Auteur Topic: Gaan geloven zonder bewuste keuze voor Jezus? (gelezen 1274 keer)

Mezzamorpheus · « **Gepost op:** december 28, 2003, 05:37:26 pm »

Op de GKV-site kwam ik deze pagina tegen. Een verhaal dat ik in feite ook heel erg herken van een vriendin van me. Mijn vraag is nu: in dit hele proces ontbreekt in feite een bewuste stap/keuze voor Jezus, maar door het hele proces is die stap eigenlijk wel genomen. Is het dan nog noodzakelijk om iemand zo'n bewuste keuze te laten maken, als iemand al zo'n heel proces heeft doorlopen en daardoor eigenlijk al is gaan geloven?

Mientje · « **Reactie #1 Gepost op:** december 28, 2003, 06:18:00 pm »

quote:
op 28 Dec 2003 17:37:26 schreef Mezzamorpheus:
Op de GKV-site kwam ik deze pagina tegen. Een verhaal dat ik in feite ook heel erg herken van een vriendin van me. Mijn vraag is nu: in dit hele proces ontbreekt in feite een bewuste stap/keuze voor Jezus, maar door het hele proces is die stap eigenlijk wel genomen. Is het dan nog noodzakelijk om iemand zo'n bewuste keuze te laten maken, als iemand al zo'n heel proces heeft doorlopen en daardoor eigenlijk al is gaan geloven?

Wat ik in dat stukje niet begrijp, is, dat Liesbeth haar kindje laat dopen, terwijl zij zelf nog geen snars van het geloof begrijpt, is dat toegestaan ?

Mezzamorpheus · « **Reactie #2 Gepost op:** december 28, 2003, 06:27:24 pm »

quote:
op 28 Dec 2003 18:18:00 schreef Mientje:
[...]

Wat ik in dat stukje niet begrijp, is, dat Liesbeth haar kindje laat dopen, terwijl zij zelf nog geen snars van het geloof begrijpt, is dat toegestaan ?

Dat snap ik ook niet helemaal, en is ook niet iets wat in de GKV op deze manier kan gebeuren volgens mij. Ik weet niet waarom ze zo'n voorbeeld gebruiken. Maar dat is een andere vraag en discussie. Graag on-topic antwoorden...

Mezzamorpheus · « **Reactie #3 Gepost op:** december 29, 2003, 05:08:47 pm »

Is er nou helemaal niemand die hier iets zinnigs over weet te zeggen...

infodoos · « **Reactie #4 Gepost op:** december 29, 2003, 05:15:12 pm »

quote:
op 28 Dec 2003 17:37:26 schreef Mezzamorpheus:
Op de GKV-site kwam ik deze pagina tegen. Een verhaal dat ik in feite ook heel erg herken van een vriendin van me. Mijn vraag is nu: in dit hele proces ontbreekt in feite een bewuste stap/keuze voor Jezus, maar door het hele proces is die stap eigenlijk wel genomen. Is het dan nog noodzakelijk om iemand zo'n bewuste keuze te laten maken, als iemand al zo'n heel proces heeft doorlopen en daardoor eigenlijk al is gaan geloven?

Ik weet niet hoe je zou willen dat die persoon die keuze zou moeten maken?!! Als je het doen van belijdenis bedoelt; das toch alleen maar een 'openlijk laten zien'van wat er al is?! Een soort van tonen van wat er al is naar anderen?! Ik denk dus niet dat een 'bewuste keuze'zoals jij t noemt, nodig is. Ik bedoel, God heeft het geloof al aan haar gegeven dus ik zou niet weten wat ik me bij zo'n 'keuze'zou moeten voorstellen. maar ja, we zijn op t moment al met eens soort gelijke discussie bezig in dat onderwerp over Henny Huisman.

Marloes · « **Reactie #5 Gepost op:** december 29, 2003, 06:53:56 pm »

quote:
op 28 Dec 2003 18:27:24 schreef Mezzamorpheus:
Dat snap ik ook niet helemaal, en is ook niet iets wat in de GKV op deze manier kan gebeuren volgens mij. Ik weet niet waarom ze zo'n voorbeeld gebruiken. Maar dat is een andere vraag en discussie. Graag on-topic antwoorden...

Voor meer info over het betreffende boekje dat in bovenstaande link op de gkv-site geciteerd wordt: zie http://www.alpha-cursus.n...categorie=16&item=134.
Dat voorbeeld zul je in de gkv inderdaad niet snel tegenkomen, maar in de Hervormde kerk is het wel mogelijk dat je je kind laat dopen terwijl je zelf geen belijdenis gedaan hebt (als ik helemaal op de hoogte ben kan het daar ook als je zelf dooplid bent).

Mezzamorpheus · « **Reactie #6 Gepost op:** december 30, 2003, 09:44:35 pm »

Is er nu werkelijk helemaal niemand die verder nog iets zinnigs over deze vraag kan zeggen?? Ook geen evangelische broeders en/of zusters???

Els · « **Reactie #7 Gepost op:** december 31, 2003, 08:27:33 am »

quote:
op 28 Dec 2003 17:37:26 schreef Mezzamorpheus:
Op de GKV-site kwam ik deze pagina tegen. Een verhaal dat ik in feite ook heel erg herken van een vriendin van me. Mijn vraag is nu: in dit hele proces ontbreekt in feite een bewuste stap/keuze voor Jezus, maar door het hele proces is die stap eigenlijk wel genomen. Is het dan nog noodzakelijk om iemand zo'n bewuste keuze te laten maken, als iemand al zo'n heel proces heeft doorlopen en daardoor eigenlijk al is gaan geloven?

Maar er staat toch:

Als ze terugkijkt, beseft Liesbeth dat ze ergens tijdens deze drie jaar durende reis Jezus is gaan volgen.

Dus volgens mij is er wel een keuze gemaakt. En als ze tot het inzicht is gekomen dat ze Jezus is gaan volgen, kan ze zich laten dopen.

Remco II · « **Reactie #8 Gepost op:** december 31, 2003, 10:45:11 am »

quote:
op 28 Dec 2003 17:37:26 schreef Mezzamorpheus:
...Mijn vraag is nu: in dit hele proces ontbreekt in feite een bewuste stap/keuze voor Jezus, maar door het hele proces is die stap eigenlijk wel genomen. ...

Ik denk niet dat het alleen maar gaat om een bewuste stap of keuze voor Jezus. Als we het over Christus hebben, dan gaat het om een vluchten tot Hem, vanuit de nood van de zonde. Zó spraken de reformatoren daarover, en zó spreken de gereformeerde belijdenisgeschriften. En zo spreekt ook de Bijbel.
Daarvoor moet een mens zijn zonde en ellende kennen en gevoelen. Ds. C. Harinck zegt in een preek: "Die met zonde te doen krijgt...wordt bezet met een gevoelen van Gods toorn." Zonder dat zal een mens geen behoefte krijgen aan het priesterlijke werk van die Middelaar. In Marcus 2:17 staat: "En Jezus, dat horende, zeide tot hen: Die gezond zijn, hebben de medicijnmeester niet van node, maar die ziek zijn. Ik ben niet gekomen, om te roepen rechtvaardigen, maar zondaars tot bekering." ...die ziek zijn...: dat zijn zij die hun zonde en ellende kennen en gevoelen, en ten einde raad alleen nog maar naar Christus kunnen gaan.

Dat hoeft nog niet te betekenen dat iemand die dat nog niet kent, dat God in zo iemand helemaal niet werkt. Er kan een tijd zijn dat zo iemand dat nog niet kent. Maar vroeg of laat zal het er toch onvermijdelijk eens van komen, dat er een moment komt waarin zo iemand geconfronteerd wordt met de eigen zonde, en de onmogelijkheid om dat op te lossen. Dan is er nood in het leven van zo'n zondaar, en wordt zo iemand uitgedreven naar Christus. (Vanuit die nood spreekt ook Psalm 130.)

Op dit punt zie ik een radicaal verschil tussen de evangelische beweging, en het gereformeerde geloven (mits niet uitgehold door eenzijdigheden!).

AW · « **Reactie #9 Gepost op:** december 31, 2003, 12:40:17 pm »

Het is interessant om de zien wat het verschil tussen bekering is en het uitspreken van wat je gelooft.
Bekering is een werk van de H. Geest. De mens bekeert niet. Maar hoe geschiedt die bekering? Hoe vaak staat er niet in de Bijbel 'bekeert u [actief] want het Koninkrijk..', 'bekeert u o Israel want uw zonden zijn groter dan ze vergeven worde'.

Heel interessant is voor mij altijd deze tekst. Werkt uws zaligheid met vreze en beven, want het is de Geest, Die in u werkt beide het vrezen en het beven.

Dát is de 'goddelijke inconsequentie' waar de Dordtse Leerregels m.i. over spreken.

Natuurlijk is het ook zo dat het belijden of uitspreken van een belijdenis hoort bij opname in de kerk.
Het oudste voorbeeld is Jesus Kurios: Jezus is de Heer. Dat is de oudste belijdenis.
Later moet de dopeling (in die tijd nog vaak, maar zeker niet altijd een volwassene) het Credo (apostolicum) opzeggen (en hopelijk van harte belijden).

Het is natuurlijk ook zo dat dit geldt: niemand kan zeggen dat Jezus Heer is dan door de Heilige Geest.

Belijden is iets (soms) anders dan uitspreken. Zo vind ik ook dat het uitspreken dat Jezus je Heer is heel wat, maar ik laat het aan God over of dit ook werkelijk belijden is. Zo heb ik weinig met moderne charismatische theologen die zoiets hebben van 'voor of tegen Jezus'.
Dát is wáár.
Maar uitspreken is niet genoeg.