Het Verbond

[Carl]

Het verbond is -men leze Exodus- een verbond dat door God eerst met Abraham is aangegaan en later met een compleet volk.

Christenen geloven dat zij de geestelijke erfgenamen zijn van een nieuw Verbond.
Eén van de kernen van dat verbond is dat het nakomen van de afspraken daaruit voortvloeiend, voor ons onmogelijk is.
Jesus van Nazareth heeft voor ons aan onze verplichtingen voldaan.

Dit overdenkend vraag ik mij af: was nu niet gewoon veel gunstiger geweest als er gewoon door niemand met niemand een verbond was aangegaan?
Het had waarschijnlijk heel wat wederzijdse frustraties gescheeld.

Of heb ik iets gemist?


jullie
Carl

[Qohelet]

Er zijn al eerdere verbonden... sommigen menen in Hos 6,7 een verbond met Adam te zien, maar over de exegese kun je verschillen. Veel duidelijker is Genesis 9, waarin God een verbond sluit met Noach. In dat geval kun je duidelijk zien, dat het maar goed is dat God dat initiatief nam. Anders zou de aarde vol ongewroken onrechtvaardigheid zijn geweest.

Het verbond is een samenlevingscontract. Als God niet zo genadig was geweest dit op te stellen en te ondertekenen, zou er geen samenleven mogelijk zijn met onze hoogheilige God, die geen kwaad kan en wil verdragen.

[Carl]

quote:

op 25 Oct 2003 00:01:12 schreef Qohelet o.a.:
............Het verbond is een samenlevingscontract. Als God niet zo genadig was geweest dit op te stellen en te ondertekenen, zou er geen samenleven mogelijk zijn met onze hoogheilige God, die geen kwaad kan en wil verdragen.

Waarom zou dat niet kunnen?
Het is slechts wat je hebt geleerd over God, wat je nu zegt.
Al eerder heb ik uit proberen te leggen dat begrippen als 'goed' en 'kwaad' in de ogen van de Absolute slechts relatief, menselijk, zijn. Er zijn bijbelpassages te citeren waarin God net zo goed de formeerder van het duister, het onheild wordt genoemd als de Schepepr van het Licht en de voorspoed.

Christenen die serieus werk maken van hun relatie met God zijn zelf in het christendom een minderheid. Laat staan in verhouding tot de grote massa van de mensheid.
Overigens: ook al is het merendeel van de mensheid een ander geloof toegedaan; ik meen dat velen van hen van nature doen wat goed is. Het is vaak onze eigen natuur die van God wraak eist.
God zelf is geheel anders.

je
Carl

[Mart]

quote:

op 25 Oct 2003 00:28:31 schreef Carl:
[...]

Al eerder heb ik uit proberen te leggen dat begrippen als 'goed' en 'kwaad' in de ogen van de Absolute slechts relatief, menselijk, zijn.

Nou ga je wel dezelfde kant op als waar je ons orthodox christenen van beschuldigt. Je stelt eigen uitspraken alsof God die zelf uitgesproken zou hebben.

[Zwever]

quote:

op 25 Oct 2003 00:28:31 schreef Carl:
Overigens: ook al is het merendeel van de mensheid een ander geloof toegedaan; ik meen dat velen van hen van nature doen wat goed is.

Tip: ga de film Dogville kijken, nu in de bioscoop, en probeer die mening hier dan nog eens herhalen

[Carl]

quote:

op 25 Oct 2003 11:56:22 schreef _Mart_:
[...]


Nou ga je wel dezelfde kant op als waar je ons orthodox christenen van beschuldigt. Je stelt eigen uitspraken alsof God die zelf uitgesproken zou hebben.

Je hebt gelijk, Mart.
Ik stel het anders:
In de wereld waar alleen ABsoluut ZIJN geldt, is geen plaats voor de termen 'goed' en 'kwaad' die iets beperkts, iets begrensds aan duiden. Goed en kwaad begrenzen immers elkaar zoals in het bekende yin/yang-symbool.

je
Carl

[Qohelet]

Jij zet twee soorten denksystemen tegenover elkaar.
- de Grieks-filosofische zijnsleer
- gnostisch dualisme

Deze twee zijn niet volmaakt complementair. Er zijn wereldbeschouwingen die geen van beide systemen gebruiken. Ongetwijfeld hebben ze elementen van elk van beide, maar als je alleen daarop focust laat je ze buikspreken.

Zo ook het christendom. Je zou kunnen proberen God, YHWH, gelijk te stellen met het Absolute Zijn. Maar dat is Hij niet, al ís Hij absoluut! Nee, Hij is het hoogste persoonlijk Wezen, Hij is volmaakt goed. Zijn Wezen is nu juist, dat Hij heilig is en daarmee staat tegenover het onheilige; dat Hij trouw is en daarmee staat tegenover ontrouw.
Je zou ook kunnen proberen God te zien als de ultieme vertegenwoordiger van het Goede, een gelijkwaardige partij met Satan als vertegenwoordiger van het kwade. Maar dat is evenmin juist. Het kwaad is geheel ondergeschikt aan God en Satan is niet meer dan een gevallen engel. De twee-heid van goed en kwaad in de wereld is geen symmetrie.

[Carl]

quote:

op 26 Oct 2003 05:43:08 schreef Qohelet:
Jij zet twee soorten denksystemen tegenover elkaar.
- de Grieks-filosofische zijnsleer
- gnostisch dualisme

Deze twee zijn niet volmaakt complementair. Er zijn wereldbeschouwingen die geen van beide systemen gebruiken. Ongetwijfeld hebben ze elementen van elk van beide, maar als je alleen daarop focust laat je ze buikspreken.

Zo ook het christendom. Je zou kunnen proberen God, YHWH, gelijk te stellen met het Absolute Zijn. Maar dat is Hij niet, al ís Hij absoluut! Nee, Hij is het hoogste persoonlijk Wezen, Hij is volmaakt goed. Zijn Wezen is nu juist, dat Hij heilig is en daarmee staat tegenover het onheilige; dat Hij trouw is en daarmee staat tegenover ontrouw.
Je zou ook kunnen proberen God te zien als de ultieme vertegenwoordiger van het Goede, een gelijkwaardige partij met Satan als vertegenwoordiger van het kwade. Maar dat is evenmin juist. Het kwaad is geheel ondergeschikt aan God en Satan is niet meer dan een gevallen engel. De twee-heid van goed en kwaad in de wereld is geen symmetrie.

De kern in jouw verhaal, en in dat van de drie monotheistische godsdiensten, is dat weliswaar wordt geleerd dat God Één is. maar vervolgens wordt afscheid van dat idee wordt genomen door te stellen dat God een persoon is.
Da's wel zo makkelijk om verschillende redenen.
Een persoon begrenst zich echter. Vervolgens "moeten" we dan weer iets met wat buiten die grens ligt; dat-wat-is, maar wat niet-God is, maar kennelijk wél een relatie heeft met elkaar.
Inderdaad zou je kunnen proberen God te zien als vertegenwoordiger van het Goede, maar Jesaja (bv 45:7) geeft je daarin weinig ruimte. We zullen God dus moeten zien als Die-Zich-Uit-in-Alles. Of vice versa: alles is een uiting van God.
En zo zal het volgens Paulus ook weer moeten worden: God als Alles in allen.

Op dit moment hebben we daar "even geen tijd voor"; sinds de "zondeval" zijn we druk aan het ervaren wat onze relatie is tot wat we ervaren als wat wij niet-zijn. Het categoriseren, benoemen, uitwerken, en vervolgens ervaren van het geschapene in 'goed' en 'kwaad' is daar een hoofdlijn van. En God ervaart dit door ons heen. Kennelijk genieten zowel Hij als wij van dit proces, anders schept Hij niet zoveel van ons, en zou Hij er niet mee door blijven gaan.
Uiteindelijk is er echter slechts sprake van één Weg, de vervulling van het woord van Paulus.

je
Carl

[Jelle]

kijk op  www.de rank.nl/preken   IIkronieken15:12-15
met als thema : We zien hoe de Geest van de God een compleet volk er toe
brengt de Here weer te gaan zoeken. van ds. H Geertsma

[Zwever]

quote:

op 26 Oct 2003 11:04:41 schreef Carl:
Uiteindelijk is er echter slechts sprake van één Weg, de vervulling van het woord van Paulus.

Het blijft grappig dat je een tekst van Paulus neemt, en die op zo'n manier interpreteert waarvan je wéét dat hij er het er zélf niet mee eens zou zijn!

Vele keren noem je dan ook teksten van Paulus waar je het weer helemaal niet mee eens bent. Wie praten Paulus nu beter na, jij of 'wij'?

[Carl]

Jullie!


Carl

[Zwever]

Zo, dan weet je het!  " class="smiley"  />