Hallo allemaal
Als het water er heel stil bij ligt, en het zonlicht schijnt erop, dan zie je de reflectie van een globe in het water.
Maar als de wind het water beweegt, en golfjes veroorzaakt, dan kaatst het zonlicht van het water terug, en vormt duizenden reflecties. Elke lijkt je te willen vertellen; ik ben één individuele reflectie. Ik ben hier op mijn eigen plek, ik ben mijn eigen vorm, terwijl jij daar een andere reflectie bent, niet op dezelfde plek en niet in dezelfde vorm, en ook van een andere grootte dan ik ben.
En zo gaat dat met all myriaden reflecties die elk aan hun individueliteit en hun afgescheiden-zijn hechten.
Als ie deze reflecties op het water ziet, wekken ze de indruk alsof ze uit misschien wel duizend lichtjes bestaan. Maar aks je dan omhoog kijkt naar de blauwe lucht, dan zie je dat er slechts één licht is.
Eén enkele zon zorgt ervoor dat haar prachtige beeld wordt gelegd op een onrustig bewegend wateroppervlak. Ook nadat het licht het wateroppervlak raakt, blijft het toch één enkele lichtéénheid.
En zo is het met ons ook. Ofschoon we -met goede reden- een veelheid lijken te zijn, zijn we uiteindelijk slechts één.
(uit het engels)
jullie
Carl
