Kijken is riskant.
Ik vind het intrigerend dat deze boodschap een soort rode draad lijkt te zijn in het boek Genesis.
Eva bekeek de boom en zag dat de vrucht goed en begeerlijk was. Ze bedwong zichzelf niet en eigende zich toe wat niet voor haar was en wat niet goed voor haar was.
Lot bekeek het land en zag dat de Jordaanstreek er prachtig bijlag, "als het land Egypte, als de tuin van Eden". Hij bedacht zich niet en eigende zich toe wat niet goed voor hem was; hij eindigde in een grot waar hij verkracht werd door zijn gefrustreerde dochters, die groot waren geworden in een verziekt geestelijk klimaat.
Kijken leidt tot daden, tot de impuls tot daden, tot de gedachte aan daden. Kijken zelf is ook een vorm van toe-eigenen. Zien en gezien worden is evenzeer een vorm van omgang als betasten en betast worden.
De vrouw in de foto in dit topic wil gezien worden op een bepaalde manier. Haar apepakje en ietwat scheefgetrokken gezicht met lonkende ogen nodigt uit om haar op een bepaalde manier te zien. En dat zien is riskant.
Bij veel mannen, begrijp ik, levert dit zien een erotische impuls. "Zij is van mij," of een van de vage afgeleiden daarvan. Gedachten, woorden, daden zijn het gevolg. Ik neig ertoe te zeggen: dat zien zelf is niet de fout. Maar de gevolgen zijn dat vaak wel. Liever dus maar de ogen sluiten?
Als ik naar zo'n plaatje kijk, doe me dat weinig. Ik vind haar te "obvious" en dat ergert me mateloos. In de tijd dat ik in Amsterdam woonde had ik dat ook altijd als ik door de "Red Light District" en verwante buurten fietste. Ja, je ziet een hoop en wat een triestheid is het. Is het verkeerd dat ik keek en zag? Ik denk het niet en ik ben blij dat ik de aangekleden biefstukken onder de rode en blauwe lampen ook als zodanig zie. Het scheelde me heel wat kilometers omfietsen/-lopen.
Aan de andere kant, als ik in een winkelcentrum loop, of in een kerk of school, dan zie ik mensen die uiterst klassiek en orthodox gekleed zijn, maar die me bijzonder aantrekken. Soms zou ik graag met hen omgaan, me koesteren in hun persoonlijkheid, genieten van hun schoonheid, delen in hun vrienschap. Dat is een fijne en goede reactie. Soms is de reactie verkeerd, omdat ik merk dat ik meer wil dan goed is. Het helpt dan vaak om niet te kijken; of om ergens anders naar te kijken; of om jezelf te vermanen en verkeerde ideeen uit te bannen.
Het is te gemakkelijk om dit principe in regeltjes te gaan vangen. Welke vierkante centimeter huid mag wel zichtbaar zijn, welke niet? Dat heeft maar een beperkt nut. Gezien de aantrekkingskracht die vrouwelijke borsten op mannen hebben, is het verstandig om ze een beetje uit het zicht te houden. (Alhoewel, God heeft ze zo ontworpen dat dat vrijwel onmogelijk is, dus mannen moeten vooral leren zuiver om te gaan met de mooie dingen die ze zien
) Aan de andere kant heb je culturen waar ze dat niet doen en ik heb niet het idee dat daar nu zoveel extra misgaat. De Nederlandse strandcultuur met topless zonnen heeft dat ook een beetje: het spannende is er af en het extra erotisch effect is nul of negatief.
De vorm en de beweging van het menselijk lichaam zijn vaak mooi. Is het fout om dat te zien? Is het fout om te constateren dat ze het kijken waard zijn, of aantrekkelijk en begeerlijk? Mijn stelling: de morele kwestie is, wat je doet met wat je ziet.
Als ik met goede vrienden en vriendinnen een avondje in een cafe zat of danste, of aan het strand hardliep, of fietste, dacht ik regelmatig: die vriendin is eigenlijk een heel aantrekkelijke vrouw, ik hoop dat ik zo iemand als mijn echtgenote vind. Toen ik verkering had en verloofd was, zag ik natuurlijk nog steeds dezelfde dingen. Alleen wende ik mezelf aan om bewust te bedenken, dat dat aantrekkelijke niet voor mij was; God had me al wat anders gegeven. Maar ik blijf genieten van de schoonheid van persoonlijkheid en uiterlijk van mijn vriendinnen.
Het grote criterium -- bij het kiezen van de beelden die je bekijkt, de kleding die je aantrekt, de plaatsen die je opzoekt en de mensen op wie je je ogen iets langer laat rusten -- moet volgens mij zijn: hoe riskant is dat voor mij of voor een ander? Lok ik gedachten en lusten uit naar dingen die niet goed zijn? Zo ja, dan niet doen.
En laten we alsjeblieft niet preuts zijn. Al je schoonheid verstoppen is niet nodig. Mensen hebben niet voor niets ogen en lichamen. Maar je moet er bewust en verantwoordelijk mee omgaan. Wat mij betreft: geen erotische dvd's. (Als je die dan toch bekijkt: denk eens wat intensiever na over wat je ziet en of het nu echt zo mooi en aantrekkelijk is. Dat valt waarschijnlijk zwaar tegen. Veel erotiek is alleen effectief als je je fijngevoeligheid uitschakelt en "het dier" in je naar boven brengt.)
