De vraag over kerkelijke onrust is denk ik wel beantwoord, daar geeft de bijbel zelf het antwoord op: Niet die gave wegstoppen.... maar de onrust aanpakken en kijken hoe je op een goede manier wel kan gebruiken..z oals beschreven in 1 Kor 14.
Bij persoonlijke onrust geldt hetzelfde, hoewel die denk ik ook voor een deel voortkomt uit hoe mensen in de omgeving hier tegenaan kijken. Als we iets minder verkrampt hiermee waren omgegaan, we er meer open voor hadden gestaan ipv het weg te stoppen, zou het dan niet wat normaler zijn geweest in de gemeente, zouden we dan niet beter weten hoe er mee om te gaan, en zou daarmee ook niet een deel van de persoonlijke onrust er helemaal niet zijn?
Reintje, ik zou zeggen: Kijk wat de bijbel er over zegt. Vraag God wwat Hij wil dat je ermee doet. En ga eens met christenen in gesprek die ervaring met dit onderwerp hebben, mensen die zelf die gave hebben... ik denk dat die je veel beter kunnen helpen dan mensen die onbekend zijn met dit onderwerp. Ik kan je er niet zoveel over zeggen, behalve dit:
- De gave van genezing is niet onbijbels, integendeel.
- Onderzoek hoe dat met jou gave zit en praat met mensen met ervaring en vooral met God.
- Als jou gave van God komt, zoek dan hoe je die goed kan gaan gebruiken. Ga er dan in ieder geval mee aan de slag. Laat je niet door angst weerhouden. de slaaf met het ene talent begroef dit ook uit angst in de grond... en laat je ook niet door onbekendheid ermee weerhouden, want God geeft mensen om je heen die je er over kunnen vertellen en leren.