Het laatste bericht in deze discussie is meer dan 4 weken oud!
- Geplaatst op donderdag 09 februari 2012 21:14Hoi elle,
quote:
elle schreef op 09 februari 2012 om 08:56:
Bedoel je nu te zeggen dat lijden er moet zijn, zodat God mensen kan sturen om Zijn goedheid vorm te geven?
Ik weet niet in hoeverre het zinvol is om te zeggen dat God mensen stuurt.
Mensen kiezen om God te belichamen, om zelf en Zelf te integreren, om zich te identificeren met God.
Lijden moet er niet zijn, want mensen hoeven elkaar dat niet aan te doen.
Ze doen elkaar dat aan, doordat ze God, dat wat alles en iedereen verbindt, uit het oog verliezen, hun Zelf uit het oog verliezen, door hun eigen gebrokenheid (splitsing tussen zelf en Zelf).
Zie mijn gedicht Genesis 3 voor een verbeelding van dat onderscheid tussen zelf en Zelf.quote:
Dat verklaart nog niet waarom ook de natuur moet lijden.
Lijden is een menselijke ervaring.
Lijden in de (niet-menselijke) natuur is projectie.
Met v&Vriendengroet,
Wim - Geplaatst op donderdag 09 februari 2012 22:41Nulla aetas ad discendum sera
Mja, maar dat we het maar moeten laten bij een intellectualistische wegredenerende benadering wanneer we een lijden constateren of menen te constateren buiten de mens, bijvoorbeeld bij dieren -- met name bij dieren die "op ons lijken" -- dat gaat me wat ver. Dat lijkt dan eerder op gemakzucht en onverschilligheid van onze kant, naar mijn idee, dan op een betrokken of op zijn minst onderzoekende houding.quote:
wimnusselder schreef op 09 februari 2012 om 21:14:
[...]
Lijden is een menselijke ervaring.
Lijden in de (niet-menselijke) natuur is projectie.
[...] - Geplaatst op vrijdag 10 februari 2012 07:02Hoi Trajecto,
quote:
wimnusselder schreef op 09 februari 2012 om 21:14:
Lijden is een menselijke ervaring.
Lijden in de (niet-menselijke) natuur is projectie.
Dat is ook een voorbarige conclusie uit wat ik schrijf.quote:
Trajecto schreef op 09 februari 2012 om 22:41:
Mja, maar dat we het maar moeten laten bij een intellectualistische wegredenerende benadering wanneer we een lijden constateren of menen te constateren buiten de mens, bijvoorbeeld bij dieren -- met name bij dieren die "op ons lijken" -- dat gaat me wat ver.
Als mensen kunnen we dat lijden slecht aanzien (de carnivoren onder ons wat makkelijker dan de vegetariėrs
).
Op grond van ons mens-zijn moeten we daar dus wat aan doen.
Om precies te zijn: op grond van onze wezenlijke kern, ons Zelf, waarin we verbonden zijn met God en dus met alles en iedereen.
Met v&Vriendengroet,
Wim - Geplaatst op vrijdag 10 februari 2012 11:46
Deze argumentatie houdt natuurlijk geen steek. In dezelfde trant van redenatie kan je over honderd jaar zeggen: we geloven dat er ooit een holocaust is geweest, maar ik ben er niet bij geweest dus het is maar een 'geloof'. Alles wat ver genoeg in het verleden is gebeurt zodat er geen levende getuige meer van is wordt zo een geloof of vermoeden. Verder; je gelooft niet dat stelen slecht is; dit een sociaal bepaalde opvatting: het blijkt dat een maatschappij leefbaarder is als er niet of nauwelijks gestolen wordt. Dit bepaal je ook door waar te nemen, je ziet dat er chaos en geweld is als iedereen maar doet en laat waar ze zin in hebben. Daar baseer je uiteindelijk je oordeel op. China kan je verder bezoeken; je moet er weliswaar enige moeite voor doen, maar je kan het uiteindelijk wel met je eigen zintuigen waarnemen, itt een bovennatuurlijk iets.quote:
Qohelet schreef op 09 februari 2012 om 17:49:
[...]
Dat is makkelijk. Een heleboel mensen geloven in de Big Bang, maar ze hebben 'm met geen enkel zintuig waargenomen. Een heleboel mensen geloven dat stelen verkeerd is, maar dat kun je niet zien. Ik geloof dat China bestaat maar ben er nog nooit geweest.
En "beoordelen" kan ook niet altijd op de basis van zintuigen. Feiten maken geen normen; het feit dat ik iemand iets zie stelen bepaalt niet of ik het als "goed" of "slecht" beoordeel. Onze normen en waarden zijn buitenzintuigelijk.
Het laatste bericht in deze discussie is meer dan 4 weken oud!