quote:
op 23 Jan 2004 14:04:51 schreef Koerok:
Hier ben ik het dus helemaal mee eens. Ik twijfel ook niet aan die werkelijkheid. En dit past dan ook prima binnen de door mij opgestelde basisaannames.
Maar een dergelijke aanname berust wel op een intuïtief gevoel.
Ik keur dat volledig goed, laat ik daar duidelijk over zijn. Maar voor een extreem consequente rationalist is het vloeken.
quote:
Je maakt hier een denkfout. Niemand beweert dat rood mooi IS. Sommige mensen VINDEN een rode auto mooi (zelf ben ik er geen fan van). Mooi is dus per definitie een subjectieve kwalificatie en als jij op die manier gelooft in God, dan heb je volledig mijn zege. Maar ga niet tegen anderen beweren dat rode auto's mooi ZIJN.
Het was ook niet mijn bedoeling om te beweren dat rood mooi is of niet. Het ging mij om wat anders. Om het laten zien dat onze werkelijkheid niet slechts uit een rationele dimensie bestaat, maar dat er nog heel wat meer een rol speelt dan dat.
Dat doe ik binnen het kader van het onderwerp van deze discussie. We hebben het over normen en waarden. De vraag is dan: hoe is daarin overeenstemming te bereiken? Overeenstemming bereik je het gemakkelijkste door keiharde feiten. Bijvoorbeeld 2+2=4. Daar twijfelt niemand aan. En wie dat wel doet wordt voor gek verklaard. Met de wiskunde kunnen we perfect uit de voeten. Maar ja, dat is dan ook het domein van de rede.
Heb je het echter over normen en waarden, dan blijkt dat er overeenstemming nodig is, maar dat die met het verstand niet bereikt kan worden. Sterker nog, daar kan het verstand alleen helemaal niks over zeggen. Het verstand begrijpt in principe niet wat die ermee aan moet. Het zijn zulke rare gegevens die daarin een rol spelen, daar kan het verstand niks mee. En toch moet er een beslissing gemaakt worden. Individueel kan je dan gewoon op je smaak af gaan. Geen probleem. Maar zodra er collectief wat afgesproken moet worden, wordt het toch verrekte lastig. Dan kom je voor problemen te staan die structureel onoplosbaar zijn.
Wat dan? De vragen maar laten voor wat ze zijn? Ze onopgelost laten? Dat kan ook niet. Kortom: een probleem wat om oplossing vraagt!
quote:
Snap je nu misschien mijn punt? Je verwerpt hier het godsbeeld van Allah, omdat de methode van Allak tegen je gevoel indruist. Dan moet je toch kunnen begrijpen dat ik om soortgelijke redenen het godsbeeld van JHWH verwerp? Dan kun je toch niet aankomen met de dooddoener: JHWH is nu eenmaal ondoorgrondelijk?
Oké, onbegrijpelijk vind ik het niet. Er zitten bepaalde aspecten aan de Bijbel die voor een mens inderdaad ook erg moeilijk zijn.
Mijn argument om voor JHWH te kiezen, en niet voor Allah, is dat bij JHWH de volmaaktheid ook werkelijk tot in al zijn consequenties wordt doorgevoerd. Bij één zonde tegen Hem ben je al zo zwaar schuldig, dat je de eeuwige verdoemenis waardig bent. (De verdoemenis, dat is: leven zonder Hem, met het ontbreken van Zijn aanwezigheid.)
Nu heeft ieder mens wel eens een zonde begaan. Dus is ieder mens verdoemelijk. Daarin ben ik dus geen haar beter dan jij. Wij zijn allebei verdoemelijke mensen. Er kan dus niets van de mens aan te pas komen, om gered te worden. Menselijkerwijs gesproken is er geen redden aan. Er valt niks te redden. (Kijk, en dat punt is nou uniek voor het christelijke geloof! Geen enkele godsdienst leert dat zo consequent.)
Dat er tóch redding is, is omdat er voor die verschrikkelijke schuld van de mens betaald is. De mens heeft de verantwoordelijkheid om die redding te zoeken, of het te laten voor wat het is. Via Christus kan dat, en dan ook alléén via Hem. Want Hij is de enige die betaald heeft voor de schuld.
