Geestelijke gaven (in brede zin) zijn belangrijk in de gemeente van Jezus Christus. Hij geeft uit zijn volheid en door zijn Geest allerlei gaven, bedieningen, werkingen, ambten, hoe je het maar wilt noemen; in de gemeenten zijn predikers, leraars, profeten, helpende handen, organisatoren, organisten
, mensen met groot begrip voor anderen, dogmatici, etc. Door de gaven en talenten die Christus geeft en versterkt, is zijn Lichaam niet een wandordelijke groep mensen maar een goed gevormd Lichaam, met ogen, oren, handen en voeten, die elkaar aanvullen.
Maar ik denk dat dit onderwerp vooral bedoeld was te gaan over "exotische" geestesuitingen, zoals tongentaal, opvallende genezingen, enzovoort. De bijbel noemt zulke opvallende gebeurtenissen "tekenen". Over dergelijke zaken schrijft de apostel:
Ik dank God, dat ik meer dan gij allen in tongen spreek;
maar in de gemeente wil ik liever vijf woorden met mijn verstand spreken, om ook anderen te onderwijzen, dan duizenden woorden in een tong.
Broeders, weest geen kinderen in het verstand, maar in de boosheid; wordt in het verstand volwassen.
In de wet staat geschreven: Door lieden van een andere taal en door lippen van vreemden zal Ik tot dit volk spreken, en toch zullen zij naar Mij niet luisteren, zegt de Here.
Derhalve zijn de tongen een teken niet voor hen, die geloven, maar voor de ongelovigen; de profetie echter is niet voor de ongelovigen, maar voor hen, die geloven.Dat het Woord het primaat heeft, blijkt ook uit de prediking van Jezus. Hij wijst een vraag naar een teken resoluut van de hand, en verwijst naar wat er is opge-teken-d in de Bijbel. "Een boos en overspelig geslacht verlangt een teken, en het zal geen teken ontvangen dan het teken van Jona."
De tekenen vragen aandacht voor het Woord, en laten zien dat de brenger van dat woord inderdaad betrouwbaar is. "En toen de scharen Filippus hoorden en tekenen zagen, die hij deed, hielden zij zich eenparig aan hetgeen door hem gezegd werd." Zo getuigt God daad-werkelijk dat de woorden zíjn woorden zijn; "Zij verkeerden daar dan geruime tijd, vrijmoedig sprekende in vertrouwen op de Here, die getuigenis gaf aan het woord zijner genade en tekenen en wonderen door hun handen deed geschieden."
Hoewel Paulus tekenen deed en in tongen sprak, geeft hij aan dat het evangelie haaks staat op een interesse in tekenen (evenals het haaks staat op menselijke filosofie): "Immers, de Joden verlangen tekenen en de Grieken zoeken wijsheid,
doch wij prediken een gekruisigde Christus, voor Joden een aanstoot, voor heidenen een dwaasheid."
Tekenen en wonderen kunnen misleidend zijn! "Daarentegen is diens komst naar de werking des satans met allerlei krachten, tekenen en bedrieglijke wonderen,
en met allerlei verlokkende ongerechtigheid, voor hen, die verloren gaan, omdat zij de liefde tot de waarheid niet aanvaard hebben, waardoor zij hadden kunnen behouden worden." (2 Tess 2) Daarom moeten we voortdurend afgaan op de waarheid van een God die betrouwbare woorden spreekt.
Let ook op de volgorde in Heb 2:
"Daarom moeten wij te meer aandacht schenken aan hetgeen wij gehoord hebben, opdat wij niet afdrijven.
Want indien het woord, door bemiddeling van engelen gesproken, van kracht is gebleken, en elke overtreding en ongehoorzaamheid rechtmatige vergelding heeft ontvangen, hoe zullen wij dan ontkomen, indien wij geen ernst maken met zulk een heil, dat
allereerst verkondigd is door de Here, en door hen, die het gehoord hebben, op betrouwbare wijze ons is overgeleverd,
terwijl ook God getuigenis daaraan geeft door tekenen en wonderen en velerlei krachten en door de heilige Geest toe te delen naar zijn wil."
