In my humble opinion:
Het huwelijk is een openbare belofte van een man en een vrouw, dat zij bij elkaar horen en elkaar trouw willen zijn. Zo'n belofte doe je niet tegenover elkaar, of tegenover een anonieme overheid die je niet aan je belofte houdt, maar tegenover de mensen die om je heen staan: vrienden, familie, maar net zo goed je gemeente. Je huwelijk ergens achteraf in stilte 'vieren' lijkt mij hier afbreuk aan doen: die belofte doe je juist ten overstaan van het publiek, om aan je belofte gehouden te kunnen worden. Ergens is er dus iets voor te zeggen om dit op zondag te doen: zo kan de hele gemeente er bij zijn, en vrienden en familie komen toch wel opdagen.
Aan de andere kant denk ik dat je belofte en feest niet van elkaar moet scheiden. Omdat 't in onze kerken niet gebruikelijk is om op zondag grote feesten te organiseren, denk ik dat je ook de dienst best op je feestdag mag houden. Bovendien vraag ik me af wat voor gemeente je hebt, wanneer ze slechts op zondag hun gemeente-zijn laten zien, en niet voor een bruidspaar, die door de week 's avonds een dienst houdt, willen komen. Dan zit er al iets grondig fout. De houding van veel kerkeraden die 't afraden om 's middags een dienst te houden begrijp ik wel: zo sluit je een groot deel van het werkende deel van je gemeente buiten.