quote:
op 01 Sep 2003 19:17:35 schreef Jakolien:
[...]
Ja, ik zou een polonaise in onze kerkdiensten oneerbiedig vinden. Net als dat ik het verscheuren van je kleren (bij verdriet) geldverspilling zou noemen.
Vind je het dan ook oneerbiedig dat ze toen aan reidans deden?
quote:
Voor de rest ben ik het met Pulpeet eens: laten we het over echte argumenten hebben wanneer we ergens voor of tegen zijn. Je kunt nu eenmaal niet rechtstreeks uit de bijbel halen wat je hier en nu van bepaalde muziekinstrumenten moet vinden. (Of hoe je sowieso een kerkdienst moet 'aankleden'.)
Het gaat ook niet om wat we van concrete muziekinstrumenten moeten vinden. Het gaat er wel om hoe God tegen muziek aankijkt. En wat God daarvan vindt kan je heel wel uit de Bijbel halen volgens mij. Psalm 150 is maar een van de voorbeelden in de Bijbel die over muziek gaan. (Jammer dat je geen conclusies uit psalm 150 wilt/kunt trekken. Zit er voor ons dan helemaal geen les/boodschap in die psalm trouwens?).
Steve Miller schreef het boek 'Christelijke muziek in beroering', met daarin onder andere een hoofdstuk over Muziek in de Bijbel. Voor de discussie probeer ik hem hier samen te vatten:
Voor de oudtestamentische eredienst in de tempel werden maar liefst 4000 (!) Levieten aangesteld om God met hun instrumenten hulde te brengen (1 Kron. 23:5), omlijst door het stemgeluid van 288 (!) geoefende zangers (1 Kron. 25:7). Dit onderstreept de ereplaats die de Vader voor lofprijs, naast woordverkondiging, inruimt.
In Psalm 69:31 en 32 zingt David dat aanbidding door zang aangenamer is voor God dan offers van rund of stier.
In de Bijbel wordt de Vader niet afgebeeld als iemand die verveeld de aanbiddingsdienst bijwoont in afwachting van de preek. God zoekt aanbidders, die hem aanbidden in geest en in waarheid (Joh. 4:20-24). Hoe meer we lofprijs een bescheiden plaats in de dienst geven, of afdoen met een slordige voorbereiding, hoe meer tekort schieten in bijbels opzicht.
God had makkelijk een bijbelschrijver hebben kunnen inspireren om een gezaghebbende liturgie voor te schrijven, inclusief de te zingen liederen, benodigde instrumenten en juiste muziekstijl. Maar de bijbel hanteert een ander principe. Bij aanbidding beschikken we over een grote rijkdom aan uitingsvormen met slechts enkele beperkingen. De Bijbel bevat werkelijk een geweldig arsenaal aan mogelijkheden waaruit we mogen putten om God te aanbidden.
Enkele voorbeelden:
Instrumenten: Citers, snaarinstrumenten, hoorns, trompetten, luid klinkende cimbalen, harpen, lieren, tamboerijnen, de gittith, een tiensnarig instrument, de fluit en schallende cimbalen.
Volume en klank: Met luider stem, als het geruis van vele wateren en als het lawaai van zware donder, als het geluid van citerspelers, zangers begeleid door instrumenten, jubelend, onder begeleiding van instrumenten, een vreugdevol geluid.
Aanbidders: Speciaal aangestelde zangers en muzikanten met een gedegen opleiding, hierarchisch ingedeeld in aparte secties, in duet, het gehele volk blazend op trompetten in samenspel met zangers met muziekinstrumenten die de lofzang leiden, alles wat adem heeft love de Heer (Ps. 150:6).
Bewegingsvormen: Huppelend en springend, klappend in de handen, in reidans, met geheven handen in het heiligdom, gematigde spontaniteit, onder vaste leiding aanbidden.
Lichaamshouding: Staande, voor een optrekkend leger uitlopend, met opgeheven handen, neergebogen of geknield.
Opvallend is de creativiteit in aanbidding die onze creatieve God aan zijn schepselen toestaat. Je mag zelfs meer dingen en dingen anders doen dan in de Bijbel aangegeven. Met gevouwen handen bidden (staat nergens in de bijbel) is niet fout, piano spelen tijdens de kerkdienst is niet fout etc. God heeft in elk geval nooit bepaald dat onafhankelijk van de heersende cultuur bepaalde vaststaande patronen week in week uit strikt gevolgd moeten worden. Is het niet eerder zo dat we een vertekend beeld geven van onze veelzijdige God als we onszelf beperken tot een klein aantal vastgeroeste vormen?
Verder heeft niet elk lied bijbels gefundeerde diepgang nodig om als aanbiddingslied bruikbaar te zijn. Zelfs niet alle, door ons zo geroemde, psalmen zijn 'theologisch diepgaand. Psalm 70 is niet meer dan een 'hulpkreet' naar God en psalm 150 niet meer dan een aansporing God te prijzen op diverse plaatsen en diverse manieren.
In de Bijbel heeft muziek verschillende functies:
-Onderwijzing (Col. 3: 16, psalm 27)
-Aansporing (Col. 3: 16, psalm 131)
-Lofprijzing (Psalm 43:4, psalm 8, psalm 138)
-Schuldbelijdenis (Psalm 51)
-Smeekbede aan God (Psalm 3)
-Persoonlijk getuigenis (Psalm 116)
Ook houdt de Bijbel er rekening mee dat er ongelovigen in de kerkdienst kunnen zitten, en Paulus roept de kerk op daar rekening mee te houden bij het voorbereiden van de kerkdienst/aanbidding (1 Cor. 14:22-25)
Tijdens onze kerkdiensten zouden we muziek moeten gebruiken met een bepaald doel en een bepaalde functie. Het is onze taak aan de hand van de vragen die in onze tijd op ons afkomen muziek zo te benutten dat onbekeerden tot geloof komen, medechristenen opgebouwd en bemoedigd worden en de Vader geëeerd en aanbeden wordt.