quote:
op 17 Dec 2003 13:18:19 schreef Alfredt:
Neen, dan geloof je iemand niet, dan geef je hem het voordeel van de twijfel.
Ik geef alleen maar aan dat er in principe ALTIJD een klein beetje reden is voor twijfel.
quote:
Als iemand mij beschaamd zal ik dat hem heel erg kwalijk nemen en hem daarop aanspreken.
Je vergeet je dat iemand oprecht kan denken dat hij de waarheid spreekt.
quote:
Ik geloof dat de bijbel waar is. Daar heb ik geen enkele twijfel over.
Tsja, ik kan dat alleen maar heel erg kortzichtig vinden. Dat slaat toch nergens op? Dat is gewoon een mind-construct om het jezelf gemakkelijk te maken. Ergens krijg je dat boek toch voor het eerst in je handen en dan zul je toch eerlijk en kritisch af moeten wegen wat het behelst? Ik kan hier echt met m'n pet niet bij hoor. Dat is toch hetzelfde als zeggen: "Nou, ik weet het niet hoor, maar ik vertrouw er maar op dat Tolkien de waarheid sprak".
quote:
Ik snap niet dat ik omdat iemand anders twijfelt, of niet gelooft, ik ook moet twijfelen.
Je kunt je omgeving toch niet negeren? Je ziet toch hoe oprecht andere geloven in totaal andere dingen? Dan ontkom je er toch niet aan om dat te gaan vergelijken en dan kan het toch niet zo zijn dat je gedachtenloos zegt dat je gewoon maar blijft vertrouwen op hetgeen jet het eerst bent tegengekomen?
quote:
Dan kom je toch weer op die bewijstechnische kant van het verhaal.
En dat is ook het allerbelangrijkste!
quote:
Wat heeft die twijfel voor nut? je bent dan kritisch zeg je..... nou ik heb wel een kritische grondhouding, maar iedereen heefd grondbeginselen waar niet aan getornd wordt. Zaken als ethiek, filosofie en dergelijk zijn vaak gebaseerd op een grondgeloof. Nou is het bestaan van Jezus als verlosser dus ook een deel van mijn grondgeloof...
Kijk, dat gaat dus veel te ver (al moet je het natuurlijk allemaal zelf weten natuurlijk, vrijheid, blijheid), maar de essentie van filosofie is dat zekerheid voor een wezen met 5 zintuigen en een bewustzijn iets is wat onhaalbaar is. Er is altijd ruimte voor twijfel. Veel mensen kunnen dat niet aan, die willen persé zekerheid en daardoor krijg je van die rare gedachtenconstructies.
Kijk, theoritisch is het best mogelijk dat je gelijk hebt, daar gaat het dan ook niet om. het gaat wel degelijk om de bewijsvoering voor die stelling. Als basisaanname gaat hij veel te ver, omdat er een heleboel uit voortvloeit. Natuurlijk doet iedereen aannames (ik besta, er is een werkelijkheid, etc.), maar je moet daarin niet te ver gaan. Het moet
basisaannames zijn die genoeg ruimte laat. De basisaanames die ik doe, daar kan ik niet omheen. Ik moet er wel vanuit gaan dat ik besta, wat kan ik anders doen? En ook de aanname dat er een werkelijkheid is, is noodzakelijk voor mijn leven. Waarom zou ik anders naar mijn werk gaan of in een vliegtuig stappen naar de zon (als de werkelijkheid steeds anders kan zijn)? Maar het moet zo klein mogelijk zijn, anders perk je jezelf op een verschrikkelijke manier is.