Doelgroependiensten: ook iets voor de GKV?*

[Macguinness]

Precies wat ik bedoel, Wilhelmina.

[Wilhelmina]

Hehe, eindelijk

[Macguinness]

quote:

op 12 Jan 2004 18:58:38 schreef Wilhelmina:
Hehe, eindelijk

Ja, dat dacht ik dus ook.  

[Marnix]

quote:

Wat ik mij nou altijd afvraag bij dit soort discussies over dat het anders moet en zo, veranderd er ook daadwerkelijk iets bij de mensen van binnen als de kerkdienst een andere vorm heeft ?

Ik ken een heleboel mensen bij wie dat heel duidelijk het geval is en voor mij geldt dat absoluut ook.

quote:

Let wel, ik veroordeel hier niemand hoor, want je moet eerst naar je zelf kijken, maar waar ik zo bang voor ben is dat het de mensen om het uiterlijk van een kerkdienst is te doen, en wat minder om de boodschap. Zo van: we hebben een mooi dienst gehad, en nu gaan we weer over tot de orde van de dag, net of je naar het theater gaat of zo.

Misschien is je zorg niet helemaal nodig. Als ik kijk hoe populair jeugdkerken zijn.... Als ik zie hoeveel jongeren er naar GODfashion of naar Soul Survivor, Flevo, EO-jongerendag enzo toe gaan.... zegt wel wat. Juist daar is de boodschap ontzettend radicaal, worden jongeren echt heel concreet aan het denken gezet en in beweging gebracht. Radicaliteit is niet iets wat jongeren niet willen, ze willen het juist graag wel. Maar om dat te realiseren is het soms misschien nodig dat mensen daar ook in hun eigen "taal" op worden aangesproken. Ik heb gemerkt dat juist als de vormen je tegenstaan, dit ten koste lam gaan van de boodschap. Juist dan ga je snel weer over op de gewone orde van de dag.

quote:

Even voor de duidelijkheid: Ik heb niets tegen "snelle" dominees en mooie kerkdiensten.
Ik ben voorstander voor kerdiensten die iedereen aanspreekt: jong, oud, slim, minder slim, ongelovigen, zolang je maar met elkaar bent en niet allemaal op zoek gaat naar iets wat je het best aanspreekt.

Daarom ben ik juist een voorstander van doelgroepdiensten in de kerk en niet alleen maar buiten de kerk. Dat vind ik ook niet zo'n ramp als het sporadisch gebeurt en je ook regelmatig met je eigen gemeenteleden in de kerk zit. Ik ben het er mee eens dat dat belangrijk is. Het probleem is, hoe kom je in een tijd waarin dingen zo snel veranderen en de generatiekloof vaak groter is dan ooit, een kerkdienst houden die iedereen aanspreekt. En wil je daar ook dingen voor opgeven om dat te bereiken?

[Macguinness]

Marnix,

Op zich heb ik niks tegen Godfashion, soul survivor, flevo en eo-jongerendag, als er op die manier jonge mensen tot geloof komen, wie ben ik dan om daar op tegen te zijn.
Maar ik vind toch wel dat je eigen gemeente uiteindelijk voorop moet staan, tenslotte hebben we daar ook onze plaats gekregen, daar vind je toch wel je broeders en zusters die dicht bij je in de buurt wonen en die jou en mij misschien wel nodig hebben, ook op zondagen.

Ik weet dat Godfashion maar één keer in de maand is en dat jij het graag anders zou willen zien binnen je eigen gemeente, en wieweet gebeurd dat ook wel binnenkort, maar ik hoop en bid dat onze gemeenten een eenheid blijven, zodat iedereen zich welkom voelt in zijn eigen kerk.

Zeg nou eerlijk, dat is toch veel mooier dan allemaal afzonderlijke groepjes ?

[Marnix]

Dat klopt. Daarom ben ik blij dat ik naast GODfashion ook mijn eigen kerk heb... Ik ga meestal een keer of 5/6 per maand naar mijn eigen kerk en 2 of 3 keer ergens anders naar toe. Op die manier blijft de eenheid in de kerk en krijg ik ook af en toe wat radicalere en soms ook meer praktische dingen elders te horen, en kan ik daar ook op fijne manier God aanbidden.

Ik vind eenheid ook belangrijk, af en toe wat voor groepjes doen vind ik goed, zolang je die eenheid maar in het oog houdt en ook regelmatig samen dingen doet. En besef wel dat doelgroependiensten in een kerk eenheid ook kunnen bevorderen, daarmee kan voorkomen worden dat jongeren af en toe naar een doelgroependienst buiten de kerk gaan.

[fransje]

quote:

op 12 Jan 2004 19:54:46 schreef macguinness:
Marnix,
Ik weet dat Godfashion maar één keer in de maand is en dat jij het graag anders zou willen zien binnen je eigen gemeente, en wieweet gebeurd dat ook wel binnenkort, maar ik hoop en bid dat onze gemeenten een eenheid blijven, zodat iedereen zich welkom voelt in zijn eigen kerk.

Zeg nou eerlijk, dat is toch veel mooier dan allemaal afzonderlijke groepjes ?

Ik denk Mac. dat jij je meer verantwoordelijk voelt voor de eenheid in de gemeente dan Marnix.
 En ik herken mijzelf daarin.

[Hiedeen]

Ik stem helemaal in met het betoog van Pooh.

De gemeente komt samen, met iedereen, tijdens de erediensten (en verder in de rest van de week). In een gemeente roept God ons allemaal als Lichaam van Christus.

Dat wordt heel mooi uitgelegd door Paulus in Romeinen 12 en 1 Korinthiers 12:12-31. We moeten als gemeenteleden elkaar tot een hand en een voet zijn. Iedereen heeft zijn eigen gaven en talenten binnen de gemeente. Je bent door God geplaatst in jouw eigen gemeente, daar moet je dus aan de slag. Jij hebt je eigen gaven, waarmee je anderen kunt helpen. Anderen kunnen jou weer helpen en ondersteunen in het God beter leren kennen.

Alle groepen in de gemeente hebben elkaar nodig, ze zijn allemaal belangrijk. In preken, erediensten, bijeenkomsten door de week, kortom in het leven van christenen moet voor alle groepen aandacht zijn. De verschillende groepen kunnen heel veel van elkaar leren, elkaar bemoedigen in het geloof. Ik spreek uit eigen ervaring, bij onze gemeente veel betrokkenheid onderling, veel positieve reacties, gesprekken en het geloof wordt opgebouwd. We worden rijk gezegend.

Ik denk dat deze sfeer is ontstaan door gebed, Gods zegen, inzet van gemeenteleden om elkaar te ontmoeten, onderlinge betrokkenheid te hebben en samen in de wereld te staan als een gemeente met een uitstraling die positief is.

Bij ons zijn de jongeren actief om bezig te zijn in de gemeente, met het organiseren van activiteiten voor oud en jong. Hierbij betrekken we ook allerlei 'doelgroepen', zodat de betrokkenheid toeneemt. We hebben dit ervaren als een geweldige zegen.

Lees maar in Handelingen 2:41-47. De eerste gemeente. Ze kwamen bijelkaar (niet in groepjes), ze waren eensgezind, ze hadden alles gemeenschappelijk, ze deelden in liefde en daarmee stonden ze in de gunst bij het hele volk!

[Marnix]

Ik ben het daar ook zeker mee eens, maar ik zie niet zo in wat dat met deze discussie te maken heeft. Sluiten doelgroepen dan het samen gemeente zijn en rekening houden met elkaar uit? Of ondersteunen doelgroepdiensten dit juist?

Om weer even op het eten terug te komen... Je eet samen vanwege de familieband, voor de eenheid. De een vind aardappels heerlijk, de ander heeft liever italiaans, weer een ander liever indisch. Is het dan goed voor de eenheid om altijd aardappels te gaan eten? Of kunnen sommige mensen (die liever iets anders hebben) daardoor gedupeerd worden, kan de eenheid in gevaar komen omdat mensen ook wel eens wat anders willen eten en als ze dat niet thuis krijgen ergens anders willen halen? Dat gebeurt nu toch? Zou het juist niet beter zijn om dan rekening met iedereen te houden en de ene keer aardappels te eten, de andere dag rijst en weer een andere keer spaghetti? Dan hou je rekening met elkaar, dan werk je pas echt aan eenheid!

[Pooh]

quote:

op 14 Jan 2004 19:30:51 schreef Marnix:
Ik ben het daar ook zeker mee eens, maar ik zie niet zo in wat dat met deze discussie te maken heeft. Sluiten doelgroepen dan het samen gemeente zijn en rekening houden met elkaar uit? Of ondersteunen doelgroepdiensten dit juist?

Om weer even op het eten terug te komen... Je eet samen vanwege de familieband, voor de eenheid. De een vind aardappels heerlijk, de ander heeft liever italiaans, weer een ander liever indisch. Is het dan goed voor de eenheid om altijd aardappels te gaan eten? Of kunnen sommige mensen (die liever iets anders hebben) daardoor gedupeerd worden, kan de eenheid in gevaar komen omdat mensen ook wel eens wat anders willen eten en als ze dat niet thuis krijgen ergens anders willen halen? Dat gebeurt nu toch? Zou het juist niet beter zijn om dan rekening met iedereen te houden en de ene keer aardappels te eten, de andere dag rijst en weer een andere keer spaghetti? Dan hou je rekening met elkaar, dan werk je pas echt aan eenheid!

Waarom heb ik 't idee dat mijn betoog volledig genegeerd wordt? Waarom worden doelgroepdiensten voortdurend tegenover eenheidsworst gezet? Waarom doet iedereen alsof je alleen kerk op zondag bent?

- Als er buiten de reguliere diensten genoeg met de doelgroepen gedaan wordt, kan 't best goed en nuttig zijn om je diensten gemeentebreed te houden (voor zover dat mogelijk is, Wilhelmina beweert nogal eens dat dat niet kan, en ergens kan ik haar geen ongelijk geven).

-Als er buiten de diensten om genoeg gemeentebreed gedaan wordt, zou je de diensten, of in ieder geval het onderwijs-deel, heel goed voor specifieke doelgroepen kunnen houden.

Kortom: Naar mijn mening hangt het allemaal nogal af van de manier waarop je de rest van je gemeente-zijn invult. Dat geblaat over spaghetti en aardappels slaat niet op erediensten alleen, maar op het hele gemeenschap-zijn.

[dingo]

quote:

op 14 Jan 2004 19:58:13 schreef Pooh:
Waarom heb ik 't idee dat mijn betoog volledig genegeerd wordt? Waarom worden doelgroepdiensten voortdurend tegenover eenheidsworst gezet? Waarom doet iedereen alsof je alleen kerk op zondag bent?

- Als er buiten de reguliere diensten genoeg met de doelgroepen gedaan wordt, kan 't best goed en nuttig zijn om je diensten gemeentebreed te houden (voor zover dat mogelijk is, Wilhelmina beweert nogal eens dat dat niet kan, en ergens kan ik haar geen ongelijk geven).

-Als er buiten de diensten om genoeg gemeentebreed gedaan wordt, zou je de diensten, of in ieder geval het onderwijs-deel, heel goed voor specifieke doelgroepen kunnen houden.

Kortom: Naar mijn mening hangt het allemaal nogal af van de manier waarop je de rest van je gemeente-zijn invult. Dat geblaat over spaghetti en aardappels slaat niet op erediensten alleen, maar op het hele gemeenschap-zijn.

Je betoog wordt idd genegeerd en waarschijnlijk met dezelfde argumenten als waarom Godfashion zonodig op zondag moet. De rest van de week hebben we het kennelijk te druk.

[Marnix]

Dingo, ik raad je aan het GODfashion-topic nog een keer te gaan lezen want je ziet nogal veel over het hoofd. Als dit het enige is wat je daaruit hebt gehaald ga ik ook niet serieus hier op reageren.

Maar ja... als iemand het niet met je ideeen eens is zal hij/zij de argumentatie van jou ook altijd slecht noemen...

quote:

Kortom: Naar mijn mening hangt het allemaal nogal af van de manier waarop je de rest van je gemeente-zijn invult. Dat geblaat over spaghetti en aardappels slaat niet op erediensten alleen, maar op het hele gemeenschap-zijn.

Totaal mee eens, maar dat is weer een andere discussie. Om toch weer even terug te komen op het eten... Dat je als gezin samen eet wil ook nog niet zeggen dat er eenheid is, je kunt daar ook puur voor het eten komen en dat de familie er is maar op de koop toenoemen. Je hebt volkomen gelijk! Alleen moet het natuurlijk niet zo zijn dat je ouders zeggen: Als je 's middags maar in de kantine met buitenlands eten gaat lunchen en 's avonds laat een frietje haalt in de snackbar moet je het ook geen probleem vinden als we bij het avondeten gewoon elke keer aardappels eten

Toch?!

[Pooh]

quote:

op 14 Jan 2004 22:59:13 schreef Marnix:


[over diensten binnen rest gemeentezijn]

Totaal mee eens, maar dat is weer een andere discussie.  

Waarom is dat nou weer een andere discussie? Alle argumenten die hier genoemd zijn gaan alleen maar op als je de erediensten als enige maaltijd beschouwd. Naar mijn idee is dat een zwaar oppervlakkige manier van kijken naar een gemeente. Juist de combinatie van erediensten, maaltijden, bijbelstudies, huiskringen, sociale contacten, zorg voor elkaar, avondmaal, feesten, et cetera, et cetera, maakt een gemeente. Ik snap niet dat er voortdurend over eenzijdige maaltijden gepraat wordt, terwijl 't alleen over de diensten gaat.

[Marloes]

Klopt wel pooh/dingo, maar ik vraag me af of een gemeente in de praktijk uit meer bestaat dan de zondagse maaltijd. Misschien ligt het probleem voor een (groot) deel daar?

[Pooh]

quote:

op 14 Jan 2004 23:12:19 schreef Marloes:
Klopt wel pooh/dingo, maar ik vraag me af of een gemeente in de praktijk uit meer bestaat dan de zondagse maaltijd. Misschien ligt het probleem voor een (groot) deel daar?

Dat zei ik al eerder. Als dat zo is, dan is dat HET probleem. Die eenzijdige diensten zijn op zichzelf niet zo'n groot probleem, als je buiten die diensten maar ander eten krijgt. Andersom wordt er voortdurend gewaarschuwd voor 't gevaar van eenzijdigheid als je diensten voor doelgroepen gaat organiseren, terwijl je prima buiten die diensten meer met de hele gemeente zou kunnen doen. Kortom: de hele discussie staat of valt met wat mensen voor hun kerk willen betekenen, in plaats van met de vraag wat de kerk voor hen kan betekenen.

[Wilhelmina]

Ik ben juist niet voorstander van het één of het ander.
Ik geloof juist dat beiden mogelijk zijn, maar dan rekening houdend met beide partijen.
Als wij kinderdiensten houden ( tijdens de ochtendsamenkomsten) dan doen wij dat, juist omdat wij vinden dat wij op dat moment de kinderen meer te bieden hebben dan alleen maar stil zijn, en onbegrijpelijke dingen aanhoren. In die diensten leren de kinderen teksten uit hun hoofd, leren ze de bijbel te begrijpen en te gebruiken, we leren ze liederen die daarbij passen en leggen hun allerlei principes uit zoals doop, avondmaal, doop i.d. Heilige Geest en allerlei andere bijbelse waarden en normen.
Op diezelfde uren kunnen de volwassenen dieper op een aantal zaken ingaan, zonder rekening te houden met kleine kindertjes, of de tijd.
Dit doen we drie zondagen per maand.
Op de vierde houden wij met zijn allen op zondagmorgen een gezamenlijke dienst, waarin de kinderen hun geleerde tekst uit het hoofd proclameren en de ouderen die dat dan óók willen leren gaan dan staan en oefenen enkele keren totdat zij hem ook kennen. Er zijn zo al vele teksten uit het hoofd geleerd.
De aanbiddingsdienst is dan een kombinatie van volwassenliederen, die de kinderen ook al aardig uit het hoofd kennen en nieuwe kinderliederen die ook door de volwassenen graag geleerd worden. We gebruiken op dit moment een prachtige CD van een vrijgemaakte broeder. ( Hans van Dongen)
Ook de kinderen krijgen de gelegenheid om naar voren te komen als ze een woord of een beeld van God denken te ontvangen (ze zien dan een plaatje in hun hoofd), wat ze eerst laten toetsen door de voorganger. Een en ander is al erg vertrouwd en ze schromen niet om van hun plaats af te komen en naar de voorganger te lopen als ze denken dat God iets tegen ze heeft gezegd.
De preek is ook een ietsje aangepast, hoewel zo sprekend , dat als er een uitnodiging om te reageren volgt, er net zoveel volwassenen naar voren komen als tieners en kleine kinderen.
Kortom zowel het één als het ander kan heel nuttig zijn, als het maar in ieder geval tot eer en glorie van de levende God gebeurd.
Ik ben graag bij beide diensten, maar weet zeker dat ik niet altijd bij het één of het ander zou willen zijn, Dan doe je altijd een groep te kort. Voor alles is een tijd.

[Marnix]

Precies.... Volgens mij is het zo... het is niet het een of het ander, volgens mij moet het juist beide mogelijk zijn.

quote:

Waarom is dat nou weer een andere discussie? Alle argumenten die hier genoemd zijn gaan alleen maar op als je de erediensten als enige maaltijd beschouwd. Naar mijn idee is dat een zwaar oppervlakkige manier van kijken naar een gemeente. Juist de combinatie van erediensten, maaltijden, bijbelstudies, huiskringen, sociale contacten, zorg voor elkaar, avondmaal, feesten, et cetera, et cetera, maakt een gemeente. Ik snap niet dat er voortdurend over eenzijdige maaltijden gepraat wordt, terwijl 't alleen over de diensten gaat.

Ik zeg ook niet dat het gemeente zijn de enige "maaltijd" is. In het voorbeeld van het eten wou ik juist de kerkdienst zelf zien als 1 van de maaltijden op een dag, maar een mens eet toch vaker dan 1 keer op een dag? Net als dat 1 keer samen eten op een dag je geen familie maakt maakt alleen samen naar de kerk gaan je nog geen gemeente.

De vraag is nu waar en wanneer je dan doelgroependiensten doet. In een kerkdienst.... of doe je dat erbuiten?

[Peter]

quote:

op 14 Jan 2004 19:30:51 schreef Marnix:
Sluiten doelgroepen dan het samen gemeente zijn en rekening houden met elkaar uit? Of ondersteunen doelgroepdiensten dit juist?

Om weer even op het eten terug te komen... Je eet samen vanwege de familieband, voor de eenheid. De een vind aardappels heerlijk, de ander heeft liever italiaans, weer een ander liever indisch. Is het dan goed voor de eenheid om altijd aardappels te gaan eten? Of kunnen sommige mensen (die liever iets anders hebben) daardoor gedupeerd worden, kan de eenheid in gevaar komen omdat mensen ook wel eens wat anders willen eten en als ze dat niet thuis krijgen ergens anders willen halen?

Ik denk, dat het de eenheid niet ten goede komt. Je komt tot eenheid, niet door alleen aan je eigen behoeften te denken, maar door je te richten op Christus. De liefde zoekt zichzelf niet, maar zoekt Christus en de ander. Liefde betekent dan dus afzien van je eigen ik, en van je eigen behoeftes. Dan pas kom je tot werkelijke eenheid.

quote:

Zou het juist niet beter zijn om dan rekening met iedereen te houden en de ene keer aardappels te eten, de andere dag rijst en weer een andere keer spaghetti? Dan hou je rekening met elkaar, dan werk je pas echt aan eenheid!

Mijn stelling: 'voor elk wat wils' is 'voor allen niets'.
Elkaar liefhebben is dus niet elkaar vrijlaten, maar juist elkaar (proberen) vast te houden!

@Pooh. Je hebt wel gelijk met je analyse dat er steeds meer zaken naar de zondag worden geschoven. Maar dit is m.i. maar een deel van het probleem. Er is ook een 'houding'-element. Zie hierboven.

[Baldur]

Hallo WIlhelmina,

je schreef: @@ geheel naar lichaam en ziel genezen werd. @@

het wordt tijd dat je ook eens meemaakt dat iemand uit zijn graf op staat!
Jezus bedoeld met de "zieken" zij die (nog) niet het Hemelrijk gezien hebben, zij die nog met een werelds denken Hem aanbidden. Als het is zoals jij omschrijft dan is het misschien slim om  nu al de zieken geesten die oorlog voeren in Irak  te "genezen", zowel hun geest als lichaam. Maar dat kan helemaalm niet' aleen de Heilige Geest kan genezen, indien de persoonlijke relatie met Jezus overeenstemt, niet met de uiterlijke vormen er van in een gespannen en emotioneel geladen club, waar demonstratief mensen worden "genezen". Het is toch geen kermis spel.
Als wij konden genezen, dan hoefde Jezus niet terug te keren, want dan konden wij deze aarde volmaakt maken.

Wees dus voorzichtig en verbind genezing van lichaam en geest niet aan menselijk streven opdat mensen die werkelijk ziek zijn in geest en lichaam, een valse hoop en een vals Evangelie voorgehouden wordt. Pas als we verlost worden van de zonden; krijgen we in een oogwenk een nieuw lichaam en een vernieuwde Geest! Want de onze van vandaag gaat naar God terug!
Bovendien treedt de genezing pas op als wij waarlijk God hebben leren kennen; Door Water en Geest!

[GSM]

Wat een leuke discussie.
Onze kerkenraad heeft besloten om een aantal bijzondere diensten te organiseren met de gemeente voor een speciale doelgroep o.a voor de jeugd van de basisschool; voor de jongeren van 12 t/m 16jaar; voor jongeren van 16 jaar en ouder.
Deze diensten houdt men twee keer per jaar voor ieder doelgroep
daarbij hebben we ook speciale diensten voor onze broeders en zusters met een verstandelijke beperking en we nog twee welkomstdiensten per jaar.
Omdat we een grote gemeente zijn hebben we dubbele diensten, de speciale diensten gaan plaats vinden en de tweede middagdienst, zodat iemand toch moeite zou hebben met deze diensten kunnen ze uit wijken naar de andere middagdienst.
Dus doelgroependienst is zeker iets voor GKV.

[Hiedeen]

quote:

op 12 Feb 2004 17:09:04 schreef GSM:
Wat een leuke discussie.
Onze kerkenraad heeft besloten om een aantal bijzondere diensten te organiseren met de gemeente voor een speciale doelgroep o.a voor de jeugd van de basisschool; voor de jongeren van 12 t/m 16jaar; voor jongeren van 16 jaar en ouder.

De intentie om aandacht te geven aan verschillende groepen in de gemeente lijkt me prima. Verschillende accenten in erediensten gebruiken is volgens mij een goed idee. Dat kan ook verfrissend werken voor andere 'doelgroepen'.

quote:

(...) en we nog twee welkomstdiensten per jaar.

Wat is precies een welkomstdienst? Is dat een dienst waar allerlei gasten, buren, familie, vrienden, collega's uitgenodigd kunnen worden?
Als dat zo is, dan is het misschien goed om te bedenken voor wie de erediensten zijn? Allereerst tot eer van God! Verder: voor leden of voor gasten? Mijns inziens zou iedere gast of nieuwkomer altijd welkom moeten zijn, ook in de dienst, dus ook tijdens de preek, bidden en zingen.

Dus zouden we elke zondag twee welkomstdiensten moeten hebben!

[Marnix]

Hehe...vind ik ook Hiedeen.... Maar wees eerlijk... is dat ook het geval? Tja welkom zijn ze wel.... maar zouden ze alles ook begrijpen en zo?

Kijk, ik kan ergens uitgenodig worden en me heel welkom voelen, maar als dan iedereen heel moeilijk gaat lopen praten en ik begrijp er niet zo veel van... zou ik me toch niet op mijn gemak voelen.

[Hiedeen]

Natuurlijk, dat ben ik ook met je eens. Ik wilde alleen signaleren dat dit probleem er is, net als jij doet, Marnix. Dus eigenlijk vroeg ik me hardop af wat we daaraan zouden kunnen doen.

Hoe kunnen we gastvrij zijn? Door gewoon en echt te zijn, dus duidelijk, in taal, in boodschap, met normaal en Bijbels Nederlands, zingen, lezen en spreken van heldere taal. Anders schrikt het mensen alleen maar af. Dan wordt de kerk een instituut, ipv een gemeenschap. In een gemeenschap waar aandacht en betrokkenheid is, voelen mensen zich eerder welkom.
Concreet: - taal en communicatie helder - kerkgebouw 'open' - duidelijk en eerlijke boodschap - preek/eredienst afgestemd op gasten in taal / belevingswereld / cultuur / praktische bijbeluitleg - bereidheid bij gemeenteleden om gatsen 'op te vangen'

Dus terug naar topicvraag: bij doelgroependiensten moeten we ook kijken naaar de doelgroep: gasten. Die moeten zich thuis en welkom voelen, in liefst alle diensten, maar als start misschien in af en toe een 'welkomstdienst'.

[Wilhelmina]

quote:

op 13 Feb 2004 17:44:04 schreef Hiedeen:
Dus terug naar topicvraag: bij doelgroependiensten moeten we ook kijken naaar de doelgroep: gasten. Die moeten zich thuis en welkom voelen, in liefst alle diensten, maar als start misschien in af en toe een 'welkomstdienst'.

Als de velden wit zijn om te oogsten en er te weinig arbeiders zijn, hebben we dan eigenlijk niet slechts één doelgroep?
Juist de gasten, onze onbekeerde medeburgers.
Moet dan niet alles uit de kerk verwijderd worden wat die gasten afschrikt? Tale kanaans, saaie ellenlange liederen en preken die je alleen begrijpt als je je hele leven al in de zondagochtenddienst zit, of een theologiestudie achter de rug hebt?
Moeten we onze gasten niet eerst verwelkomen in hun taal? Hapje drankje, luisterend oor voor hun problemen en waar nodig direkt hulp, muziek die zij mooi vinden, lekker jas uit, goede zorg voor hun kinderen en vooral géén kollekte?
Het enige wat wij ze hoeven te brengen is Jezus en dien gekruisigd.
Ik bedoel dus zeker niet water bij de wijn doen, maar laten we dan even hoofd en bijzaken scheiden.
Even alle regels op de achtergrond die eerder afschrikken , dan naar Jezus leiden. Gewoon zorgen dat men elke zondag weer in een warm bad lijkt te stappen.
( ik zeg het er maar even bij, ik spreek zowel tegen onze gereformeerde als onze evangelische broeders en zusters)