Wel, als we naar een gedeelte van de tekst van Aicha kijken, dan lezen we onder meer:
She holds her child to her heart
Makes her feel like she is blessed from above
Falls asleep underneath her sweet tears
Her lullaby fades away with his tears
She needs somebody to lean on
Someone body, mind & soul
To take her hand, to take her world
And show her the time of her life, so true
Throw the pain away for good
No more contemplating boo
Lord knows the way she feels
Everyday in his name she begins
To have her shining here by my side
I'd sacrifice all the tears in my eyes
Aicha Aicha - ecouté moi
De melodie is ook zeer aansprekend en passend bij de woorden.
Ik heb er geen behoefte aan dit als "gospel" te betitelen.
Het gaat er mij ook om, of je door het geheel, de combinatie van tekst en muziek "getroffen" wordt. En dat is het geval.
Maar het mooie ervan is, dat het - in een gegeven geval - aanleiding gaf
tot een gesprek waarin geloof, hoop en liefde het thema werden.
En dan niet blijven steken op het humanitaire vlak, maar doortasten
naar de christelijke toepassing daarvan.
Het werd middel tot evangelisatie.
En dat vind ik veel belangrijker in deze liederen dan de vraag of een bepaalde groep christelijk of gospel of wat dan ook is.
Gebruik maken van de geboden gelegenheid.
Daarbij heeft dit lied mij zeer geholpen.
Dat zorgt er niet voor dat de groep voortaan als gospel te boek staat bij mij.
Het gaat immers niet om de groep maar de inhoud!
De Here Jezus zei immers ook tegen Petrus eerst: Op deze petra zal ik Mijn gemeente bouwen, maar kort daarop: ga achter mij satan.
Dus niet de groep zelf is belangrijk, maar de boodschap.
