Auteur Topic: Het nemen/krijgen van kinderen (gelezen 5725 keer)

Picardijn · « **Gepost op:** januari 15, 2003, 07:39:32 pm »

Hoe gaan we om met de gift die we gekregen hebben om ons te kunnen voortplanten.
Plannen we kinderen krijgen in onze maatschappelijke cariere?
Gebruik je voorbehoedsmiddelen?
Heb je genoeg aan 1, 2, 3 of meer kinderen?
Mogen we er vertrouwen in hebben dat God ons hier de weg in wijst of hebben wij tegenwoordig de middelen ervoor gekregen om dit "gecontroleerd" te doen?

Deze vragen zijn eigenlijk actueel als je al een duurzame relatie hebt, maar misschien denk je er nu ook al over na hoe je het later wilt doen.

Zelf vind ik dat we een moeilijke tijd verkeren om hier eigenlijk ruimhartig over na te mogen denken.

Zelf heb ik angst om kinderen te krijgen, past eigenlijk niet binnen het "budget". Maar als ik zie wat een kracht ervan uitgaat van de mensen die je willen helpen als je uiteindelijk een kindje mag ontvangen in de vorm van hulp, dan denk ik dit is deel van een groter plan.
Toch een beetje met condooms bezig, denken aan andere middellen. Je bent met z'n 2en dus je praat erover, het is toch een belangerijk moment in je leven.
Het veranderd totaal bij de komt van een kind. Je wilt eigenlijk eerst een stabiel leven hebben voor je er aan begint, eigenlijk is een duurzame relatie al genoeg bassis. Al zijn kinderen die buiten het huwelijk geboren worden ook een deel van de geenschap van God.
Zou graag willen horen hoe anderen daarmee bezig zijn, ook mensen die nog geen vrien/vriendin hebben. Laat even weten of je er ook goed over kunt praten als je een relatie hebt.

Rocker · « **Reactie #1 Gepost op:** januari 16, 2003, 10:16:33 am »

Goed onderwerp! Momenteel is dit bij mij en m'n vriendin ook een 'hot-issue' omdat we namelijk in Juli gaan trouwen.

Aan de ene kant hebben we het gevoel dat God ook zaken als voorbehoedsmiddelen kan geven om zijn wil te sturen. Zoals in dat bekende verhaal van de man die verdronk, 3 hulpdiensten door God langs gestuurd kreeg, maar alledrie weigerde omdat God zou helpen! Maar praat je dan niet snel naar je eigen straatje, omdat je het liefst eerst anderhalf jaar getrouwd bent ofzo, voordat je kinderen krijgt??

Aan de andere kant... Misschien mogen we ook wel eens wat meer op God vertrouwen. Als we 9 maanden na ons trouwen een kind zouden krijgen, dan zal God ons ook de middelen en kracht geven om het kind in Zijn Naam op te voeden! Daar mogen we toch op vertrouwen?? Daarbij... Stel dat je het eerst door voorbehoedsmiddelen hebt uitgesteld, en na 2 jaar zegt dat je er aan toe bent, en het 'lukt niet' om kinderen te krijgen. Durf je God er dan nog uit de grond van je hart om te bidden??

Als we kijken wat wij zelf het liefste zouden hebben, dan zouden we het liefst 1 a2 jaar getrouwd zijn, voor er kinderen komen. Je moet wennen aan je nieuwe status, een partner die er elke avond is als je thuiskomt (of die zelf iets later thuiskomt...

), je wilt als het even kan een vakantie samen maken, genieten van elkaar en verder groeien.
Verder hebben we nu ook nog geen huis, en het is even spannend of, en wat we zullen vinden. Stel dat we een kleine woning vinden, met 1 slaapkamer, zou dat dan een reden geven om kinderen uit te stellen?

Ben benieuwd naar de reacties!

Ype · « **Reactie #2 Gepost op:** januari 16, 2003, 01:51:49 pm »

Lieve schatten, wat een heerlijk onderwerp om over te praten. wat mij betreft ben ik er nog lang niet over uitgepraat. ik zie het echter niet als een moeilijk onderwerp; ik ga er vanuit dat wij door God in een tijd zijn geplaatst waarin we juist heel veel kennis mogen vergaren over ons eigen lichaam. ik geloof niet dat we kunnen ingrijpen in Gods plan, of hoe zeiden ze dat vroeger? Hoe kan dat nou? God laat zich echt niet voor de gek houden. Ons eerste kindje, ondertussen al een flinke kleuter van vijfenhalf, werd 9 maanden na onze trouwdag geboren, een huwelijksnachtkindje zal ik maar zeggen. Ik wou zelf heel snel een tweede maar door omstandigheden duurde dat een poosje. toen ben ik aan het rekenen gegaan en zo is onze tweede er gekomen. Ook de derde is 'uitgerekend'. Het klinkt misschien raar maar ik zie dat net zo goed als een gift van God. Waarom mag je je eigen lichaam niet zo goed leren kennen dat je ook je vruchtbare dagen mag weten en je op deze manier bewust met je kinderwens kunt omgaan? Ondertussen ben ik voor de 4e keer zwanger, deze keer wat minder bewust en in een moeilijke tijd. Ik ben er waanzinnig blij mee maar krijg hele vreemde reacties, mensen durven je nauwelijks te feliciteren enzo, belachelijk gewoon. ik ben 8 weken en begin maart wordt m'n zoon 1, dus ik vind het wat dat betreft geen ramp. Wat je budget betreft: de grootste aanschaffen doe je bij de eerste, het wordt echt steeds goedkoper! Schaam je niet om anticonceptie te gebruiken, daar zijn ze toch voor? God weet toch wat je bezighoudt en kent jullie beter dan je weet!

Marloes · « **Reactie #3 Gepost op:** januari 16, 2003, 10:05:40 pm »

quote:
op 16 Jan 2003 10:16:33 schreef Rocker:
Stel dat je het eerst door voorbehoedsmiddelen hebt uitgesteld, en na 2 jaar zegt dat je er aan toe bent, en het 'lukt niet' om kinderen te krijgen. Durf je God er dan nog uit de grond van je hart om te bidden??

Ja. Als het na twee jaar niet lukt, waarom zou het twee jaar daarvoor dan wel gelukt zijn? Zo snel daalt je vruchtbaarheid over het algemeen ook weer niet, voor zover ik weet. Als je voorbehoedsmiddelen gaat gebruiken wanneer je trouwt heb je niet eerst onderzocht of je wel vruchtbaar bent, dat neem je als vanzelfsprekend aan. En dan zou je, wanneer het niet lukt om een kind te krijgen, je schuldig moeten voelen over het gebruik van voorbehoedsmiddelen?

quote:
op 16 Jan 2003 10:16:33 schreef Rocker:
Als we kijken wat wij zelf het liefste zouden hebben, dan zouden we het liefst 1 a2 jaar getrouwd zijn, voor er kinderen komen. Je moet wennen aan je nieuwe status, een partner die er elke avond is als je thuiskomt (of die zelf iets later thuiskomt... ), je wilt als het even kan een vakantie samen maken, genieten van elkaar en verder groeien.

Er zijn genoeg mensen die je dat ook zullen aanraden. Een kind heeft ook behoefte aan een stabiele omgeving, voor zover ik er verstand van heb dan. De redenen die jij noemt vallen imho niet in de categorie 'luxe-argumenten'. Jullie moeten domweg samen een beslissing nemen die jullie zelf verantwoord vinden & kunnen verantwoorden.

quote:
op 16 Jan 2003 10:16:33 schreef Rocker:
Verder hebben we nu ook nog geen huis, en het is even spannend of, en wat we zullen vinden. Stel dat we een kleine woning vinden, met 1 slaapkamer, zou dat dan een reden geven om kinderen uit te stellen?

Tenzij jij denkt dat je huwelijk en werk baat hebben bij een blèrend kind op je slaapkamer: ja

nijntje · « **Reactie #4 Gepost op:** januari 17, 2003, 01:48:03 pm »

quote:
op 16 Jan 2003 13:51:49 schreef Ype:
Schaam je niet om anticonceptie te gebruiken, daar zijn ze toch voor? God weet toch wat je bezighoudt en kent jullie beter dan je weet!

helemaal mee eens! En je kan Zijn plannen echt niet in de war sturen hoor, zelfs niet met anti-conceptie

henriette · « **Reactie #5 Gepost op:** januari 17, 2003, 04:07:48 pm »

En wat dan als je een lekker onbezorgd leven wil hebben!
cariere maken, lekker doen waar je 'zin' in hebt, en je hoeft geen rekening te houden met je kinderen.
ik zeg zelf ook altijd dat ik eerst wil werken en kzie na m'n 28ste wel.

greetz henriette

Luc · « **Reactie #6 Gepost op:** januari 18, 2003, 04:16:26 pm »

Kinderen neem je zo wie so niet... je krijgt ze altijd nog.

Wij wilden graag kinderen , helaas duurde het een tijdje voor de 1ste kwam. We waren toen 2 jaar getrouwd.

Het belangrijkste is dat je kind in een stabiele en gelukkige situatie kan opgroeien. Geld is niet het belangrijkste.

We zijn inmiddels weer zwanger en hopen over een tijdje weer een kindje van de Here te ontvangen. we zijn nu 4 jaar getrouwd. En onze dochter is bijna 3

Je mag bewust omgaan met je kinderwens en gebruik maken van de mogelijkheden die de Here geeft.

Maar wees eerlijk tegenover jezelf en elkaar/ waarom wacht je met kinderen!!

De opdracht is duidelijk weest vruchtbaar en wordt talrijk, er wordt een duidelijke oproep gedaan tot het krijgen van kinderen. als je die van de Here mag ontvangen.

Als iemand geen kinderen heeft moet er ook iet gelijk gezegd worden van: ooh die willen zeker nog geen kinderen, dat kan erg pijnlijk zijn. zoals in ons geval.

Jullie willen zeker eerst de kop van de hypotheek af voordat er kinderen komen. dit was zeker niet zo.

Ook nu werd er vaak gezegd het wordt tijd dat er een broertje/zusje komt. Maar dat hebben we niet in de hand. Dit zijn harde opmerkingen als je zelf wel graag nog een kindje wilt maar het lukt niet.

izzewizze · « **Reactie #7 Gepost op:** januari 18, 2003, 04:30:31 pm »

Wij hebben bewust het krijgen van kinderen uitgesteld in het begin van ons huwelijk. Paulus schrijft ergens dat het beter is te trouwen dan van begeerte te branden. Daar schrijft hij niet bij dat er dan ook maar meteen kinderen moeten komen.

Persoonlijk denk ik dat in ieder tijdsgewricht je te maken hebt met eigen verantwoordelijkheid, en daar hoort ook bij hoe je omgaat met anticonceptie. Over dit onderwerp wordt zeer verschillend gedacht. Ik respecteer beide meningen.

Daar komt bij dat ik denk dat sommige ouders hun verantwoordelijkheid laten schieten als ze maar door blijven gaan met het krijgen van kinderen. De voorbeelden hiervan zijn helaas ook zichtbaar. Het is dan erg makkelijk om te roepen: "God wil het zo". We vergeten dat door de steeds betere gezondheid mensen ook veel meer kinderen kunnen krijgen. Een dominee heeft wel eens verteld dat in de tijd dat Christus op aarde leefde, een gezin gemiddeld drie kinderen had. Meestal trouwde men tussen de twaalf en de vijftien. Maar ja de meesten werden ook niet veel ouder dan veertig. Sommigen krijgen tegenwoordig hun eerste kind pas op deze leeftijd.. Zo zie je maar dat je niet allerlei zaken uit de Bijbel zomaar kan overprojecteren naar deze tijd..

Picardijn · « **Reactie #8 Gepost op:** januari 27, 2003, 01:42:47 am »

quote:
op 18 Jan 2003 16:30:31 schreef izzewizze:
Wij hebben bewust het krijgen van kinderen uitgesteld in het begin van ons huwelijk. Paulus schrijft ergens dat het beter is te trouwen dan van begeerte te branden. Daar schrijft hij niet bij dat er dan ook maar meteen kinderen moeten komen.

De kunst van het weglaten, er staat ook geschreven dat je vertrouwen mag hebben in het werk van God. Zelf vind ik het non-redenatie om geen kinderen te hoeven nemen.

ilona · « **Reactie #9 Gepost op:** januari 30, 2003, 11:27:52 am »

wat ik wil zeggen is dat God toch wel geeft wat je nodig hebt en wat Hij wil. Mijn vriend en ik zijn in september getrouwd en in oktober zwanger geraakt. Dit was absoluut niet de planning, omdat ik ook net aan een nieuwe studie ben begonnen (eerstejaars dus) en ik daar toch wel graag een diploma van wil halen. Maar het gebeurde toch. Natuurlijk zijn we er hartstikke blij mee, maar we hadden het zeker niet zo snel verwacht. Ik was namelijk 2 jaar aan de pil geweest, maar was daar gelijk mee gestopt (vanwege gezondheidsredenen). Dus wilden we over op condooms, maar dat hielp dus niet.

Wij zaten voor het trouwen ook met dit onderwerp. Onze dominee had altijd zoiets van; als je gaat trouwen, moet je gelijk kinderen krijgen. Maar het was ook weer zo dat je niet te lang mocht wachten met trouwen. In het kort komt het er dus op neer dat ik straks een tienermoeder ben (eventjes) en dat het een stuk moeilijker word om mijn studie af te maken (ga het zeker proberen, hoef toch niet veel naar school).

Mijn punt is dus, wat je ook doet, alsGod wil dat je een kindje krijgt van hem, wat, moet ik zeggen, wle het mooiste geschenk is wat je kan krijgen, dan krijg je dat kindje. voorbehoedsmiddelen of niet

HarmW · « **Reactie #10 Gepost op:** januari 30, 2003, 01:50:44 pm »

Vat ik het goed samen als ik zeg dat de vraag is: mogen we kinderen krijgen uitstellen of lopen we dan God voor de voeten?

Misschien is het goed om deze vraag aan God te stellen?
We kennen de mogelijkheden van anticonceptie, maar ook de onbetrouwbaarheid. We hebben nog in ons hoofd de oude gedachte dat het huwelijk er is om kinderen te krijgen. Maar je weet ook dat het in deze maatschappij niet zo makkelijk is om zo te redeneren. Je laat immers kansen liggen.
Vraag God eens wat Hij er van vindt. Zou Hij niet weten wat goed voor je is in jouw situatie? Hij zal vast het goede geven.

izzewizze · « **Reactie #11 Gepost op:** januari 30, 2003, 05:58:04 pm »

Deze discussie verloopt hier en daar wat merkwaardig. Aan de ene kant onderkennen we voor bijna alles onze eigen verantwoordelijkheid aan de andere kant menen we dat dit niet geldt bij het krijgen van kinderen. Ik onderken dat het krijgen van kinderen een geschenk van God is. En ik respecteer een ieder die meent dat hij dat ook volledig aan God moet overlaten en daardoor besluit geen anticonceptie toe te passen. Maar besef wel ieder kind dat je krijgt is er één, en daar neem jij de verantwoordelijkheid voor, dus ook als jij je negende of tiende kind krijgt. Helaas zijn er ook ouders waarbij blijkt dat zij die verantwoording niet aankonden. Dan kom je ontspoorde kinderen tegen. Dat is lang niet altijd zo, maar er zijn genoeg gevallen aan te wijzen waarbij dat wel zo gaat.

Dan zie ik anticonceptie als een zegen. Als je graag wilt trouwen (bijvoorbeeld als je 18 bent en allebei nog op school zit en net in je levensonderhoud kan voorzien), als je maar de gave hebt om één, twee of drie kinderen op te voeden. Als je man of vrouw erg ziek is. Als je als vrouw moet gaan werken omdat je man werkeloos is. Omdat je als man en vrouw uberhaupt niet de gave hebt om met kinderen om te gaan. Of omdat je al twee kinderen hebt met ADHD. Of noem maar op....

Gezinsplanning vind ik een serieuze zaak, dat je samen met je partner en met God bespreekt. Accepteer dat God in verschillende situaties verschillende antwoorden geeft. En natuurlijk mag je mensen altijd naar motieven vragen. Echter vraag ze niet ter verantwoording, dat kunnen we aan God overlaten en in zijn rechtvaardige beoordelingsvermogen heb ik toch wel het meeste vertrouwen.

Arie K · « **Reactie #12 Gepost op:** januari 30, 2003, 10:14:39 pm »

het zou makkelijk zijn als sommige zaken zwart op wit in de bijbel stonden maar je kunt uit de bijbel bepaalde dingen interpreteren cq begrijpen bv. de kinderdoop (nergens staat het zwart op wit, maar toch geloof je dat God naar jouw toekomt als baby) mijn mening (maar wie ben ik) is dat je kunt opmaken uit de bijbel dat wanneer je je met elkaar verbind en God je de mogelijkheid (dan pas) geeft om kinderen te krijgen, er gegronde redenen moeten zijn om ''kinderen KRIJGEN' uit te stellen. Als ik DV ga trouwen en een zegen vraag over mijn/ons huwelijk weet ik dat God voor ons zorgt en moeten er dus hele legale redenen zijn om kinderen uit te stellen want God wil m.i. graag dat je zulke prachtig geschenken niet links laat liggen of inpland wanneer jouw/jullie het uitkomt.

izzewizze · « **Reactie #13 Gepost op:** januari 30, 2003, 11:23:55 pm »

Beste Arjan,

In de Bijbel staat dat bij beslissingen die je neemt je in je eigen gemoed ten volle overtuigd moet zijn. En zoals jij erover denkt, zo heb ik er ook over gedacht. Maar zonder uit te weiden in details, God heeft mij ook met de neus op de feiten geduwt en laten zien dat het wel heel erg makkelijk is om te denken: dat Hij het allemaal wel regelt. Hij wil mijn eigen verantwoordelijkheid ook inschakelen omdat hij die aan mij gegeven heeft, Hij wil dat ik daar mee aan het werk ga. Ofwel ook bij de beslissing over het krijgen van kinderen schakelt Hij mijn verstand en overwegingen niet uit.

ellen · « **Reactie #14 Gepost op:** maart 11, 2003, 02:24:49 pm »

ik heb ook een kindje van God gekregen...maar dat kindje was niet gewenst ook al zei ik tegen de vader van mijn kindje dat het zelf wel wilde opvoeden...hij wilde onze baby niet.
elk mens kan dus zelf beslissen wat hij/zij wil God geeft de mens zelf verantwoordelijkheid toch weet ik dat God kinderen geeft mensen nemen geen kinderen.

dingo · « **Reactie #15 Gepost op:** maart 11, 2003, 07:41:03 pm »

quote:
op 11 Mar 2003 14:24:49 schreef ellen:
ik heb ook een kindje van God gekregen...maar dat kindje was niet gewenst ook al zei ik tegen de vader van mijn kindje dat het zelf wel wilde opvoeden...hij wilde onze baby niet.
elk mens kan dus zelf beslissen wat hij/zij wil God geeft de mens zelf verantwoordelijkheid toch weet ik dat God kinderen geeft mensen nemen geen kinderen.

Ik vind het heel verdrietig om dat te lezen, ik zou heel graag vader worden maar het is niet waarschijnlijk dat dat gebeurd. God's wegen zijn ondoorgrondelijk, maar zijn liefde is oneindig groot.

Skynolimit · « **Reactie #16 Gepost op:** maart 11, 2003, 10:25:37 pm »

God heeft voorbehoedsmiddelen gegeven, volgens mij, om mee om te leren gaan.
Zelf hebben wij drie kinderen en jammergenoeg kunnen er niet meer bij.
Niet om ruimte of geld maar door een medische ingreep die mijn leven heeft gered maar wel inhoudt dat er niet meer kinderen bij komen die in de natuurlijke lijn van ons zijn.
Wij hebben bewust gekozen om, voor mijn ziek zijn, voorbehoedsmiddelen te gebruiken. Er is een verantwoordelijkheid naar je lichaam en naar jezelf als het om bv. mentale draagkracht gaat.

Een kind wat ongewenst is, merkt dat zelf later wel.
(Zie de gevolgen in de kinder en jeugdhulpverlening.)

Ik kan Izzewizze dan ook volledig steunen in de volgende uitspraak:

quote:
Gezinsplanning vind ik een serieuze zaak, dat je samen met je partner en met God bespreekt. Accepteer dat God in verschillende situaties verschillende antwoorden geeft. En natuurlijk mag je mensen altijd naar motieven vragen. Echter vraag ze niet ter verantwoording, dat kunnen we aan God overlaten en in zijn rechtvaardige beoordelingsvermogen heb ik toch wel het meeste vertrouwen.

ellen · « **Reactie #17 Gepost op:** maart 12, 2003, 10:25:41 am »

quote:
op 11 Mar 2003 19:41:03 schreef dingo:
op 11 Mar 2003 14:24:49 schreef ellen:
ik heb ook een kindje van God gekregen...maar dat kindje was niet gewenst ook al zei ik tegen de vader van mijn kindje dat het zelf wel wilde opvoeden...hij wilde onze baby niet.
elk mens kan dus zelf beslissen wat hij/zij wil God geeft de mens zelf verantwoordelijkheid toch weet ik dat God kinderen geeft mensen nemen geen kinderen.

Ik vind het heel verdrietig om dat te lezen, ik zou heel graag vader worden maar het is niet waarschijnlijk dat dat gebeurd. God's wegen zijn ondoorgrondelijk, maar zijn liefde is oneindig groot.

wat heb jij ondanks dat je geen kinderen kunt krijgen een sterk geloof in God, ik ben God zovaak kwijt misschien komt dat doordat wat ik heb gedaan, en ben ik bang voor God geworden mijn geweten dat me kwelt het gemis van mijn baby
maar ik mijn hart weet ik dat mijn baby bij de Here jezus is.

dingo · « **Reactie #18 Gepost op:** maart 12, 2003, 06:39:46 pm »

quote:
op 12 Mar 2003 10:25:41 schreef ellen:

wat heb jij ondanks dat je geen kinderen kunt krijgen een sterk geloof in God, ik ben God zovaak kwijt misschien komt dat doordat wat ik heb gedaan, en ben ik bang voor God geworden mijn geweten dat me kwelt het gemis van mijn baby
maar ik mijn hart weet ik dat mijn baby bij de Here jezus is.

Ik ben geen supergelovige maar ik heb God's liefde mogen ervaren toen ik naar Hem toeging. Daarom wil ik tegen jou ook zeggen ga naar Hem toe, Hij wacht op je. Wat gebeurt is kun je niet meer ongedaan maken maar je kan wel met Hem opnieuw beginnen. Laat Hem niet wachten.

Jan W · « **Reactie #19 Gepost op:** maart 13, 2003, 12:30:25 am »

quote:
op 12 Mar 2003 10:25:41 schreef ellen:
op 11 Mar 2003 19:41:03 schreef dingo:
op 11 Mar 2003 14:24:49 schreef ellen:
ik heb ook een kindje van God gekregen...maar dat kindje was niet gewenst ook al zei ik tegen de vader van mijn kindje dat het zelf wel wilde opvoeden...hij wilde onze baby niet.
elk mens kan dus zelf beslissen wat hij/zij wil God geeft de mens zelf verantwoordelijkheid toch weet ik dat God kinderen geeft mensen nemen geen kinderen.

Ik vind het heel verdrietig om dat te lezen, ik zou heel graag vader worden maar het is niet waarschijnlijk dat dat gebeurd. God's wegen zijn ondoorgrondelijk, maar zijn liefde is oneindig groot.

wat heb jij ondanks dat je geen kinderen kunt krijgen een sterk geloof in God, ik ben God zovaak kwijt misschien komt dat doordat wat ik heb gedaan, en ben ik bang voor God geworden mijn geweten dat me kwelt het gemis van mijn baby
maar ik mijn hart weet ik dat mijn baby bij de Here jezus is.

Hallo Ellen,

Ik ken jou niet. Wat je hebt gedaan, kun je niet meer terugdraaien en dat weet God gelukkig ook. Hij vraagt aan jou ook niet om het verleden terug te draaien of te vergeten. Wel mag je naar Hem toegaan als een kind naar haar of zijn vader. Vertel wat je hebt gedaan, hoe moeilijk je het vindt om bij Hem te komen, hoe afgewezen je je af en toe voelt, hoe veel pijn het doet, hoe boos en verdrietig je af en toe bent, hoe onzeker, hoe je worstelt met je problemen, hoe je geweten je kwelt. Vertel het Hem, God wijst jouw niet af. Zoek ook hulp bij een goede vriend of vriendin of een dominiee of ouderling die je kunt vertrouwen die je niet afwijst.
Of neem contact op met het VBOK. Voor God ben je nog steeds waardevol, wat je ook hebt gedaan. En besef dat juist Jezus heel goed weet wat je nu doormaakt, ook Hij wil jouw te hulp komen in je problemen.

Wil je 'off topic' reageren? Stuur dan een mail naar
j.wietsma@planet.nl" class="bbc_email">j.wietsma@planet.nl

Tallulah · « **Reactie #20 Gepost op:** maart 18, 2003, 11:37:34 am »

Lieve mensen. Ik heb een correspondentie met een man van de eo, en met hem heb ik min of meer dezelfde discusie gevoert. Ik had daarop het volgende baedacht. De mens kan zich voortplanten door sex. Maar de menselijke anatomie zit zo in mekaar dat sex niet alleen daar goed voor is, maar ook voor liefde, lust en genot. Adam en Eva werden in een Paradijs gezet. Dat Paradijs was enkel en alleen maar liefde, lust en genot. Dan is sex dus een stukje hemelse heerlijkheid die verwaalt is op aarde. Als jij op je 15e toe bent aan sex, maar nog niet an kinderen, dan kunnen voorbehoedsmiddelen hel handig zijn. Omdat God de mensen op arde een paradijs wilde schenken. Als je op je 15e een kind krijgt kun jij dat kind geen paradijs geven, omdat je er zelf nog niet aan toe bent. Maar dat betekent toch niet dat je jezelf een stukje Paradijs moet ontnemen?

Tallulah · « **Reactie #21 Gepost op:** maart 18, 2003, 11:39:58 am »

quote:
op 18 Mar 2003 11:37:34 schreef Tallulah:
Lieve mensen. Ik heb een correspondentie met een man van de eo, en met hem heb ik min of meer dezelfde discusie gevoert. Ik had daarop het volgende baedacht. De mens kan zich voortplanten door sex. Maar de menselijke anatomie zit zo in mekaar dat sex niet alleen daar goed voor is, maar ook voor liefde, lust en genot. Adam en Eva werden in een Paradijs gezet. Dat Paradijs was enkel en alleen maar liefde, lust en genot. Dan is sex dus een stukje hemelse heerlijkheid die verwaalt is op aarde. Als jij op je 15e toe bent aan sex, maar nog niet an kinderen, dan kunnen voorbehoedsmiddelen heel handig zijn. Omdat God de mensen op arde een paradijs wilde schenken. Als je op je 15e een kind krijgt kun jij dat kind geen paradijs geven, omdat je er zelf nog niet aan toe bent. Maar dat betekent toch niet dat je jezelf een stukje Paradijs moet ontnemen?

Tallulah · « **Reactie #22 Gepost op:** maart 18, 2003, 11:40:19 am »

Lieve mensen. Ik heb een correspondentie met een man van de eo, en met hem heb ik min of meer dezelfde discusie gevoert. Ik had daarop het volgende baedacht. De mens kan zich voortplanten door sex. Maar de menselijke anatomie zit zo in mekaar dat sex niet alleen daar goed voor is, maar ook voor liefde, lust en genot. Adam en Eva werden in een Paradijs gezet. Dat Paradijs was enkel en alleen maar liefde, lust en genot. Dan is sex dus een stukje hemelse heerlijkheid die verwaalt is op aarde. Als jij op je 15e toe bent aan sex, maar nog niet an kinderen, dan kunnen voorbehoedsmiddelen heel handig zijn. Omdat God de mensen op arde een paradijs wilde schenken. Als je op je 15e een kind krijgt kun jij dat kind geen paradijs geven, omdat je er zelf nog niet aan toe bent. Maar dat betekent toch niet dat je jezelf een stukje Paradijs moet ontnemen?

nitpicker · « **Reactie #23 Gepost op:** april 08, 2003, 08:05:41 am »

quote:
op 18 Mar 2003 11:40:19 schreef Tallulah:

Lieve mensen. Ik heb een correspondentie met een man van de eo, en met hem heb ik min of meer dezelfde discusie gevoert. Ik had daarop het volgende baedacht. De mens kan zich voortplanten door sex. Maar de menselijke anatomie zit zo in mekaar dat sex niet alleen daar goed voor is, maar ook voor liefde, lust en genot. Adam en Eva werden in een Paradijs gezet. Dat Paradijs was enkel en alleen maar liefde, lust en genot. Dan is sex dus een stukje hemelse heerlijkheid die verwaalt is op aarde.

Seks is inderdaad een stukje hemel op aarde, als het op de goede manier gebruikt wordt. In een relatie van man en vrouw. Een kroon op je huwelijk, iets wat alleen van jullie twee is.
Maar daar wordt tegenwoordig geen rekening meer mee gehouden?!!

quote:
Als jij op je 15e toe bent aan sex, maar nog niet an kinderen, dan kunnen voorbehoedsmiddelen heel handig zijn. Omdat God de mensen op arde een paradijs wilde schenken. Als je op je 15e een kind krijgt kun jij dat kind geen paradijs geven, omdat je er zelf nog niet aan toe bent. Maar dat betekent toch niet dat je jezelf een stukje Paradijs moet ontnemen?

Op je 15e toe zijn aan seks? Net of je op je 15e al weet dat degene waarmee jij het bed in duikt ook je toekomstige partner is en blijft?!! God heeft niet voor niets gezegd:

quote:
20 En met de vrouw van uw naaste zult gij geen vleselijke gemeenschap hebben, zodat gij u met haar verontreinigt.

en

quote:
Daarom zal een man zijn vader en zijn moeder verlaten en zijn vrouw aanhangen, en zij zullen tot één vlees zijn.

Als jij op je 15e toe bent aan seks, ben je erg blootgesteld aan en gevallen voor de op deze wereld heersende sexbeluste gruwelen. imho.

wannano · « **Reactie #24 Gepost op:** april 09, 2003, 04:08:58 pm »

quote:
Mattheus 22
29 Jezus antwoordde: "U denkt verkeerd. Dat komt omdat u de boeken van Mozes en de kracht van God niet kent. 30 Want als de doden weer levend worden, is er geen sprake meer van trouwen. Dan zijn de mensen als engelen in de hemel.

Sex een verdwaalde hemelse heerlijkheid? Jezus zegt van niet. Een kroon op je huwelijk? Dat dan weer wél.

Dat liefde en sexualiteit er mogen zijn, leren we uiteraard ook uit Hooglied.

Sex is er dus niet alleen voor de voortplanting, maar ook om samen van te genieten.

Tja, en het krijgen van kinderen:in hoeverre je dat mag regelen, is natuurlijk de vraag. Uiteindelijk hebben wij nu veel meer middelen als vroeger en zoals vaak met moderne middelen, komen er ethische/praktische discussies.
Ik denk dat de dingen op zijn beloop laten ook niet altijd even goed is: je kinderen moeten ook voldoende aandacht krijgen. Als je twaalf van die rakkers hebt rondlopen doe je denk ik meer aan in-house-management en kom je aan opvoeden niet meer toe.

tot kijk,

wannano

ubellen · « **Reactie #25 Gepost op:** april 12, 2003, 11:03:47 pm »

gaat het hier om het krijgen van kinderen en die verantwoord opvoeden of gaat het hier om de hoeveelheid kinderen die je mag krijgen? ouders met 1 kind voeden hun kind mischien wel moelijker op dan ouders met 10,11 kinderen. laat God door zijn woord spreken!!!

Harm · « **Reactie #26 Gepost op:** april 12, 2003, 11:06:55 pm »

quote:
op 12 Apr 2003 23:03:47 schreef ubellen:
gaat het hier om het krijgen van kinderen en die verantwoord opvoeden of gaat het hier om de hoeveelheid kinderen die je mag krijgen? ouders met 1 kind voeden hun kind mischien wel moelijker op dan ouders met 10,11 kinderen. laat God door zijn woord spreken!!!

En hoe wil je dat dan concreet gaan doen? Gods Woord zegt wel veel, maar lang niet alles. Dus over bepaalde zaken zal niet altijd even veel bekend zijn.

Jan W · « **Reactie #27 Gepost op:** april 12, 2003, 11:27:28 pm »

quote:
op 12 Apr 2003 23:03:47 schreef ubellen:
gaat het hier om het krijgen van kinderen en die verantwoord opvoeden of gaat het hier om de hoeveelheid kinderen die je mag krijgen? ouders met 1 kind voeden hun kind mischien wel moelijker op dan ouders met 10,11 kinderen. laat God door zijn woord spreken!!!

Neem jij vanaf vandaag de verantwoordelijkheid voor al die kinderen uit die grote gezinnen die juist vanwege dat grote gezin te weinig aandacht hebben gehad, en in een aantal gevallen zelfs God vaarwel hebben gezegd.

Ik weet ook in kleine gezinnen komt dit voor..... Maar een kind krijg je in eigen verantwoordelijkheid. Iedere keer weer.

Yana · « **Reactie #28 Gepost op:** april 13, 2003, 02:14:06 pm »

quote:
op 12 Apr 2003 23:27:28 schreef Jan W:
op 12 Apr 2003 23:03:47 schreef ubellen:
gaat het hier om het krijgen van kinderen en die verantwoord opvoeden of gaat het hier om de hoeveelheid kinderen die je mag krijgen? ouders met 1 kind voeden hun kind mischien wel moelijker op dan ouders met 10,11 kinderen. laat God door zijn woord spreken!!!

Neem jij vanaf vandaag de verantwoordelijkheid voor al die kinderen uit die grote gezinnen die juist vanwege dat grote gezin te weinig aandacht hebben gehad, en in een aantal gevallen zelfs God vaarwel hebben gezegd.

Ik weet ook in kleine gezinnen komt dit voor..... Maar een kind krijg je in eigen verantwoordelijkheid. Iedere keer weer.

Ik vind het heel erg om dit (bold) hier te lezen.

Hoe vaak zou dat voorkomen dat een kind "om te weinig aandacht God vaarwel zegd"?.....en dan eraan toe te voegen "Ik weet ook in kleine gezinnen komt dit voor..... "

(Alsof het daar minder gebeurt "wegens het kleinere gezin" en dan zgn door meer aandacht.)

ubellen had het duidelijk over verantwoord opvoeden met God's Woord.

Wilhelmina · « **Reactie #29 Gepost op:** april 13, 2003, 06:11:48 pm »

quote:
op 12 Apr 2003 23:27:28 schreef Jan W:
op 12 Apr 2003 23:03:47 schreef ubellen:
gaat het hier om het krijgen van kinderen en die verantwoord opvoeden of gaat het hier om de hoeveelheid kinderen die je mag krijgen? ouders met 1 kind voeden hun kind mischien wel moelijker op dan ouders met 10,11 kinderen. laat God door zijn woord spreken!!!

Neem jij vanaf vandaag de verantwoordelijkheid voor al die kinderen uit die grote gezinnen die juist vanwege dat grote gezin te weinig aandacht hebben gehad, en in een aantal gevallen zelfs God vaarwel hebben gezegd.

Ik weet ook in kleine gezinnen komt dit voor..... Maar een kind krijg je in eigen verantwoordelijkheid. Iedere keer weer.

Ik ken toevallig nogal wat grote gezinnen waarin Gods Woord boven alles gaat, de kinderen allemaal erg gelukkig zijn, goed opgevoed, en allemaal de Heer dienen, ook als ze volwassen geworden zijn. Ik ken ook stapels gezinnen die "gekozen" hebben voor 2 kinderen ( én een derde vakantie , én een tweede auto, én alleen maar merkkleding, én een eigen kamer) Maar waarvan de kinderen zodra ze dat zelf mochten beslissen de kerk niet meer van binnen hebben gezien.
Geef mij maar een veilig groot warm gezin, met zelfgemaakte kleding, zelfgemaakte appeltaart en soms maar één appel om met zijn vieren te delen en een lege pot pindakaas, waar elke dag de Heer wordt geprezen en gedankt voor zijn goedheid, want dát is het gene wat de kinderen onthouden, de veiligheid, de warmte en altijd wel aandacht van iemand, nooit een leeg huis als ze thuiskomen en de zekerheid dat de Heere hun Herder is.
Nee, kom niet aan het grote gezin, dat hebben al zoveel mensen gedaan.
Zorg dat je elk kind ziet als een geschenk van God, Hij zal zorgen dat dat kind dan ook niets tekort komt.

Picardijn · « **Reactie #30 Gepost op:** april 13, 2003, 09:02:18 pm »

quote:
op 12 Apr 2003 23:27:28 schreef Jan W:
op 12 Apr 2003 23:03:47 schreef ubellen:
gaat het hier om het krijgen van kinderen en die verantwoord opvoeden of gaat het hier om de hoeveelheid kinderen die je mag krijgen? ouders met 1 kind voeden hun kind mischien wel moelijker op dan ouders met 10,11 kinderen. laat God door zijn woord spreken!!!

Neem jij vanaf vandaag de verantwoordelijkheid voor al die kinderen uit die grote gezinnen die juist vanwege dat grote gezin te weinig aandacht hebben gehad, en in een aantal gevallen zelfs God vaarwel hebben gezegd.

Ik weet ook in kleine gezinnen komt dit voor..... Maar een kind krijg je in eigen verantwoordelijkheid. Iedere keer weer.

Kinderen uit grote gezinnen weten beter hoe ze in gemeenschapzin met elkaar moeten omgaan dan kinderen uit kleine gezinnen.
Meestal draait het in kleine gezinnen om een egocentrisch beeld, alles voor je zelf willen doen. Dit doet men dan ook in het geloof en dan loop je eerder tegen een muur op.
Lekker stukje vertrouwen op de verantwoording spelen als je het over kinderen krijgen hebt.

Yana · « **Reactie #31 Gepost op:** april 14, 2003, 05:08:00 am »

quote:
op 12 Mar 2003 10:25:41 schreef ellen:
op 11 Mar 2003 19:41:03 schreef dingo:
op 11 Mar 2003 14:24:49 schreef ellen:
ik heb ook een kindje van God gekregen...maar dat kindje was niet gewenst ook al zei ik tegen de vader van mijn kindje dat het zelf wel wilde opvoeden...hij wilde onze baby niet.
elk mens kan dus zelf beslissen wat hij/zij wil God geeft de mens zelf verantwoordelijkheid toch weet ik dat God kinderen geeft mensen nemen geen kinderen.

Ik vind het heel verdrietig om dat te lezen, ik zou heel graag vader worden maar het is niet waarschijnlijk dat dat gebeurd. God's wegen zijn ondoorgrondelijk, maar zijn liefde is oneindig groot.

wat heb jij ondanks dat je geen kinderen kunt krijgen een sterk geloof in God, ik ben God zovaak kwijt misschien komt dat doordat wat ik heb gedaan, en ben ik bang voor God geworden mijn geweten dat me kwelt het gemis van mijn baby
maar ik mijn hart weet ik dat mijn baby bij de Here jezus is.

Ellen je moet niet langer bang voor God zijn. Als je de zonde aan God bekend hebt (en dat heb je zeker gedaan) kun je rusten en verzekerd zijn dat de beloften van God's Woord zoals die in Dordtse Leeregels wordt geschreven ook voor jouw zijn.

Het Nederlands is wel wat ouderwets, maar ik weet zeker dat je het wel verstaan kunt ........

HOOFDSTUK 1, punt17. Nademaal wij van den wille Gods uit Zijn Woord moeten oordelen, hetwelk getuigt dat de kinderen der gelovigen heilig zijn, niet van nature, maar uit kracht van het genadeverbond, in hetwelk zij met hun ouders begrepen zijn, zo moeten de godzalige ouders niet twijfelen aan de verkiezing en zaligheid hunner kinderen, welke God in hun kindsheid uit dit leven wegneemt. (Gen. 17:7; Hand. 2:39; 1 Kor. 7:14)

Ik geloof ook zeker dat door jouw geloof, je baby bij de Here is. Nu moet je verder meisje. Wees gelukkig dat je de Here kent. Er zijn zoveel die niet weten waar ze met de schuld heen moeten. Jouw schuld is niet iets daar geen vergeving voor is. Dat moet je goed weten en niet vergeten!!!!

Dingo, ik leef met je mee. Het is bij ons ook zo. Intussen zijn we verder en hebben kinderen geadopteerd. Dat neemt de pijn niet altijd weg hoor maar we houden heel veel van hun.
Het leven gaat verder en er zijn veel reden voor dankbaarheid. En uiteindelijk leven wij allemaal als gelovigen naar de eeuwigheid toe.
Dat is voor ons altijd een groote troost. Zie:

1 Petrus 1
3 Alle dank en eer is voor de God en Vader van onze Here Jezus Christus, Die zo onvoorstelbaar goed voor ons is. Hij heeft nieuwe mensen van ons gemaakt door Jezus Christus uit de dood terug te brengen tot het leven.
4 Daarom leven wij nu toe naar het eeuwige leven, dat wij ontvangen zullen. Dat is de erfenis die God allang voor u heeft klaarliggen in de hemel, een erfenis die door niets of niemand zal worden aangetast en nooit waardeloos zal worden. Omdat u op God vertrouwt, zal Hij u beschermen.
5 Hij zal u in Zijn grote kracht bewaren, zodat u veilig bent om die rijke erfenis aan het einde van de tijd te ontvangen.
6 Wees dus blij! Er ligt iets heerlijks voor u klaar, ook al zult u het door allerlei beproevingen eerst nog een tijd erg moeilijk hebben.
7 Door die moeilijkheden en problemen wordt uw geloof op de proef gesteld, zodat zal blijken of het echt is of niet. Want ook goud, dat kan vergaan en lang zoveel niet waard is als geloof, wordt in het vuur gesmolten om te zien of het wel echt is. Wel, als uw geloof het vuur van de beproevingen kan doorstaan, zal Jezus Christus bij Zijn terugkeer geëerd en geprezen worden.

ubellen · « **Reactie #32 Gepost op:** april 14, 2003, 07:40:34 pm »

quote:
op 12 Apr 2003 23:27:28 schreef Jan W:
op 12 Apr 2003 23:03:47 schreef ubellen:
gaat het hier om het krijgen van kinderen en die verantwoord opvoeden of gaat het hier om de hoeveelheid kinderen die je mag krijgen? ouders met 1 kind voeden hun kind mischien wel moelijker op dan ouders met 10,11 kinderen. laat God door zijn woord spreken!!!

Neem jij vanaf vandaag de verantwoordelijkheid voor al die kinderen uit die grote gezinnen die juist vanwege dat grote gezin te weinig aandacht hebben gehad, en in een aantal gevallen zelfs God vaarwel hebben gezegd.

Ik weet ook in kleine gezinnen komt dit voor..... Maar een kind krijg je in eigen verantwoordelijkheid. Iedere keer weer.

Ik snap jou reactie niet helemaal.

ubellen · « **Reactie #33 Gepost op:** april 14, 2003, 07:58:03 pm »

quote:
op 12 Apr 2003 23:06:55 schreef ramH:
op 12 Apr 2003 23:03:47 schreef ubellen:
gaat het hier om het krijgen van kinderen en die verantwoord opvoeden of gaat het hier om de hoeveelheid kinderen die je mag krijgen? ouders met 1 kind voeden hun kind mischien wel moelijker op dan ouders met 10,11 kinderen. laat God door zijn woord spreken!!!
En hoe wil je dat dan concreet gaan doen? Gods Woord zegt wel veel, maar lang niet alles. Dus over bepaalde zaken zal niet altijd even veel bekend zijn.

als we in Genisis 1:28 lezen waarin staat dat: God de mens zegende en tot hen zeide: weest vruchtbaar en word talrijk;vervul de aarde en onderwerp haar. en als we dan ook nog Genisis 9 : 1 en vers 7 lezen waarin staat dat God noach zegend en zijn zoonen En dat God hierna zegt: weest vruchtbaar, wordt talrijk en vervult de aarde en er in de bijbel niks staat wat dit tegenspreekt dan lijkt het mij duidelijk dat je als christen in je huwelijk geen voorbehoeds middelen gebruikt. oke er zijn medische indicatie die voorbehoedsmiddelen "zinvol" maken

Priscilla en Aquila · « **Reactie #34 Gepost op:** december 09, 2003, 08:04:29 pm »

In 1 Petr. 3: 7 staat:'..mannen, leeft verstandig met uw vrouwen, als met brozer vaatwerk en bewijst haar eer....'

Als je helemaal geen voorbehoedmiddelen zou gebruiken kan de situatie ontstaan dat het onverantwoord wordt steeds weer zwanger te raken (lichamelijk en/of geestelijk/psychisch gezien) In deze tekst lees ik dat je wel je gezonde verstand moet gebruiken ook met betrekking tot de 'vruchtbaarheid'.
Maar als je uit egoistische motieven besluit dat het gezin groot genoeg is, lijkt me dat geen goede zaak.
Als je toch weer zwanger bent (ik ben maar opgehouden te tellen hoeveel vrouwen er zwanger raakten terwijl ze wel voorbehoedmiddelen gebruikten)
zie ik het zo dat God je dit kind geeft en dat je er dan ook op mag vertrouwen dat Hij je de kracht geeft het op te voeden.
Er bestaan in die zin geen 'ongelukjes', elk kind is een geschenk van God.

Bumblebee · « **Reactie #35 Gepost op:** december 10, 2003, 09:27:26 am »

quote:
op 11 Mar 2003 19:41:03 schreef dingo:
Ik vind het heel verdrietig om dat te lezen, ik zou heel graag vader worden maar het is niet waarschijnlijk dat dat gebeurd. God's wegen zijn ondoorgrondelijk, maar zijn liefde is oneindig groot.

Dingo, ik lees dit nu pas. Ik ben dubbel zo blij voor je met je wolk van een zoon!
God is inderdaad groot!

Bumblebee · « **Reactie #36 Gepost op:** december 10, 2003, 09:36:31 am »

quote:
op 13 Apr 2003 21:02:18 schreef Picardijn:
Kinderen uit grote gezinnen weten beter hoe ze in gemeenschapzin met elkaar moeten omgaan dan kinderen uit kleine gezinnen.
Meestal draait het in kleine gezinnen om een egocentrisch beeld, alles voor je zelf willen doen. Dit doet men dan ook in het geloof en dan loop je eerder tegen een muur op.
Lekker stukje vertrouwen op de verantwoording spelen als je het over kinderen krijgen hebt.

Nou, dit is ook wel wat ongenuanceerd.
Ik denk dat je in zowel grote als in kleine gezinnen wat betreft geloof, bemoedigd én ontmoedigd kan worden, en het hangt er ook van af wat voor persoon je bent.

Wilhelmina schetst hierboven een fantastisch beeld van een groot gezin. soms is het niet zo. Mijn moeder was bijvoorbeeld met 11 kinderen thuis. Zij vond het afschuwelijk, ze is geen "groepspersoon" en ze zei: je gaat gewoon op in de massa, het is heel moeilijk om je eigen individu te worden. Ik wil niet zeggen dat ze daarom haar geloof is kwijtgeraakt, maar een ideaal gezin was het gewoon niet.
Gelukkig kan het ook anders, maar om grote gezinnen zonder meer te romantiseren is ook niet helemaal terecht.

Ik kom uit een klein gezin, ik heb alleen één broer, overigens niet omdat mijn ouders er niet meer wilden (er ligt een hoop tussen 2 en 11

) maar omdat twee kinderen tijdens de geboorte overleden. Ik heb een geweldige jeugd gehad en ik vind dat ik geweldige ouders heb. Ik ben vast verwend, wij hoefden nooit een appel met zijn vieren te delen en de pindakaaspot was zelden leeg, (

) maar een "verwend nest" (dat is essentieel iets anders) ben ik toch niet. Gemeenschapszin leer je misschien in een groot gezin beter (samen een slaapkamer delen hoefde ik niet) maar leer je in zekere mate ook op school enzo.

Wat ik maar bedoel te zeggen: een groot gezin is gewoon niet per definitie beter óf slechter dan een klein gezin. Het hangt er helemaal van af hoe je het als ouders invult en hoe je je verantwoordelijkheid naar God neemt.

Marloes · « **Reactie #37 Gepost op:** januari 07, 2004, 02:39:20 am »

quote:
op 13 Apr 2003 21:02:18 schreef Picardijn:
Kinderen uit grote gezinnen weten beter hoe ze in gemeenschapzin met elkaar moeten omgaan dan kinderen uit kleine gezinnen.

Toevallig las ik dit weekend in J/M - vakblad voor ouders dat oudste kinderen het minst geneigd zijn om te delen, middelste kinderen meer en "enige kinderen" het meest (waarschijnlijk omdat die nooit geleerd hebben wat hebberige broertjes en zusjes zijn). Als dat klopt is het 1-kind-gezin het ideaal.