P&A, jij weet het al, maar omdat ik hier over een vierde iets geschreven heb voor een heel forum, moet ik vertellen dat de vierde een heel klein vruchtje is gebleven. Tijdens de eerste controle vorige week is dat geconstateerd, mijn lichaam bleef wel zwanger reageren, ik wacht nu op een miskraam. Of anders een curetage.
Ik heb er veel verdriet van gehad, zoiets moet je echt verwerken. Ik heb er geen spijt van dat ik het jullie en veel mensen hier al had gezegd dat ik zwanger was, er is gelukkig niet meer zo'n taboe op miskramen als vroeger. Ik ga zo verder met de plantjes, maar als er meer mensen zijn die het er over willen hebben, kunnen we een keer een topic erover beginnen... Hoeft niet, mag wel...
De Oostindische kers die ik heel vroeg had gezaaid is nu al een tijdje mooi aan het bloeien. Maar die ik wat later had gezaaid, krijgt nu pas knopjes. Er komt ook zwarte luis in, maar als ik ze zie pluk ik dat blaadje er snel af.
De blauwe winde vind ik een kwetsbare plant. Ik heb ook de roze winde en die heeft meer het karakter van dat onkruid, die met de witte bloemen, die wij vroeger altijd pispotjes noemden. De blauwe winde kiemde ook moeilijker dan de roze. Ze bloeien allebei nog niet. Ik leid ze langs simpel garen uit de naaimand omhoog of opzij. Dat is wel grappig, want het garen zie je bijna niet en dan zie je daar ineens iets lijnrecht de lucht in groeien.
Verder hebben wij regelmatig eitjes van vlinders (of moet je zeggen: van rupsen) op blaadjes van de oostindische kers en de lathyrus. Heel grappig hoe netjes die gelegd worden in rijtjes tegen elkaar aan. De schade van de grootgroeiende rupsjes valt gelukkig mee, maar toch, als ik nu weer van die mooie eitjes zie, gaat dat blad ook de groencontainer in. (Wat we dan wel weer doet denken aan mijn eigen situatie...)
Trouwens, iets anders: wisten jullie dat bloemen eigenlijk naakte geslachtsdelen van planten zijn? Best boeiend om over na te denken. Natuur is niet maar natuur, het confronteert ons met onszelf...
