Een poging:De ongelijkheid in de wereld heeft meerdere oorzaken. Het is een veelomvattend en complex probleem. De bestuurders in de arme landen zelf dragen bijv. ook hun steentje bij aan de armoede aldaar. Een besturingssysteem als die van de democatie heeft daar (nog) geen vaste grond. Het is vaak nog een zgn. stamhoofd en zn familie die van een klein rijkdom als voedsel en drinkwater optimaal kunnen profiteteren i.p.v. de gehele stam, gemeente, bevolking.
Daarnaast is een factor van belang geweest, als die van de ontwikkelingshulp van het Westen. Vanuit ons (toenmalig) superieur gevoel van kennis hebben wij zgn. oplossingen aangedragen voor het bestrijden van de armoede aldaar. Er moest bijv. landbouw worden bedreven met de moderne middelen (traktor, waterputinstallatie etc.) van hier. Eenmaal terug in eigen land moest men zich daar redden met niet eigen gemaakte technieken. Laat staan de onderhoudskosten voor die technieken. In het tijdschrift Vice Versa (schrijft over ontwikkelingshulp en o.a. bijkomende problemen) wordt momenteel bericht over een kentering in dat denken; Hulp moet komen vanuit het denken, de belevingswereld en de ecologie van de bevolking zelf. Niet opleggen, maar samenwerken.
Wanneer wij, jij en ik i.p.v. alleen maar mensen die zich bezig houden met ontwikkelingshulp en fondsen werven, werkelijk zouden willen dat iedereen een beetje meer zou krijgen dan betekent dat onherroepelijk een eigen bijdrage. En dan heb ik het niet zozeer over geld...Als je weet dat veel grote merknamen van kleding voor een prikkie gemaakt worden door kinderen uit ontwikkelingslanden, waardoor zij niet naar school gaan om daar te studeren om vervolgens met die kennis een eigen stabiele economie op te bouwen. Blijf je dan gewoon die kleding kopen (hebben die kinderen daar tenminste geld. Maar dus net genoeg, vaak ook niet, om in armoede te overleven). Of niet meer, minder van die kleding kopen (dan maar eigenzinnig zonder merkkleding).
Economie berust op het principe van vraag en aanbod, dus als meerdere mensen besluiten geen of minder oneerlijke merkkleding meer te kopen dan moet de economie daarop inspelen. Produkten als die van de bekende Max havelaar bijv. veroveren beetje bij beetje steeds meer markt, omdat WIJ dat wilen. Voor kleding zie bijv.
http://www.fashionunited.nl/bedrijven/persberichten/fair.htmAls je weet dat bijna al het graan in ontwikkelingslanden niet voor de hongerende bevolking zelf wordt gebruikt, maar goedkoop naar het Westen wordt gescheept alwaar het voor het slachtvee hier wordt gebruikt. Wat doe je dan? Geregeld doorgaan met Febo'en of actief een daad stellen en minder of geen vlees meer eten.
Tijdens vakanties in bijv. Afrika wordt je als toerist vaak van alles aangeboden. Mooie spullen met allerlei tirelantijntjes zoals mooie veren, of glad uitziende stoffen. Vaak blijkt het echter om veren en huiden van bedreigde diersoorten te gaan. Als je dit weet, koop je het dan nog (want het is een 'mooi' aandenken) of niet. Die mensen daar moeten ook hun geld verdienen om te overleven, maar deze praktijken zijn vaak een gevolg van o.a. voorgaand genoemde oorzaken en daarom in principe niet noodzakelijk...
Cliche, cliche; maar een betere wereld begint vooral bij jezelf
(
)
