Hoi paules,
Ik vind het inderdaad niet echt netjes dat je van tevoren niet op de hoogte bent gebracht van de talstelling. Het lijkt me dat je je dan rot schrikt zondags in de kerk! Heb je ook gevraagd of daar een bepaalde gedachte achter zit, of dat het zomaar een 'foutje' is?
Bij ons in de gemeente is het ook niet gebruikelijk dat de broeders daarover van tevoren bezoek krijgen. En ik kan me daar eerlijk gezegd ook wel iets bij voorstellen. Het is natuurlijk tóch een roeping die je van de Here krijgt! Of er nu een groot gebrek is aan goede kandidaten of niet, of er bij de talstelling nu netjes gehandeld is of niet, je móet er vanuit gaan dat als je door de kerkenraad geroepen wordt het de de Here is die je roept!
Kijk, wanneer er van tevoren al een bezoekje over wordt afgelegd, dan kan het gemakkelijk lijken alsof er alleen maar poolshoogte bij je genomen wordt. Grote kans dat 'kandidaten' al bij zo'n bezoekje zullen zeggen: nee dank je, zoek maar een ander. En waar is dan de klem van de roeping nog?
Als er dringende redenen zijn om 'nee' te zeggen, kun je na de verkiezing/ benoeming nog ontheffing vragen. Maar dat moet niet nog gemakkelijker worden dan dat het hu al is, lijkt mij.
In de gemeente waar ik lid van ben hebben van de 14 gekozen ambtsdragers er 10 ontheffing gevraagd! De kerkenraad heeft er speciaal een hele avond aan gewijd om met hen en hun echtgenotes te praten, maar het heeft niet mogen baten. We zitten nu als gemeente met een immens groot probleem: er zijn domweg geen mannenbroeders te vinden die die vele lege plaatsen kunnen opvullen!
Hoe moet de Here hier wel over denken? Hij zoekt onderherders voor Zijn gemeente! Hij roept, maar....tevergeefs!
