quote:
op 28 Dec 2003 17:37:26 schreef Mezzamorpheus:
...Mijn vraag is nu: in dit hele proces ontbreekt in feite een bewuste stap/keuze voor Jezus, maar door het hele proces is die stap eigenlijk wel genomen. ...
Ik denk niet dat het alleen maar gaat om een bewuste stap of keuze voor Jezus. Als we het over Christus hebben, dan gaat het om een vluchten tot Hem, vanuit de nood van de zonde. Zó spraken de reformatoren daarover, en zó spreken de gereformeerde belijdenisgeschriften. En zo spreekt ook de Bijbel.
Daarvoor moet een mens zijn zonde en ellende kennen en gevoelen. Ds. C. Harinck zegt in een preek: "Die met zonde te doen krijgt...wordt bezet met een gevoelen van Gods toorn." Zonder dat zal een mens geen behoefte krijgen aan het priesterlijke werk van die Middelaar. In Marcus 2:17 staat: "En Jezus, dat horende, zeide tot hen: Die gezond zijn, hebben de medicijnmeester niet van node, maar die ziek zijn. Ik ben niet gekomen, om te roepen rechtvaardigen, maar zondaars tot bekering." ...die ziek zijn...: dat zijn zij die hun zonde en ellende kennen en gevoelen, en ten einde raad alleen nog maar naar Christus kunnen gaan.
Dat hoeft nog niet te betekenen dat iemand die dat nog niet kent, dat God in zo iemand helemaal niet werkt. Er kan een tijd zijn dat zo iemand dat nog niet kent. Maar vroeg of laat zal het er toch onvermijdelijk eens van komen, dat er een moment komt waarin zo iemand geconfronteerd wordt met de eigen zonde, en de onmogelijkheid om dat op te lossen. Dan is er nood in het leven van zo'n zondaar, en wordt zo iemand uitgedreven naar Christus. (Vanuit die nood spreekt ook Psalm 130.)
Op dit punt zie ik een radicaal verschil tussen de evangelische beweging, en het gereformeerde geloven (mits niet uitgehold door eenzijdigheden!).
