Help!

[Oinay]

Help! Ik wil christen worden!

Ik discussieer heel wat af (onder een andere naam, en vaker op andere fora dan hier), over de Gereformeerde leer, of of je nu wel of geen liedboekliederen mag zingen, en hoe je tegenover doop, uitverkiezing en de vaste beloften Gods moet staan.

Het über-vrijgemaakte wereldje van zekerheden ligt mij nader dan het half-evangelische (maar zeer dicht-op-de-huid-komende).

Maar geloof ik wel? Ik geloof wel, zeker wel, maar het doet mij zo weinig. Ja, discussieren over de 'kerk' doet mij veel. Maar echt geloven, een daarnaar leven? Nee.

Mijn geloofsleven stelt echt geen ruk voor. Ik belijd het met de mond, maar verder...
Ik bid wel, en ook wel elke dag, maar ook dat stelt m.i. niets voor.

Waardeloos!

Hoe word ik een echt christen? Hoe ga ik van de Here Jezus houden?

[Wybo]

Bidden, veel bidden!

Verder is het misschien een aanrader om de alphacurus te gaan doen.

[Oinay]

quote:

Alfredt schreef op 27 mei 2004 om 15:53:
Bidden, veel bidden!

Verder is het misschien een aanrader om de alphacurus te gaan doen.

Dat vind ik nou echt een goed gereformeerd antwoord (?), maar wat ik al zei: ik bid ook wel, en ook wel met de belofte, echt voor de Here te gaan leven.
Toch kan ik het niet, doe ik het niet, ben ik er niet dagelijks mee bezig. En dan heb ik het niet over een paar weken, of een paar maanden, maar meer dan drie jaar al.

[Laurens]

quote:

Alfredt schreef op 27 mei 2004 om 15:53:
Bidden, veel bidden!

Verder is het misschien een aanrader om de alphacurus te gaan doen.

loop eens een kerk binnen, daar kun je ongetwijfeld mensen spreken, leren kennen.
Dan is de stap minder groot om zoiets als een alphacursus te doen, je kent de mensen dan al een beetje, en zij kunnen je ook erg veel vertelllen en verder helpen

[Sarah]

Dit wou ik in de irritatietopic posten:

Irritant? Dat iedereen zeurt over wat een christen moet veranderen in z'n leven, bidt je wel voldoende? bidt je wel in tongen en ben je toch wel gedooptin de Geest? ben je ziek? heb je al voor je laten bidden?

NEE IK BID NIET GENOEG maar die doop in de geest en die tig alphacursussen mag je houden      

[Oinay]

quote:

Sarah schreef op 27 mei 2004 om 15:57:
Dit wou ik in de irritatietopic posten 8-) :

Irritant? Dat iedereen zeurt over wat een christen moet veranderen in z'n leven, bidt je wel voldoende? bidt je wel in tongen en ben je toch wel gedooptin de Geest? ben je ziek? heb je al voor je laten bidden?

NEE IK BID NIET GENOEG maar die doop in de geest en die tig alphacursussen mag je houden

[Laurens]

quote:

Oinay schreef op 27 mei 2004 om 15:58:
[...]

Sarah bedoeld dat bidden een van de  belangrijkste dingen is die je kunt doen.
God luistert, ook al lijken die drie jaar voor jou (te) lang te duren

[Wybo]

quote:

Oinay schreef op 27 mei 2004 om 15:56:
[...]


Dat vind ik nou echt een goed gereformeerd antwoord (?), maar wat ik al zei: ik bid ook wel, en ook wel met de belofte, echt voor de Here te gaan leven.
Toch kan ik het niet, doe ik het niet, ben ik er niet dagelijks mee bezig. En dan heb ik het niet over een paar weken, of een paar maanden, maar meer dan drie jaar al.

Volgens mij snap je mij niet. Het woord bidden is niet "aanbieden" maar vragen. Gewoon God vragen of Hij je dat wil geven. Stop maar eens een poosje met dingen proberen en zo. Leg je maar eens terruste bij Hem. God geeft, je hoeft het niet zelf te pakken.

[Oinay]

quote:

Laurens schreef op 27 mei 2004 om 15:56:
[...]


loop eens een kerk binnen, daar kun je ongetwijfeld mensen spreken, leren kennen.
Dan is de stap minder groot om zoiets als een alphacursus te doen, je kent de mensen dan al een beetje, en zij kunnen je ook erg veel vertelllen en verder helpen

Lezen jullie niet ofzo?
Ik ben 'gewoon' kerks en zit met gezonde tegenzin tweemaal per zondag in de kerk.
En ik geloof het ook allemaal, echt waar, daar gaat het niet om.

Maar 'leven uit dankbaarheid'? No

[Oinay]

quote:

Alfredt schreef op 27 mei 2004 om 16:00:

[...]

Volgens mij snap je mij niet. Het woord bidden is niet "aanbieden" maar vragen. Gewoon God vragen of Hij je dat wil geven. Stop maar eens een poosje met dingen proberen en zo. Leg je maar eens terruste bij Hem. God geeft, je hoeft het niet zelf te pakken.

Ben tijdje onder de 'invloed' geweest van het bevindelijke denken (Ger. Gem enz.). Juist daar heerst de sfeer: 'bid maar en probeer het (vooral) niet zelf.'
Werkt niet.
Ik snap het gewoon niet.
Ik heb helemaal niet zo'n enorme dadendrang dat het per se perfect moet zijn ofzo.

Maar ik ben gewoon eigenlijk geen christen. Het blijkt tenminste niet uit m'n daden. M'n collega's zullen misschien zeggen: 'ja, hij lult er wel veel over, maar je ziet er helemaal niets van'. Zo eentje ben ik er. En ondertussen, zeuren over te 'vrije' preken, zeuren over te 'blije' liturgie...

[Sarah]

Het is ook aannemen he, Jezus leerde de discipelen het Onze Vader, en daarna gaf hij voorbeelden hoe een vader een zoon geen schorpioen geeft als het om een brood vraagt. Hoeveel te meer zal je Hemelse Vader je de heilige Geest niet geven als je erom bidt.

Is ook geloof, en aannemen.

Maar zonder de heilige Geest kom je niet tot geloof.
Check de vruchten van de heilige Geest. Zie je die bij jezelf?
Zo niet mag je je afvragen of je christen bent ja.
(bron: Jakobus brieven)

[Oinay]

quote:

Sarah schreef op 27 mei 2004 om 16:03:
Het is ook aannemen he, Jezus leerde de discipelen het Onze Vader, en daarna gaf hij voorbeelden hoe een vader een zoon geen schorpioen geeft als het om een brood vraagt. Hoeveel te meer zal je Hemelse Vader je de heilige Geest niet geven als je erom bidt.

Is ook geloof, en aannemen.

Maar zonder de heilige Geest kom je niet tot geloof.

Dat weet ik ook allemaal wel.
En wat ik zei, ik neem de Here ook wel echt aan als verlosser, en ik weet ook wel dat hij dat doet.

Maar daar moeten we ook niet in blijven 'steken'.

De HERE vraagt van ons ook gehoorzaamheid aan Zijn geboden. En dan denk ik in deze context vooral aan de bergrede.
En de opdracht om je naaste lief te hebben.

Maar ik heb m'n naaste helemaal niet lief. Ja, tuurlijk, sommigen wel. Maar voor de rest ben ik vooral bezig met m'n eigen werk, m'n eigen ontspanning, enz.

[Sarah]

Dan schudden we elkaar de hand... (of dat mag dan juist niet he? )

[Wybo]

Als ik heel practisch mag zijn.... Maak eens een praatje met die zwerver met zijn straatkrant.

En dan niet gelijk gaan roepen van "wat is dat nou?" een krantje kopen en een gesprekje aanknopen. Dat is nu je naaste liefhebben*. Niet gelijk de hele wereld op je schouders willen nemen. klein beginnen.

Probeer het maar eens...

*Ze zitten er niet allemaal op te wachten, maar velen vinden het ontzettend gaaf. Gewoon een stukje menselijkheid is wat ze vaak missen. Het kost je niks, je hebt niet gelijk verplichtingen en dergelijke maar je bent er wel voor een concreet medemens.

[Doarsie]

Overigens, Oinay, we zijn maar mensen.   Je zegt dat je gelooft,  meer is er niet nodig.

[Wybo]

quote:

Doarsie schreef op 27 mei 2004 om 16:15:
Overigens, Oinay, we zijn maar mensen.   Je zegt dat je gelooft,  meer is er niet nodig.

Je hebt op zich gelijk hoor, maar we moeten er wel voor oppassen dat we niet heet noch koud zijn. Dat lauwe geloof, dat is niet in overeenstemming met wat God wil. En soms lijk je daar gigantisch in vast te zitten.

[Oinay]

quote:

Doarsie schreef op 27 mei 2004 om 16:15:
Overigens, Oinay, we zijn maar mensen.   Je zegt dat je gelooft,  meer is er niet nodig.

Ik weet dat je het goed bedoelt, maar daar ben ik het principieel niet mee eens.
Ik kan heel hard roepen (of zachtjes fluisteren) dat ik geloof, maar als ik er vervolgens niets anders mee doe dan zondags naar de kerk gaan en op gezette tijden bidden en bijbellezen, want:
"Niet een ieder, die tot Mij zegt: Here, Here, zal het Koninkrijk der hemelen binnengaan, maar wie doet de wil mijns Vaders, die in de hemelen is. 22 Velen zullen te dien dage tot Mij zeggen: Here, Here, hebben wij niet in uw naam geprofeteerd en in uw naam boze geesten uitgedreven en in uw naam vele krachten gedaan? 23 En dan zal Ik hun openlijk zeggen: Ik heb u nooit gekend; gaat weg van Mij, gij werkers der wetteloosheid."

En ik weet het. Want ik werk veleer de wetteloosheid dan de inzettingen van de Heere.

[Sarah]

Nou laat je vernieuwen door Zijn Geest, vraag om een nieuw hart..  De Here wil je dat echt geven.

[spacy]

quote:

Oinay schreef op 27 mei 2004 om 16:02:Maar ik ben gewoon eigenlijk geen christen. Het blijkt tenminste niet uit m'n daden. M'n collega's zullen misschien zeggen: 'ja, hij lult er wel veel over, maar je ziet er helemaal niets van'. Zo eentje ben ik er. En ondertussen, zeuren over te 'vrije' preken, zeuren over te 'blije' liturgie...

heeej dit is super herkenbaar!!!
zo'n 'christen' was ik ook

maar oei ja hoe dat te veranderen,

ik denk dat dat heel persoonlijk is,
God heeft mij in ieder geval een hele duidelijke trap onder de kont verkocht om het zomaar te noemen, en ben op veel plekken heel duidelijk de leiding van hem in mijn leven gaan herkennen toen ik me bij Zijn wil neerlegde

een gedeelte staat wel in het getuigenis-topic
maar bij het teruglezen kwam ik er achter dat dat verhaal nog een filnk anatal toch duidelijke momenten qua oorzaak en gevolg niet verteld, ik moet dus nog eens wat tussenvoegen wat ik alweer half vergeten ben...
ach ja elke dag heeft genoeg aan z'n eigen zorgen, niet te veel terug en vooruit kijken hoor

[LaNaussee]

Oinay,

klopt het dat je wel heel erg een verlangen hebt om Jezus beter te leren kennen en door Hem een mooier mens te worden?

Overigens is het echt een goede tip om eens de Alpha-cursus te volgen.

[Sarah]

Ach ja... t komt echt wel goed he... kwou dat ik dat had, God ziet het ook he.

[motor]

Wil je me vertellen wat je voelt als je denkt aan het geloof?

Want je bent niet volmaakt, je kunt niet zeggen als je kwaad bent dat je je naaste lief hebt, je kunt hem/haar wel .......(vul maar in). Van nature zijn wij mensen zondig.

Geloven is erg persoonlijk en er mee omgaan ook.  Er over praten is heel verstandig, leren, aanvoelen, proeven van anderen.

Ik keek nooit in de bijbel en ik ging naar de kerk wanneer ik zin had. De laatste paar jaar ben ik bij een andere gemeente en wij gaan zondags naar de kerk, soms 2 maal. Ik probeer (en dat lukt bijna niet) elke dag in de bijbel te lezen. Soms lees ik zo een uur en soms heb ik het gevoel na 5 minuten wat lees ik eigenlijk.

Je familieleden zijn die "gelovig"?

[Oinay]

quote:

motor schreef op 27 mei 2004 om 16:30:
Wil je me vertellen wat je voelt als je denkt aan het geloof?

Want je bent niet volmaakt, je kunt niet zeggen als je kwaad bent dat je je naaste lief hebt, je kunt hem/haar wel .......(vul maar in). Van nature zijn wij mensen zondig.

Geloven is erg persoonlijk en er mee omgaan ook.  Er over praten is heel verstandig, leren, aanvoelen, proeven van anderen.

Ik keek nooit in de bijbel en ik ging naar de kerk wanneer ik zin had. De laatste paar jaar ben ik bij een andere gemeente en wij gaan zondags naar de kerk, soms 2 maal. Ik probeer (en dat lukt bijna niet) elke dag in de bijbel te lezen. Soms lees ik zo een uur en soms heb ik het gevoel na 5 minuten wat lees ik eigenlijk.

Je familieleden zijn die "gelovig"?

Wat ik voel als ik denk aan het geloof? Als ik denk aan God, bedoel je? Tja, dat verschilt al naargelang hoeveel ik ermee bezig ben. Soms echt als Vader, en heel dichtbij, en soms heel veraf.

Mijn familieleden + vriendin zijn allen gelovig. Ik ben ook gewoon gelovig opgevoed.
En voor alle duidelijkheid, ik geloof ook echt wel. En ik weet mij ook verlost door Jezus Christus.
Maar toch leef ik er niet naar.
En dat vind ik erg. Maar ik word toch zo in beslag genomen door m'n eigen beslommeringen, dat ik aan het leven van een christen eigenlijk niet toe lijk te komen. Al lange tijd niet....

[motor]

quote:

Oinay schreef op 27 mei 2004 om 16:34:
[...]


Wat ik voel als ik denk aan het geloof? Als ik denk aan God, bedoel je? Tja, dat verschilt al naargelang hoeveel ik ermee bezig ben. Soms echt als Vader, en heel dichtbij, en soms heel veraf.

Mijn familieleden + vriendin zijn allen gelovig. Ik ben ook gewoon gelovig opgevoed.
En voor alle duidelijkheid, ik geloof ook echt wel. En ik weet mij ook verlost door Jezus Christus.
Maar toch leef ik er niet naar.
En dat vind ik erg. Maar ik word toch zo in beslag genomen door m'n eigen beslommeringen, dat ik aan het leven van een christen eigenlijk niet toe lijk te komen. Al lange tijd niet....

Dat denk je!!! Misschien bid je weleens, misschien praat je weleens met God, je praat er tenminste over dus je bent er mee bezig. Je bent meer met het geloof bezig dan je nu kunt vermoeden, echt waar!!!!

Hoe redeneer je "het leven van een christen"?, wat is het leven van een christen?? elke dag bidden, bijbel lezen etc.

Als je het realistisch bekijkt dan lukt dat niet altijd, je hebt school/werk, je verplichtingen etc. Maar misschien heb je ook wel stille momenten, ga deze momenten benutten. bijv, ipv tv te kijken ga je even in de bijbel lezen of je trekt je terug en je gaat bidden. Gewoon vragen of God duidelijkheid kan geven in je gevoelens. En daar hoef niet direct uren mee bezig te zijn, maar bijvoorbeeld 5 minuten of 10 minuten maak daar een gewoonte van!

[Oinay]

quote:

motor schreef op 27 mei 2004 om 16:42:
[...]


Dat denk je!!! Misschien bid je weleens, misschien praat je weleens met God, je praat er tenminste over dus je bent er mee bezig. Je bent meer met het geloof bezig dan je nu kunt vermoeden, echt waar!!!!

Hoe redeneer je "het leven van een christen"?, wat is het leven van een christen?? elke dag bidden, bijbel lezen etc.

Als je het realistisch bekijkt dan lukt dat niet altijd, je hebt school/werk, je verplichtingen etc. Maar misschien heb je ook wel stille momenten, ga deze momenten benutten. bijv, ipv tv te kijken ga je even in de bijbel lezen of je trekt je terug en je gaat bidden. Gewoon vragen of God duidelijkheid kan geven in je gevoelens. En daar hoef niet direct uren mee bezig te zijn, maar bijvoorbeeld 5 minuten of 10 minuten maak daar een gewoonte van!

TNX!

[LaNaussee]

Kun je bij jezelf veranderingen zien t.o.v. bijvoorbeeld een jaar of twee jaar geleden? Bijvoorbeeld in de wil om als een christen te leven, in gedragsveranderingen, in reacties van anderen op hoe jij bent ofzo?

Vaak merk ik bij mensen die twijfelen aan hun geloofsleven dat, wanneer ze terugkijken, er toch tekenen zijn van geestelijke groei.
Ook merk ik bij jou een verlangen naar meer van God. Klopt dat? Dat is namelijk zo ongeveer het belangrijkste wat een christen moet hebben. Je geloofsleven gaat er dan vanzelf op vooruit.

[Sarah]

Kvind die straatkrant tip wel een goeie

[mirjam natasja]

Het is eigenlijk heel simpel: wordt een kind van God!
Hoe wordt je een kind van God?
antwoord: je moet wederom geboren worden.
Ga op je knieën, vouw je handen en vertel aan Jezus dat je een zondaar bent en dat je weet dat Hij je door aan het kruis te gaan heeft vrijgekocht van deze zonden.
Vraag Hem daarna om in je hart te komen wonen.
Wanneer je dit aan de Here Jezus vraagt zal Hij in je hart komen wonen en je zult het veschil gaan merken.
Sommige mensen voelen direkt het verschil, bij andere mensen gaat het wat langzamer.
Wanneer je op deze manier je hart aanbiedt aan de Heer wordt je direkt wederom geboren (geboren uit God) en zul je merken dat je een persoonlijke band met Hem krijgt en dat je warm gaat lopen voor Hem!!

[Marnix]

Bidden.... inderdaad een gereformeerd antwoord. En het is ook zeker belangrijk. Maar mijn geloofsleven stelde vroeger ook niet veel voor.... ondanks dat ik voor en na elke maaltijd en voor het slapen gaan een prachtig gebed afraffelde...

Bidden is vragen... dat klopt... maar bidden is ook geven! Geef je God echt je hart, leg je alles voor je neer, hoe je bent, wat je voelt, waar je mee zit, wat jij belangrijk vindt.

Blijf er niet mee rondlopen, maar geef het uit handen... Als je handen leeg zijn kun je ontzettend veel ontvangen. Op Gods Geest Werkt zei Gert Hutten: God wil ons ontzettend veel geven, maar vaak kan Hij het niet kwijt omdat we met halfvolle handen naar Hem toe komen.

Geef alles uit handen en vraag God of Hij je wil geven wat je wilt hebben...

Dat wil niet zeggen dat je dan er zelf niks meer aan kunt doen.... dat je dan kunt gaan afwachten totdat het komt. Je helemaal aan God overgeven, alles uit handen geven... vraagt toewijding. En toewijding is actie! Heb je dat over voor Hem die alles voor jou over had?!

Zo ja, go for it! Ik weet zeker dat je daar dan nooit spijt van zult krijgen!

Een extra tip: Stel anderen maar eens de vraag hoe ze goed ervaren, en waarom ze zo toegewijd zijn. Van hun getuigenissen en ervaringen kun je leren. En neem bewust de tijd voor bidden en bijbellezen, misschien wel samen met anderen! plan er gewoon dagelijks genoeg tijd voor in. En laat die dingen die je zovaak gehoord hebt en die zo gewoon lijken diep tot je doordringen... beeld je in wat er staat en laat het op je inwerken. Dan zul je merken hoe ontzettend gaaf Gods liefde voor je is, hoe ontzettend veel Hij van jou houdt!

Zijn zegen, en als je het goed vindt zal ik er ook voor bidden.

[HenkG]

Oinay, wat versta jij onder je eigen beslommeringen en wat onder christen zijn? Ben je niet in je dagelijkse leven toch al meer bezig met God dan je zelf misschien denkt. Ook voor jou misschien heel gewone dingen kunnen heel goed tot eer van God zijn!!!!!!!

[Enigma]

Het klinkt mij in de oren alsof je geloofsleven een beetje een sleur is geworden van waaruit je geen nieuwe prikkels, stimulans meer ontvangt. Verandering van spijs doet eten en dan bedoel ik niet dat je nu bij de Hare Krisjna's op bezoek moet gaan maar wel dat je eens kunt kijken wat er in jouw omgeving nog meer te doen en te beleven is op christelijk gebied dan wat je nu kent. Misschien is het Leger de Heils wel actief in je stad en kun je daar eens een dienst bezoeken of wat vrijwilligers werk doen, kijk eens in het rond wat er voor ander christelijke organisties zijn die activiteiten hebben die jou aanspreken. Geef jezelf op die manier de kans om weer eens met een frisse blik tegen je geloofsleven aan te kijken. Veel succes!

Enigma.

[elle]

Hoi Oinay,
Ik vind het tov om te lezen dat ervoor uitkomt dat je een hypocriet christen bent. En natuurlijk is het nog fijner dat je daar wat aan wilt gaan doen.

Ik kan me voorstellen dat het echter lastig is om het roer radicaal om te gooien.
Wellicht zit je in zo'n grote gemeente waar de meeste christenen lijken op jou, zoals je nu bent, en waar bevlogen christenen steeds nul op hun rekest krijgen. Dan lijkt het niet aantrekkelijk om ook een bevlogen christen te worden.
Wellicht woon je nog 'thuis' of samen met je vrouw ea, dan is het ook lastig om ongemerkt aan je geloofsleven te gaan werken. Dan kun je niet onopvallend naar de alphacursus gaan, dat wordt vast opgemerkt. En ik heb nog geen reactie van je op de mogelijkheid alphacursus gelezen.

Hierboven staan een boel goede tips, naar mijn mening. Daar sluit ik me dus bij aan.
- Meer bidden (vragen, worstelen en geven aan/met God), om te beginnen. Gewoon gaan doen, maar het daar niet bij laten. En niet alleen bidden, maar met anderen over dit probleem (je weet: waar 2 of 3 vergaderd zijn in Gods Naam, daar is Hij).
- Zoek eens een stel bevlogen gemeenteleden in je buurt op (niet per se direct de ouderling).
- Ook ik denk dat de alpha-cursus een goede tip is (ik heb daar mooie dingen zien gebeuren, met lieden die jouw probleem zeker kunnen herkennen (van vroeger dan)).
- Je kunt het boek van Rick Warren's 'Doelgericht leven' lezen, een soort dagboek voor 40 dagen. Dat geeft je meer van deze tips, waarbij er vanuit gegaan wordt dat je God eigenlijk wel kent, maar niet zoveel met Hem doet (wel een tikje Amerikaans hoor).
- Je zou ook wat kunnen 'rondshoppen' op zondag, en een poos van meerdere walletjes gaan eten. (Dan zou ik zeggen: ga eens shoppen bij de tituskapel in Amsterdam, een behoorlijk levende GKv gemeente. Elke eerste zondag vd maand een dienst speciaal voor gasten, 1 om 10.00u en 1 om 12.00u).

Maar dat is allemaal lastig als je niet durft te kiezen voor wat meer activiteit. Bijv. omdat je je laat terughouden door je omgeving, om wat anderen er misschien van zullen zeggen. Nu weet ik niet of dat bij jou het geval is, maar ik wil alleen zeggen dat ik hoop dat je je daardoor niet laat terughouden. Laat je ook niet in slaap sussen met 'je gelooft toch, dan hoef je niet meer te doen', zeker als jij weet dat het nog niet goed zit. Ik adviseer: ga aan de slag, en doe gewoon de tips die je krijgt!

[Meindertd]

Ik zou zeggen wat jij schrijft herken ik ook wel. Ook geloof gaat ook over bergen en door dalen. Het helpt niet echt om zorgen te maken. Door zorgen leg je jezelf al snel een last op. Dan zoek je al snel bij jezelf een actie om jezelf te redden.

Waar ik veel baat bij gehad is stil zijn en nadenken wat het betekend dat Christus naar de wereld kwam voor jouw (voor mij). Onder de indruk raken.

Mischien vind je ook bemoediging bij woorden van Paulus. (rom 7:19)

Want niet wat ik wens, het goede, doe ik, maar wat ik niet wens, het kwade, dát doe ik.  
(Je ziet bent niet de enige, die worsteld ook zo'n figuur als Paulus, met zijn bijzonder bekeringsverhaal)

Ik zelf ben overtuigd dat jouw worsteling een teken is dat je Christen bent. Anders zou je er volgens mij niet zo druk om maken.