Mijn echtgenoot, was vroeger ook jeugdouderling. Het is net een soort van troostprijs, een zoethoudertje voor die mensen die vinden dat de jeugd ook aandacht moet hebben.
Je bent ouderling maar je hoort er eigenlijk ook weer nét niet bij. Alsof het echte werk, lees het belangrijke werk, door de ouderlingen gedaan wordt en jij je tanden mag stukbijten op jeugddiensten en allerlei andere zaken, waar de "echte" ouderlingen geen tijd voor hebben.
Alsof ze zeggen: Ga jij maar lekker met de jeugd aan de gang, maar vermoei ons er niet mee, en zorg ervoor dat wij er geen last van hebben. ( let wel, ik praat over een tijd geleden
)
Ik weet niet hoe het momenteel in de vrijgemaakte kerken is, maar bij ons is denk ik de helft van de leden 18 jaar en jonger en 80% 50 jaar en jonger.
Ik ben met mijn 50 jaar een van de ouderen.
Dus kun je uitrekenen hoe belangrijk het kinderwerk is in een gemeente. Ik ben als hoofd van het kinderwerk dus ook lid van het team, en één van de oudsten ( van totaal 3) is belast met kinder en tienerwerk. Samen met een ander jong echtpaar ( leiders van het tienerwerk) zijn dus totaal 5 leden van het team vertegenwoordigers van kinder en tienrwerk. Blijven er nog 5 over ( 5 wijze en dwaze maagden? haha
) die verantwoording dragen voor ouderenwerk, bijbelstudies , prediking en pastoraat en financien.
Zo is de verdeling ook eerlijk wat betreft de verschillende leeftijdsgroepen.
Zo voorkom je dat een heel team plannen maakt b.v. voor de kerstdiensten, of de te volgen route wat betreft bijbelstudie, en dat die dan pas aan het eind van de rit ook nog even met een kinderwerker kontakt opneemt of zij zich daar in kunnen vinden.
Maar ja, jullie kennen inmiddels mijn visie op kinderen in de gemeente.
