quote:
op 17 Oct 2003 18:27:00 schreef Scholasticus:
Ik ben bang dat als we nú uit elkaar gaan, het over een x aantal jaren heel moeilijk wordt om elkaar inhoudelijk weer te vinden. Dan heb je namelijk gevestigde posities over en weer die je gaat verdedigen.
Daar zijn we dan zelf bij. Als voor ons beiden dan nog Schrift en belijdenis relevant zijn, vínden wij elkaar. Niet omdat wij dat vinden maar onze God in de hemel..
Op dit moment zie ik echter geen termen meer die het mogelijk maken bijeen te blijven.
Een klein voorbeeldje dan. Zelfs vanavond nog sprak ik een predikant (niet de mijne) die omtrent dooplied 335 dezelfde bezwaren koestert als menig bezwaarde, alhoewel ik hem als laatse zal verdenken van meegaan in deze reformatie.
Als het nu zo is, dat 1Cor.13 én Rom.15 functioneren in uw kerk. Hoe kan het dan dat tóch een dergelijk lied synodaal wordt gehandhaafd ten kóste van de eenheid in de kerk. Bovengenoemde predikant zal dit lied niet laten zingen in zijn kerk, uit overtuiging. Ik respecteer hem en heb hem hoog staan en niet alleen daarom.
Maar stel nu, dat ik toch ongelijk zou hebben op alle fronten. Maar toch zou gaan om dit éne lied. Staat u dan niet schuldig naar 1Cor.13 en Rom.15 als ik door uw synodale keuzebepaling t.a.v. een dergelijk lied verloren zou gaan? Heeft u dan niet ten koste van de gemeenschap der heiligen gekozen voor Liedboekhandhaving om het liedboek? Hoe kan u deze breuk daarom verantwoorden? Kunt u de Here danken en zeggen: Vader, ik besloot om tóch deze Liedboekliederen te handhaven - ondanks de gebreken, want ik zing liever deze liedboekliederen dan dat ik de gemeenschap der heiligen handhaaf?
U handhaafd ómdat u al de kennis heeft en al de wijsheid? Maar had ú de liefde wel? Handelt u wel naar Rom.15? Kunt u zeggen: Here, ik ken uw geboden die in deze teksten te lezen zijn en uw wens om het behoud van de broederschap, maar koste wat het kost wilde ik het Liedboek? Dank u dat daardoor die bezwaarden móesten vertrekken, want dat wilde u zo van mij?
Dit is mij ernst broeders.
Want ik kan bidden: Vader, U wilt alleen een gaaf lofoffer. Natuurlijk zondigen we daarin omdat wij niet weten. Maar U hebt voorkomen dat ik opzettelijk zou zondigen. U hebt mij uit Uw Woord laten zien dat deze liedboekliederen inhoudelijk dogmatisch fout zijn, aangetast zijn. Ik dank U daarvoor. Ik bid U ook voor diegenen die tóch deze inhoudelijk verkeerde en slechte liederen blijven zingen. Ze zijn keer op keer gewaarschuwd. We hebben ze veel argumenten gegeven, maar luisteren wilden ze niet. We hebben 1Cor.13 in het midden gelegd en Rom.15, immers men was toch niet verplicht deze liederen in te voeren? Maar ze luisterden niet. We hebben ze uitnemender willen achten dan onszelf, maar vonden in de inhoud van deze liedboekliederen geen reden om u te lochenen ten koste van een schijneenheid. Daarom heeft U ons uitgeleid met vaste hand. In al onze zonden en gebreken en tekortkomingen. Breng ons kon het zijn weer bij elkaar. Dat is ons oprecht gebed. Leven in gehoorzaamheid aan ál uw geboden.
Amen.
maar mijn beste broeder Scholasticus:
kunt u dit nog verdragen?
kunt u dit nog begrijpen?
Is het Hand.22:22 of Hand.23:9 ??
ik ben dodelijk serieus, omdat God dat ook is.