Omdat er zoveel verschillende centra en functie bij zoiets als 'taal' betrokken zijn is een taalstoornis vaak heel ingewikkeld, omdat het probleem op verschillende plekken kan zitten. Dus als je een goede therapie wilt geven moet je eerst weten welke centrum of welke functie nou voor de stoornis zorgt. En dan begint het nog maar. Dan moet je ook de goede therapie daarvoor zien te vinden, en dat is lang niet altijd even simpel. Temeer omdat dit soort therapieën nog in ontwikkeling zijn (daar is men in de jaren tachtig mee begonnen, ook qua onderzoek). Dus veel van dit soort dingen staan nog in de kinderschoenen.
Maar omdat het zo'n ingewikkeld probleem is, lijkt me begeleiding door een ontwikkelingspsycholoog die gespecialiseerd is in kinderneurologie het meest ideaal, omdat de ontwikkelingen in het vakgebied heel snel gaan. En bij een chiropractor (een generalist) heb ik het idee dat zo iemand daar niet zo'n feeling mee heeft als iemand die dagelijks met het onderwerp bezig is.
quote:
marijma schreef op 10 juli 2005 om 13:33:wat is verbale ontwikkelingsdyspraxie? (dit is het enige wat ik kon vinden....zou dit hetzelfde zijn?, volgens mij is het een andere naam voor hetzelfde beestje?)
Ik denk dat door het 'verbale ontwikkelingsdyspraxie' te noemen, de neuroloog/psychiater aangeeft dat het een ontwikkelingspsychologisch probleem is en door het predikaat 'verbaal' aangeeft dat de dyspraxie op het verbale vlak zit. Dus het niet doelbewust kunnen uitspreken van spraakklanken. Het zou kunnen dat dit probleem minder erg wordt als je kind zijn frontale kwabben (die verantwoordelijk zijn voor planning en organisatie van gedrag) zich ontwikkelen. Maar dat zijn tevens de laatste gebieden die zich ontwikkelen. Dus tegen die tijd kan je kind als gevolg hiervan wel een grote ontwikkelingsachterstand opgelopen hebben die niet helemaal meer goed te maken is. Dus het is inderdaad hetzelfde idee als van het fietsen en van het knippen met de schaar, alleen is dit dan specifiek voor de uitspraak van taal.
quote:
Maar nu rest mij nog steeds de vraag, IS EEN CHIROPRACTOR OCCULT?
Ik weet niet wanneer jij iets occult vind. Ik vind iets occult wanneer er in theorie achter een therapie vage meuk zit (zoals veel New Age-achtig aandoende terminologie, en een bepaalde leer over de mens). Bijvoorbeeld dat de mens in balans met het Zelf moet komen ofzo. Dan krijg je namelijk een therapie die 'self-centered' is. Dus waar je alleen maar met jezelf bezig bent. En dat lijkt me tegen een Bijbelse achtergrond net iets dat christenen geleerd wordt om
niet te doen. Dus daarvoor zul je bij zo'n chiropractor zelf navraag moeten doen naar de filosofie achter de behandeling. Je kunt niet zonder meer zeggen dat alle chiropraxie zonder meer occult is.
quote:
Roodkapje...ik ben wel even nieuwsgierig.....wat zie jij als "alternatief"? Is dat alles wat nog niet wetenschappelijk bewezen is?? Dit zou ik graag willen weten om misstanden te voorkomen want dan ben ik aardig alternatief bezig want ik ben er van overtuigd dat bepaalde therapieën op den duur wetenschappelijk bewezen worden en ook het verleden heeft dat nogal eens uitgewezen. Bovendien is Nederland enigszins achter op bepaalde gebieden (niet boos worden

)
Alternatief is alles wat niet regulier is. Maar dat is niet zonder meer fout. Er is een verschil tussen alternatief en 'zweverig' cq. 'vage meuk'. Als ik last van m'n rug en nek heb wil ik ook best naar een chiropractor gaan. Alleen zie ik dan een relatie tussen wat zo iemand doet en de klachten die ik heb. Als ik klachten heb die niks met mijn rug en nek te maken hebben, ren ik niet meteen naar een chiropractor, omdat ik denk dat chiropraxie geen Haarlemmer Olie is, waarmee je alles kunt oplossen.
Een voorbeeld van wat ik 'zweverig' en 'vage meuk' vind: Ik heb dus ooit een verhaal gehoord van iemand die kinderen beroepsmatig begeleide die beweerde dat wanneer een kind met z'n hoofd tegen de muur staat te bonken, dit een uiting is van negatieve energie die hij door het tegen de muur bonken kwijt probeert te raken om zo zijn lichaam in evenwicht en harmonie te krijgen.
Volgens mij als bijna-neuropsychologe met wat ontwikkelingsvakken in het pakket en behept met gezond verstand is zo'n kind gewoon vervelend en/of probeert aandacht te trekken. Kinderen van een bepaalde leeftijd hebben die neiging gewoon.
Snap je?