quote:
op 21 Oct 2003 01:09:53 schreef priemjohannes:
[...]
Uz, 21 oktober 2003 AD
Beste Carl,
Je moet niet zo zeuren, denk je nu echt dat ik van mijzelf denk dat ik zo rechtvaardig ben, ook ik ben een arme zondaar. Je moet mijn boek beter lezen dan kom je tot de ontdekking dat ook ik van genade moet en wil leven. Je moet begrijpen dat ik Gods wegen niet kan naspeuren of begrijpen. Wist ik veel wat er tijdens dat bezoek van gods zonen en satan gaande was. Trouwens God zegt zelf van mij dat ik vroom ben etc.
Nou en dan Paulus dat wil je toch niet weten. Moet jij soms ook een hijs voor je kop krijgen voordat je het gelooft. Nota bene uitgesproken Paulus die de gemeente van Christus vervolgd heeft tot bloedens toe, zelfs totdat de dood er op volgde, moest uiteindelijk op de weg naar Damascus erkennen dat Jezus Christus de levende Heer is. Nou dat heeft 't ie geweten. Hij moest het evangelie verkondigen aan de heidenen. Nou mijn keus zou het niet geweest zijn. Maar blijf af van Gods beslissingen daar snap ik en jij toch niets van. Geloof en vertrouw, dat heb ik ook gedaan, in Ezechiël 14 vers 14 en 20 kan je lezen wat de Here nog meer van mij zegt. Nou dat zou ik van mijzelf niet durven zeggen. Snap jij het? ik niet hoor maar ik vertouw Hem volledig. Doe dat ook.
Je begrijpt dat ik niet aan Paulus schrijf want daar heb ik totaal geen onenigheid mee. Bovendien ik zou jou weleens willen vragen, laat jij de zon opkomen?, en beschik jij over de schatkamers van wolken en regen?, de seizoenen kan jij die op tijd geven? heb jij de sterren een plaatsje aan de hemel gegeven? wat verbeeld jij je wel om mijn Vader in de hemel onnadenkend, gevoelloos en wreed te noemen. Schaam je, zo spreek je niet over je Schepper. Je moet je bekeren dat is omdraaien naar God, want zelfs het willen en werken heeft Hij in mij gewerkt, dat wil ik erkennen. Doe jij dat ook en ga niet in een hoekje zitten wachten, doe wat God van je vraagt. Middels die weg wil Hij je het geloof in Hem schenken. Het ga je goed Carl!
Hartelijke groet,
"Job"
Beste Job,
Wát is er met je gebeurd?
Wát heeft je toch zo veranderd?
Ik herken je niet meer terug, Job.
Jij de rechtvaardige wij allemaal kwamen bij jou om jou te horen rechtspreken.
Allemaal werden we getroffen door wat jou overkomen is; het gemis van je kinderen, je vee, en zelfs je gezondheid.
We hebben vernomen dat je volhield dat niets jou te verwijten viel in je levenswandel. En je had gelijk. Er viel jou ook niets te verwijten. Je was de rechtvaardigheid zelf. Daarom geloofden wij jouw zogenaamde vrienden niet dat het god was die jou dit alles heeft aangedaan, immers God beschermt hen die op Hem hun vertrouwen stellen. Jijzelf had daar ook rotsvast je vertrouwen gesteld.
Terecht mocht je zeggen:
5 Het zij verre van mij, dat ik u (jouw 4 "vrienden") gelijk zou geven;
totdat ik de geest geef, zal ik mijn onschuld niet prijsgeven.
6 Aan mijn gerechtigheid houd ik vast en ik geef haar niet op;
mijn hart veroordeelt niet een mijner dagen. Nu gaat er een gerucht.
Jij schijnt een stem gehoord te hebben.
En ineens is onze Rechtvaardige Job ontstellend aan zichzelf gaan twijfelen. Hij schijnt alles te herroepen wat hij heeft gezegd, en ineens vindt hij zichzelf niet meer zo rechtvaardig.
Vertel ons, Job,
op welke van je levensdagen heb jij gezondigd?
En wat was het kwaad dat je deed voor het aangezicht van God?
Waarom geef je je rechtvaardigheid op
tegenover hen die je zwart willen maken, terwijl je dat niet verdiende/
Natuurlijk heb ik de sterren hun plaats niet gegeven
en de seizoenen ook al niet.
Maar heb ik dat dan beweerd?
Mag een kind zijn Vader niet meer om uitleg vragen?
Zal een Vader zijn kind een steen geven als het Hem om een brood vraagt?
Toch heb jij dat gekregen Job,
en die God die jij je voor ogen stelt is daarom je Vader niet.
In plaats van uitleg gaf Hij je een klap in het gezicht.
Maar ja.....zo gaat dat met voorwerpen die 'ten verderve' zijn toebereid.
je
Carl
