Vergeven...?

[Be free]

Ik zit met een probleem(pje).
'Simpel' gezegd heb ik zo'n 7 a 8 jaar geleden een vriend van me iets gedaan. Op zich was het niet 'erg' ofzo (geen ernstige gevolgen), maar hij was er op dat moment erg kwaad om.
Nu zijn we vrienden en gaan we erg goed met elkaar om.

Vanaf vorig jaar moet ik (met kortere en langere periodes ertussen) steeds weer aan die gebeurtenis terugdenken. Mijn 'probleem' is dat ik hem eigenlijk wel om vergeving wil vragen, want 1) ik wil hem ook de kans geven om mij te vergeven, en 2) ik wil niet dat dit iets is wat tussen God en mij in staat (soms heb ik dat gevoel wel).
Maar aan de andere kant 1) weet ik niet of hij nog weet dat het gebeurd is, en 2) wil ik niet dat ons goede contact daar nu slechter/anders door wordt.
En als ik hem om vergeving wil vragen, hoe zou ik dat dan kunnen doen? Het lijkt me lastig om het zo te vertellen en te vragen. Ik denk eraan om een brief te schrijven en die hem dan t.z.t. laten lezen (en erbij blijven staan natuurlijk).

Kunnen jullie me helpen / tips geven???  

[moosterh]

Allereerst dit: ik vind het goed dat je dit losse eindje wil afhechten. Jezus zegt in Mattheus dat als je voor het altaar staat en bedenkt dat je broeder iets tegen je heeft, je dan eerst het offerdier moet laten waar het is en het goed maken met die broeder, voordat je vervolgens je offer aan God brengt.
Het vereist wel durf om naar je vriend toe te stappen en dit aan de orde te stellen, maar heel clichematig misschien: als het een goede vriendschap is, zal die alleen maar sterker kunnen worden als je je tegenover de ander zo kwetsbaar durft op te stellen.
Ik kan me voorstellen dat een brief als medium je voorkeur heeft. Lijkt me inderdaad een goede manier, zeker als je erbij bent als hij hem leest. Leg in je brief uit dat hetgeen waar je vergeving voor vraagt je belemmert in je geloofsleven en dat je wilt dat de hernieuwde vriendschap tussen jullie onbelemmerd kan zijn.
Sterkte!

[Zwever]

quote:

op 03 Dec 2003 12:48:34 schreef Be free:
Mijn 'probleem' is dat ik hem eigenlijk wel om vergeving wil vragen, want
1) ik wil hem ook de kans geven om mij te vergeven, en
2) ik wil niet dat dit iets is wat tussen God en mij in staat (soms heb ik dat gevoel wel).
Maar aan de andere kant
1) weet ik niet of hij nog weet dat het gebeurd is, en
2) wil ik niet dat ons goede contact daar nu slechter/anders door wordt.

Hoi Be Free,

Wat een toepasselijke naam in deze context. Ik wens het je toe: wees vrij

Ik snap alleen het probleem niet echt. Als iets al 7 jaar geleden is gebeurd, en het gaat ondertussen (redelijk) goed, heeft die ander het je al lang vergeven waarschijnlijk. Ook al is het niet eens zo, en jij komt op de proppen om vergeving te vragen, dan zal die ander waarschijnlijk het je onmiddelijk vergeven omdat je het lef hebt er na 7 jaar nog eens om te beginnen.

Dus om op je "andere kant" terug te komen:

1. Als hij niet weet dat het gebeurt is, maakt het ook niet uit.
2. Het lijkt het me zeer sterk dat als iemand positief naar je toe komt ( wil je me vergeven, sorry? ) die ander daardoor negatiever over jou gaat denken. Kortom, het heldert denk ik alleen maar op.

Ik weet niet of je zelf man/vrouw bent, maar als je vrouw bent zou ik even willen zeggen dat mannen over het algemeen veel minder lang wrok vasthouden dan vrouwen...

Sterkte ermee!

[Bumblebee]

Er wordt niet meer zo op de TS gereageerd maar ik vind het onderwerp wel erg interessant. Ik heb een vraag over vergeving.

Wanneer iemand jou iets heeft aangedaan, en hij/zij heeft daar absoluut géén spijt van, kun je hem/haar dan vergeven?

Bestaat er vergeving zonder berouw?

Persoonlijk denk ik van niet.
Je kunt als slachtoffer wel ophouden wrok te voelen en doorgaan met je leven, dat zou je misschien een soort innerlijke vergeving kunnen noemen, maar ik denk dat vergeving altijd een gever en een ontvanger nodig heeft. Iemand aan wie je je vergeving schenkt. Als wij geen berouw hebben, vergeeft God ons ook niet. Aan de andere kant, als wij niet vergeven, worden wij ook niet vergeven.

Hoe denken jullie hierover?
Bestaat er een "definitie" van vergeving?

[Zijnkind]

Bumblebee,
Met deze vragen ben ik ook veel bezig op dit monent. Ik volg sinds kort een bijbelstudie over vergeving. Je kunt er ook een en ander over lezen in dit topic:
http://forum.gkv.nl/showtopic.asp?tID=902

[Bumblebee]

Ik zie het, dank je.
Schrijf je wat over je Bijbelstudie als je er een beetje uit bent?

[Zijnkind]

Die bijbelstudie is net begonnen en duurt nog tot maart. De eerste avond ging meer over schuld en hoe daar mee om te gaan. De andere kant van de zaak dus. Als voorbeeld de overbekende zaak van David en Bathseba. Hoe David zich steeds verder in de nesten werkt en het probeert te verbergen. Nathan brengt in de naam van de Heer echter alles in het open. David belijdt schuld en God laat hem in leven. Naast deze vergeving van God is er ook de zware straf van de dood van het pasgeboren kind. Hoe David hier weer mee omgaat is ook interessant. Het moet voor Bathseba een zware tijd geweest zijn. We weten niet of ze bewust haar man bedroog of dat ze geen keus had. Maar je man, kind en je oude bestaan verliezen in relatief korte tijd is geen lolletje.

[Wilhelmina]

quote:

op 22 Dec 2003 09:03:15 schreef Bumblebee:
Bestaat er een "definitie" van vergeving?

Vergeven is afstand doen van je "recht" op wraak.

[miek]

Ik den zelf persoonlijk dat het wel goed is om iemand te vergeven ookal toont diegene helemaal geen berouw. Ik denk zelfs dat dat heel belangrijk is.
Zoals al gezegd werd net: afstand doen van het recht op wraak. Dat moet je eigenlijk ALTIJD doen.. (hoe moeilijk dit soms ook is)

Voorbeeldje: Toen Jezus aan het kruis hing vergaf hij ook al die mensen die hem dat aandeden op dat moment (want ze weten niet wat ze doen)! Ookal toonde die toen geen berouw. Hij vergaf ze wel. Hij koesterde gen wraak naar hen. Alleen maar liefde!
Laten we een voobeeld nemen naar Jezus hierin.  

  miek