Inderdaad. Mijn ouders zouden het ook vreselijk vinden als iemand uit mijn gezin naar een andere kerk zou overstappen. Ik kan me dat enigzins voorstellen, aan de andere kant denk ik dat God met jou andere bedoelingen kan hebben, je ergens anders heen kan brengen. Ik ken mensen die van kerk zijn gewisseld en heel blij zijn met die keuze, er enorm door zijn gegroeid, en achteraf zeggen: Het was goed dat ik die stap heb gemaakt, ik zit nu in een superfijne gemeente, leer heel veel van God, mijn relatie met Hem is gegroeid. Dat betreft niet alleen mensen die van een tradtionele naar een charismatische kerk gaan, maar ook andersom trouwens.
Het gaat inderdaad niet alleen om je eigen gevoel. Het gaat ook om Gods gevoel. Geloven is een relatie hebben met God, waarbij liefde (gevoel) van Hem naar jou toe gaat, en ook van jou naar Hem toe. Als je in je huwelijk problemen krijgt, niet meer goed kan communiceren en zo, denk je dan dat je echtgeno(o)t(e) daar geen moeite mee heeft en denk je dus maar: Ach als zij zich maar goed voelt? Tuurlijk niet. Zo is het denk ik in je relatie met God ook. Je kunt niet zeggen: Ach het gaat niet om mij maar om God als ondertussen jou liefde voor Hem is vedwenen, als het je niets meer doet. Denk je dat God dan blij is?
