Het is een misverstand om het zingen in de kerk uitsluitend als expressief zingen te zien.
Een van de weinige dingen

waarin ik het eens ben met de recente publicaties van deputaten kerkmuziek is, dat je in de dienst ook elkaar en jezelf toezingt. Sommige psalmen zijn daar gewoon voor geschreven, zoals 106. Zie ook Deut 31:
"Nu dan, schrijf dit lied op en leer het de Israëlieten, leg het hun op de lippen, opdat dit lied Mij tot getuige zij tegen de Israëlieten." Daar heb je nog eens een functie van Psalmen zingen!
Als je dus in de kerk zingt: "God heb ik lief want Hij hoort naar mijn stem" en je beleeft dat anders, is dat een oproep aan jezelf om je beleving aan te passen: let maar eens op hoe God naar je luistert. Als je zingt over ervaringen van bevrijding, sterkt je dat in de overtuiging dat God bevrijder is. Als je zingt over ellende en doodsangst, helpt je dat je te realiseren dat je zonder God op sterven na dood bent.