quote:
elle schreef op 03 juni 2004 om 10:51:[...]
Ik krijg toch een beetje jeuk van deze posts van je. Ik krijg het idee dat je praat over dingen die je letterlijk en figuurlijk vreemd zijn. Je leest een Amerikaan die beweert dat veel evangelicalen onecht blij zijn en je denkt: "zienouwel! 't Is daar ook een hypocriet zooitje, kennelijk." Terwijl het 2e hands info is.
Ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat je in het dagelijkse leven nou niet bepaald veel evangelicalen/ chronisch blije christenen ontmoet hebt, of blije diensten in blije gemeenten hebt bezocht. Het enige dat je lijkt te kennen is de wens van 'eigen' jeugd die ook graag wat blijer wil zijn, en dus mogelijk niet christelijke liederen in de kerk wil invoeren, o schande.
Sinds wij alphacursussen, groeigroepen en 1x per maand laagdrempelige diensten organiseren, regelmatig uit liedboek en opwekking zingen, worden er bij ons weer volwassenen gedoopt. Sinds die tijd groeit onze gemeente weer, terwijl tot midden jaren '90 het ledenaantal steeds maar achteruit ging. We trekken volle diensten, en niet alleen als ze speciaal zijn, ook de 'normale' diensten worden beter bezocht. We trekken niet alleen christenen uit andere gemeenten weg, we trekken ook heidenen!
Wat wil je nu? Kijk naar de feiten. Worden onze laagdrempelige diensten niet gezegend? Werkt de Geest niet op de Alphacursus? En dat terwijl de Alphacursus echt niet 100% gereformeerd is, en de diensten soms chaotisch zijn. En als je kijkt naar vroeger, toen het ledental achteruit ging maar de predikant nog op een fatsoenlijke preekstoel stond: was dat een gezegende situatie?
Kom eens kijken bij ons... Aanstaande zondag zijn er weer speciale diensten. 1 om 10.00u, 1 om 12.00u. Let niet op de vormen, let op de mensen. Ga eens kijken bij evangelische gemeenten in je eigen buurt,
praat wat met die mensen,
bidt! wat met die mensen, en oordeel dan. We zijn nog altijd broers en zussen.
Ik snap wel dat je er een beetje jeuk van krijgt; als ik mezelf teruglees denk ik ook wel eens, tjonge wat een gemiep.
Het komt gewoon omdat ik me er zorgen over maak soms.
(Overigens: Martin Lloyd Jones is een Engelsman, een zogenaamde 'Evangelical')
Kijk, in mijn kerkelijke gemeente gebeurt ook het een en ander. Alpha, drumstellen in kerk, jeugddiensten, laagdrempelige diensten.
Niks mis mee, ik doe er zelf ook van harte aan mee. Omdat het tot eer van God is, daarom! Al haalden we een olifant de dienst binnen om te trompetteren, dat meen ik serieus. Als het maar tot eer van God is.
Maar tegelijkertijd zie ik op de huiskamergroep en op de vereniging en op het kerkplein steeds meer aandacht voor de vorm. Uren en uren worden er besteed aan de voorbereiding van diensten, aan vergaderen erover, noem maar op.
Vervolgens wordt er gecollecteerd voor een nieuwe beamer in de kerk, want da's makkelijk voor de dominee.
De koster van de kerk klaagde echter. Er is al jaren geen geld voor een nieuw raampje, dat klappert, maar een beamer hoest men zo op.
Oude mensen die mee willen zingen kunnen de beamer niet lezen. Dominees willen niet op de preekstoel staan, maar eronder.
Prima, wat mij betreft, maar zorg dan dat mensen je kunnen zien!
De mensen die achterin zitten, zien niets!
Dit soort dingen... Vaak zie je ze niet als je druk bent met het organiseren van allerlei mooie diensten en het invoeren van nog meer nieuwe liedjes.
Maar de oude mensen? De mensen die die liedjes niet kennen? Die mensen die al zestig jaar of meer in de kerk zitten, en nu de dominee niet meer zien kunnen?
Die bang zijn dat door al dat enthousiasme het Woord in het gedrang komt?
Want dat komt in het gedrang. De preken worden korter (en soms op kleuterschoolniveau gehouden). De huisgroepen worden steeds groter (gelukkig!), maar de bijbelstudieverenigingen, daar blijft steeds minder van over.
Het wordt ons allemaal makkelijk gemaakt. Geniet, heb een leuke dienst, niet te moeilijk doen.
Daarmee zeg ik niet dat het niet oprecht is, of dat het niet tot eer van God is, nee: ik denk alleen, dat het niet altijd even goed is. Dat we soms wel heel erg snel-snel alles willen veranderen, om het maar 'leuk' te maken.
Mijn stelling: het evangelie is vaak helemaal niet leuk. Het evangelie stemt vaak tot ernst...
Dat hoor je toch niet vaak meer tegenwoordig.
Toch is het nieuwe testament niet een boek vol blije mensen. Wel blij in de zin van: verlost. Maar niet blij in de zin zoals we dat vandaag de dag steeds meer zien.
