quote:
Okee
nuance is inderdaad niet mijn sterkste kant.
quote: De 'moslims' zijn wat mij betreft niet zielig nu zij 'ns een keer in het beklaagden bankje zitten. Dat is wat anders.
Zielig is een nare term, maar iedereen die (onterecht) "in het beklaagdenbankje zit" is volgens mij onderwerp van medelijden (op de goede manier) en steun. Zou dat in elk geval moeten zijn. Een "nu zij eens een keer, net goed" houding, die ik hieruit proef, is volgens mij onrechtvaardig.
De meeste moslims in Nederland hebben nog nooit een kerk in wat voor moslimland dan ook in brand gestoken, en wij kunnen hen daarvoor niet verantwoordelijk houden. Als ik verantwoordelijk word gehouden voor de wandaden van de Inquisitie of de ellende van de kruistochten (het is wat langer geleden, maar het principe is hetzelfde) vind ik dat OOK onterecht. Bovendien, ook hadden ze dat WEL, en waren het nu angstige mensen wiens misdaden absoluut niet "geloond" hebben, dan weten we precies hoe we moeten handelen: vergeven en helpen.
Overigens: ik beweer beslist niet dat ik het toonbeeld van vergevingsgezinde, vijandenliefhebbende christelijkheid zou zijn wanneer bijvoorbeeld mijn man als zendeling in een brandende kerk zou zijn omgekomen, maar dat terzijde. Het gaat er hier om hoe ik denk dat wij ons als christenen zouden MOETEN opstellen, ongeacht of ik dat zelf correct doe of niet.
quote: Wat de laatste opm. betreft, die begrijp ik niet helemaal, maar als je doelt op het begrip 'naaste' dat de moslims inderdaad niet, niet volgens de betekenis van het woord naaste (taalkundig, voor verdere uitleg zie topic: wie is mijn naaste).
Nu je het zegt, waarschijnlijk doelde ik daar op
Niet lomp bedoeld, maar de taalkundige uitleg en betekenis van het woord "naaste" interesseert mij geen r**t. Ongetwijfeld kunnen er slimmere mensen dan ik vanuit het Aramees, Grieks of wat voor grondtekst dan ook aantonen dat christenen bepaalde medemensen gewoon in de stront kunnen laten zakken, ik geloof nooit dat DAT de bedoeling van Christus is geweest.
Wat ik zie om mij heen (ja, mijn opinie is zeker gekleurd door emotionele betrokkenheid bij gewone moslims, en het zou een zeer goede zaak zijn als meer stuurlui-aan-wal deze mensen zouden leren kennen) is een gewoon gezin, met gelovige mensen, inderdaad moslims, die angstig en onzeker zijn, aan de kant worden gezet door mensen die ze als hun vrienden beschouwden, die moeten vrezen voor het welzijn van hun kinderen op school en andere verschrikkelijke dingen.
Dat is precies hetzelfde als dat ik nu plotseling door al mijn vrienden zou worden gemeden omdat ik altijd scharrelvarkensvlees koop, vanwege het feit dat Pim Fortuyn is neergeschoten door een milieu-activist. In die verhoudingen moeten we ongeveer denken.
Ik geloof voor 100% dat het een opdracht van Christus is om ons om hen te bekommeren en hen bij te staan in plaats van in ons vuistje te lachen van haha, net goed, zitten zij ook 'ns in het beklaagdenbankje.
