Arne, ik begrijp dat jij mensgerichte prediking ziet als prediking die gericht is op een bepaalde groep mensen, dus doelgroepgericht (zie mijn post hierboven)?
Wat is de definitie die Reformanda/Aanvulling gebruikt? Ik kon het nl. niet vinden op de site die jij gaf.
Welke definitie hanteert de kerkenraad? Hebben zij die van Reformanda overgenomen, of bedoelen zij de doelgroepvariant?
Ik schat nl. in dat ouderlingen die bezwaar maken tegen mensgerichtheid in preken van bepaalde predikanten dit doen in navolging van Reformanda, en dus de Reformanda-definitie hanteren. Die kon ik niet vinden op internet, maar voor zover ik kennis heb van hun standpunten houdt dat het volgende in:
mensgerichtheid
- Reformanda [inhoudelijk verschil]:
in de preek de behoeften van de mens centraal stellen (mensgericht), ipv het verlossende / verzoenende werk van Christus (christocentrisch).
Vb mensgericht: Geloof maar, dan kom je in de hemel en niet in de hel! --> positieve gevolgen voor de mens staan centraal.
Vb christocentrisch: Geloof! Het draait om Christus, die geleden heeft en gekruisgd is! --> werk (en eer) van Christus staat centraal.
- doelgroepvariant [vormverschil]:
in de prediking taalgebruik ed zo aanpassen dat mensen begrijpen wat je wilt overbrengen zodat de boodschap landt, bijv. door voorwerpen op de kansel mee te nemen als voorbeeld, door beeldend / verhalend taalgebruik, door aparte dingetjes voor de kinderen, enz.
Welke definitie van die twee hierboven bedoelt een kerkenraad als ze zegt dat predikanten die te mensgericht preken niet zullen worden uitgenodigd om te preken in deze gemeente?
