quote:
Ik kan niet argumenteren hierover, alleen "getuigen"
Toen ik als nieuweling in de GKV kwam, als volstrekte nitwit en atheist, heb ik daar alleen maar geweldige mensen ontmoet, liefdevolle christenen. Mijn hele schoonfamilie, inclusief opa en oma uit Staphorst, alle vrienden van mijn man, alle "loslopende" kerkgangers. Zonder enige uitzondering (ja misschien ben ik wel extreem gelukkig hoor maar dit is ECHT WAAR) hebben ze mij geaccepteerd en nooit veroordeeld, ook al heb ik als ik er nu op terugkijk in mijn onwetendheid heel wat kwetsende dingen over de GKV gezegd en vooral ook heel wat geraaskalt.
Wat maakt een kerk? De mensen, die ZIJN de kerk. Is de vrijgemaakte kerk dus liefdevol? Ja, dat geloof ik echt. Wat is er minder liefdevol: sommige vormen en regels (die overigens over het algemeen vond ik heel goed onderbouwd zijn, maar ik kan me voorstellen dat het anders is wanneer je al die formulieren voor het eerst leest dan wanneer je ze ongeveer uit het hoofd kent en er allemaal negatieve associaties bij hebt van suffe diensten enzo) komen minder liefdevol over.
Gisteren was er bijvoorbeeld Avondmaal, waar ik niet aan mee mag doen. Maar ja denk ik dan, je kent en begrijpt de regels dus niet zeuren (toch voelt het naar).
En inderdaad, vrijgemaakten staan niet met hun armen te zwaaien en de liederen zijn redelijk suf soms. Ligt misschien meer aan mijn consumptiehouding dan aan de liederen trouwens, maar dat terzijde. En ja, ik baal daar ook regelmatig van. Maar om dan te gaan zeggen dat de vrijgemaakte kerk geen liefdevolle kerk is omdat ze andere dienstvormen in acht nemen?
En dat je vermaand wordt als je wel gaat staan springen in de dienst, dat verbaast je toch niet echt? Er bestaat ook nog zoiets als aangepast gedrag vertonen, in de Bijbel heet dat "geen aanstoot geven". Okee, ik zou het ook gaaf vinden als er meer blijdschap werd getoond, daar ben ik heel eerlijk in, maar in de vrijgemaakte kerk gaat het nu eenmaal wat ingetogener. Dan hoef je je niet te verbazen als je wordt vermaand (ik kan me overigens niet voorstellen dat dat echt anders ging dan dat er iemand zei: "joh, ga ff zitten, je stoort een beetje") wanneer je volledig uit je dak gaat daar.
In ieder geval, het hangt er natuurlijk maar van af hoe je "liefde" definieert, maar de GKV is GEEN kerk zonder liefde, juist NIET. Voor vreemdelingen in ieder geval niet. Ik heb er weinig ervaring mee hoe ze staan tegenover oudgedienden die na 27 jaar ineens onder een schuilnaam op een openbaar forum de kerk gaan lopen afkammen. De stereotype "artikel 31-er" waar ik voor gewaarschuwd werd toen ik er met ééntje verkering kreeg heb ik nog niet ontmoet, en mijn man heeft in mijn kringen (atheisten) meer te verstouwen gehad dan ik in de zijne kan ik je vertellen.
Dus: ik kan je goed begrijpen als je zegt graag andere vormen in de GKV te zien. Om eerlijk te zijn, dat heb ik soms ook wel. Maar wat heeft dat met liefde te maken?
