Een deel van deze kwestie rakelde ik al op in
http://forum.gkv.nl/showtopic.asp?tID=357. Niet dat ik echt een antwoord kreeg: ik vermoed dat die discussie te technisch was

.
Meer over medische wetenschap in het algemeen...
1) Ik vind dat je de zaken nogal rooskleurig voorstelt. Inderdaad, mbv DNA-technieken kan men sommige diagnoses zekerder stellen. Maar genetische manipulatie van zieken heeft, hoewel men dat heeft geprobeerd (ziekte van Gaucher, waarbij slechts 1 gen defect is), tot nu toe geen
blijvend resultaat opgeleverd (na 3 maand bleek het toegevoegde gen uitgeschakeld te zijn).
Het kweken van weefsels is nog redelijk een utopie: men kan wel afzonderlijke celtypen kweken, maar weefsels bestaan uit meerdere celtypen en dus is weefselkweek op dit moment nog niet mogelijk en zeker niet inzetbaar in de medische praktijk.
2) neemt natuurlijk niet weg dat het geen kwaad kan om daar als christenen over na te denken! Maar al te vaak hobbelt ethiek achter de praktijk aan.
Ik denk dat een christenwetenschapper zich weldegelijk met deze dingen bezich kan/dient te houden. Gods schepselen hebben immers de taak gekregen om zijn schepping te beheren (en te cultiveren). Met de eerste zonde heeft allerlei narigheid zijn intrede gedaan in de wereld. Naar mijn bescheiden mening is het een taak van mensen om die narigheid te bestrijden, waarbij het leven gerespecteerd dient te worden. Vanuit die achtergrond kan een christen imho wetenschap bedrijven op medisch gebied.
3) Dat heeft tot gevolg dat, bij mij, sommige vormen van genetische manipulatie wel geoorloofd zijn, en andere niet. Het manipuleren van planten zodat ze technisch beter te verbouwen zijn, vind ik discutabel: ze hebben een voordeel op andere gewassen en dus is woekering een reeel risico; daarbij gaan dus andere planten verloren.
Genetische manipulatie van volwassen mensen lijkt mij prima. Nogmaals, het kan nu nog niet, maar voor mensen met enzym (genetische) deficienties is het een uitkomst! Lastiger wordt het als men deze techniek in wil gaan zetten om 'kosmetische' verbeteringen aan te brengen: van blauwe naar bruine ogen gaan, bijv. Ook is het denkbaar dat karaktertrekken verzacht/versterkt kunnen worden. Ook dat lijkt mij niet wenselijk. Ik trek dus mijn lijn bij het verhelpen somatische (itt 'geestelijke') functionele gendefecten.
4) Je kunt DNA technieken ook inzetten om de juiste baby te selecteren. Dus: indien men de genen kent voor lief, leergierig, blond en blauwe ogen, dan is het in theorie mogelijk om een embryo daarop te selecteren. Ouders weten dan 100% zeker dat ze een dergelijk meisje/jongetje krijgen. Ook dit prenataal screenen van embryo's stuit mij tegen de borst: het betekent dat er heel willekeurig wordt omgesprongen met leven, dat bij mij (en volgens mij ook bij God) al bij de conceptie begint.