Je hebt gelijk, Jetze. Maar het is niet altijd even makkelijk.
Wij kiezen er bijv. voor om op zondag geen TV te kijken. Dat wil zeggen, de kinderen mogen op zondag geen TV kijken. Vader wil zelf nog wel even het journaal zien (en misschien ook nog 'Tegenlicht' of 'Toen was geluk ...').
Dat op zondag geen TV kijken, dat zit er van jongsaf aan bij mij ingeramd. Niet dat ik er zelf als kind veel behoefte aan had; op zondag was het altijd heel gezellig: spelletjes doen, een goed boek, mooie muziek.
Uiteindelijk vind ik die regel heel plezierig. Ook nu nog kiezen we ervoor om de zondag een andere dag dan door de week te laten zijn. Dat heeft ook gewoon iets. Heerlijk om één dag in de week totaal anders (en een stuk rustiger) te besteden. Ik moet er niet aan denken, dat alle dagen precies gelijk zouden zijn.
Dus wil ik dat ook aan mijn kinderen meegeven. Toch wordt het door onze (basisschool)kinderen ervaren als 'het mag niet'. En dat wil ik nou graag voorkomen. Een tijd terug heeft in een blad ('Bij de Hand'?) een artikel gestaan over hoe mensen terugdenken aan 'hoe ze de zondag als kind ervoeren'. Wat blijft er hangen? Er mocht van alles niet, je kleren niet vuil maken, etc.
Als de kinderen ons vragen, waarom ze geen TV 'mogen' kijken, antwoord ik dan maar zoiets als 'het mag wel, maar wij kiezen ervoor om het niet te doen'. Maar echt helder is dat niet richting kinderen.