Persoonlijk getuigen tijdens belijdenis-doen?

[Bumblebee]

Offtopic in de Weblog van Does:
Leuk genoeg voor een eigen topic.

Aanleiding: een verhaal van Does over belijdenis-doen:

quote:

's Avonds catechisatie gehad en daar ging het over belijdenis doen. Mijn mening over belijdenis schiet bij iedereen daar in het verkeerde keelgat want op een gegeven moment gingen ze me afkappen. Doe ik aan dwaalleer? Nee toch? Nee helemaal niet, maar ik zie het anders.

Avondmaal is in de GKV een "diploma" waarmee je toegang krijgt tot het avondmaal. Maar ik belijdt Christus ook en wil ook mijn leven richten op hem maar ik mag niet aan het avondmaal!! Omdat ik heen Ja heb gezegd op het avondmaalsformulier. Wat een flauwekul!! Nu is dat formulier er om ja te zeggen op de leer die de GKV hanteerd. Maar als ik nu gewoon voor in de kerk spontaan ga staan en ik belijdt Christus dan is het opeens niet goed! Dan wijk ik af van de leer? Zo kwam het wel op mij over.

Ik kom ook niet zo vaak op catechisatie omdat veel dingen tegen mijn gevoel in gaan. Ik snap dat allemaal niet zo al die stromingen. 1 kerk, 1 God. Nee in Nederland is het zo: 3000 kerken, 1 God. De GKV zie ik lang niet met een andere kerk samengaan want de leer is er heilig. Formulieren zijn onaantastbaar. Toevoegingen hebben we wel maar iets afschaffen, dat is uit den boze!

Ik kan er niet mee over weg. Reden dat ik geen belijdenis ga doen. Ik wil mijn geloof belijden met een meer dan alleen een ja. Ja is zo makkelijk, ik wil zeggen tegen mensen hoe ik God heb leren kennen en hoe ik hem belijdt en ervaren heb. Dat wil ik niet alleen door die sullige "Ja". Nee... dat maakt totaal geen inpact op mensen. Eerst dat formulier en dan een sullig antwoord geven. Ik wil geloofsbelijdenissen!

Reacties hierop van anderen


Zwever:
Je moet gewoon zeggen dat je het niet eens bent met de kinderdoop, en na 3 gesprekken van 2 uur laten ze je gelukkig tóch toe, en dan heb je uiteraard ineens zoveel haast om lid te worden dat je niet samen met allemaal anderen belijdenis hoeft te doen.  
Dus dan kun je tijdens die dienst prima in je eentje een belijdenis doen  Of eventueel ook nog weer in het kerkblaadje zoals bij mij gaat gebeuren.
Die dominee wilde zelfs nog wel de belijdenisvragen aanpassen/aanvullen (!) maar dat vond de kerkenraad toch niet zo'n wijs idee. Maar ja die dominee die ik heb is volgens mij net 30, dus die kan ik gewoon met "jij" aanspreken...  


Macguinness
Op zich best wel mooi dat je je geloof tegenover de gemeente wil belijden en dat je wilt vertellen hoe je God hebt leren kennen, een aantal jaren geleden deed iemand bij ons in de kerk dat ook, hij haalde een papiertje uit z'n zak en begon met zijn bekeringsverhaal en hoe hij God had leren kennen, en hij besloot zijn "preek" met een echt "amen".

De 10 andere jongeren zeiden alleen maar "ja" en vielen een beetje in het niet bij het verhaal van die jongen.

De gemeente was laaiend enthausiast over zijn getuigenis, en iedereen had het er savonds bij de koffie over.

Opzich niks mis mee, maar niet iedereen kan dat, sommige mensen zijn nou éénmaal niet zo welbespraakt, en zij moeten niet het idee krijgen dat hun belijdenis niet zo veel voorsteld omdat zij alleen maar "ja" gezegd hebben.
En je "verhaal" vertellen kan ook één op één, of in een heel klein groepje.
Dat is net zo mooi.


Mezzamorpheus
En dus moeten degenen die wél over Gods grote daden in hun leven kunnen vertellen, mét ook nog eens schitterende gevolgen (gemeente heeft het er later nog over - het maakt dus blijkbaar indruk als je over Gods werk vertelt) hun mond maar houden, omdat niet iedereen zo goed kan spreken?  

 
Pleun
Ik zou ook het liefst mijn verkering ehh bekeringsverhaal publiceren in het plaatselijke kerkblad, en mijn belijdenisgeschrift afhalen bij de kerkelijke administratie. Maar ja, zo werkt 't niet he?


Macguinness, in reactie op Mezza
Nee ! Maar je moet de drempel niet te hoog maken voor mensen die dat niet kunnen, die dan wellicht denken: Dat durf ik niet voor een volle gemeente of ik heb geen spectaculair bekeringsverhaal en dus doe ik maar geen belijdenis.
Een simpel "ja" is, als het uit je hart komt, voldoende.


Fransje
Helemaal mee eens. toen mijn dochter ( tienermoeder met een zware tijd achter de rug ) haar belijdenis deed kon ze natuurlijk ook een geweldige getuigenis geven maar die durf had ze niet.
Als we daar meer op aan hadden gedrongen had ze denk ik nog geen belijdenis gedaan.
En als de mensen er s`avond op de koffie nog over zo`n speciale getuigenis hebben hoop ik dat ze het wel in zien dat achter ieder persoon die belijdenis doet een verhaal/getuigenis zit. God gaat met ieder zijn weg en bij de een is het een adembenemend verhaal en bij de ander kan het maar een eenvoudig verhaal zijn.
Maar voor allemaal geld dat het weer een wonder is en een feest in de Hemel.

[Bumblebee]

Discussie-uitgangspunt:

Zou er in onze kerk tijdens het belijdenis-doen meer ruimte moeten komen voor persoonlijk getuigen, vertellen van je "bekeringsverhaal" in plaats van alleen maar "ja" zeggen op het formulier?

Het formulier hoeft natuurlijk niet naar de mestvaalt verwezen te worden, het rituele ja-zeggen kan plaatsvinden na (of voor, voor mijn part) de persoonlijke getuigenissen.

De voorwaarden zijn volgens mij dat het niet al te lang(dradig) moet worden, een probleem dat ik wel eens tegenkom in "evangelisch-getinte" kerken waar ze de gewoonte hebben om wél ruimte te bieden voor persoonlijk getuigen, en dat het ook geen "verplicht nummer" moet worden. Het zou moeten mógen, niet moeten.

Wat vinden jullie?  

[Mezzamorpheus]

Helemaal mee eens (met Fransje en Macguinness)! Mijn enige punt is dat degenen die wél een getuigenis kunnen/willen geven, niet belemmerd mogen worden onder het mom van dat er anderen zijn die het niet kunnen/willen. Dat moet kunnen zonder dat de een zich uitnemender acht dan de ander, lijkt me zo.

[Macguinness]

quote:

op 05 Feb 2004 13:48:11 schreef Bumblebee:
Discussie-uitgangspunt:

Zou er in onze kerk tijdens het belijdenis-doen meer ruimte moeten komen voor persoonlijk getuigen, vertellen van je "bekeringsverhaal" in plaats van alleen maar "ja" zeggen op het formulier?

Het formulier hoeft natuurlijk niet naar de mestvaalt verwezen te worden, het rituele ja-zeggen kan plaatsvinden na (of voor, voor mijn part) de persoonlijke getuigenissen.

De voorwaarden zijn volgens mij dat het niet al te lang(dradig) moet worden, een probleem dat ik wel eens tegenkom in "evangelisch-getinte" kerken waar ze de gewoonte hebben om wél ruimte te bieden voor persoonlijk getuigen, en dat het ook geen "verplicht nummer" moet worden. Het zou moeten mógen, niet moeten.

Wat vinden jullie?  

Het moet natuurlijk wel mogen, maar wat is eigenlijk de meerwaarde er van ? Een persoon verteld hoe hij tot geloof is gekomen en hoe blij hij of zij is Jezus te kennen.
En dan ? Wat kun je als gemeente daar mee ?
Is het eigenlijk "bijbels"  om het te vertellen aan de gemeente hoe je bekeerd bent, wat ik bedoel is: staan er zulke getuigenissen van bepaalde personen in de bijbel ?
Of is het om elkaar een soort van hart onder de riem te steken ?
Is het getuigen buiten de gemeente eigenlijk niet veel belangrijker ?

Zomaar even wat vragen waar ik zo één, twee, drie geen antwooord op weet.

Jullie misschien ?

[Lalage]

Ik vind het eigenlijk best wel logisch dat je even vertelt aan de gemeente waarom je belijdenis wilt doen. Toen ik belijdenis deed (in SoW-kerk) hebben we alle zes in een paar zinnen aangegeven wat ons ertoe bewoog om dat te doen. Maar misschien is het in de gkv wel anders, omdat het normaler is dat je belijdenis doet. In de SoW-kerk hoef je geen belijdenis te doen om aan het avondmaal te mogen, dus degenen die belijdenis doen kunnen ook duidelijk aangeven waarom ze dat willen. We hadden ook allemaal een voorwerp meegenomen. Zo had ik mijn doopjurkje meegenomen en ik vertelde dat ik mijn doop wilde bevestigen en dat ik wilde laten zien dat ik bij Jezus wil horen.

[Bumblebee]

quote:

op 06 Feb 2004 00:30:30 schreef macguinness:
Is het eigenlijk "bijbels"  om het te vertellen aan de gemeente hoe je bekeerd bent, wat ik bedoel is: staan er zulke getuigenissen van bepaalde personen in de bijbel?

Beetje flauw hoor, maar staat belijdenis doen uberhaupt in de Bijbel?

De belijdenis is al via uit- (en in- ) legkunde tot stand gekomen, waarom er dan geen gemeente-opbouwend element aan toevoegen?

[Fotogravinnetje]

Bij mij was het zo dat ik een paar weken voor ik belijdenis zou doen een gesprek gehad heb met de dominee. Ivm een verhuizing was dat niet de dominee van wie ik catechisatie heb gehad, maar de dominee van de gemeente waar ik belijdenis zou gaan doen. Toen hebben we het ook gehad over de reden van mijn keuze om belijdenis te gaan doen. De hoofdlijnen van dat gesprek zijn in de dienst dat ik belijdenis deed ook aan de gemeente verteld. In feite dus mijn getuigenis, maar dan verteld door de dominee.
Dat heb ik al veel vaker meegemaakt dat het op zo'n manier gebeurt. Ik kan dat alleen maar toejuichen.

[Macguinness]

quote:

op 06 Feb 2004 11:15:31 schreef Bumblebee:
[...]


Beetje flauw hoor, maar staat belijdenis doen uberhaupt in de Bijbel?

Sorry dat ik flauw over kom, maar ik bedoel het niet flauw.

Jij stelt precies dezelfde vraag als mij: "Staat belijdenis doen uberhaupt in de bijbel ?"

[Bumblebee]

quote:

op 06 Feb 2004 12:52:03 schreef macguinness:
Sorry dat ik flauw over kom, maar ik bedoel het niet flauw.

Jij stelt precies dezelfde vraag als mij: "Staat belijdenis doen uberhaupt in de bijbel ?"

Nee, dat weet ik, ik vond mezelf een beetje flauw met deze opmerking, niet jou.

Jij stelde een vraag "is het Bijbels om een belijdenis op te leuken met een persoonlijk verhaal" en ik stelde daar tegenover dat een belijdenis sowieso niet een Bijbels maar eerder een "exegetisch" gebruik is. En dat was een beetje een inkoppertje van mijn kant, vandaar. Maar in feite stellen we dezelfde vraag.

In de gereformeerde kerk hebben we de gewoonte op de kinderleeftijd te dopen, en dan op volwassen leeftijd deze doop en ons geloof te belijden door "ja" te zeggen op de belijdenis, dat wat onze kerk als de ware uitleg van de Bijbel ziet. (Let wel: niet de "Enige Ware Uitleg    )

De vraag is nu: is het leuk, opbouwend, bemoedigend etc. om deze belijdenis gepaard te laten gaan met een persoonlijk getuigenis, bekeringsverhaal, uiteraard zonder dat dit een verplichting moet worden maar een mogelijkheid.

[Neelke]

Mm..

Ik denk dat het persoonlijk geven van je getuigenis:
- de dag persoonlijker maakt voor degene die 'ja' zegt
- de dag persoonlijker maakt voor degene die het 'ja' horen (zij krijgen een kijkje in het leven van die ander, je leert elkaar kennen: hebt iets om een gesprek over te beginnen.

Ik denk NIET dat het bedoeld is om de dag 'op te leuken': een persoonlijk getuigenis is moeilijk, vooral als je een moeilijke tijd hebt meegemaakt  en dat moet vertellen aan de hele gemeente (+ vrienden, familie van jou, maar ook van anderen)

Maar ik denk wel dat het belangrijk is om in een paar zinnen aan te geven wat het 'waarom' is van jou belijdenis: dit maakt het voor jou duidelijker. Waar zeg je 'ja' tegen? Tis goed om dat nog even voor je zelf duidelijk te maken als je daar staat denk ik. Soort van gericht zijn op God.

Maar ja, ik zelf heb nog geen belijdenis gedaan (16 mei!), dus ik ben er zelf nu ook nog niet zeker van of ik een persoonlijk getuigenis wil geven.. Vind het ook moeilijk!

Neelke

[farao]

Ik heb zelf ook een persoonlijk getuigenis gedaan bij mijn belijdenis en dan laat je toch wat meer je zelf zien dan een zo zie ik het simpel "ja" woordje. Later hoorde ik dat het heel wat mensen had geraakt en zelf was ik er ook helemaal vol van!!!  

[Be free]

quote:

(...)Is het eigenlijk "bijbels"  om het te vertellen aan de gemeente hoe je bekeerd bent, wat ik bedoel is: staan er zulke getuigenissen van bepaalde personen in de bijbel ?(...)

Een handreiking:

In Matteüs 10 vers 32 zegt Jezus:
"Een ieder dan, die Mij belijden zal voor de mensen, hem zal ook Ik belijden voor mijn Vader, die in de hemelen is."

Maar dit gaat dus niet over je geloof/Jezus belijden specifiek/per se in de gemeente, maar voor de mensen. Dus: in het openbaar.

[dienaar]

in de psalmen wordt toch ook al gesproken over het getuigen van Gods grote daden ten overstaan van wie Hem vrezen? God wil toch dat we vertellen over zijn grote daden? En welke daad is nou groter dan wanneer we tot geloof in Hem komen?

Het lijkt me absoluut bijbels om te getuigen. Of dat dan meteen aan belijdenis gekoppeld moet worden weet ik niet. Ik kan me voorstellen dat sommigen mensen het meer dan eens willen / zouden moeten doen.

yours truly

[Zwever]

Als het goed is ga ik over een week of drie belijdenis doen, en - ook al zou het voor het eerst zijn in die gemeente - ik mag misschien een persoonlijke getuigenis doen

Ben nu dus hard aan het denken wat je dan eigenlijk moet zeggen: er vallen zoveel dingen te getuigen. Iemand een suggestie?

[Karina]

Fijn als je zoveel te vertellen hebt. Het is goed om je getuigenis voor jezelf uit te schrijven. (Een of meerdere) Bij de cursus: "Aanstekelijk Christen" (van Agape) hebben we geleerd dat het belangrijk is om jouw eigen verhaal goed duidelijk eens op te schrijven om alles eens goed op een rijtje te zetten. Dit vertelt gemakkelijker. Ook zie je dan de rode draad in je verhaal gemakkelijker.
Een spontaan verhaal is leuk, maar komt vaak verwarrend over zeker als er veel is waar je van over loopt.
Overigens ben ik er wel voorstander van om mensen persoonlijk te laten getuigen als zij dat willen. Het is dan aan de voorganger om uit te leggen, dat ieders ja even belangrijk is, al heeft de een er meer over te vertellen dan de ander.....
Dit zal zeker bijdragen aan meer openheid in de gemeente. Fijn als voor jou de gemeenschap der heiligen een gemeenschap der veiligen is waar je je verhaal kwijt kunt.  

[Roodkapje]

Het lijkt wel alsof ik van een heele andere GKV kerk lid ben en in hele rare andere GKV-kerken belijdenisdiensten bezoek... want ik kom het weleens tegen, zo'n persoonlijke getuigenis.

[zidane]

Het verschilt van plaats tot plaats.

Niet alleen wel/niet een getuigenis, maar een feestelijk tintje mag zo'n dienst ook hebben. Wij hadden toen ik belijdenis deed bvb allemaal een corsage op onze kleding. Dat doen ze ook niet overal, maar ook dat verschilt dus van plaats tot plaats.

[Marnix]

Hm mag ik een heeel klein beetje afwijken van het onderwerp cq. het onderwerp wat verbreden? (*kijkt lief naar de modjes )

Zou de oplossing van het probleem niet zijn om meer ruimte voor getuigenissen te geven buiten het belijdenis doen om? Als die mogelijkheid in elke dienst er is, waarom zou je het dan bij je belijdenis doen... dan doe je het gewoon op het moment dat je iets hebt meegemaakt/gemerkt in je leven wat je graag met de gemeente wil delen, waar de gemeente ook door bemoedigd kan raken. Op zo'n manier voorkom je dat bij het doen van belijdenis iemand door zjin/haar getuigenis in de spotlights komt te staan en iemand anders daardoor minder!

[Pugna]

Volgens mij zijn het dan ook steeds dezelfde mensen die in het spotlight staan. Niet iedereen wil of durf een getuigenis te geven voor de hele gemeente.

Ik ga trouwens naar de kerk om Gods woord te horen. Een getuigenis over Gods daden in iemands leven is heel interessant en leerzaam, maar graag ergens anders. Zeker als het steeds dezelfde personen zijn (wat ik dus verwacht).

Lijkt mij meer iets voor bijbelstudie- of groeigroepen of dergelijke bijeenkomsten. De drempel is dan minder groot en er is enige interactie mogelijk.

Over belijdenis.

Een paar getuigenissen tijdens een belijdenisdienst zal wel gaan. Maar bij de 14e gaan ze, denk ik, het ene oor in en het andere weer uit. Wel jammer voor de persoon ik kwestie.

Toch waar bij een andere gelegenheid?

[Merwekade]

Ik denk ook dat het gevaar groot is dat er dan meer op de persoon gelet gaat worden als je een bekeringsgeschiedenis gaat vertellen als getuigenis. Ook voor degene die dat niet hebben meegemaakt maar langzaam naar belijdenis zijn toegegroeid kan het vervelend overkomen. Misschien is het wel mogelijk om inplaats van alleen maar "Ja" te zeggen de vragen uit het formulier (in aangepaste vorm) zelf uit te spreken als belijdenis. Zeker in als er maar enkele mensen belijdenis doen kan dit. Maar bij grote groepen lijkt dit niet praktisch. Maar iets meer zeggen dan alleen een simpel "Ja" zou van mij ook wel mogen.

[Mientje]

quote:

op 26 Feb 2004 20:49:19 schreef Merwekade:
Ik denk ook dat het gevaar groot is dat er dan meer op de persoon gelet gaat worden als je een bekeringsgeschiedenis gaat vertellen als getuigenis. Ook voor degene die dat niet hebben meegemaakt maar langzaam naar belijdenis zijn toegegroeid kan het vervelend overkomen. Misschien is het wel mogelijk om inplaats van alleen maar "Ja" te zeggen de vragen uit het formulier (in aangepaste vorm) zelf uit te spreken als belijdenis. Zeker in als er maar enkele mensen belijdenis doen kan dit. Maar bij grote groepen lijkt dit niet praktisch. Maar iets meer zeggen dan alleen een simpel "Ja" zou van mij ook wel mogen.

Bij ons vertelt iedereen hoe hij/zij tot bekering is gekomen, bij ons dan bij de volwassendoop, want je wordt gedoopt op je belijdenis.
Het verhaal is bij de een kort en bij de ander uitgebreid, maar er wordt nooit op de persoon gelet, en altijd zijn wij benieuwd naar die verhalen. De een leest het van een briefje en de ander doet het uit z.n hoofd.
Meestal worden er zo.n 8 tegelijk gedoopt en dan kan de dienst uitlopen van 10 tot 13 uur. Als het dopen begint komen alle kinderen uit de zondagschool erbij en mogen vooraan bij het doopbad kijken.

In dit antwword moet je het dopen even weglaten en je aandacht op de belijdenis richten, want daar gaat dit topic over.

[Merwekade]

quote:

op 26 Feb 2004 21:10:49 schreef Mientje:
[...]


Bij ons vertelt iedereen hoe hij/zij tot bekering is gekomen, bij ons dan bij de volwassendoop, want je wordt gedoopt op je belijdenis.
Het verhaal is bij de een kort en bij de ander uitgebreid, maar er wordt nooit op de persoon gelet, en altijd zijn wij benieuwd naar die verhalen. De een leest het van een briefje en de ander doet het uit z.n hoofd.
Meestal worden er zo.n 8 tegelijk gedoopt en dan kan de dienst uitlopen van 10 tot 13 uur. Als het dopen begint komen alle kinderen uit de zondagschool erbij en mogen vooraan bij het doopbad kijken.

In dit antwword moet je het dopen even weglaten en je aandacht op de belijdenis richten, want daar gaat dit topic over.

Als GKV'er staat ik er ook niet afwijzend tegenover. Misschien maakt onbekend wel onbemind. Zelf zie ik als groot voordeel dat mensen (denk ik) bewuster belijdenis doen. Dit vind je misschien een onbegrijpelijke uitspraak, daarom een stukje waar gebeurd verhaal.
Ik ben zelf op ongveer 17 jarige leeftijd van de Gereformeerde kerk synodaal overgegaan naar de GKV. Wij zijn toen in februari lid geworden. Je zult begrijpen dat dat geestelijke en emotioneel best een moeilijke tijd was, waarin je ook nog voor veel onzekerheden staat. Het geestelijk fundament in de vorm van catechese was in de GKS niet gelegd en dus was mijn kennis minimaal op dat gebied. Na ongeveer een maand kwam de predikant (die dus op de hoogte was van de situatie en bij wie ik toen ongeveer 1 jaar catechese had gevolgd) met de vraag of ik geen belijdenis wilde doen want ik had de leeftijd. Dat wilde ik dus niet want ik was daar niet aan toe. Later heb ik zelf die beslissing genomen. Ik ben altijd een groot tegenstander geweest van dat "autobelijdenisdoen". Het moet een bewuste keuze zijn, en pas als het een bewuste keuze is kan je een getuigenis afleggen. Vandaar dat ik er niet op tegen ben.

PS doop is inderdaad andere discussie.

[Marnix]

quote:

Volgens mij zijn het dan ook steeds dezelfde mensen die in het spotlight staan. Niet iedereen wil of durf een getuigenis te geven voor de hele gemeente.

Ik ga trouwens naar de kerk om Gods woord te horen. Een getuigenis over Gods daden in iemands leven is heel interessant en leerzaam, maar graag ergens anders. Zeker als het steeds dezelfde personen zijn (wat ik dus verwacht).

Er zijn genoeg mensen die wel eens wat meegemaakt hebben wat ze graag met anderen willen delen... Het niet durven komt eerder omdat het nog onbekend is... als je dit zou invoeren wordt het vanzelf bekender en zul je het daardoor ook eerder durven... Alles went

Je gaat toch niet puur naar de kerk om Gods woord te horen? Want dan zou je ook thuis een dienst kunnen luisteren op de radio. Je gaat er heen als gemeente, en voor de eenheid in de gemeente is het denk ik goed dingen met elkaar te delen. Waarom zou je dat in een klein kringetje moeten doen waar een klein groepje mensen het hoort, terwijl de hele kerk er van kan leren? En als je naar de kerk komt om naar Gods woord te luisteren... zou God alleen via de dominee spreken? Of kan Hij daar jou en mij ook voor gebruiken?!

[Pugna]

quote:

op 27 Feb 2004 11:25:27 schreef Marnix:
[...]


Er zijn genoeg mensen die wel eens wat meegemaakt hebben wat ze graag met anderen willen delen... Het niet durven komt eerder omdat het nog onbekend is... als je dit zou invoeren wordt het vanzelf bekender en zul je het daardoor ook eerder durven... Alles went

Misschien wel, maar ik verwacht van niet. Is er een forum-gebruiker, die ervaring heeft met getuigenissen in de dienst, in ons midden die ons hierover meer kan vertellen?

quote:

Je gaat toch niet puur naar de kerk om Gods woord te horen? Want dan zou je ook thuis een dienst kunnen luisteren op de radio. Je gaat er heen als gemeente, en voor de eenheid in de gemeente is het denk ik goed dingen met elkaar te delen. Waarom zou je dat in een klein kringetje moeten doen waar een klein groepje mensen het hoort, terwijl de hele kerk er van kan leren? En als je naar de kerk komt om naar Gods woord te luisteren... zou God alleen via de dominee spreken? Of kan Hij daar jou en mij ook voor gebruiken?!

Niet alleen, maar ik vind de prediking wel het belangrijkste onderdeel van de eredienst. Daarnaast hoor ik Gods woord ook in de psalmen die we zingen.

Een kleine groep lijkt mij toch het meest praktisch. Ik blijft er bij dat de drempel minder hoog is. En dat er genoeg mensen zijn die het nooit aan zullen durven om in een (grote) gemeente naar voren te stappen om er te vertellen wat God (deze week ?) in hun leven gedaan heeft.

[Wilhelmina]

quote:

op 27 Feb 2004 17:12:14 schreef Pugna:
[...]


Misschien wel, maar ik verwacht van niet. Is er een forum-gebruiker, die ervaring heeft met getuigenissen in de dienst, in ons midden die ons hierover meer kan vertellen?

[...]


 En dat er genoeg mensen zijn die het nooit aan zullen durven om in een (grote) gemeente naar voren te stappen om er te vertellen wat God (deze week ?) in hun leven gedaan heeft.

Dat heeft met gewoonte te maken. Bij ons is er altijd gelegenheid om van de grote daden van God te vertellen. Het bouwt het geloof van een ander op en stimuleert een ander ook te getuigen.
Het maakt je tevens alert door de week op wat er allemaal gebeurt, en gaat zogenaamde " toevalligheden" veel meer dankbaar aan God toeschrijven.
Daarbij is het reuze bijbels om God te loven en "zijn wonderen te verhalen"

[arjoderoon]

quote:

Na ongeveer een maand kwam de predikant (die dus op de hoogte was van de situatie en bij wie ik toen ongeveer 1 jaar catechese had gevolgd) met de vraag of ik geen belijdenis wilde doen want ik had de leeftijd. Dat wilde ik dus niet want ik was daar niet aan toe. Later heb ik zelf die beslissing genomen. Ik ben altijd een groot tegenstander geweest van dat "autobelijdenisdoen". Het moet een bewuste keuze zijn, en pas als het een bewuste keuze is kan je een getuigenis afleggen. Vandaar dat ik er niet op tegen ben.

hier ben ik het ook helemaal mee eens. Heb het er een tijd terug nog met mijn vader over gehad en die vertelde mij dat hij destijds inderdaad belijdenis gedaan had omdat hij "er de leeftijd voor had". Ik vind dat pure onzin. Je moet belijdenis doen als je er zelf volledig achter staat en niet omdat een gemeente of kerkenraad het van je verwacht omdat je bijvoorbeeld 18 bent geworden.

Om mijn steentje bij te dragen over de eredienst met belijdenis doen. Er valt voor beide standpunten wat te zeggen. Ik denk dat je 1 of 2 mensen een getuigenis zou kunnen laten doen. MAar wat ik belangrijker vindt is dat het een feestelijke eredienst is. Laat het voor mijn part dan een ere samenkomst heten zodat er meer mogelijkheden zijn. Bij het belijdenis doen van mijn vriendin was de gehele eredienst feestelijk ingericht. Elke persoon die belijdenis deed had een bijbeltekst uitgezocht, men droeg ook corsages, het koor had een bijdrage. De hele gemeente werd bij die dienst betrokken. Toen dacht ik: het kan dus ook een mooie dienst zijn, omdat ik in de gemeente waar ik vandaan kom, alleen maar formele belijdenisdiensten meegemaakt waar absoluut niets mogelijk is maar alleen maar alles moet en niets mag.
Dat maakt de keuze voor mij niet makkelijk. Ik kom tegenwoordig in 3 verschillende kerken, en weet niet waar ik het nu zou willen doen.
zou graag de dienst invullen naar mijn wensen, weet ook dat het erg egoistisch is, maar ben als de dood voor een "Saaie" dienst bij het belijdenis doen.

Vindt dat er in het kader van het belijdenis doen aandacht mag zijn voor de persoonlijke getuigenissen van deze jonge mensen. Dat is ook mogelijk door een handout te maken speciaal voor deze dienst waar die getuigenissen in staan.

[Zacharov]

offtopic:
Ik begon dit topic te lezen naar aanleiding van de topic titel.
Nu blijkt dat ik alleen het eerste gedeelte van de topic titel gelezen heb. Ik dacht dat dat het over evangelisatie ging.

maar misschien valt het wel alsnog te combineren, dan hou je een belijdenisdienst waarna je met zn allen je persoonlijk getuigenis aflegt op het marktplein middenin de samenleving.

[Mientje]

quote:

op 11 Mar 2004 15:07:37 schreef Zacharov:
offtopic:
Ik begon dit topic te lezen naar aanleiding van de topic titel.
Nu blijkt dat ik alleen het eerste gedeelte van de topic titel gelezen heb. Ik dacht dat dat het over evangelisatie ging.

maar misschien valt het wel alsnog te combineren, dan hou je een belijdenisdienst waarna je met zn allen je persoonlijk getuigenis aflegt op het marktplein middenin de samenleving.

Zou bij ons moeilijk gaan, want er staat geen doopbad op het marktplein.

[Marnix]

Wij hebben wel een mooie fontein met water in het centrum. Of anders kan het ook wel in de Rijn, stroomt ook door het centrum heen

[bela]

Het kan heel mooi zijn om een persoonlijk getuigenis te geven tijdens een belijdenisdienst, maar ik ben het wel met een vorige poster eens dat het vaak dezelfde personen zijn die we dan horen/zien.
Trouwens een persoonlijk getuigenis geven kan m.i. ook snel de aandacht de verkeerde kant op richten nl. op de mens ipv God.
Kijk toch eens naar de mensen die voor in de kerk staan en weet wat er in hun persoonlijke situatie speelt. Zieke vader/moeder, gehandicapte broer/zus, gedragstoorde broer/zus waardoor die persoon wrschl. wel wat aandacht tekort is gekomen, een fam lid die al afhaakte bij de kerk c.q. geloof en toch ZE STAAN ER EN DOEN BELIJDENIS DAT GOD VOOR HEN LEEFT.
Prachtig toch en zo zie ik dan het werk van de Here om zijn kinderen vast te houden en ben dan heel erg onder de indruk en geemotioneerd bij zo'n dienst.
Bij ons speelt de dominee er ook wel op in ( de persoonlijke omstandigheden) en van mij hoeft zo'n persoonlijk woordje van de belijdenischategesant  dan niet.
Trouwens bij ons zou zo'n dienst dan wel heeeeeeel lang gaan duren want dit jaar doen er dacht ik al 15 jongeren belijdenis. Groot werk van de Here en de HG