op 10 May 2003 19:58:20 schreef Wilhelmina:[...]
Wat een verfrissende reaktie. Geef God de ruimte en een dienst zal nooit mislukken. De misleiding is dat je het idee hebt dat de dienst goed is verlopen als het volgens vastaande structuur gaat.
Drie kwartier zangdienst is héél gewoon en een Pinkstergemeente, meestal een uur, lofprijzing en aanbidding. Omdat ze niets anders te doen hadden?
??
God wil aanbeden zijn en dat is een prioriteit in het gemeentezijn en dat doe je niet ( althans niet in een Pinkstergemeente) omdat je niets anders te doen hebt. Je hebt vast niet meegedaan, anders zou die drie kwartier echt te kort zijn geweest.
Een preek ter plekke bedacht is heel bijbels, ik zie daar geen kwaad in. Ook in de bijbel gebeurde de prediking gewoon uit de losse hand, zorg dat je altijd een getuigenis klaar hebt. Als je eerst alles op papier moet zetten en dan het liefst in drie punten, zijn je toehoorders al weer weg.
En dan een preek lezen? Dat is hetzelfde als oud manna eten. God heeft elke dag iets nieuws voor de gemeente. Een preek ooit gemaakt voor een andere gelegenheid, mist zijn doel niet zelden. Hij was namelijk ( hoop ik ) gemaakt onder de leiding van de Heilige Geest voor díe gemeente op díe zondag.
Als je voor de klus komt te gaan prediken omdat de voorganger ziek is geworden, mag je je mond openen in geloof, wetende dat God je zal helpen die woorden te spreken die nodig zijn. Daar is wél geloof voor nodig.
Kortom , al met al, vond ik dit een wel heel negatieve weergave van een w.s. heel gewonen Pinksterdienst, waar hooguit een gereformeerde wat onwennig tussen heeft gezeten. Maar een dienst is nooit mislukt, Gods woord zal nooit ledig wederkeren.
