In gemeenschap van goederen of onder huwelijkse voorwaarden???

[Elsje]

Wat zouden jullie kiezen of waar heb je voor gekozen en waarom? Wanneer zou je onder huwelijkse voorwaarden trouwen en wanneer niet?

Ik ben heel benieuwd naar jullie meningen!

[Marloes]

Wanneer je wilt, als je het er samen over eens bent. Het kan verstandig zijn ivm verantwoordelijkheid voor elkaar: stel dat één vd twee een bedrijf heeft, dan voorkom je zo dat het hele gezin failliet gaat.
Je kunt ook gewoon in gemeenschap van goederen trouwen en het later laten omzetten (is meer administratief werk en duurder, maar je kunt dit altijd nog veranderen). Of je maakt een BV van je bedrijf (is ook bepaald niet goedkoop, en de KvK stelt er allerlei voorwaarden aan), dan kan ook de BV failliet gaan terwijl je persoonlijke bezit onaangetast blijft.
Ik denk niet dat een huwelijk op huwelijkse voorwaarden geen echt huwelijk is .

/ verplaatst van Leer en Leven naar Leefstijl en Relaties.

[Elsje]

Marloes,

Nu heb je het dus over een situatie waar sprake is van een bedrijf. Maar zou je trouwen als je aanstaande zou zeggen dat het een geldkwestie is en dat ie niet wil dat jij hem kaalplukt mocht je ooit gaan scheiden?

[Wybo]

quote:

op 15 Oct 2003 18:13:02 schreef Elsje:
Marloes,

Nu heb je het dus over een situatie waar sprake is van een bedrijf. Maar zou je trouwen als je aanstaande zou zeggen dat het een geldkwestie is en dat ie niet wil dat jij hem kaalplukt mocht je ooit gaan scheiden?

eh dat komt niet echt als vertrouwen in elkaar hebbend over. Ik kan het me aan de ene kant wel een klein beetje voorstellen. Maar aan de andere kant vind ik het zo ontzettend menselijk, en ook niet getuigen van de diepe wens en de belofte om voor al tijd samen te zijn.

Ik vind het gewoon fundamenteel een heel rare stellingname....

[Marloes]

Zijn er veel familieleden of kennissen gescheiden? Het lijkt erop dat zijn/haar vertrouwen in de blijvendheid van het huwelijk (kromme zin) niet al te groot is (of heeft hij Rechten gestudeerd en te veel over echtscheidingszaken gelezen?).
Het lijkt mij dan verstandig niet op die basis te trouwen. Als je uit angst voor echtscheiding op huwelijkse voorwaarden wilt trouwen wordt de kans op echtscheiding alleen groter (doordat je dat toch als optie ziet, al beloof je altijd samen te blijven). Huwelijkse voorwaarden lossen dat imho niet op.

[Elsje]

Ja marloes, ben ik het helemaal mee eens. Als je je huwelijkse voorwaarden opstelt met de gedachte dat het eens fout kan gaan, dan gaat het waarschijnlijk ook fout. Iedereen heeft zo zijn gedoe binnen het huwelijk, en onbewust maak je de optie groter om te scheiden als je op huwelijkse voorwaarden trouwt. Je zet daarmee de deur naar een eventuele scheiding alvast op een kier!

[bela]

Het ligt eraan waarom je op huwelijkse voorwaarden trouwt. Misschien is er wel een groot fam kapitaal en wil je dat zeker stellen. Misschien een 2de huwelijk nadat de vorige partner is overleden.
Het is heus niet een motie van wantrouwen.
Zouden er bijbelse gronden zijn waarom je niet in trouwt op huwelijkse voorwaarden anders zijn er toch zeker geen bezwaren tegen.

[Wybo]

Een groot familiekapitaal kan je natuurlijk ook onderbrengen in een stichting. Dat lijkt me een beter idee, dan voorkom je ook dat er dingen fout gaan binnen het huwelijk/de familie....

Maar als je het doet ivm een mogenlijke echtscheiding komt dat op mij heel wereldgelijkvormend over. Ik bedoel je beloofd dat je samen blijft tot de dood je scheidt. Dat de werkelijkheid tegenwoordig vaak anders is, zou voor een christen nou niet echt een argument mogen zijn lijkt mij. (Nog afgezien van mijn mening dat ook christenen tegenwoordig veel te makkelijk scheiden....)

[Elsje]

quote:

Zouden er bijbelse gronden zijn waarom je niet in trouwt op huwelijkse voorwaarden anders zijn er toch zeker geen bezwaren tegen.

Er zijn wel degelijk bijbelse argumenten om niet onder huwelijkse voorwaarden te trouwen. In efeze 5 wordt het huwelijk vergeleken met de relatie van Christus met de Gemeente. Christus is de erfgenaam van de Vader. Met Christus zijn wij medeerfgenamen.

Rom 8,17
Zijn wij nu kinderen, dan zijn wij ook erfgenamen: erfgenamen van God, en medeërfgenamen van Christus; immers, indien wij delen in zijn lijden, is dat om ook te delen in zijn verheerlijking.  
 
Het zou wat zijn als Christus een relatie op huwelijkse voorwaarden met de Gemeente zou hebben. Waar blijven dan namelijk alle beloftes?

[Elsje]

Wat ik bijna vergeet te zeggen is dat er in de bijbel staat dat wanneer een man en een vrouw trouwen, zij één vlees worden. Je wordt dus samen één! Hoe kan je dan je geld of bezittingen apart houden, als je één bent?


1. Gen 2,24
  Daarom zal een man zijn vader en zijn moeder verlaten en zijn vrouw aanhangen, en zij zullen tot één vlees zijn.  
 
2. Mat 19,5
  En Hij zeide: Daarom zal een man zijn vader en moeder verlaten en zijn vrouw aanhangen en die twee zullen tot één vlees zijn.  
 
3. Mat 19,6
  Zo zijn zij niet meer twee, maar één vlees. Hetgeen dan God samengevoegd heeft, scheide de mens niet.  
 
4. Mar 10,7
  daarom zal een man zijn vader en moeder verlaten, en die twee zullen tot één vlees zijn.  
 
5. Mar 10,8
  Zo zijn zij niet meer twee, maar één vlees.  

6. Ef 5,31
  Daarom zal een man [zijn] vader en [zijn] moeder verlaten en zijn vrouw aanhangen, en die twee zullen tot één vlees zijn.

[Pooh]

Volgens mij trouwen er weinig stellen onder huwelijkse voorwaarden als er geen sprake is van juridisch voordeel (in 't geval van een bedrijf, eerder huwelijk of andere redenen eerder genoemd). Huwelijkse voorwaarden op laten stellen in verband met een scheiding is ook erg weinig zinvol: meestal wordt er in het begin (bij het sluiten) nog wel opgemaakt welk bezit van wie is, maar als er in de loop van de jaren geld bijkomt, moet dat ook elke keer notarieel vastgelegd worden. Als daar geen noodzaak toe is, blijft dat vaak liggen.

Bovendien: wat zou je vast willen leggen met het oog op een scheiding? Dat beide partners 50% bezitten van 't gezamenlijke kapitaal? Dat is bij gemeenschap van goederen ook zo. Of wil je bij voorbaat al vastleggen dat 't inkomen van de 'kostwinner' geen bezit van de ander wordt? Lekker huwelijk heb je dan...

Kortom: Ik snap de argumentatie niet zo. Huwelijkse voorwaarden zijn er volgens mij ter bescherming van gezinnen bij faillissementen, ter bescherming van kinderen bij een tweede huwelijk, e.d. Niet om scheidingen eenvoudiger te maken.

[Marloes]

quote:

op 15 Oct 2003 19:31:07 schreef Elsje:
Hoe kan je dan je geld of bezittingen apart houden, als je één bent?

Een paar honderd jaar geleden had een vrouw geen ziel en was zij bezit van de man. Hoe het nu zit weet ik niet in elk geval zullen er vast wel volken zijn die het huwelijk heel anders invullen dan in Nederland gebruikelijk is, ook mbt bezit.
Stel dat daar de keus bestaat uit bijv samenwonen of trouwen onder wat bij ons huwelijkse voorwaarden zijn: kunnen die mensen dan geen christen zijn in die cultuur denk je?

Moeten wij Christus ook een bruidsschat geven? ZOnder zo'n bedrag kan een huwelijk niet eens bestaan in verschillende culturen.

Het lijkt mij geen slecht idee die teksten 'geestelijk' op te vatten en er geen richtlijnen mbt huwelijkscontracten uit af te leiden (anders dan liefde, trouw etc).

/ edit
in NL is momenteel mogelijk:
- gemeenschap van goederen (meest normaal)
- beperkte gemeenschap
- verrekenstelsels
- koude uitsluiting
voor uitleg zie http://www.notaris.nl/tekst/152.htm.

/ edit
redenen: http://www.notaris.nl/tekst/151.htm

[Elsje]

quote:

Stel dat daar de keus bestaat uit bijv samenwonen of trouwen onder wat bij ons huwelijkse voorwaarden zijn: kunnen die mensen dan geen christen zijn in die cultuur denk je?

Jazeker denk ik dat die mensen wel christenen kunnen zijn. Ik zeg niet dat mensen die onder huwelijkse voorwaarden trouwen geen christenen kunnen zijn. Wat ik bedoel te zeggen is dat het huwelijk zoals God het bedoelt, niet onder zulk soort voorwaarden kan bestaan. (En dan bedoel ik huwelijkse voorwaarden onder het mom van "mochten we ooit scheiden, dan wil ik mijn kapitaaltje houden".) Ik denk dat dit niet bijbels is als je dus kijkt naar de teksten die zeggen dat je samen één vlees wordt.
Ik heb zelf totaal geen moeite met huwelijkse voorwaarden, mits deze bedoeld zijn om je gezin te beschermen in geval van faillisement!

[Marloes]

Oké, dan had ik je verkeerd begrepen. Ik ken nl ook mensen die in het algemeen bezwaar hebben tegen een christelijk huwelijk op huwelijkse voorwaarden.

[Bert Jan Souman]

Tja, waarom moet er nu weer vastgesteld worden of een huwelijk onder huwelijkse voorwaarden christelijk is? Het leven is toch geen belastingformulier, waar je met ja-tjes en nee-tjes uiteindelijk in de juiste groep uitkomt?

Ik vind het niet erg getuigen van vertrouwen in elkaar als je bij voorbaat al risico's afdekt die je in een scheiding zou lopen. Geen vertrouwen maar misschien wel realistisch. Bovendien zijn er nog redenen zat over, zoals al genoemd: erfrechtelijk beschermen van kinderen uit eerder huwelijk, bedrijfsrisico afschermen etcetera. En zelfs het afschermen van familiekapitaal kan een reden zijn: ook bij overlijden zou anders het familiekapitaal versnipperen. Ik wou overigens dat ik familiekapitaal had om me zorgen over te maken  " class="smiley"  />

[Petrus Zijlstra]

Alhoewel ik de gedachte van het uitsluiten van het gevaar van echtscheiding ook geen goede reden vindt, gaan jullie wel heel erg ver met al die beweringen en mooi bedachte constructies.

Fundamenteel ben ik van mening dat er een aantal redenen zijn om op huwelijkse voorwaarden (huvo) te trouwen. Ten eerste het afschermen van risico naar je echtgenoot toe. Als je een bedrijf hebt, en een BV is een beschermwal maar absoluut geen gegarandeerd middel, dan is het niet meer dan jouw verantwoordelijkheid om je echtgenoot daarvoor te beschermen. Noem het Christelijk.

Ten tweede kunnen inderdaad een eerder huwelijk en dan met name kinderen uit een eerder huwelijk meespelen. Dan kunnen we wel zeggen hoe vaak komt het voor, maar het komt vaker voor en het hoeft niet altijd met echtscheiding te maken te hebben. Weduwen of weduwnaars bijvoorbeeld.

Ten derde kan het hebben van een familiekapitaal ook een reden zijn voor afscherming. Ouders kunnen daar overigen in de vererving ook wat meedoen. Zij kunnen namelijk bepalen dat dit vermogen binnen het huwelijk van de kinderen tot het privé vermogen van het eigen kind blijft behoren. Daarmee bereiken zij dat het niet meedeeld in het gemeenschapsvermogen. Natuurlijk is de keus van huvo wel een keus van de kinderen, deze kan niet door de ouders worden opgelegd.

Tenslotte bedenk wel dat je huvo op honderden verschillende manieren kunt inkleden. Je kunt kiezen voor koude uitsluiting, wat inhoudt dat alles bij jezelf blijft en je dus niets deel. Je kunt ook kiezen voor periodieke of finale verrekening. Dit houdt in dat je in de praktijk doet alsof sprake is van huwelijkse gemeenschap. Dit effect treedt dan op als je bijvoorbeeld komt te overlijden of bij een echtscheiding. Dan wordt alles in de huwelijkse periode verdeeld tussen de beide echtelieden.

Alsjeblieft hou op met die bijbelse argumenten, want echt de keuze voor huvo is naar mijn mening niet meer als normaal. Het heeft echt niets te maken met het wantrouwen van de toekomstige echtgenoot, tenminste niet op grond van het bovenstaande.

[Mr.Stef]

Ik ben getrouwd onder huwelijkse voorwaarden. Dit in verband met beroep van mijn vrouw en het eventueel beginnen van een eigen bedrijf. Je kunt de huwlijkse voorwaarden zo inkleden (verrekenbeding etc), dat het in de praktijk niet anders uitpakt dan trouwen in gemeenschap van goederen. Het is gewoon het uitsluiten van een bepaald risico. Kan me niet voorstellen dat daar iets op tegen is.

[Bumblebee]

quote:

op 16 Oct 2003 09:10:07 schreef Petrus Zijlstra:
Alsjeblieft hou op met die bijbelse argumenten, want echt de keuze voor huvo is naar mijn mening niet meer dan  normaal. Het heeft echt niets te maken met het wantrouwen van de toekomstige echtgenoot, tenminste niet op grond van het bovenstaande.

 

Ja, het ligt er wel aan om wat voor redenen je het doet.

Doe je het om jezelf te beschermen (ik heb veel geld en als we gaan scheiden wil ik dat niet met je delen) dan is het denk ik fout.
Doe je het om de ander te beschermen (als ik failliet ga wil ik jou niet meetrekken, ik wil jou niet belasten met mijn enorme studieschuld) is het een ander verhaal.

Toch vraag ik me af of je dan recht doet aan de (christelijke) bedoeling van het huwelijk. Je WILT lief en leed met elkaar delen, ook de studieschuld, toch?

[Wybo]

quote:

op 16 Oct 2003 09:10:07 schreef Petrus Zijlstra:
Alhoewel ik de gedachte van het uitsluiten van het gevaar van echtscheiding ook geen goede reden vindt, gaan jullie wel heel erg ver met al die beweringen en mooi bedachte constructies.

Fundamenteel ben ik van mening dat er een aantal redenen zijn om op huwelijkse voorwaarden (huvo) te trouwen. Ten eerste het afschermen van risico naar je echtgenoot toe. Als je een bedrijf hebt, en een BV is een beschermwal maar absoluut geen gegarandeerd middel, dan is het niet meer dan jouw verantwoordelijkheid om je echtgenoot daarvoor te beschermen. Noem het Christelijk.

Ik heb dan ook nog geen reactie in deze draad gezien die het daar niet mee eens was en dat fout noemt

quote:

Ten tweede kunnen inderdaad een eerder huwelijk en dan met name kinderen uit een eerder huwelijk meespelen. Dan kunnen we wel zeggen hoe vaak komt het voor, maar het komt vaker voor en het hoeft niet altijd met echtscheiding te maken te hebben. Weduwen of weduwnaars bijvoorbeeld.

Hier gaat toch wanttrouwen om de hoek kijken. in het (nieuwe) erfrecht \ijn er veel zaken mogenlijk met betrekking tot het zelf bepalen hoe de erfenis verdeeld wordt. Ook onder het oude erfrecht zijn die dingen echter mogenlijk, pas als de echtgenoot daar na de dood niet mee akkoord gaat is er een probleem. Ik zie dat dus gewoon als je partner niet vertrouwen.

quote:

Ten derde kan het hebben van een familiekapitaal ook een reden zijn voor afscherming. Ouders kunnen daar overigen in de vererving ook wat meedoen. Zij kunnen namelijk bepalen dat dit vermogen binnen het huwelijk van de kinderen tot het privé vermogen van het eigen kind blijft behoren. Daarmee bereiken zij dat het niet meedeeld in het gemeenschapsvermogen. Natuurlijk is de keus van huvo wel een keus van de kinderen, deze kan niet door de ouders worden opgelegd.

waarom moet familiekapitaal dan zo binnen de familie gehouden worden? richt dan een stichting op met dat doel. Door het aan natuurlijke personen toe te delen kun je namelijk niet echt van familiekapitaal spreken lijkt mij. Het behoort niet aan een familie, het behoort aan een persoon. En waarom zou die persoon als hij trouwt.... samen èèn wordt dat niet delen?

quote:

Tenslotte bedenk wel dat je huvo op honderden verschillende manieren kunt inkleden. Je kunt kiezen voor koude uitsluiting, wat inhoudt dat alles bij jezelf blijft en je dus niets deel. Je kunt ook kiezen voor periodieke of finale verrekening. Dit houdt in dat je in de praktijk doet alsof sprake is van huwelijkse gemeenschap. Dit effect treedt dan op als je bijvoorbeeld komt te overlijden of bij een echtscheiding. Dan wordt alles in de huwelijkse periode verdeeld tussen de beide echtelieden.

Alsjeblieft hou op met die bijbelse argumenten, want echt de keuze voor huvo is naar mijn mening niet meer als normaal. Het heeft echt niets te maken met het wantrouwen van de toekomstige echtgenoot, tenminste niet op grond van het bovenstaande.

Je moet dus wel degenlijk kijken of de doelen die je wilt bereiken bijbels zijn. Afgezien van je allereerste punt zie ik geen goede bijbelse redenen voor trouwen onder huwelijkse voorwaarden. Maar juist bij de eerste is het niet dat je je partner als risico ziet voor jouw kapitaal, maar dat je je zelf als risico ziet.... dat is een fundamenteel verschil.
Je wilt de ander beschermen, niet je kapitaal beschermen tegen een ander.

/edit: hoi Bumblebee

[Petrus Zijlstra]

quote:

op 16 Oct 2003 09:32:34 schreef Bumblebee:
[...]


Ja, het ligt er wel aan om wat voor redenen je het doet.

Doe je het om jezelf te beschermen (ik heb veel geld en als we gaan scheiden wil ik dat niet met je delen) dan is het denk ik fout.
Doe je het om de ander te beschermen (als ik failliet ga wil ik jou niet meetrekken, ik wil jou niet belasten met mijn enorme studieschuld) is het een ander verhaal.

Toch vraag ik me af of je dan recht doet aan de (christelijke) bedoeling van het huwelijk. Je WILT lief en leed met elkaar delen, ook de studieschuld, toch?

Ik vind dat je een aantal zaken moet onderscheiden. Het delen van lief en leed is wat anders dan het delen van schulden met elkaar. En als je dat zo wilt zien dan is het prima, helemaal als je met zn tweeen zo'n keus maakt. Tenslotte wil ik mijn stuk nog aanvullen, huwelijkse voorwaarden laten zich gemakkelijk opheffen of zo in te richten dat je het zo verrekent dat er sprake is van een huwelijkse gemeenschap, zie ook reactie Mr. Stef. Ik wil trouwens wel graag weten, is dit jou mening of denkt jouw (toekomstige) echtgenoot er ook zo over?

[Mr.Stef]

quote:

op 16 Oct 2003 09:35:38 schreef Alfredt:

Je wilt de ander beschermen, niet je kapitaal beschermen tegen een ander.

De spijker op z'n kop. Wat overigens wel opvallend was: bij onze notaris werd wel constant gesproken van het feit dat het natuurlijk ook weer tot een scheiding kon komen. Maar dat was iig niet onze insteek.  

[Mr.Stef]

quote:

op 16 Oct 2003 09:37:43 schreef Petrus Zijlstra:
Tenslotte wil ik mijn stuk nog aanvullen, huwelijkse voorwaarden laten zich gemakkelijk opheffen of zo in te richten dat je het zo verrekent dat er sprake is van een huwelijkse gemeenschap, zie ook reactie Mr. Stef. Ik wil trouwens wel graag weten, is dit jou mening of denkt jouw (toekomstige) echtgenoot er ook zo over?

Was een keus van ons beiden.

[Petrus Zijlstra]

quote:

op 16 Oct 2003 09:35:38 schreef Alfredt:
[...]

Hier gaat toch wanttrouwen om de hoek kijken. in het (nieuwe) erfrecht \ijn er veel zaken mogenlijk met betrekking tot het zelf bepalen hoe de erfenis verdeeld wordt. Ook onder het oude erfrecht zijn die dingen echter mogenlijk, pas als de echtgenoot daar na de dood niet mee akkoord gaat is er een probleem. Ik zie dat dus gewoon als je partner niet vertrouwen.[...]

Vanuit dit standpunt ben ik het met jou eens. Alleen bekijk het eens vanuit jouzelf als kind zijnde. Gaat jouw vader of moeder na een eerder huwelijk of deze ten einde is gekomen door echtscheiding of door overlijden, opnieuw trouwen en zij doet dit in algehele gemeenschap van goederen dan gaat ook die spreekwoordelijke klok van oma/opa mee. Het is niet het geld wat hier meestal een rol speelt maar die zaken die een emotionele waarde hebben voor kinderen. Dit los je echt niet alleen op met een testament of onder het nieuwe erfrecht. Neem dit ook mee.

waarom moet familiekapitaal dan zo binnen de familie gehouden worden? richt dan een stichting op met dat doel. Door het aan natuurlijke personen toe te delen kun je namelijk niet echt van familiekapitaal spreken lijkt mij. Het behoort niet aan een familie, het behoort aan een persoon. En waarom zou die persoon als hij trouwt.... samen èèn wordt dat niet delen?
[...]

Ook hier kan ik het eens zijn, alleen dat van die stichting snijdt niet direct houdt, maar dan moet je ook weten dat het mijn werk is (belastingadviseur) om mij met dit soort dingen bezig te houden. Ach ja familiekapitaal. De koude kant (aangetrouwden) zijn nog steeds een risico vanuit vaders/moeders gezien. Ik kan het hier wel met jou eens zijn, maar ook hier is het een heel persoonlijke keus.

 Je moet dus wel degenlijk kijken of de doelen die je wilt bereiken bijbels zijn. Afgezien van je allereerste punt zie ik geen goede bijbelse redenen voor trouwen onder huwelijkse voorwaarden. Maar juist bij de eerste is het niet dat je je partner als risico ziet voor jouw kapitaal, maar dat je je zelf als risico ziet.... dat is een fundamenteel verschil.
Je wilt de ander beschermen, niet je kapitaal beschermen tegen een ander.

Hier ben ik het ook met je eens, het doel moet zijn het beschermen van de ander. In mijn situatie (zelfstandig ondernemer) hebben mijn toekomstige echtgenoot heel nadrukkelijk zelf de keus gemaakt voor huwelijkse voorwaarden.

[Bumblebee]

quote:

op 16 Oct 2003 09:37:43 schreef Petrus Zijlstra:
Ik vind dat je een aantal zaken moet onderscheiden. Het delen van lief en leed is wat anders dan het delen van schulden met elkaar. En als je dat zo wilt zien dan is het prima, helemaal als je met zn tweeen zo'n keus maakt. Tenslotte wil ik mijn stuk nog aanvullen, huwelijkse voorwaarden laten zich gemakkelijk opheffen of zo in te richten dat je het zo verrekent dat er sprake is van een huwelijkse gemeenschap, zie ook reactie Mr. Stef. Ik wil trouwens wel graag weten, is dit jou mening of denkt jouw (toekomstige) echtgenoot er ook zo over?

Leuk dat je dat vraagt!

Wij zijn toevallig pas getrouwd, en de kans is groot dat mijn man later een eigen "bedrijf" (huisartsenpraktijk) zal hebben, en dus risisco loopt failliet te gaan.
Nou zijn wij allebei nogal juridische nitwits, en wij wisten dus ook helemaal niets van al die regels af.
We zijn in gemeenschap van goederen getrouwd zonder daar over na te denken, zo logisch leek ons dat. Gewoon het gevoel zal ik maar zeggen, het paste het beste bij ons beeld van een huwelijk.

Later hoorden we van collega's dat het z'n keerzijde heeft, dus wie weet veranderen we het nog wel eens, maar ik vraag me dus gewoon af of zoiets past in het christelijk idee van het huwelijk.

Overigens vind ik wel dat je ook financieel 1 bent in een (christelijk) huwelijk, en daarom delen wij onze studieschulden volledig. En ja, mijn man is het helemaal met mij eens, hij heeft namelijk de meeste      

[Petrus Zijlstra]

quote:

op 16 Oct 2003 09:55:12 schreef Bumblebee:
[...]


Leuk dat je dat vraagt!

Wij zijn toevallig pas getrouwd, en de kans is groot dat mijn man later een eigen "bedrijf" (huisartsenpraktijk) zal hebben, en dus risisco loopt failliet te gaan.
Nou zijn wij allebei nogal juridische nitwits, en wij wisten dus ook helemaal niets van al die regels af.
We zijn in gemeenschap van goederen getrouwd zonder daar over na te denken, zo logisch leek ons dat. Gewoon het gevoel zal ik maar zeggen, het paste het beste bij ons beeld van een huwelijk.

Later hoorden we van collega's dat het z'n keerzijde heeft, dus wie weet veranderen we het nog wel eens, maar ik vraag me dus gewoon af of zoiets past in het christelijk idee van het huwelijk.

Overigens vind ik wel dat je ook financieel 1 bent in een (christelijk) huwelijk, en daarom delen wij onze studieschulden volledig. En ja, mijn man is het helemaal met mij eens, hij heeft namelijk de meeste      

Het probleem met mij is dat ik dit soort zaken altijd zakelijk benader. Jouw standpunt is voor mij eigenlijk compleet onbegrijpelijk, maar dat komt denk ik ook met teveel voorkennis behept ben! Kijk het is een keus van jullie tweeen waarbij denk ik inderdaad zaken als delen etc. mee moeten doen. Alleen vind ik dat je best realistisch mag zijn uit de gedachte van bescherming. De laatste tijd zijn faillissementen aan de orde van de dag, waarom zou je ook als Christen niet deze risico's zoveel mogelijk mogen proberen uit te sluiten? Alhoewel ik wel van mening ben dat je de plicht hebt om je schuldeisers te voldoen, ook na faillissement.

Overigens kunnen jullie als je wilt altijd nog weer terug. En bedenk nogmaals dat het wantrouwen van elkaar volgens mij geen gezond uitgangspunt is voor huwelijkse voorwaarden. Bescherming is het belangrijkste. Daarbij kun je tenslotte de mogelijkheid inbouwen van verrekening. Daarmee is financieel gezien de situatie gelijk aan wat je nu hebt.