Roodkapje en de witte tornadoRoodkapje was blij te merken dat de studeersessie bij Wammes Waggel ook in een lange-termijn-effect resulteerde. Op de dag van Wodan -Roodkapje kon er ook niets aan doen dat alle dagen van de week nog steeds na 2000 jaar Christendom gewijd waren aan heidense goden- werd er hard gewerkt. De hele middag lang! Iets om trots op te zijn dus. Via de totemtotem kreeg ze door dat het paard van Goudelsje was ontvreemd door Orcs en daarom wou ze het paard van Roodkapje lenen. Dat mocht, want 'paard' is een te positief woord voor het vervoermiddel van Roodkapje. Een rotknol is het. Een willekeurig voorbijkomende Orc moet wel knap stom zijn om 'm mee te nemen.
's Avonds kreeg ook ze bezoek van de GVR en ze zou voor hem koken. Het werd een gezellige avond waarbij er veel bijgekletst werd, een oneindig verhaal was het. Helaas kon de GVR niet de hele avond blijven, omdat hij nog mee wou doen aan de Zangavond bij de tuinkabouters. Roodkapje besloot daarom maar eens vroeg naar bed te gaan.
De volgende ochtend was ze al weer vroeg wakker, nog voordat de haan de kans kreeg om te kraaien. De haan keek haar daarom wat verongelijkt aan: "Heb je me niet meer nodig ofzo?"
"Hoezo?" vroeg Roodkapje verbaasd.
"Als jij al uit jezelf wakker wordt, waarom zou ik dan nog gaan kraaien voor je?"
Roodkapje werd een beetje boos: "Nou ja zeg! Word ik één keer per ongeluk wakker, begin je gelijk te miepen! Je bent toch geen hen?"
De haan keek haar beledigd aan, fronste -wat knap is voor een haan zonder wenkbrauwen- en wierp een blik op zijn sporen... Roodkapje zag het en keek hem dreigend aan: "Als je nog even zo doorgaat, maak ik een Chicken-Tonight gerecht van je een koop ik wel een nieuwe wekker!" Geïntimideerd bond de haan in en dook ineen op zijn stok in de hoek van de kamer.
Na een ontbijt met lekker mueslibrood ging Roodkapje aan het werk. Rond het middaguur kwamen er werklieden om alle dode en afgevallen takken op te ruimen van de bospaden. Ze maakten een hoop herrie en daarom ging ze maar even boodschappen doen. Ze ging namelijk voor haar kring in het Veenmoeras een arretjescake maken. Er waren allerlei dingen in de aanbieding en met een voldaan gevoel ging Roodkapje weer naar huis.
"Mooi schoon en opgeruimd zo die bospaden" dacht ze, ze zag dat de werklieden inmiddels een eindje verderop bezig waren. Ze baalde er behoorlijk van dat ze haar huisje zo viesgemaakt hadden. Overal modderspatten en zaagsel. Nou ja, niks aan te doen. Ze haalde haar schouders op.
De lof van de huisvrouwToen ze haar arretjescake in de koeling had gezet besloot ze maar eens schoon te maken. Als een witte tornado raasde ze door de keuken, die er na een paar uur onherkenbaar schoon uitzag. Met een glimlach pakte ze haar spullen en maakte zich gereed voor vertrek richting het Veenmoeras.
Haar vader keek met gretige ogen naar al het lekkers dat Roodkapje had meegebracht. Ze sneed een stukje van de cake en gaf het hem. "O, wat lekker! Hoe heb je dat gemaakt?" Roodkapje legde het uit en schreef het op. Het verbaasde haar niks dat haar vader het lekker vond, aangezien hij een voorliefde had voor ongezonde dingen. Haar broertje moest er niks van hebben: "Als jij het gemaakt hebt is het vast vies.".
"Prima" dacht ze, en nam de rest mee naar kring. Het was erg gezellig en de arretjescake beviel iedereen goed. De dames in het gezelschap trokken wel wat wit weg toen ze hoorden wat erin zat:
250g roomboter, 250g witte basterdsuiker, 3 zakjes vanillesuiker, 6 eetlepels cacao (met kop), 3 eieren, 1,5 rol biscuitjes... een heeeleboel kilojoules dus.
Ze vertelde ook hoe het gemaakt werd: op een klein vuurtje de roomboter langzaam smelten, de suiker en de cacao door een zeef erdoor roeren, zodat er geen klontjes in komen. Als alles is opgelost, het pannetje van het vuur nemen en een beetje af laten koelen. De koekjes fijn maken en de eieren klutsen. Het ei en de koekjes door het boter-suiker-cacacomengsel doen en goed mengen. Alles in een met plastic beklede cakevorm doen en 3 uur hard laten worden in de koeling. Er zijn dus mensen die het lekker vinden, maar Roodkapje heeft het niet zo op al die kilojoules.
Het was alweer laat en ze moest alweer vroeg terug zijn in het Sprookjesbos, dus daarom bleef ze maar slapen in het Veenmoeras...
