Ik denk niet dat er iets mis is met plastische chirugie.
Zijn zat mensen bij wie het hun leven kwalitatief beter maakt, en of je zo smaad brengt over Gods schepping, dat denk ik niet...
Het gaat er alleen wel om, waar je prioriteiten liggen... Als je prioriteiten alleen bij de uiterlijkheden van het leven liggen en niet bij de diepere, innerlijke zaken, zoals spiritualiteit, maw aanbidding van God, dan zou je in principe toch drastisch iets moeten veranderen aan je leven...
Ik denk dat als je je leven in het teken van GOd stelt, je meer rust en tevredenheid zult vinden, maar het is geen geneesmiddel of directe oplossing voor je aardse problemen, en ik denk dat je daarvoor best, hulp mag zoeken, zowel geneeskundige, psychische of financiele hulp. Daar is niets mis mee. Bij sommige mensen belemmeren hun uiterlijkheden hen zo, dat ze gewoon niet kunnen functioneren en dat ze daar iets aan willen doen, dan is dat toch juist goed? (kijk ik denk dat je dan eerder psychische hulp moet zoeken, dan plastische maar dat is weer wat anders..).
Het gaat om evenwicht. Wat laat je zwaarder wegen. En ik denk dat we elkaar daar raad in kunnen geven en advies, maar dat we nooit iemands persoonlijke situtie kunnen beoordelen. Het ligt bij iedereen anders, maar we hebben wel allemaal de hoop op volmaaktheid... Laten we met het oog op die prijs nu energie steken in de je persoonlijke band met God, ipv de band met je plastisch chirurg.
