je rechtvaardig moet oordelen, niet dat je nimmer mag oordelen, want dan krijg je alleen maar slijmjurken die nooit to the point komen.

'....oordeel rechtvaardig tussen een man, zijn broeder en de vreemdeling die bij hem is.' (Deut 1,16)

'Oordeel niet naar wat voor ogen is, maar vel een rechtvaardig oordeel. ' (Joh 7,24)

En ook het volgende wat Jezus zei toont aan dat wij absoluut wel mogen oordelen, sterker nog, we moeten:

'laat uw woord ja echter ja zijn en uw nee nee; wat hierboven uitgaat, is uit de boze.' (Mat 5,37)

Reeds onder het oude verbond stelde God rechters aan uit de mensen (Ex 2,14; Spr 8,16) om te oordelen of iemand te ja of te nee ergens des doods aan schuldig was. Er waren dus vanaf het begin al mensen die in naam van God oordeelden over zaken middels de wet van Mozes die ook een rechter was. Christus is de rechter van de rechters en de apostelen die hij uitkoos waren ook allemaal rechters en hij gaf hen zelfs de macht om te oordelen of iemand al dan niet vergeving kreeg van diens zonden (Joh 20,23) dus zij kregen de macht om mensen het koninkrijk binnen te laten. Paulus zei ook:

'Ik heb toch niet lichtvaardig gehandeld door mij dit voor te nemen? Of zijn de dingen die ik me voorneem, voornemens naar het vlees, zodat het bij mij zou zijn: ja, ja en tegelijk nee, nee?' (2 Kor 1,17)

Paulus zegt dus feitelijk, hetzij in andere bewoordingen, dat iemand die niet oordeelt over goed en fout (ja en nee) en iets anders zegt dan wat hij meent, voornemens naar het vlees heeft. Het woord misschien is misschien wel het verboden woord voor christenen, maar aangezien wij alles mogen is niets dat natuurlijk uitdrukkelijk. Als iemand je vraagt of Hitler schuldig was, antwoord je dan ook: ik mag niet oordelen?

[wimnusselder]

Hoi FoDo,

quote:

FoDo schreef op 05 november 2011 om 12:47:
Oordeel niet zodat je niet beoordeeld wordt. En haal de balk uit je eigen oog voordat je over een ander oordeelt.

Ik voel meer voor de vertaling/interpretatie: Oordeel niet als je niet in gelijke mate door anderen beoordeeld wilt worden.
Met andere woorden: Je moet stevig in je schoenen staan als je het doet, want er zal op dezelfde manier naar jou gekeken worden en je kunt al gauw van hypocrisie beoordeeld worden.
Dat is natuurlijk ook de boodschap van de balk en de splinter: vergeet je eigen tekortkomingen niet als je anderen beoordeelt.

Uit mijn eigen (gekozen Quaker) traditie zijn relevante adviezen:

quote:

How can we make the meeting a community in which each person is accepted and nurtured, and strangers are welcome? Seek to know one another in the things which are eternal, bear the burden of each other's failings and pray for one another. As we enter with tender sympathy into the joys and sorrows of each other's lives, ready to give help and to receive it, our meeting can be a channel for God's love and forgiveness.

(vandaag 'toevallig' automatisch geciteerd op http://quakerworship.org)
Met andere woorden: beoordeel mensen niet te oppervlakkig en wees bereid om over heel veel heen te stappen om elkaar op een dieper niveau te kunnen leren kennen.
En (het door mij al veel vaker geciteerde):

quote:

Take heed, dear Friends, to the promptings of love and truth in your hearts. Trust them as the leadings of God whose Light shows us our darkness and brings us to new life.

Kortom: de waarheid (op grond waarvan we oordelen) is één ding, maar vergeet de liefde niet waarin we ons verbonden voelen met de ander die we beoordelen.

Met v&Vriendengroet,

Wim

[har03]

quote:

FoDo schreef op 05 november 2011 om 12:47:
Waar ligt de grens tussen oordelen en bijv. vermanen?

Je doelt op een oordeel die je in een gesprek kunt laten glippen, waarbij de persoon in kwestie aanwezig is.
Hiermee is niets mis, ookal zeg je iets dat verkeerd is, er kan simpelweg op gereageerd worden en een ander gaat er niet vandoor met foute informatie (roddel).

Pas op, velen oordelen niet in een gesprek mét een persoon, maar in een gesprek óver die persoon. Let hierop: Ook met je daden kun je oordelen.

[Liudger]

Goed onderwerp FoDo. Beoordeling en kritiek zijn essentiele onderdelen van elk verbeteringsproces. Vaak zijn we zelf ook niet in staat te herkennen op welke punten we tekort schieten. Er is goede reden om diegene dankbaar te zijn die bereid is het risiko te lopen je tegen hem of haar in het harnas te jagen, om je een slechte gewoonte onder de ogen te brengen.

Om een triviaal onderwerp te noemen - wie heeft het lef om je zeggen dat je niet al te fris ruikt - de meesten zullen je gewoon steeds meer mijden.

Een aantal aspecten zijn denk ik essentieel om niet in botsing te komen met de richtlijnen ons gegeven in de Bijbel. Ten eerste, dat je een gedrag of een manifestatie veroordeelt, niet een persoon. Je dient degene wiens handelen je bekritiseert in liefde te bewaren. Je dient jezelf dus vantevoren degelijk af te vragen of je dit uit liefde doet, of niet.

Ten tweede, dat je bewust voor jezelf accepteert, en zelfs vraagt om, beoordeling door anderen. Met andere woorden, laat anderen weten dat je prijs stelt op hun oordeel over jouw handelen. En ontvang zulk oordeel in dankbaarheid.

Ten derde, als eerste step, spreek geen hard en zeker oordeel uit, maar nodig de ander uit relevant elementen in hun handelen zelf eens nader te beschouwen in het licht van geboden, teksten, richtlijnen die ons door de Bijbel of onze traditie zijn gegeven.

Ten vierde, maar niet ten laatste, laat je toon bepaald worden door de realisatie dat je nooit in staat bent je voor 100% te verplaatsen in de positie van de ander, dat je zelf lijdt aan beperkingen en vooroordelen, dat je zelf ook schuldig bent.