" Laten we ter illustratie een paar teksten uit de Bijbel vergelijken met enkele passages uit de boeken over Harry Potter. In het Oude Testament zegt God tegen Zijn volk: "Onder u zal er niemand worden aangetroffen, die zijn zoon of zijn dochter door het vuur doet gaan, die waarzeggerij pleegt, geen wichelaar, uitlegger van voortekenen, of tovenaar, geen bezweerder, niemand, die de geest van een dode of een waarzeggende geest ondervraagt of die de doden raadpleegt. Want een ieder die deze dingen doet, is de Here een gruwel, en ter wille van deze gruwelen drijft de Here, uw God, hen voor u weg. Gij zult onberispelijk staan tegenover de Here, uw God. 1
Liever niet met doden omgaan dus. Harry Potter doet dat wel. Al in het eerste deel lezen we dat Harry zichzelf bekijkt in een "verboden spiegel". Hij ziet echter niet alleen zichzelf, maar ook zijn overleden ouders en andere familieleden: "Harry stond nu zo dicht bij de spiegel dat zijn neus bijna tegen het glas kwam. "Ma?" fluisterde hij. "Pa?" Ze keken hem alleen maar glimlachend aan. De spiegelbeelden vervaagden niet en hij staarde en staarde tot hij uiteindelijk in de verte een geluid hoorde en uit zijn trance ontwaakte. Hij scheurde zijn blik los van het gezicht van zijn moeder, fluisterde: "Ik kom terug," en ging haastig naar buiten." 2
In het bijbelgedeelte dat we net lazen, waarschuwt God voor waarzeggerij, het uitleggen van voortekenen, tovenarij en bezweerders. De boeken van Harry Potter staan bol van tovenarij, machten en vervloekingen. Zo krijgen de tovenaarsleerlingen les in Bezweringen, Kruidenkunde, Toverdranken en Astronomie 3.
Wandelen in liefde en waarheid...
Ook in het Nieuwe Testament moedigt God ons aan om navolgers van Hem te zijn en in de liefde en waarheid te wandelen. En dat heeft consequenties: "Van hoererij en allerlei onreinheid of hebzucht mag onder u zelfs geen sprake zijn, zoals het heiligen betaamt, en evenmin van onwelvoeglijkheid en zotte of losse taal, die geen pas geven..." 4 In het eerste deel valt me de vaak ongelukkige woordkeus op. Woorden als "houd je kop", "smoel" en "ongelooflijke kluns" passeren meerdere malen de revue. 5 Ook lelijke taal en bepaalde (bastaard)vloeken worden in het verhaal zo gepresenteerd alsof het de normaalste zaak van de wereld is: "Hou op met dat gedonder, Foppe! Waar zijn ze? Ze hoorden Foppe wegsuizen en Vilder woedend vloeken". 6 Al aan het begin van deel 1 is een vloek te lezen: "Ik ben een wat?" bracht Harry tenslotte moeizaam uit. "Een tovenaar natuurlijk," zei Hagrid. "En een verd...(piep!) goeie ook, lijkt me". 7 De leerlingen van de toverschool horen niet alleen gevloek om hun heen, ze leren ook om anderen te vervloeken, want volgens de tovenaarsdocent lopen de leerlingen "heel erg achter op het gebied van vervloekingen". 8 Tijdens de praktijkles krijgen de leerlingen daarom les in vervloekingen, dat eerst op een spin wordt uitgeprobeerd: "Dolleman hief opnieuw zijn stok op, wees op de spin en mompelde: Crucio! Onmiddellijk sloeg de spin zijn poten om zich heen; hij rolde op zijn rug en begon vreselijk te stuiptrekken en heen en weer te wiegen. Het bleef doodstil, maar Harry wist zeker dat als de spin geluid had kunnen maken hij het uitgegild zou hebben. Dolleman hield zijn stok op de spin gericht en die begon nog heftiger te stuiptrekken en te schokken. (Vervolgens vraagt de docent aan de leerlingen wie er nog een vloek weet). "Avada Kedavra fluisterde Hermelien. Verscheidene leerlingen keken haar onbehaaglijk aan, onder wie Ron. "Aha," zei Dolleman en opnieuw vertrok zijn scheve mond tot een flauwe glimlach. "Ja, de laatste en ook de ergste. Avada Kedavra! de vloek des doods." Hij stak zijn hand weer in de pot en het was alsof de derde spin wist wat er komen ging, want hij rende over de bodem van de pot een en weer, in een poging Dollemans vingers te ontwijken. Die wist hem toch te grijpen en zette hem op zijn bureau, maar de spin sprintte meteen angstig weg over het houten blad. Dolleman hief zijn toverstok op en Harry had een onheilspellend voorgevoel. Avada Kedavra! brulde Dolleman. Ze zagen een oogverblindende groene lichtflits en hoorden een ruisend geluid, alsof een reusachtig, onzichtbaar iets zich door de lucht spoedde - en meteen rolde de spin om. Hij had geen schrammetje, maar was onmiskenbaar dood. Harry voelde dat hij rood werd. Dus zo waren zijn ouders gestorven, net als die spin. Was er bij hen ook geen wondje of schrammetje te zien geweest?" 10 Ook bepaalde gewelddadige gedachten van populaire hoofdpersoon Harry komen aan het licht: "Harry staarde naar Sneep terwijl de les begon en verbeeldde zich dat er vreselijke dingen met hem gebeurden... kende hij die Cruciatusvloek maar, dan lag Sneep nu plat op zijn rug, net als die spin, schokkend en stuiptrekkend..." 10 "
Dat is het laatste wat ik er over te zeggen heb. Er is voor mij geen discussie hierover mogelijk. Een ieder moet aan de hand van de bijbel zijn eigen keuze maken. God heeft ons die vrijheid gegeven. Ik besluit om er het niet te lezen en niet naar de films te gaan. Voor mij is het duidelijk dat er wat mis is met HP