Auteur Topic: Dodenherdenking (gelezen 1426 keer)

izzewizze · « **Gepost op:** mei 03, 2003, 08:30:54 pm »

Mijn weblog besteed ik aandacht aan de dodenherdenking. Mijn vraag is, herdenken we de doden nog? Maar misschien vinden we het ook wel een heel achterhaald gegeven. Of heb je ook familie verloren in de oorlog of voor de waarheid.

Mack Raven · « **Reactie #1 Gepost op:** mei 04, 2003, 10:34:20 am »

Mischien denken de mensen bij dodenherdenking te veel aan de tweede wereld oorlog.
is het dan niet beter om dodenherdenking langzaam toe te brenegen naar het herdenken van doden die de laaste jaren zijn gevallen voor vrede en veiligheid.
ik denk aan Bosnië en andere landen waar Nederlanders sneuvelde.
Alleen we moeten uitkijken dat de fortuynisten niet de dodenherdenken gaan aan grijpen voor een dodeherdenking.

Pleun · « **Reactie #2 Gepost op:** mei 04, 2003, 01:57:12 pm »

quote:
op 03 May 2003 20:30:54 schreef izzewizze:
Mijn weblog besteed ik aandacht aan de dodenherdenking. Mijn vraag is, herdenken we de doden nog? Maar misschien vinden we het ook wel een heel achterhaald gegeven. Of heb je ook familie verloren in de oorlog of voor de waarheid.

Ik heb je verhaal in de weblog gelezen en ik vond 't knap indrukwekkend.

Mijn familie heeft ook een oorlogsverleden. M'n ene opa zat bij een verzetsgroep in Ede en is door de Duitsers opgepakt. Hij heeft in kamp Amersfoort gezeten en is daarna naar Berlijn getransporteerd en flink gemarteld. Mensen uit zijn verzetsgroep zijn gefusilleerd, maar m'n opa overleefde de oorlog. Wel hield hij er een trauma aan over dat van invloed is geweest op zijn gezin en de opvoeding van zijn kinderen (waaronder mijn moeder.) In 1982 is mijn opa overleden. Over de Edense verzetsgroep is deze week een boekje verschenen.

M'n andere opa zat in het Nederlandse leger en net toen hij op het punt stond naar de Grebbelinie gestuurd te worden, capituleerde Nederland. M'n opa werd krijgsgevangen gemaakt door de Waffen SS. Enkele jaren later werd m'n opa dwangarbeider in Duitsland. Bij een bombardement van de geallieerden op zijn fabriek, ontsnapte hij ternauwernood aan de dood. Enkele collega's hadden niet zoveel geluk. Dit verhaal vertelde m'n opa een jaar of twee geleden aan me. Hij praat niet graag over de oorlog. Hij is nu 83.

Ik heb dus alle reden om ieder jaar weer stil te staan bij de gevallenen in de Tweede Wereldoorlog. Die periode heeft sowieso mijn interesse, ik heb er heel wat over gelezen.

Picardijn · « **Reactie #3 Gepost op:** mei 05, 2003, 01:52:38 am »

4 mei nooit wat aan gedaan, men kan het beter afschaffen. Om wat in de oorlog gebeurd is en wat na de oorlog gedaan is.
5 mei idem

De doden herdenken als je niet weet wat het inhoud, wat heeft het voor een nut?
Laat iedereen zijn eigen invulling geven aan de oorlog 39-45

Ieder jaar de discussie of duitsers wel of niet welkom zijn..

Macguinness · « **Reactie #4 Gepost op:** mei 05, 2003, 12:16:14 pm »

Ik herdenk niet zo zeer de doden op 4 mei, maar voor mij is het meer een moment van bezinning dat wij hier in Nederland in vrijheid kunnen leven en dat dat voor heeeeeeeeeeeel veel mensen op deze aardkloot niet zo van zelf sprekend is. (en niet eens zo heel ver hier vandaan)

P.S.

Als je niet aan 4 Mei doet, doe dan ook niet aan 5 Mei.

elle · « **Reactie #5 Gepost op:** mei 05, 2003, 01:34:32 pm »

WOII -sec- leeft niet heel erg bij mij, omdat mijn grootouders er nooit spannende verhalen van hebben verteld. Ze hebben volgens mij ook niet actief in het verzet gezeten, alleen onder de dwangarbeid proberen uit te komen (1 opa dan).

Wat ik van WOII begrijp, is dat 1 charismaat zijn volk wist op te dwepen en in een oorlog te storten zonder dat er kritisch gevraagd werd 'waarom' (kennelijk 'vergaten' de mensen dat gewoon, zie ook film 'the wave'), met allerlei geweldadige gevolgen voor mensen die wel kritiek hadden/verzet boden.

Dat denk ik meer tegen te komen: in rwanda, bosnie eo, in irak ea, N.Korea. Dodenherdenking kan ik daarom niet loskoppelen van andere oorlogen/situaties.

En ik denk misschien aan het recoil effect... WOII voorkwam een naar 1000 jarig rijk. Dus de geallieerden boekten succes. Nu schiet Amerika door, denk ik: ze bemoeien zich overal tegenaan (wilden juist afzijdig blijven in WOII). Dus daar vloeien ook allerlei doden uit voort...

Sam · « **Reactie #6 Gepost op:** mei 05, 2003, 02:30:30 pm »

quote:
op 05 May 2003 13:34:32 schreef elle:
En ik denk misschien aan het recoil effect... WOII voorkwam een naar 1000 jarig rijk. Dus de geallieerden boekten succes. Nu schiet Amerika door, denk ik: ze bemoeien zich overal tegenaan (wilden juist afzijdig blijven in WOII). Dus daar vloeien ook allerlei doden uit voort...

Wat is het recoil effect?

Wat betreft Amerika, nu wordt verweten dat ze uit economisch motief de oorlog met Irak begonnen, terwijl zonder dit motief Amerika zich waarschijnlijk niet (of althans veel later) met WO II had bemoeid.

elle · « **Reactie #7 Gepost op:** mei 05, 2003, 02:49:50 pm »

sorry, recoil effect is verzonnen term. 't is iets als 'elastiekje', maar dan anders, in mijn opleiding. 't Is de beste benaming van wat ik bedoel.

Wat ik bedoel is: Amerika hield zich afzijdig tijdens WOII, vond dat Europa problemen zelf maar uit moest zoeken. Pas later, na bombardement op Pearl Harbor, zag Amerika zich genoodzaakt mee te doen met het gevecht tegen de japanse alliantie.
Dat beviel hen kennelijk heel goed, want sinds die tijd zien zij zich als redder van de wereld. Canada heeft daar bijv. geen last van. Eerst bestreed Amerika het rode kwaad (vietnam, steun aan mujahedin), later de islam (steun aan Saddam Hussein tegen Iraneense Sji-ieten, wegjagen Mujahedin uit Afghanistan) en nu alles dat 'de wereld eenheid' bedrijgt, lijkt het. Dat paternalisme heeft al heel wat doden op zijn geweten, en is geboren tijdens de WOII, volgens mij.

Dus van een koele kikker (ene uiterste) is Amerika ineens ieders' held aan het spelen, of dat nu leuk is of niet (aan de andere kant weet ik niet of het gerechtvaardigd is: Amerika bemoeide zich niet met Bosnie eo, of Rwanda, of de Ivoorkust, of... En Hussein moest, wat mij betreft, sowieso weg). Het andere uiterste dus.

bakker2 · « **Reactie #8 Gepost op:** juli 01, 2003, 12:19:09 am »

Ik doe aan dodenherdenking op mijn eigen manier, want ik heb het afgeleerd om voor de schijn op te houden voor de mensen om te doen alsof.
wat bedoel ik hiermee, in belgie wordt er op allerheiligen bloemen op de graven gezet. Omdat mijn moeder en mijn grootouders al jaren geleden overleden zijn heb ik besloten om nooit geen voet meer op het kerkhof te zetten bij allerheiligen.
Waarom omdat ik het vertik om bij allerheiligen voor het oog van alle mensen bloemen te gaan neerzetten, zogezegd om de dode te herdenken.
Als ik behoefte heb om aan mijn overledenen te denken, dan steek ik een kaars aan naast hun foto in mijn eigen huis, waar niemand mij ziet.
Mijn overledenen die wonen bij mij in mijn hart en die worden dagelijks herdacht niet eenmaal per jaar
bakker2

Koen · « **Reactie #9 Gepost op:** juli 01, 2003, 02:27:01 pm »

Even iets anders: kan iemand van jullie me misschien uitleggen waarom bepaalde gemeentes met een overwegend Christelijke gemeenteraad, ervoor kozen om dit jaar de dodenherdenking op 3 mei te houden, omdat 4 mei op een zondag viel.
Ik snap best dat bepaalde activiteiten vermeden worden op zondagen, maar zoiets als de dodenherdenking is toch juist heel ingetogen enzo?

Wybo · « **Reactie #10 Gepost op:** juli 01, 2003, 03:11:06 pm »

Ik weet het niet zeker, maar ik denk dat men de zondag puur voor God wil vrijhouden in dat geval. Dus ook het herdenken van de gevallenen liever op de zaterdag doen, zodat de zondag op God gericht kan zijn.

Ik zie er niet zoveel verkeerd is om het een dag te verplaatsen. Het gaat niet om de datum, maar om de herdenking. Als men in een gemeente denkt dat die herdenking door de samenstelling van de gemeente beter tot zijn recht komt op de zaterdag moet men dat gewoon doen.
Persoonlijk heb ik echter geen bezwaar tegen de herdenking op de zondag.

HaJee · « **Reactie #11 Gepost op:** juli 02, 2003, 10:51:24 am »

Dodenherdenking zegt me helemaal niets. Ik weet niet of dat goed of fout is, maar ik voel er iig niet schuldig over. Ik vind het eigenlijk een beetje zinloos al dat herdenken. Natuurlijk is het goed om er eens bij stil te staan, maar ieder jaar vind ik overdreven. Laat ieder daar zijn eigen invulling aan geven. Ik voorspel dat de dodenherdenking binnen 15 jaar afgeschaft is. Als het mij al weinig zegt, hoe zou het dan mijn kinderen later iets kunnen zeggen? Op een bepaald moment is het genoeg geweest denk ik. Net zo als bij de herdenking van de afschaffing van de slavernij, gisteren 140 (!) jaar geleden (in Nederland). Het zei me helemaal niets, maar het kwam uitgebreid in het nieuws. Monument onthuld en dergelijke. Hoelang blijven we achterom kijken? Laten we naar het nu en de toekomst kijken en aan het werk gaan.

Wybo · « **Reactie #12 Gepost op:** juli 02, 2003, 12:33:12 pm »

Tja ik zie het niet echt als een achterom kijken. Het is voor mij meer een dankbaar zijn voor hen ie hun leven op het spel zetten voor de vrijheid.
Of dat nu de tweede wereldoorlog is of een andere oorlog of zelfs in vredestijd.

In frankrijk is het gevoel bij de herdenking van de erste wereldoorlog nog levensgroot. Ook in Nederland is het best een breedgedragen fenomeen. De laatste jaren groeit het eerder onder de jeugd dan dat het afneemt.
Dagen waarop dit soort zaken in herinnering gebracht worden zijn in mijn ogen juist goed voor een land. Laten we vooral de geschiedenis herinneren zodat het niet zo is dat we dezelfde fouten keer op keer maken. (Dat doen we wel, maar als het een foute beslissing kan stoppen is het al zinvol.... en nee je weet nooit wanneer iets is tegen gehouden...)