Even een paar opmerkingen waarom je volgens de bijbel zou moeten trouwen i.p.v. samenwonen.
Maar wat nu als je vindt dat je samen al een stevige basis hebt gelegd in je relatie, de liefde is echt aanwezig, waarom zou het erg zijn om dan te gaan samenwonen?
-je kunt misschien om financiële redenen/andere praktische zaken nog niet trouwen
-je hebt elkaar wel trouw belooft, het is niet los-vast
-je vindt trouwen niet nodig, voor je gevoel is de seksuele relatie een bevestiging van jullie liefde en zie je jezelf als ‘getrouwd’
Stel je voor dat een van de partners plotseling overlijdt? Ben je dan getrouwd geweest, ben je weduwe, of weduwnaar? Wat als je dan zwanger bent geworden? Je moet voorbehoedsmiddelen gebruiken als je niet zwanger wilt worden….
Tegenwoordig heb je het geregistreerde partnerschap, maar waarom niet trouwen als dat bij de wet gewoon geregeld kan worden? Waarom wachten tot je een gigantisch feest kan betalen of een complete inrichting voor het huis? Dan maak je het ‘bevel’ van de Heer: “Het huwelijk zij in ere bij allen en het bed onbezoedeld”(Hebr.13:4) ondergeschikt aan hoe je het zelf allemaal zou willen.
De Here Jezus zegt zelf in Matt. 19: 4 dat God hen van den beginne als man en vrouw heeft gemaakt. Dan haalt Hij Genesis 2:24 aan en zegt daarbij dat wij niet mogen scheiden wat God heeft samengevoegd. En: als je een andere vrouw trouwt…. Hiermee geeft de Here Jezus duidelijk aan dat door God in Genesis 2 het huwelijk is ingesteld (en niet volstaan kan worden met een onderlinge belofte of samenwonen zonder ‘boterbriefje’)
Dan kun je het nog hebben over Efeze 5 waar Paulus uitlegt dat het huwelijk een beeld is van ‘Christus en de gemeente’.
Zie Efeze 5: 25 en verder: “…evenals Christus zijn gemeente heeft liefgehad en zich voor haar heeft overgegeven, om haar te reinigen door het waterbad met het woord, en zo zelf de gemeente voor zich te plaatsen, stralend, zonder vlek of rimpel of iets dergelijks, zo dat zij heilig is en onbesmet”.
Dit houdt duidelijk in dat de ‘bruid’ rein is, zij is nu ook nog niet verenigd met de bruidegom, de Here Jezus. Dit gebeurt pas bij de Bruiloft van het Lam als de Here Jezus het koningschap aanvaart in Openbaring 19: 7 en 8: “Laten wij blij zijn en vreugde bedrijven en Hem de eer geven, want de bruiloft des Lams is gekomen en zijn vrouw heeft zich gereed gemaakt; en haar is gegeven zich met smetteloos fijn linnen te kleden, want dit fijne linnen zijn de rechtvaardige daden der heiligen.” Hierin zie ik dus het moment waarop de vrouw een wordt met de man: bij de bruiloft.
Ook is er een paralel met de manier waarop Eva gemaakt is uit Adam, nadat hij in een diepe slaap gebracht werd en Christus en de gemeente. Dit was een geheimenis.
Bij de schepping gaf God dus al een beeld van iets wat Hij voor de tijd al in gedachten had maar wat wij nu in het nieuwe testament uitgelegd krijgen.
Zo is de gemeente ontstaan door de dood’slaap’ van de Here Jezus aan het kruis, Hand. 20:28: “…de gemeente Gods…die Hij zich door het bloed van zijn Eigene verworven heeft.”
Toen Adam Eva zag zei hij: ‘Dit is nu vlees van mijn vlees en been van mijn gebeente’. Deze tekst wordt letterlijk door Paulus aangehaald in Ef. 5:29 en 30: ‘Want niemand haat ooit zijn eigen vlees, maar hij voedt het en koestert het, zoals Christus de gemeente,omdat wij leden zijn van Zijn lichaam, van zijn vlees en van zijn gebeente. (St.vert.)
Toen de soldaat na het sterven van Jezus de speer in Zijn zijde stak, kwam er water en bloed uit: vergl de gemeente is ‘gereinigd door het waterbad’(Ef 5:25) en ‘verworven door het bloed’ (Hand.20:28). Deze twee dingen kwamen uit zijn zijde, dezelfde plek waaruit Eva gemaakt werd toen Adam sliep.
De mensen die nu in deze tijd tot geloof komen behoren bij de gemeente. Volgens Efeze 1 zijn wij van voor de grondlegging der wereld uitverkoren in Christus, om speciaal het eigendom van de Here Jezus te zijn, (zie Joh.17:24 Ik wil dat, waar Ik ben, ook zij bij Mij zijn, die Gij Mij gegeven hebt om mijn heerlijkheid te aanschouwen, want Gij hebt Mij liefgehad voor de grondlegging der wereld) en geestelijke zegeningen te ontvangen in de hemel. Hier zie je ook de bruidegom die naar de bruid verlangt.
In Joh.14 staat dat als Hij ons plaats bereid heeft in vers 3: “kom Ik weder en zal u tot Mij nemen opdat ook gij zijn moogt, waar Ik ben”.
Dan zal de hemelse bruiloft uit Openb. 19 gevierd worden.
Dit geeft gelovigen een grote verantwoordelijkheid om niet naar eigen goeddunken om te gaan met wat God aan man en vrouw heeft gegeven in hun relatie / het huwelijk
------------------------------------------------------------------------------------------------
N.a.v. het bovenstaande lees ik in Gen. 2:24: ‘Daarom zal een man zijn vader en moeder verlaten en zijn vrouw aanhangen, en zij zullen tot een vlees zijn’.
Hier worden drie aspecten genoemd die bij een huwelijk horen, haal je een van deze drie aspecten weg, dan ontbreekt er iets wat van wezenlijk belang is voor een stabiel geheel.
- Een man zal zijn vader en moeder verlaten, dat is het eerste, het legale aspect van het huwelijk. Er kan geen huwelijk zijn zonder dat “verlaten”. Het betekent dat er een openbare, wettelijke handeling moet zijn om een huwelijk werkelijk tot een huwelijk te maken. Vroeger maakte de openbare handeling van het brengen van de bruid naar de bruidegom en het uitgebreide feest wat daarbij hoorde, het huwelijk wettig. Tegenwoordig is het zo dat je naar het stadhuis gaat om je huwelijk te sluiten. Dit ‘verlaten’ kun je ook brengen onder de noemer ‘trouw(en)’.
- Zijn vrouw aanhangen, dit zijn vrouw, houdt automatisch al in dat je getrouwd bent. ‘Aanhangen’ hangt nauw samen met het ‘verlaten’, het ene kan niet zonder het ander. Het woord ‘aanhangen’ beschrijft meer het persoonlijke aspect, het Hebreeuwse woord voor ‘aanhangen’ betekent letterlijk: “lijmen” of “plakken”. Man en vrouw worden samengeplakt als twee stukken papier. Als je het later weer van elkaar los probeert te maken, scheur je ze allebei. Dit geldt ook voor de eventuele kinderen. Dit ‘aanhangen’ zou je ook kunnen benoemen als ‘liefhebben’, maar een liefde die besloten heeft trouw te blijven en met die ene man of vrouw het leven te delen.
- Tot een vlees zijn, dit wijst meer op het lichamelijke, seksuele aspect van het huwelijk. Deze uitdrukking houdt echter veel meer in dan alleen de lichamelijke eenwording; je wordt ook een in je gevoelens, je blijdschap, je verdriet, je materiele bezit. Je hebt samen alles gemeen. Je bent samen een nieuw geheel geworden:
Dit zegt Walter Trobisch in zijn boek "Ik ben met jouw getrouwd"
Hij zegt: Het verlaten, aanhangen, en een vlees zijn, horen bij elkaar als de hoeken van een driehoek. Zoals een driehoek geen driehoek is, als een van de hoeken ontbreken, zo is het huwelijk ook geen huwelijk als een van deze drie dingen ontbreken.
Als het legale, wettige aspect van het huwelijk ontbreekt, noemt hij dit: Het gestolen huwelijk] Trobisch noemt dit een van de grootste verleidingen van onze tijd: denken dat het huwelijk alleen maar een formaliteit is, een onbelangrijk ‘boterbriefje’ dat je misschien nog wel een zult gaan halen of misschien ook niet. Bv. Begin een ‘proefhuwelijk’ om te zien of je wel bij elkaar past. Zo niet, kun je zonder gedoe weer uit elkaar gaan.
Maar de twee zaken 'seks en liefde' vormen niet het geheel van het huwelijk en je kunt het huwelijk dus ook niet op die manier uitproberen.
