Auteur Topic: Wet in aantocht: je mag kinderen niet slaan. (gelezen 34135 keer)

Zwever · « **Reactie #50 Gepost op:** februari 11, 2004, 05:48:43 pm »

quote:
op 11 Feb 2004 15:47:08 schreef Riemer Lap:
Omdat ouderlijke overheersing door gezag vaak de behoeften van het kind frustreert en frustratie zo vaak tot agressie leidt kunnen ouders die gezag gebruiken (red.: gezag is in zijn theorie macht!) verwachten dat hun kinderen op de een of andere manier agressief zullen reageren.

Volgens mij is dit alleen waar als je je kind pas op begint te voeden als het 12 is geworden en zijn ouders als gelijke ziet, wat dus niet zo hoort te zijn.

Ik zou het niet in mijn bolle hoofd halen om mijn vader een klap te verkopen dus mijn ouders hoeven heus niet bang te zijn voor tegen-aggressie.

Riemer Lap (inactief) · « **Reactie #51 Gepost op:** februari 11, 2004, 06:03:53 pm »

quote:
op 11 Feb 2004 17:48:43 schreef Zwever:
Volgens mij is dit alleen waar als je je kind pas op begint te voeden als het 12 is geworden en zijn ouders als gelijke ziet, wat dus niet zo hoort te zijn.

De praktijk blijkt anders uit te wijzen.
Ik krijg regelmatig hulpaanvragen onder ogen voor gezinsondersteuning omdat ouder en kind in een negatieve spiraal zijn gekomen. Het gaat dan niet om kinderen van 12 of ouder, nee opvallend vaak om kinderen die jonger dan 10 jaar zijn.

Overigens: wat is het toch dat ouders kinderen niet als gelijke durven te zien?
Waar komt het toch vandaan?
Immers, beide zijn wij kinderen van de Vader, beide hebben we onze verantwoordelijkheden etc. etc.
Elk op ons eigen niveau.
Het heeft niets te maken met machtsverhoudingen of wat dan ook.
Ik heb een plicht t.o.v. mijn kind en die plicht heet opvoeding.
Mijn kind heeft een recht en dat recht heet: opvoeding.
Dat is een samenspel dat nooit eindigt. Opvoeding stopt niet bij een bepaalde leeftijd: ik wordt nog steeds, zij het op andere gebieden, gevoed door mijn ouders.
Vanwaar de behoefte om als ouders altijd de grens aan te geven. Een kind kan ook zelf aangeven wat de grens (wat hem betreft) moet zijn.
Verschillen daarin moet je bespreken (niet: onderhandelen). Probeer het eens vanuit het kind te zien!
Als ik een kind spreek moet ik letterlijk en figuurlijk door de knieën gaan.
Doe ik dat niet dan kijk ik "uit de hoogte" op hem neer.

Onanks dat zijn er regels.
Wij hebben de regel in huis dat wij niet schreeuwen, gillen, slaan, schoppen en wat er al aan ander negatief gedrag kan zijn.
Dat die regels wel eens overtreden worden is een feit. Dat feit bestraf je niet maar het wenselijke gedrag benoem je.
Vanuit die methode ontdek je dat kinderen mondiger zijn dan je denkt.

Waarom mag de ouder wel het kind apart zetten als in de optiek van de ouder het gedrag onwenselijk is en mag het kind zijn ouder niet apart zetten?
Ben jij als ouder zoveel meer dan de ander?
In mijn beleving niet: mijn kinderen mogen mij aanspreken op mijn gedrag zoals ik hen aanspreek op hun gedrag.
(Ik ben blij dat een pak voor de broek hier geen regel of strafvorm is, mijn gat zou blauw zijn

)

Lees deze eens...

http://www.gordontraining.nl/content/pictures/bkluisterkind.gif

Marloes · « **Reactie #52 Gepost op:** februari 11, 2004, 07:08:20 pm »

quote:
op 11 Feb 2004 18:03:53 schreef Riemer Lap:
Overigens: wat is het toch dat ouders kinderen niet als gelijke durven te zien?

Lees ook dit eens:
Wat in het hele verhaal van de plakkers zeker een rol speelt, is de veranderde gezinsdynamiek. Luc Goossens: “Hoe beter de samenhang in het gezin, hoe langer jongeren thuis blijven. Hoe meer conflicten, hoe sneller de kinderen uitzwermen. Vroeger stelden ouders zich doorgaans autoritair op. Vandaag gaan ouders en kinderen als gelijken met elkaar om. Ouders zijn overigens van mening dat ze vroeger zelf in het hiërarchisch georganiseerde gezin niet goed behandeld zijn geweest. Ze willen het beter doen en huldigen voluit de romantische visie op het gezin.
(...)
Volgens Luc Goossens zijn er anekdotische aanwijzingen dat het oeverloos thuis blijven plakken, niet optimaal is voor de latere evolutie: “Vooral jongens blijven wonen in mama’s of papa’s hotel. Als ze daarna trouwen, staan ze bij het minste dat er scheefloopt weer op de drempel thuis.”
Hoe meer ouders hun kinderen als gelijken behandelen, hoe langer het duurt voor die kinderen op eigen benen kunnen/durven staan

/ Edit
Nog even een Volkskrant-citaat van Donner:

quote:
De minister wil het Burgerlijk Wetboek zodanig aanpassen dat geweld door ouders tegen hun kinderen als ongepast wordt betiteld. Het gaat Donner in eerste instantie om het herhaaldelijk slaan van kinderen. 'Maar als het juridisch niet anders kan, ben ik ook bereid de pedagogische tik ter discussie te stellen.'

Als het Burgerlijk Wetboek gebruik van elk geweld tegen kinderen afwijst, heeft dat volgens Donner gevolgen voor de toepassing van het strafrecht. 'In feite wordt het begrip kindermishandeling opgerekt, zodat lichtere geweldsvormen daaronder vallen. Dat geeft de rechter meer armslag.' Gevolg kan zijn dat ouders die hun kind regelmatig slaan, sneller met de kinderbescherming of andere hulpverlenende instanties te maken krijgen. Bij ernstig en herhaaldelijk geweld kan het kind uit huis worden gehaald.

Blijkbaar bedoelt hij het toch iets minder zwaar.

Riemer Lap (inactief) · « **Reactie #53 Gepost op:** februari 11, 2004, 07:38:30 pm »

quote:
op 11 Feb 2004 19:08:20 schreef Marloes:
Hoe meer ouders hun kinderen als gelijken behandelen, hoe langer het duurt voor die kinderen op eigen benen kunnen/durven staan

Die wachten tot papa en mama op kamers gaan

Marloes · « **Reactie #54 Gepost op:** februari 11, 2004, 08:35:47 pm »

quote:
op 11 Feb 2004 18:03:53 schreef Riemer Lap:
Lees deze eens...
http://www.gordontraining...ictures/bkluisterkind.gif

Hmm ik kan niet echt een onderzoek vinden waaruit echt blijkt dat 't werkt.. Wel iets als Het effect van het Gordon Ouderprogramma:

quote:
Indien men ervan uitgaat dat de in de studies gebruikte meetinstrumenten een attitudeverandering bij ouders kunnen meten dan kan men concluderen dat het PET-programma de opvoedingshouding van ouders in positieve zin beïnvloedt. Ouders lijken meer begrip en meer vertrouwen te hebben in hun kind(eren) na het volgen van het programma. Deze nieuwe opvoedingshouding wordt in beperkte mate teruggevonden in het gedrag van ouders. Hoewel ouders aangeven dat het gedrag van hun kind verbeterd is en de problemen verminderd zijn of zelfs opgelost, wordt er eveneens een gering effect gevonden op het gedrag van het kind. In hoeverre dit effect op het gedrag van het kind - geconstateerd door de ouders, maar niet overtuigend teruggevonden in de resultaten - aanwezig is of te maken heeft met de beleving van de ouders is niet duidelijk. Het geringe effect op het opvoedingsgedrag van de ouders en het gedrag van het kind zou ook verklaard kunnen worden vanuit het idee dat beide gedragingen juist effecten zijn die na langere tijd optreden en dus terug moeten worden gevonden bij de follow-up metingen. Deze follow-up gegevens ontbreken, zodat het niet mogelijk is om hierover een uitspraak te doen. Daarnaast zou het ontbreken van observatieinstrumenten in de onderzoeksontwerpen een rol kunnen spelen. Mogelijke (subtiele) gedragsveranderingen worden daardoor misschien niet opgespoord.

marijma · « **Reactie #55 Gepost op:** februari 11, 2004, 08:40:53 pm »

Waar ik mee zit, is dat ik vind dat de overheid meer en meer met het persoonlijk leven van de mensen begint te bemoeien op verregaande wijze.
Wat Riemer zegt, vind ik best nuttig om te lezen, ook ik zoek naar andere manieren dan slaan! Maar ik vraag me af wat de volgende stap met wetgeving is omtrent het gezin. Ik weet niet meer waar dat was, maar er was ook een europees land laatst in het nieuws waar willen afschaffen dat er over godsdiensten wordt gesproken op school. Dan mag er ook geen keppeltje bijv. gedragen worden op school omdat dit een godsdienstige uiting is....net als in Amerika....en waar gaan we dan naar toe, hoeveel moeten we inleveren!

Priscilla en Aquila · « **Reactie #56 Gepost op:** februari 11, 2004, 10:42:15 pm »

quote:
op 11 Feb 2004 18:03:53 schreef Riemer Lap:
[...]
Overigens: wat is het toch dat ouders kinderen niet als gelijke durven te zien?
Waar komt het toch vandaan?
Immers, beide zijn wij kinderen van de Vader, beide hebben we onze verantwoordelijkheden etc. etc.
Elk op ons eigen niveau.
Het heeft niets te maken met machtsverhoudingen of wat dan ook.
Ik heb een plicht t.o.v. mijn kind en die plicht heet opvoeding.
Mijn kind heeft een recht en dat recht heet: opvoeding.
Dat is een samenspel dat nooit eindigt. Opvoeding stopt niet bij een bepaalde leeftijd: ik wordt nog steeds, zij het op andere gebieden, gevoed door mijn ouders.
Vanwaar de behoefte om als ouders altijd de grens aan te geven. Een kind kan ook zelf aangeven wat de grens (wat hem betreft) moet zijn.
Verschillen daarin moet je bespreken (niet: onderhandelen). Probeer het eens vanuit het kind te zien!
Als ik een kind spreek moet ik letterlijk en figuurlijk door de knieën gaan.
Doe ik dat niet dan kijk ik "uit de hoogte" op hem neer.

Onanks dat zijn er regels.
Wij hebben de regel in huis dat wij niet schreeuwen, gillen, slaan, schoppen en wat er al aan ander negatief gedrag kan zijn.
Dat die regels wel eens overtreden worden is een feit. Dat feit bestraf je niet maar het wenselijke gedrag benoem je.
Vanuit die methode ontdek je dat kinderen mondiger zijn dan je denkt.

Waarom mag de ouder wel het kind apart zetten als in de optiek van de ouder het gedrag onwenselijk is en mag het kind zijn ouder niet apart zetten?
Ben jij als ouder zoveel meer dan de ander?
In mijn beleving niet: mijn kinderen mogen mij aanspreken op mijn gedrag zoals ik hen aanspreek op hun gedrag.

Mijn kinderen zijn niet mijn 'gelijken', wel net zoveel waard, maar niet gelijk.
Als ouder moet ik wel mijn kind respecteren, op zijn niveau kunnen communiceren... Dat wil niet zeggen dat we dat er geen gezagsverhouding is.
Van God heb ik gezag over mijn kinderen gekregen. Dat is iets anders dan macht. Dat is namelijk negatief. Gezag dwing je af door je houding.
Er staat ergens een tekst over de Here Jezus: Luc 4,32 En zij stonden versteld over zijn leer, want zijn woord was met gezag.
Gezag vind ik iets wat je door je manier van doen uitstraalt op een positieve manier.
Natuurlijk kan een kind een grens aangeven.... Maar als ik het er niet mee eens ben (als je dit met elkaar bespreekt) vind ik het belangrijk dat de eindbeslissing bij de ouder ligt. Kinderen hebben behoefte aan grenzen, al zeggen ze dat niet.... Sommige kinderen kunnen hun eigen grenzen niet trekken bijvoorbeeld.
Hoe doe je dat in vredesnaam in de praktijk: Overtredingen niet bestraffen maar wenselijk gedrag benoemen..... Er zit natuurlijk waarheid in dat je een kind niet alleen negatieve aandacht moet geven. Met een redelijk groot gezin ga je daar ook misschien anders mee om dan dat je er een of twee hebt.... Sommige kinderen zijn ook te mondig.

Col. 3:20: Kinderen, gehoorzaamt uw ouders in alles, want dit is welbehaaglijk in de Here.
21 Vaders, prikkelt uw kinderen niet, opdat zij niet moedeloos worden.

Hier lees ik toch ook dat de kinderen niet alleen een recht hebben maar ook een plicht. Kinderen die de ouders op dezelfde manier moeten behandelen als jij hen behandeld. Dat staat wel heeeeeel ver van mij af.
We doen dat wel eens uit de gein, maar absoluut niet serieus. Als je het uit de gein doet kun jer wel over praten waarom je bepaalde maatregelen treft.

Ik ga heel open met m'n kinderen om, maar soms is er opeens het gevoel: He stop, ik ben wel je moeder of vader.....niet je vriendje van de overkant...
Dat heeft niet te maken met dat ik meer zou zijn. Maar het moet wel duidelijk zijn hoe de verhoudingen liggen...

Wybo · « **Reactie #57 Gepost op:** februari 11, 2004, 10:52:07 pm »

yup dat is ook de manier waarop ik er tegenaan kijk

Zwever · « **Reactie #58 Gepost op:** februari 11, 2004, 10:58:40 pm »

Ik ken nog wel een vrij tengere en kleine vrouw, met 4 zonen, allemaal best wel stevige jongens. Soms was haar man er niet met eten, en dan kon het dus best wel eens een rotzooi worden.

In dat huis hadden ze ook zoiets van een pollepel hangen, en dan hoefde ze er maar naar te kijken en de rust keerde al weer terug. Ze heeft die pollepel overigens nóóit gebruikt; het idee was al genoeg.

Puur en alleen wenselijk gedrag opzeggen lijkt me ook in de praktijk niet haalbaar: volgens mij was alleen Jezus zo'n lief kind

Marloes · « **Reactie #59 Gepost op:** februari 11, 2004, 11:00:19 pm »

Die was op 12-jarige leeftijd ook zomaar weggelopen zonder zijn ouders in te lichten.. Zeker op die leeftijd zou je toch beter moeten weten.

Riemer Lap (inactief) · « **Reactie #60 Gepost op:** februari 11, 2004, 11:08:48 pm »

quote:
op 11 Feb 2004 22:42:15 schreef Priscilla en Aquila:
Van God heb ik gezag over mijn kinderen gekregen. Dat is iets anders dan macht. Dat is namelijk negatief. Gezag dwing je af door je houding.
Er staat ergens een tekst over de Here Jezus: Luc 4,32 En zij stonden versteld over zijn leer, want zijn woord was met gezag.

Exact, zij stonden versteld over zijn WOORD niet over zijn slagkracht.

quote:
Hoe doe je dat in vredesnaam in de praktijk: Overtredingen niet bestraffen maar wenselijk gedrag benoemen..... Er zit natuurlijk waarheid in dat je een kind niet alleen negatieve aandacht moet geven. Met een redelijk groot gezin ga je daar ook misschien anders mee om dan dat je er een of twee hebt.... Sommige kinderen zijn ook te mondig.

Probeer het eens, je kind het wenselijke gedrag benoemen.
Meestal roept men: "Als je nu niet ophoudt kun je naar je kamer gaan"
Wat ook kan is benoemen welk gedrag je wilt zien.
Dat gaat verder dan "ophouden".
Je kunt bv. zeggen "Ik wil dat jij naar je kamer gaat om rustig te worden. Als jij rustig bent en gewoon mee kunt doen mag je weer beneden komen."

quote:
Col. 3:20: Kinderen, gehoorzaamt uw ouders in alles, want dit is welbehaaglijk in de Here.
21 Vaders, prikkelt uw kinderen niet, opdat zij niet moedeloos worden.

In alles? gehoorzaamt Uw ouders in alles wat welbehaaglijk is voor de Here neem ik aan.
Over dat prikkelen heb ik genog aangegeven in eerdere stukken.

quote:
Hier lees ik toch ook dat de kinderen niet alleen een recht hebben maar ook een plicht. Kinderen die de ouders op dezelfde manier moeten behandelen als jij hen behandeld. Dat staat wel heeeeeel ver van mij af.
We doen dat wel eens uit de gein, maar absoluut niet serieus. Als je het uit de gein doet kun jer wel over praten waarom je bepaalde maatregelen treft.

Als iets ver van jou afstaat zegt niet dat het niet kan.

quote:
Ik ga heel open met m'n kinderen om, maar soms is er opeens het gevoel: He stop, ik ben wel je moeder of vader.....niet je vriendje van de overkant...
Dat heeft niet te maken met dat ik meer zou zijn. Maar het moet wel duidelijk zijn hoe de verhoudingen liggen...

Dat heeft te maken met respect en dat krijg je niet door het er in te slaan (dan hebben ze nl. respect voor je slagkracht i.p.v. respect voor jou) maar door het kind te accepteren

Riemer Lap (inactief) · « **Reactie #61 Gepost op:** februari 11, 2004, 11:14:20 pm »

quote:
op 11 Feb 2004 20:40:53 schreef marijma:
Wat Riemer zegt, vind ik best nuttig om te lezen, ook ik zoek naar andere manieren dan slaan!

Je kunt regelmatig de Gordoncursus volgen bij thuiszorgorganisaties etc.

Priscilla en Aquila · « **Reactie #62 Gepost op:** februari 12, 2004, 12:21:03 am »

quote:
op 11 Feb 2004 23:08:48 schreef Riemer Lap:
[...]

Exact, zij stonden versteld over zijn WOORD niet over zijn slagkracht.

[...]

Dat heeft te maken met respect en dat krijg je niet door het er in te slaan (dan hebben ze nl. respect voor je slagkracht i.p.v. respect voor jou) maar door het kind te accepteren

Volgens mij maak je steeds een denkfout: omdat ik het niet met je eens ben - op een bepaald gebied - maak jij ervan dat ik voor slagkracht ga. Lees maar na, dat zeg ik niet.

Jan-Luc · « **Reactie #63 Gepost op:** februari 12, 2004, 11:11:50 am »

En wat vinden de kinderen er zelf van van wat Donner wil??

De beide oudsten hier hebben het op het jsugdjournaal gezien. Er werd alsvolgd gereageerd.
De middelste (9) kwam met de vraag wat ik ervan vond. Ik heb die vraag naar haar terug gespeeld en zij reageerde met; Als een kind iets moet leren maar het leert niet met woorden dan mag je het best wel een tik geven.

De oudste (10) reageerde met: Yessssssssssssssssssssssss als ik dan heeeeeeeeeeeel boos ben mag je me geen tik meer geven.

Zelf vind ik dat een pedagogischt tik moet kunnen zeker op jonge leeftijd. Verder is het geestelijk mishandelen minsten zo erg als lichamelijk misschien wel erger

Maar daar word niets mee gedaan want dat is nog veel ongrijpbaarder dan lichamelijk.
Ik ben het er mee eens dat je uit boosheid en onmacht niet mag slaan en daar is iedereen het ook wel mee eens. Maar ik mis het stukje dat we allemaal maar mensen zijn waardoor het toch wel eens gebeurt. Tenminste hier wel heel af en toe. Ik weet ook wel hoe de theorie inelkaar steekt maar dat wil nog niet zeggen dat we het altijd maar kunnen toepassen.
Groetjes Jan-Luc

Jakolien · « **Reactie #64 Gepost op:** februari 12, 2004, 01:56:38 pm »

Ik ben altijd heel zuinig geweest met 'pedagogische tikken'. Was altijd bang voor de emotionele gevolgen voor mijn kind. Maar... inmiddels heb ik geleerd dat te voorzichtig en vriendschappelijk omgaan met je kind (alleen maar praten, geen gezagsdrager maar vooral vriendin willen zijn, e.d) nog veel meer schade aanricht!!!
Hád ik mijn positie als moeder maar meer duidelijk gemaakt... Wás ik maar niet zo bang geweest voor een corrigerend optreden... Hád ik in het verleden maar wat vaker een tik uitgedeeld...
Nu ben ik mijn 13-jarige dochter kwijtgeraakt....
Via voorlichting op school e.d had ze gehoord dat ouders en kinderen gelijk zijn aan elkaar, en dat daarom een ouder een kind nóóit een tik mag geven. 'Dat hoef je niet te pikken van je moeder', werd haar gezegd. (Ik had haar een tik tegen haar wang gegeven, omdat ze mij voor 'idioot' uitschold) Ja, dat was koren op haar molen, opstandig als ze al was... Ze liep van huis weg en kreeg daarbij de 'beschermende hulp' van een instantie. Aan hen (en aan vele anderen) vertelde ze dat zij thuis door mij mishandeld werd...!!!!

Ik denk dat ik mijn kinderen in de opvoeding te weinig duidelijkheid en grenzen en regels heb geboden. En ze te weinig heb geconfronteerd met de gevolgen van verkeerd gedrag.
Kortgeleden hoorde ik een amerikaanse TV-psycholoog zeggen dat dát misschien wel de kwalijkste vorm van kindermishandeling is.

marijma · « **Reactie #65 Gepost op:** februari 12, 2004, 02:24:13 pm »

Ik heb met pijn in mijn hart je berichtje gelezen, Jakolien. Wat moet je een verdriet hebben....mijn oudste dochter is 9 maar ik moet er gewoon niet aan denken

, ik kan verder niks tegen je zeggen behalve dat ik voor jullie ga bidden!! Voor jullie verdriet, en dat alles weer tussen je dochter en jou goed mag komen......

Ik wil wel zeggen dat toen ik hoorde van minister Donner die deze wet wil doordrukken, dat ik toen dacht....kinderen krijgen zo een machtsmiddel om hun ouders te chanteren....
En zo krijg je in de ergste gevallen gezinnen waar kinderen de baas kunnen zijn.

Nee...dan ben ik niet tegen slaan...opvoedkundige tik is niets mis mee. Mits ouders inderdaad maar niet uit boosheid gaan slaan!!
Waarom moet er nu gelijk een wet uitgevaardigd worden en waarom beginnen ze niet eerst met fatsoenlijke voorlichting zonder direct naar het andere uiterste te gaan streven.

marijma · « **Reactie #66 Gepost op:** februari 12, 2004, 02:27:18 pm »

quote:
op 11 Feb 2004 23:14:20 schreef Riemer Lap:
[...]

Je kunt regelmatig de Gordoncursus volgen bij thuiszorgorganisaties etc.

Kijk, das nou leuk en laten ze dat nou in het ziekenfondspakket stoppen!
O nee...nou zeg ik het onmogelijk met al die dingen die ze al UIT het ziekenfondspakket halen...duh

Riemer Lap (inactief) · « **Reactie #67 Gepost op:** februari 12, 2004, 04:12:54 pm »

quote:
op 12 Feb 2004 00:21:03 schreef Priscilla en Aquila:
[...]

Volgens mij maak je steeds een denkfout: omdat ik het niet met je eens ben - op een bepaald gebied - maak jij ervan dat ik voor slagkracht ga. Lees maar na, dat zeg ik niet.

Het was niet persoonlijk bedoeld, mocht je het zo lezen: Sorry.

Priscilla en Aquila · « **Reactie #68 Gepost op:** februari 12, 2004, 11:35:01 pm »

quote:
op 12 Feb 2004 11:11:50 schreef Jan-Luc:

Ik ben het er mee eens dat je uit boosheid en onmacht niet mag slaan en daar is iedereen het ook wel mee eens. Maar ik mis het stukje dat we allemaal maar mensen zijn waardoor het toch wel eens gebeurt. Tenminste hier wel heel af en toe. Ik weet ook wel hoe de theorie inelkaar steekt maar dat wil nog niet zeggen dat we het altijd maar kunnen toepassen.
Groetjes Jan-Luc

Het gaat inderdaad niet altijd zoals het zou moeten, ook wat betreft dit onderwerp....
Belangrijk is het vergeving vragen aan je kinderen als je je de fout bent ingegaan en uitleggen hoe het kwam...

Priscilla en Aquila · « **Reactie #69 Gepost op:** februari 12, 2004, 11:39:54 pm »

quote:
op 12 Feb 2004 13:56:38 schreef Jakolien:
molen, opstandig als ze al was... Ze liep van huis weg en kreeg daarbij de 'beschermende hulp' van een instantie. Aan hen (en aan vele anderen) vertelde ze dat zij thuis door mij mishandeld werd...!!!!

Ik ken soortgelijke verhalen.....

Heel veel sterkte Jakolien. En als je je dochter naar je beste weten hebt opgevoed, heb er dan geen schuldgevoel over... Al kan ik me wel voorstellen dat je het zo voelt....

Bumblebee · « **Reactie #70 Gepost op:** februari 13, 2004, 01:10:11 pm »

quote:
op 12 Feb 2004 13:56:38 schreef Jakolien:
Ik denk dat ik mijn kinderen in de opvoeding te weinig duidelijkheid en grenzen en regels heb geboden. En ze te weinig heb geconfronteerd met de gevolgen van verkeerd gedrag. Kortgeleden hoorde ik een amerikaanse TV-psycholoog zeggen dat dát misschien wel de kwalijkste vorm van kindermishandeling is.

Je hebt helemaal gelijk Jacolien!
(Ik bedoel niet dat jij het fout hebt gedaan hoor, dat weet ik niet maar met wat je hier zegt)

Er is WEL een gezagsverhouding tussen ouders en kinderen, ouders zijn de "baas" en kinderen moeten gehoorzamen. (even wat ongenuanceerd gezegd) Jezelf op hetzelfde niveau trekken als je kinderen en van je gezin een soort democratie maken is in mijn ogen geen uiting van respect voor je kinderen, maar een uiting van ontlopen van je taken en verantwoordelijkheden als ouder!
Als kinderen ouder worden kun je het "gezag" steeds meer laten varen en steeds meer samen overleggen, maar je blijft toch altijd moeder/vader en kind.

Zwever · « **Reactie #71 Gepost op:** februari 13, 2004, 01:32:04 pm »

Ook ik wil zeggen dat ik het echt verschrikkelijk vindt voor Jakolien, dit gun je niemand. Hopelijk brengt God je dochter tot inkeer!!

Ik ken trouwens ook een voorbeeld van een moeder die haar huwelijksproblemen met haar instabiele dochter van 16 ging zitten bespreken. Dat geeft ook hele kromme situaties.

marijma · « **Reactie #72 Gepost op:** februari 13, 2004, 01:46:06 pm »

Wil ik nog iets toevoegen....
Ooit hoorde ik van iemand dat je, door je kinderen gezag te leren hebben voor je ouders (uiteraard wel positieve manier), je ze ook gezag en verantwoordelijkheid leert te hebben voor andere zgn. gezagdragers. Bijv. de politie, de onderwijzer, je baas...
Want is het immers niet zo dat het leven ook gewoon zo is....er is altijd een gezag boven je die je dient te respecteren....in het hoogste geval God, onze liefdevolle Vader. Baas zijn , klinkt misschien cru, maar ik denk dat het een gezond aspect is in een gezin als de kinderen weten hoe de verhoudingen liggen in het gezin, net zo goed als de rest van de verhoudingen in de rest van de wereld.
Je voedt je kinderen immers op om ze later los te laten en de wereld in te gaan en dan wil je toch graag zien dat je kinderen een stabiel, liefst succesvol leven hebben. Ik denk persoonlijk....dat mensen te ver kunnen en irreeël zijn door kinderen als gelijken te beschouwen. Zo zit onze maatschappij toch ook niet in elkaar?!

Bumblebee · « **Reactie #73 Gepost op:** februari 13, 2004, 01:53:15 pm »

quote:
op 13 Feb 2004 13:46:06 schreef marijma:
Baas zijn , klinkt misschien cru, maar ik denk dat het een gezond aspect is in een gezin als de kinderen weten hoe de verhoudingen liggen in het gezin, net zo goed als de rest van de verhoudingen in de rest van de wereld.

Precies, als je de Bijbel leest dan zie je dat die helemaal aan elkaar hangt van gezagsverhoudingen.

God is het hoofd van Christus, en Christus gehoorzaamt Hem. Zo:
- zijn wij allemaal gehoorzaam/onderdanig aan Christus
- en kinderen aan hun ouders
- gemeenten aan hun leiders
- vrouwen aan hun echtgenoten (dus niet: aan mannen in het algemeen

)
- burgers aan hun overheden.

Het christendom is eigenlijk in hoge mate ondemocratisch. Wetten om de gelijke rechten van ieder mens te beschermen zijn er daarom niet omdat de Bijbelse gezagsverhoudingen niet goed zijn, ze zijn, integendeel Goddelijk, maar omdat de gezagsdragers op deze aarde niet goed zijn. Dit geldt voor ouders, echtgenoten, overheden, leiders, alleen niet voor Christus en God. Daarom moeten wij de gezagsverhoudingen respecteren, zolang ze niet tegen Gods wil ingaan. Ouders mogen hun kinderen dus tuchtigen maar niet mishandelen.

Voor de lolbroeken: uiteraard verschillen die gezagsverhoudingen onderling. Het is niet de bedoeling dat mannen hun vrouw corrigerende tikjes gaan geven.

Dit spreekt voor zich omdat hier geen sprake is van opvoeding.

marijma · « **Reactie #74 Gepost op:** februari 13, 2004, 01:55:21 pm »

WAUW, dat heb je even heel mooi gezegd Bumblebee

Riemer Lap (inactief) · « **Reactie #75 Gepost op:** februari 13, 2004, 09:04:32 pm »

Ook in de manier waarop wij de kinderen opvoeden is een gezagsverhouding.
Gezag betekent voor het kind "gezien worden" en respect hebben voor de ander.
Nergens heb ik gezegd (in ieder geval het zo niet bedoeld) dat er geen gezagsverhouding is tussen ouder en kind.
Dat is ook niet wat er in de wet geregeld gaat worden.
Wat wel geregeld wordt is de wijze waarop jij als ouder met je gezag om gaat.

Gerolf · « **Reactie #76 Gepost op:** maart 06, 2004, 04:15:23 pm »

Als die wet er al komt, wat ik me afvraag met de partijen die nu in de tweede kamer zitten, denk ik toch dat de wet wel zodanig geformuleerd zal zijn dat het niet verboden zal worden een kind "een tik op de vingers" te geven.

Ik vermoed dat het vooral om het "zwaardere" slaan gaat, wat ook vrij veel blijkt te gebeuren, en dat het niet zo zal zijn dat als je je kind een tik geeft, om te corrigeren je niet direkt voor de rechter zal worden gesleept.

In elk geval vind ik het een zeer goed initiatief om kinderen te beschermen tegen geweld.

Joeri · « **Reactie #77 Gepost op:** maart 09, 2004, 08:51:31 pm »

Op zich zou ik tegen zijn, maar het is dat deze samenleving zo zondig is en ouders zelf niet meer weten wat goed en kwaad is dat ik met deze wet meega.

aan de andere kant heb ik gehoord en herriner ik me dat het voorkomt dat gebeurtenissen die op aarde erg lijken, lijken op onderdrukking of geweld van een dader jegens een slachtoffer, vanaf de hemel gezien een afspraak tussen 2 zielen zijn... en dat kan vrij ver gaan. ook zover dat een mishandelde vader van zijn kind onbewust toestemming krijgt om de zondes van de vader in de zoon te slaan zegmaar

alles heeft een reden zullen we maar denken

bart1984 · « **Reactie #78 Gepost op:** maart 15, 2004, 10:47:22 am »

Goede wet!!!!
Het slaan van kinderen kan echt niet!!! Het is gewoon mishandeling.

Joeri · « **Reactie #79 Gepost op:** maart 15, 2004, 05:38:23 pm »

quote:
op 15 Mar 2004 10:47:22 schreef bart1984:
Goede wet!!!!
Het slaan van kinderen kan echt niet!!! Het is gewoon mishandeling.

idd het is echt verschrikkelijk hoe kinderen op schoolpleinen elkaar tegenwoordig de kop inslaan afstraffen die hap

just kidding

JurjenWolter · « **Reactie #80 Gepost op:** maart 15, 2004, 07:43:31 pm »

Goede wet!!!!
Het slaan van kinderen kan echt niet!!! Het is gewoon mishandeling.

Dit is veel te snel gezegt, ik volg dit onderwerp al een tijdje, het ligt echt niet zo makkelijk. Niet elk slaan is mishandelend, ik ben God oprecht dankbaar dat ik opgevoed ben zo als ik opgevoed ben, en dat is soms met hier en daar een tik geweest, Toch zijn er weinig mensen die zon goede band met hun ouders hebben als ik. Als mijn vader mij niet af en toe had geslagen had hij mij mishandeld!!!

Riemer Lap (inactief) · « **Reactie #81 Gepost op:** maart 15, 2004, 08:18:29 pm »

quote:
op 15 Mar 2004 19:43:31 schreef JurjenWolter:
Toch zijn er weinig mensen die zon goede band met hun ouders hebben als ik.

Dat kunnen wij natuurlijk niet meten, maar wel fijn dat je een goede verhouding met je vader hebt.

quote:
Als mijn vader mij niet af en toe had geslagen had hij mij mishandeld!!!

Dat snap ik niet: een vader die zijn kinderen niet slaat mishandelt zijn kinderen?

Joeri · « **Reactie #82 Gepost op:** maart 15, 2004, 08:24:58 pm »

quote:
op 15 Mar 2004 20:18:29 schreef Riemer Lap:
[...]

Dat kunnen wij natuurlijk niet meten, maar wel fijn dat je een goede verhouding met je vader hebt.
[...]

Dat snap ik niet: een vader die zijn kinderen niet slaat mishandelt zijn kinderen?

Ik denk dat hij bedoelt dat als hij niet af en toe een tik had gekregen hij op een zondig verkeerd pad terecht was gekomen.

Priscilla en Aquila · « **Reactie #83 Gepost op:** maart 15, 2004, 08:30:12 pm »

quote:
op 15 Mar 2004 20:18:29 schreef Riemer Lap:
[...]

Dat kunnen wij natuurlijk niet meten, maar wel fijn dat je een goede verhouding met je vader hebt.
[...]

Dat snap ik niet: een vader die zijn kinderen niet slaat mishandelt zijn kinderen?

Het is iets in de trent van: Wie zijn zoon lief heeft, tuchtigt hem reeds vroeg.
Als je een kind niet 'bijstuurt' kan het zijn dat hij later verder van huis is.....

Dit tuchtigen doe je uit liefde om hem op het goede pad te houden. En bij sommige kinderen is dit blijkbaar zo nodig, dat als je het niet doet ze later de verkeerde kant opgaan......
Dan kan het zacht behandelen achteraf een misser zijn geweest:
Mishandeling dus.....

Riemer Lap (inactief) · « **Reactie #84 Gepost op:** maart 15, 2004, 08:31:09 pm »

Wil graag zijn eigen uitleg...

elle · « **Reactie #85 Gepost op:** maart 15, 2004, 10:15:05 pm »

Goed, ik reageer ook even.
Een tik over de vingers/ pakje voor de billen in heel erge gevallen, vind ik ok, met alle mitsen die al eerder zijn genoemd (door oa Alfredt).

Daarnaast wil ik opmerken dat, in mijn ervaring, het slaag dat ik heb gehad (tot een jaar of 13, en soms echt niet kinderachtig) niet tot trauma's heeft geleid. De trauma's stammen van na die tijd: er zijn wat mij betreft dus wel wat ergere vormen van mishandeling dan een fysieke klap. (Vormen waarin het kind op een gegeven moment denkt: "geef die klap nou maar, dan ben ik er vanaf, want dit trek ik niet").

edit/ (Ik kan soms echt geen NL zinnen bouwen)

JurjenWolter · « **Reactie #86 Gepost op:** maart 30, 2004, 10:47:43 pm »

Hee Wat ik er mee bedoelde werd juist uitgelegt, op korte termijn zeg je mischien van je moet je kind niet slaan enzo, maar op langere termijn leer je wel je verantwoordelijkheid kennen. En je merkt de gevolgen van je fouten op een extra duidelijke manier. Dat is misschien pijnlijk maarjah straf moet vervelend zijn. Dus ik mag de Here danken voor een goede opvoeding. En als ik om me heen kijk kunnen er nog best was, knaapjes een tikje gebruiken....GRRr

Joeri · « **Reactie #87 Gepost op:** maart 30, 2004, 10:53:51 pm »

quote:
op 30 Mar 2004 22:47:43 schreef JurjenWolter:
Hee Wat ik er mee bedoelde werd juist uitgelegt, op korte termijn zeg je mischien van je moet je kind niet slaan enzo, maar op langere termijn leer je wel je verantwoordelijkheid kennen. En je merkt de gevolgen van je fouten op een extra duidelijke manier. Dat is misschien pijnlijk maarjah straf moet vervelend zijn. Dus ik mag de Here danken voor een goede opvoeding. En als ik om me heen kijk kunnen er nog best was, knaapjes een tikje gebruiken....GRRr

tegelijk mee eens en niet mee eens, niet mee eens juist omdat de meeste mensen tegenwoordig kinderen slaan of nee zeggen om stompzinnige redeneen zoals fatsoen, waar god tegen is, ook tegen omdat we eerst naar onszelf moeten kijken, en dus niet als farizeeers fatsoenlijk zijn, maar wel LIEFDEVOL (ZEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEER groot verschil) , wel mee eens omdat idd ze soms dingen doen die niet mogen, maarja tegenwoordig is het des te moeilijker te bepalen waarom mensen doen wat ze doen :-7

JurjenWolter · « **Reactie #88 Gepost op:** april 01, 2004, 03:25:17 pm »

tegelijk mee eens en niet mee eens, niet mee eens juist omdat de meeste mensen tegenwoordig kinderen slaan of nee zeggen om stompzinnige redeneen zoals fatsoen, waar god tegen is, ook tegen omdat we eerst naar onszelf moeten kijken, en dus niet als farizeeers fatsoenlijk zijn, maar wel LIEFDEVOL (ZEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEER groot verschil) , wel mee eens omdat idd ze soms dingen doen die niet mogen, maarja tegenwoordig is het des te moeilijker te bepalen waarom mensen doen wat ze doen :-7

Ik laat mij er niet over uit of fatsoen nou iets is waar je een kind voor moet slaan of niet. Ik kan mij het trouwens donders goed voorstellen dat als een kind zich onbeschoft gedraagt tegen over bijvoorbeeld zijn opa en oma, dat hij dan een pak voor zijn broek krijgt.
Enne inderdaad moet je als ouder ook naar je zelf kijken maar daarom mag je je kinderen toch nog wel iets afleren??? Hoe je dat wil doen is je eigen zaak alleen is een pak slaag af en toe donders effectief. En je moet je kind niet alleen straffen maar ook vooral veel liefde geven: van ze houden en dat laten merken en ook zeggen, als je dat doet mag je je kinderen ook slaan van uit het perspectief dat om ze geeft. En dat moet je voor het straffen of er na volgens mij ook zeggen. Dat hebben mijn ouders in ieder geval ook gedaan

JW

Vivine · « **Reactie #89 Gepost op:** mei 14, 2004, 06:48:58 pm »

Ik ben het er niet mee eens. Met een kind van 2 kun je toch niet in discussie gaan? Op die leeftijd zijn ze nog niet echt voor rede vatbaar... Een corrigerende tik is dan volgens mij niet verkeerd. Wel moet duidelijk zijn waarom het kind wordt gestraft, dat moet de ouder wel goed laten weten volgens mij.
Wel is het erg als sommige ouders het verschil niet weten tussen mishandeling of alleen een tik.

Joeri · « **Reactie #90 Gepost op:** mei 15, 2004, 07:22:06 pm »

quote:
Mart schreef op 11 februari 2004 om 15:32:
[...]

wat wil je dan doen? er over praten helpt bij een kind van 4 echt niet.. hoe hard je ook zegt dat het niet mag, het kind zal dat koekje zeker pakken, al was het alleen al om te kijken wat er dan gebeurd.. als je dan niets doet zal een kind het de volgende keer vanzelfsprekend weer doen en gaat het van kwaad tot erger.

en dan kan je wel zeggen dat je er met het kind over moet praten, maar dat werkt bij peuters echt niet. in zulk soort gevallen is het dan ook niet een gebrek aan respect van een kind voor de ouders maar eerder puur uitproberen. Op een gegeven moment zal je als ouders een lijn moeten trekken 'tot hier en niet verder' zolang je daar consequent in bent en met alle liefde voor het kind moet een corrigerende tik kunnen imo.

wat is er in hemelsnaam mis met een koekje pakken? waar in gods wet staat dat kinderen geen koekje mogen pakken? ik ga mun kind dat niet verbieden. ik ga er hoogstens voor zorgen dat hij er niet bij kan, of niet weet dat die trommel er is.

Joeri · « **Reactie #91 Gepost op:** mei 15, 2004, 07:25:52 pm »

quote:
JurjenWolter schreef op 01 april 2004 om 15:25:

Ik laat mij er niet over uit of fatsoen nou iets is waar je een kind voor moet slaan of niet.

**** fatsoen en dat meen ik serieus.

quote:
Ik kan mij het trouwens donders goed voorstellen dat als een kind zich onbeschoft gedraagt tegen over bijvoorbeeld zijn opa en oma, dat hij dan een pak voor zijn broek krijgt.

Dan komt dat door gebrek aan liefde aan 1 van de kanten en niet door onfatsoen . een kind kent dat woord niet;gezegend is mijn heer dat hij zijn ziel aan kinderkens openbaart.
(hoe zei jezus dit ook alweer)

quote:
Enne inderdaad moet je als ouder ook naar je zelf kijken maar daarom mag je je kinderen toch nog wel iets afleren??? Hoe je dat wil doen is je eigen zaak alleen is een pak slaag af en toe donders effectief.

hangt er maar vanaf waarvoor. wat mij betreft is er maar 1 goede opvoeding:eentje die volledig gedaan word conform de wil van de heilige geest.

quote:
En je moet je kind niet alleen straffen maar ook vooral veel liefde geven: van ze houden en dat laten merken en ook zeggen,

juist

quote:

als je dat doet mag je je kinderen ook slaan van uit het perspectief dat om ze geeft. En dat moet je voor het straffen of er na volgens mij ook zeggen. Dat hebben mijn ouders in ieder geval ook gedaan

JW

Wat als je kind nou gelijk heeft in gods ogen?

Riemer Lap (inactief) · « **Reactie #92 Gepost op:** juni 08, 2004, 02:26:35 pm »

Stapje verder:
Ouders mogen kennelijk kinderen slaan omdat dat nodig lijkt te zijn en er een gezagsverhouding is.

Mogen "grote mensen" dit dan ook als er sprake is van een gezagsverhouding?
Waarom corrigeren we kinderen met "gepast" geweld en volwassenen neit?
Dat is toch meten met twee maten?

Joeri · « **Reactie #93 Gepost op:** juni 09, 2004, 04:27:21 pm »

gelukkig weet ik uit ervaring dat God kinderclubjes erop uitzend om precies dat te doen riemer... helaas komen dat soort verhalen in de krant waardoor ook zogenaamde christenen hen veroordelen als tuig.

Riemer Lap (inactief) · « **Reactie #94 Gepost op:** juni 12, 2004, 07:36:27 pm »

quote:
Joeri schreef op 09 juni 2004 om 16:27:
gelukkig weet ik uit ervaring dat God kinderclubjes erop uitzend om precies dat te doen riemer... helaas komen dat soort verhalen in de krant waardoor ook zogenaamde christenen hen veroordelen als tuig.

Oftewel: kun je dit uitleggen?

Riemer Lap (inactief) · « **Reactie #95 Gepost op:** juni 30, 2004, 12:04:58 am »

Ik heb mijn kinderen van GOD gekregen, een kado, een wonder in mijn huis.
Mag ik dat kado dan slaan en pijn doen?
Is het niet een opdracht om je kinderen respectvol (respect ook voor hun lichamelijke integriteit!) te bejegenen?

Bumblebee · « **Reactie #96 Gepost op:** juni 30, 2004, 08:10:53 am »

respectvol... integriteit...

Mag je dan ook niet boos op ze worden of ze iets verbieden (ook al is dat in hun eigen bestwil) omdat je dan hun autonomie of zoiets aantast?

Kom op, we hebben het niet over zware mishandeling maar over heel af en toe een tik op de bibs....
daar krijgen kids echt niks van en ze leren er wel van. Ik ben ervan overtuigd dat kinderen nu te WEINIG gecorrigeerd worden, verwende kleine prinsjes en prinsesjes zijn het soms. Ik erger me soms rot in de trein, en het valt me op dat de allochtone kleintjes zich véél beter gedragen.

Niet dat je er dan maar op los moet slaan, maar in het algemeen een iets meer corrigerende opvoeding (eventueel met af en toe een tik op de billen) zou volgens mij niet verkeerd zijn.

vrolijke · « **Reactie #97 Gepost op:** juni 30, 2004, 01:03:22 pm »

In die wet zou moeten staan, dat je je kinderen als volwaardige zelfstandige mensen moet akcepteren. "Tikken" en "klaps op de billen" is heel iets anders dan "slaan". Kinderen die geslagen worden, worden zelden zelfbewuste, autarke mensen.

ruth · « **Reactie #98 Gepost op:** juli 23, 2004, 11:33:43 am »

tja,wat een emotineel onderwerp. Mijn opa gaf zijn kinderen met de riem ervan langs, dan had je ook wel wat gedaan, wat niet kon. Mijn pa, deed het met zijn blote hand,en dan ging je over de knie. Ook niet mis en dan gaat het echt niet over een tik. Mijn moeder hanteerde de roede(stok). Het zij op je open hand , hetzij een flinke pak op je billen. En ja daar word je niet blij van. Later gebruikte ze de mattenklopper voor mijn broertje, ik heb er ook nog van langs meegehad. Die gradatie is milder dan een stok . Ja dat is in hun ogen liefde geweest om ons als kinderen op het rechte pad te houden.Gelukkig heb ik ze vergeven. Maar ik durfde het nooit anderen te vertellen, want ik hield te veel van mijn ouders. Misschien was het onmacht, zij zien zelf ook in dat het zo niet moest, maar ze wisten niet hoe dan wel.
Mijn kinderen krijgen van mij ook weleens een tik. maar ik ben zelf erg gevoelig in mijn handen en het doet mij pijn en hun lachen erom!Dus ik zoek ook manieren om het niet te doen.
Ik heb ontdekt dat ik mijn kinderen beter 5 minuten (en ik zet een wekker) op een stoel kan laten zitten met de mond dicht of op het halletje en als ze echt iets gedaan hebben dat ik boos ben, stuur ik ze naar hun kamer. En ze vinden dat ook echt verschrikkelijk.
En er zijn genoeg andere dingen om te laten merken dat je je kind op zijn nummer zet.
Je kind weghalen bij een hete kookplaat lijkt me meer voor de hand liggen dan het daar een tik geven. Er wordt niet voor niks informatie verstrekt bij het consultatie bureau over veiligheid bij kinderen van 0-4 jaar.
Ik weet van vroeger dat ze mij ook dikwijls een tik gaven als ik te dicht in de buurt van de gaskachel kwam en dat hielp NIET. Uit eindelijk bleef ik uit de buurt toen mijn vader mijn hand er op legde, om te voelen dat het heet was.
Dit is mijn ervaring, ik ben niet gefrustreerd en ik heb er niets aan over gehouden. Wel heb ik van deze situatie geleerd, dat ik het met mijn kinderen meer op hun niveau oplos.
Zelfs mijn kleine van 10 maanden weet wat Nee betekent als hij ergens niet aan mag komen, hij kijkt naar je en als je blijft kijken kruipt hij er bij vandaan.
Zeg niet dat een kind te klein is om iets te snappen.

ruth,

ruth · « **Reactie #99 Gepost op:** juli 23, 2004, 11:41:27 am »

Best Mart, zet je koektrommel eens op de bovenste plank. Bij mij klimmen ze op het aanrecht. Dat hoor ik als ze dat doen. Ik ben ze voor en heb stof om met ze te praten. En je kunt ze leren er om te vragen op een nette manier(dus niet zeuren). Want klimmen mag ook niet.Kinderen willen het nu eenmaal graag herhaalt horen. Hebben ze weer aandacht.
En jij kan positieve aandacht en negatieve aandacht geven. En de kunst bij de ouder ligt om positieve aandacht te schenken. Tik is altijd negatief.