MaVee, hier wil ik als pinksterbloemetje even op inspringen( code voor= lid van de pinkstergemeente).
Dit is een tendens die we in alle kerken zien. Zie de charismatische stroming in de katholiek kerk.
God is het allerbelangrijkste en Jezus, de Heilige Geest en God zijn 1.
Ik denk dat niet de Heilige Geest als belangrijkste wordt gezien, al lijkt dat aan de oppervlak zo. Maar de beleving hiervan en het ervaren, de emoties, het voelen wordt steeds belangrijker. En daar zit het gevaar.
Natuurlijk laat Gods Geest volledig door je werken. De Geest van de Waarheid. Het is het belangrijkste dat deze helemaal door je heen werkt.
Echter het ervaren van bepaalde zaken, en die hang zien we nu, is niet het allerbelangrijkste.
Inderdaad de Heilige Geest is in de GKV, in bepaalde uitingsvormen, onderandere lang onderdrukt. Of laten we zeggen in een vorm gedrukt. Er was geen ruimte voor bepaalde uitingen. Maar mede daardoor zie je nu het doorslaan.
Dat zie je ook bij Madonna, die werd helemaal onderdrukt in haar expressievormen door haar vader, nou ja en je weet hoe ze nu is.
Ik vraag jullie als pinksterbloem om waakzaam te zijn. Geef inderdaad de Geest der Waarheid de vrijheid. Sta toe dat er eens vrij gebed wordt gedaan, dat er ruimte is voor het zingen van een lied, spontaan, of dat er een profetie uitgesproken wordt.
Maar kijk uit dat niet de ervaring, het voelen het grootste goed wordt.
Want dat er niet bepaalde uitingen wordt gedaan wil nog niet zeggen dat de Heilige Geest niet werkt. Wij zijn als mens in staat om Hem af te remmen.
Als jij het maar eng vindt om opeens een lied te gaan zingen tijdens gebed. Dan zal Gods Geest je niet dwingen te zingen, Hij is geen inbreker. Maar ik geloof dat God er heeerlijk van zal genieten als 1 van jullie de vrijheid nam om opeens o happy day te zingen, wauww daar zou ik wel bij willen zijn zeg.
Die neiging had ik ook wel eens.
Ik wil van nature die handen de lucht indoen en God loven en prijzen. Als een ander dat niet wil, oke. Maar ook in de gereformeerde kerk wil ik mijn handen omhoog doen, maar dat doe ik niet, uit respect.