quote:
elle schreef op 07 november 2012 om 21:35:Ik begrijp niet hoe je mij dit voor de voeten kunt werpen.
De oude wet is in Christus vervuld; ook deut 13. In Christus ben je dood voor de wet; ook voor deut 13. Ben je daarmee wetteloos? Nee, natuurlijk niet. Voortaan leef je dan onder de wet van de Geest. Laat die ruimte voor het dienen van andere goden? Don't think so. En wel voor het eten van mosselen.
Twee redenen:1. Jij trekt een vergelijking tussen twee keer gruwel voor God; zonder maatstaf van onderscheid. Wat brengt dan jou op het maken van toch wel een onderscheid van ongelijkheid als ik een derde voorbeeld op gelijke voet met gelijke kenmerken ernaast plaats?? Wat maakt in jouw beoordeling de verschillende gruwelen niet meer gruwelijk?
2. Jij spreekt vanuit een anderere basis dan ik. Want jij spreekt vanuit een basis waarin Christus niet alleen vrijkoopt van de werking en de kracht en het oordeel van de wet, maar daarnaast ook dat Christus vrijkoopt van de (gewillige uit liefde toegewijde) onderwerping aan (de geest van) de wet. In jouw voorstelling (als ik je goed begrijp) is er daarom geen plaats meer voor de erkenning van de wet, dat zij goed is en ons de liefde van God wil doen leren kennen. Er is in jouw voorstelling zelfs geen gewillige behoefte van onderwerping aan de wet van God.
Dat klopt volgens mij niet. Stricter gesteld is het zelfs niet een zaak van gewillige onderwerping die God vraagt, maar en EIS.
Want de wet van de liefde geldt als een eis en een onwrikbare rots tussen ons en God in, tot struikelsteen als wij deze verlaten. Maar wel dit: deze wet is een wet die heerst naar de geest en die aangrijpt niet in ons uiterlijke handelen, maar in ons hart.
Concreet, in jouw benadering:In Christus ben je dood voor de wet; voor deut. 14 net als ook voor deut. 13. Ben je daarmee wetteloos? Nee, natuurlijk niet. Voortaan leef je dan onder de wet van de Geest. Laat die ruimte voor het dienen van andere goden? Don't think so. Maar die Geest laat wel ruimte voor het hebben van sodomie. Op de zelfde manier voor sodomie als ook voor mosselen. Dus is de vraag: Hoe ben je dan gekomen op de vergelijking tussen mosselen en sodomie? Nou; is jouw lijn,... het waren beiden gruwelen voor God.
Daar mist dus iets wezenlijks in jouw redenering. Wat biedt jou het onderscheidingsvermogen in de geest, waarmee je rekent en waarover je niet spreekt? De innerlijke kennis van God? Maar als de innerlijke kennis van God jou zou leren dat afgoden dienen
vanzelfsprekend als gruwel terecht een gruwel is, en mosselen vanzelfsprekend als een gruwel onterecht een gruwel is voor God, waarop baseer jij dan het gegeven dat sodomie geen gruwel is voor God? Uit je innerlijke kennis van God?
Of toch uit zijn Woord? Want waaraan toetsen wij onze innerlijke kennis van God? Aan God.Wie is God? Wie weet dat.. Hij Is Die Hij Is.
Wie Is HIJ? Die zich geopenbaard heeft in Zijn Woord.
Vandaar dat voor jouw innerlijke kennis van God, relevant is wat het Woord van God jou te zeggen heeft over wat God vindt.
En als jij dan de vrijheid ziet om het eten van onrein voedsel dat God uitdrukkelijk heeft toegestaan, te vergelijken met de hoererij van de vrucht van de mens met de drek van de mens, dan lijkt me dat je argument van mosselen eten toch echt wel buiten elk plaatje van eerlijke schriftvergelijking valt.
Immers de redelijke logische vraag is naar wat de schrift getuigt over deze zaken.
En ten tweede is de redelijke logische vraag naar wat het wil betekenen als iets een gruwel is.
Is gruwel van eten van het onreine, hetzelfde als gruwel in hoererij tussen mensen, en is dat dan ook weer hetzelfde als gruwel in hoererij met goden? Of heeft gruwel in elke context een eigen klank? Nou dan heb je dus in ieder geval wat overwegingen en maatvoeringen nodig.
Dit levert dus met elkaar zodoende het antwoord op je vraag
hoe ik dit voor je voeten kan werpen. Is dat nu door jou als inbreng akkoord bevonden, en te plaatsen in de context van ons gesprek??
Tot slot; over het afgedaan hebben van de wet: De kennis van God komt echt niet uit ons mensenhart, dat echt niet minder dwaalt dan Adam deed, maar uit het Woord van God. En de Geest stuurt ons op de weg van God, dat is de heel smalle weg achter onze verlosser Jezus Christus aan. Dat is wat anders dan dat de Geest alles op ons pad voor ons heiligt en geschikt maakt voor ons gebruik. We moeten nog steeds kiezen in liefde voor het zoeken en gehoorzamen van God. De Wet is daarin een vraag aan ons om in alles van ons leven verhoging en eerbewijzing te geven aan God. Verhoging. Eerbewijzing. Heiliging. Geheel anders dan de wereld.
quote:
Het dienen van andere goden was een issue in de jonge gemeente, iig voor de Romeinen (h13). In Rome kon je geen vlees krijgen dat niet aan een afgod opgedragen was. Er waren christenen die dat dus niet meer aten, wellicht zelfs met een beroep op deut 13. En wat zegt Paulus? Of je wel of geen vlees eet, het maakt niet uit. Wat je doet, doe het in de overtuiging dat je God dient. Iets wordt onrein als jij het onrein vindt; en dan moet je het laten. En geef daarbij geen aanstoot.
Waaruit kennen wij God? Uit Gods Woord. Hoe wil God gekend zijn in dit leven? Als een God die geen aanstoot neemt? Integendeel !
Waaraan herkennen wij of Gods Woord wordt verkracht en God oneer wordt gebracht? Als Christus in ons één wordt met de zonde en de hoererijen en de begeerten van deze wereld. Wat is een christen nodig te geloven? Dat God ons tot onze zaligheid alle kennis heeft gegeven in Zijn Woord van Waarheid. Kan de Geest ons dat dan niet vertellen? Ik zeg Nee. Want de Geest is een inspirator en een getuige en een trooster, maar geen openbaarder van een andere waarheid dan het Woord van God. Vraag het degenen die in vrijmoedigheid veel ervaring hebben met in tongen spreken of dromen dromen of gezichten zien: ALTIJD is er de vraag om bijbehorende uitleg en prediking en duiding naar het Woord van God. En alles wat daarvan afwijkt - zegt de Schrift - al zij het in handen van engelen, het is niet van God; maar van de satan.
Wie daarom zegt in de Geest te zijn, maar Gods Woord niet erkent en zich daaraan niet onderwerpt, hij zegt wat hij niet is en hij is wat hij niet zegt. Maar God is het die zichzelf openbaart en een zwaard trekt door deze wereld met een spoor van christelijk bloed tot scheiding van de geesten.
Begrijp me goed: hoewel elk woord nu tegen jou gericht is, spreek ik hier niet zozeer jou aan, maar ook hele volksstammen die door inzichten als van de alfacursus m.i. zijn misleid, en op een spoor van zelfredzaamheid met de Geest zijn terecht gekomen.
